Romanos 4
Oniyan (BSC) vs NTLH
1 Awa kwitane tan end Abëraxam, axarëk ar ɓiyi Ɓëŝëwif eŋ. Er ŝot baxo in ba në end oyekax orexëm nde ŝotaxën baxo?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Kido Kaxanu në end ɓenjekax ɓend baxo rind xwëtaxën baŋo ar ŝenene Abëraxam, arafëna rafëna doxo. Ɓari Kaxanu axo watënd na ɓeỹ ɓën mondako.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Ado enimin, ax gi ex na nde are rek Oñëgw Omënëk ok: «Abëraxam axwëta xwëta baŋo Kaxanu mëne ari ko ri er ɓeƴa baŋo in. Ata Kaxanu xwët këŋo ar ŝenene.»
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Ax gi ex na nde ar kë riyenind an acosa ko ŝotënd? Er këno ŝosënd in er ỹapëk ex, ano yëlënd na ayël fo.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Ɓari ar ɓayik ỹow̃eỹ axo di ex na an do eŋo kwëta axwëta fo Kaxanu, mëŋ ar këɓi yëlënd or ŝenene ɓësëmbak an, në end ekwëta edexëm elo këŋo w̃ënën Kaxanu.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Ata Dafid, onënga or ar w̃ënën këŋo Kaxanu ol xarak ɓenjekax axo di ex na an ko ỹëw̃ënd:
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 «Nëngandëraleɓi ɓër seɓan këɓi Kaxanu ɓamena ɓën,
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Nëngandëraleŋo aw̃endëran an gayikako Axwën an aŋo nëp ex na!»
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Do onënga olo or ɓëxacëxac ɓën fo nde ex? Ɓëxacërëx ɓën cëŋ, aɓi nëngandërand na nde mondako fo? Ax gi ex na nde are këne rende mëne Abëraxam, ga xwëta ɓaŋo Kaxanu hixën ko ar ŝenene?
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Awa nand fe hi baxo ar ŝenene? Ba and hi baxo axacëxac aŋ nde? Adokiŋ! And hi baxo axacërëx aŋ.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Eyo Abëraxam, ɗamana eno kac, hi baxo ar ŝenene ga xwëta ɓaŋo Kaxanu. Oxac olo amatinali fo bax mëne ar ŝenene hi ko. Ata elod yatijo hi ko axarëk ar ɗek ɓër këɓi xwëtënd Kaxanu ɓër ŝenene and këno xwëta aŋ ado ɓayik anëɓi kac ex na.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Abëraxam fo hik ɓëte axarëk ar ɓëxacëxac an, ɓër këŋo sëfëtelind gër ekwëta ed Kaxanu ɓën and ɓayik ano kac bana pere aŋ.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Kaxanu ɓeƴa baɓi Abëraxam gë ɓërandëw̃ëra andexëm ɓën mëne ayël këɓi yël oxwën or ebar ol. Ga xwëta ɓaŋo Kaxanu ŝotaxën baxo or ŝenene olo, ax gi ex na ga sëf baxo acariya aŋ.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Angëmëne ɓër sëfëk acariya ɓën fo kë ŝot ɓeɓër ɓeƴa ko Kaxanu ɓën, ar këŋo xwëta axwëta fo an, aƴepeli këŋo ƴepeli. Er ɓeƴa ko in awo kë wo.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Ɓari ax gi ex na ako: Kaxanu, mbaŋ këɓi xoỹënënd ɓela ɓën gayik ani tëfënd na er rek Acariya in. Do gër ed ax gi ex na Acariya, amena ax gind na.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Awa paɓ gë ekwëta ed Kaxanu el hixënëk mondako, ex gixën oyekax, do ex ŋataxën er ɓeƴa baxo Kaxanu in gër ɗek andëw̃ëra and Abëraxam aŋ. Mondako hik gër ɓeɓër gër acariya, do gër ɓeɓër ekwëta ed Abëraxam, mëŋ ar ex axarëk ar ɓiyi ɗek an.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Enimin Kaxanu fel baŋo Abëraxam gër Oñëgw Omënëk: «Wëno yata ki eƴ gi axarëk ar ɓenëng ɓendanjëm». Ata gër ogës od Kaxanu, mëŋ ex axarëk ar ɓiyi ɗek an gayik mëŋ hi bax ar xwëta baŋo an. Aw̃a w̃a baxo mëne axanin këɓi xaninënd ɓëŝësëk ɓën dëŋ eni ɓaka eni gi ɓëɓëngw, do ɓeɓër elod ax gi ex na ɓën aw̃ac fo ko w̃acënd ex gi.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Abëraxam ayar yar baxo gër ed eyar ax gi bana, do xwëta këŋo Kaxanu. Ata në eŋo hixën ko axarëk ar ɓenëng ɓendanjëm ang fel baŋo Kaxanu gër Oñëgw Omënëk ak: «Mondako këni ỹëmb ɓërandëw̃ëra andeƴ ɓën.»
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 And fel ɓaŋo mondako aŋ, Abëraxam ɗam hi bax eŋo tëk ɓëniy keme. Aye nang baxo mëne ecës fo ɓayi baŋo. Do alindaw̃ Sara, ado ga hi baxo asoxari aɓoroxok anëka xuca baxo gër ecot ed itox. Mondako dëŋ ɓayi baxo ga xwëta këŋo Kaxanu mëne ayël këɓi yël er ɓeƴa baɓi in.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Ɓarikan paɓ gë eɓeƴa ed ɓeƴa baŋo ayël këŋo yël itoŝan el, oŋëpëgënan ax gi bana gë tëkër ak gër emëkw ed Abëraxam, gayik axwëta xwëta baŋo Kaxanu. Ata mondako ŝanaya bax gër ola orexëm enjaran end Kaxanu eŋ.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Aye fëni ɓaŋo mëne er ko ɓeƴa Kaxanu in gë panga indexëm iŋ axor ko xor exo di.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Ata mëŋ ỹëgw këni end Abëraxam eŋ mëne gayik aw̃a w̃a baxo xwëtaxën ɓaŋo Kaxanu ar ŝenene.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Ɓarikan, ax gi ex na mëŋ gaɓat kë hi ar ŝenene an ang ỹëgw këni ak: «Kaxanu xwët baŋo ar ŝenene.»
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 Ɓiyi ɓëte gër ogës odexëm ɓër ŝenene xwët këɓo ga w̃a këne ako mëne mëŋ dëŋ xanin këŋo gër ecës Yesu, Axwën areɓi an.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Kaxanu, gër otaxan od ɓela sëɓ ɓaŋo Yesu exo cës në end ɓeñëŋënax ɓendeɓi. Ɓëte, xanin këŋo gër ecës ene cotaxëne ɓiyi ɓër w̃a këne endexëm ɓën or ŝenene ol.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.