Romanos 4

Oniyan (BSC) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Awa kwitane tan end Abëraxam, axarëk ar ɓiyi Ɓëŝëwif eŋ. Er ŝot baxo in ba në end oyekax orexëm nde ŝotaxën baxo?
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Kido Kaxanu në end ɓenjekax ɓend baxo rind xwëtaxën baŋo ar ŝenene Abëraxam, arafëna rafëna doxo. Ɓari Kaxanu axo watënd na ɓeỹ ɓën mondako.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Ado enimin, ax gi ex na nde are rek Oñëgw Omënëk ok: «Abëraxam axwëta xwëta baŋo Kaxanu mëne ari ko ri er ɓeƴa baŋo in. Ata Kaxanu xwët këŋo ar ŝenene.»
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Ax gi ex na nde ar kë riyenind an acosa ko ŝotënd? Er këno ŝosënd in er ỹapëk ex, ano yëlënd na ayël fo.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Ɓari ar ɓayik ỹow̃eỹ axo di ex na an do eŋo kwëta axwëta fo Kaxanu, mëŋ ar këɓi yëlënd or ŝenene ɓësëmbak an, në end ekwëta edexëm elo këŋo w̃ënën Kaxanu.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Ata Dafid, onënga or ar w̃ënën këŋo Kaxanu ol xarak ɓenjekax axo di ex na an ko ỹëw̃ënd:
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 «Nëngandëraleɓi ɓër seɓan këɓi Kaxanu ɓamena ɓën,
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Nëngandëraleŋo aw̃endëran an gayikako Axwën an aŋo nëp ex na!»
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Do onënga olo or ɓëxacëxac ɓën fo nde ex? Ɓëxacërëx ɓën cëŋ, aɓi nëngandërand na nde mondako fo? Ax gi ex na nde are këne rende mëne Abëraxam, ga xwëta ɓaŋo Kaxanu hixën ko ar ŝenene?
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Awa nand fe hi baxo ar ŝenene? Ba and hi baxo axacëxac aŋ nde? Adokiŋ! And hi baxo axacërëx aŋ.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Eyo Abëraxam, ɗamana eno kac, hi baxo ar ŝenene ga xwëta ɓaŋo Kaxanu. Oxac olo amatinali fo bax mëne ar ŝenene hi ko. Ata elod yatijo hi ko axarëk ar ɗek ɓër këɓi xwëtënd Kaxanu ɓër ŝenene and këno xwëta aŋ ado ɓayik anëɓi kac ex na.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Abëraxam fo hik ɓëte axarëk ar ɓëxacëxac an, ɓër këŋo sëfëtelind gër ekwëta ed Kaxanu ɓën and ɓayik ano kac bana pere aŋ.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Kaxanu ɓeƴa baɓi Abëraxam gë ɓërandëw̃ëra andexëm ɓën mëne ayël këɓi yël oxwën or ebar ol. Ga xwëta ɓaŋo Kaxanu ŝotaxën baxo or ŝenene olo, ax gi ex na ga sëf baxo acariya aŋ.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Angëmëne ɓër sëfëk acariya ɓën fo kë ŝot ɓeɓër ɓeƴa ko Kaxanu ɓën, ar këŋo xwëta axwëta fo an, aƴepeli këŋo ƴepeli. Er ɓeƴa ko in awo kë wo.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Ɓari ax gi ex na ako: Kaxanu, mbaŋ këɓi xoỹënënd ɓela ɓën gayik ani tëfënd na er rek Acariya in. Do gër ed ax gi ex na Acariya, amena ax gind na.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Awa paɓ gë ekwëta ed Kaxanu el hixënëk mondako, ex gixën oyekax, do ex ŋataxën er ɓeƴa baxo Kaxanu in gër ɗek andëw̃ëra and Abëraxam aŋ. Mondako hik gër ɓeɓër gër acariya, do gër ɓeɓër ekwëta ed Abëraxam, mëŋ ar ex axarëk ar ɓiyi ɗek an.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Enimin Kaxanu fel baŋo Abëraxam gër Oñëgw Omënëk: «Wëno yata ki eƴ gi axarëk ar ɓenëng ɓendanjëm». Ata gër ogës od Kaxanu, mëŋ ex axarëk ar ɓiyi ɗek an gayik mëŋ hi bax ar xwëta baŋo an. Aw̃a w̃a baxo mëne axanin këɓi xaninënd ɓëŝësëk ɓën dëŋ eni ɓaka eni gi ɓëɓëngw, do ɓeɓër elod ax gi ex na ɓën aw̃ac fo ko w̃acënd ex gi.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Abëraxam ayar yar baxo gër ed eyar ax gi bana, do xwëta këŋo Kaxanu. Ata në eŋo hixën ko axarëk ar ɓenëng ɓendanjëm ang fel baŋo Kaxanu gër Oñëgw Omënëk ak: «Mondako këni ỹëmb ɓërandëw̃ëra andeƴ ɓën.»
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 And fel ɓaŋo mondako aŋ, Abëraxam ɗam hi bax eŋo tëk ɓëniy keme. Aye nang baxo mëne ecës fo ɓayi baŋo. Do alindaw̃ Sara, ado ga hi baxo asoxari aɓoroxok anëka xuca baxo gër ecot ed itox. Mondako dëŋ ɓayi baxo ga xwëta këŋo Kaxanu mëne ayël këɓi yël er ɓeƴa baɓi in.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Ɓarikan paɓ gë eɓeƴa ed ɓeƴa baŋo ayël këŋo yël itoŝan el, oŋëpëgënan ax gi bana gë tëkër ak gër emëkw ed Abëraxam, gayik axwëta xwëta baŋo Kaxanu. Ata mondako ŝanaya bax gër ola orexëm enjaran end Kaxanu eŋ.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Aye fëni ɓaŋo mëne er ko ɓeƴa Kaxanu in gë panga indexëm iŋ axor ko xor exo di.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Ata mëŋ ỹëgw këni end Abëraxam eŋ mëne gayik aw̃a w̃a baxo xwëtaxën ɓaŋo Kaxanu ar ŝenene.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Ɓarikan, ax gi ex na mëŋ gaɓat kë hi ar ŝenene an ang ỹëgw këni ak: «Kaxanu xwët baŋo ar ŝenene.»
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 Ɓiyi ɓëte gër ogës odexëm ɓër ŝenene xwët këɓo ga w̃a këne ako mëne mëŋ dëŋ xanin këŋo gër ecës Yesu, Axwën areɓi an.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Kaxanu, gër otaxan od ɓela sëɓ ɓaŋo Yesu exo cës në end ɓeñëŋënax ɓendeɓi. Ɓëte, xanin këŋo gër ecës ene cotaxëne ɓiyi ɓër w̃a këne endexëm ɓën or ŝenene ol.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.