Mateus 14
Oniyan (BSC) vs NVT
1 Amëd aŋo, Erod emun end gër ebar ed Galile eŋ awël baɓi wëlënd ɓela ɓën ga këni yeƴandërand end Yesu eŋ.
1 Quando Herodes Antipas ouviu falar de Jesus,
2 Ata fel këɓi ɓër gër eyang edexëm ɓën: «Yama Ŝaŋ Batis ga xaniwëk nde gër ecës, mëŋ ŝotaxën ko ojaw̃ od ko xoraxënënd exo di ɓecarax ok.»
2 disse a seus conselheiros: “Deve ser João Batista que ressuscitou dos mortos! Por isso ele tem poder para fazer esses milagres”.
3 Enimin mëŋ dëŋ sëra baŋo Ŝaŋ Batis, fëra këŋo do fokëra këŋo gë ogweƴele-gweƴele, ga baŋo nëpënd në end Erojad, alindaw̃ ar aɓinëm Filip eŋ.
3 Herodes havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias, que era esposa de Filipe, seu irmão.
4 Enimin, Ŝaŋ Batis afel baŋo felënd: «Ax ñap ex na eƴo ñër asoxari ar aɓinëx Filip an.»
4 João tinha dito repetidamente a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com ela”.
5 Ata mëŋ ỹandixën baŋo Erod eŋo ɗaw̃ Ŝaŋ. Ɓarikan, ayëda baɓi yëdand ɓela ɓën gayik alaw̃ënel ar Kaxanu xwët bano.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo de provocar uma revolta, pois o povo acreditava que João era profeta.
6 Xarak, ga h̃atëguk akey and rëw̃ këno aŋ, Erod ri ko ofëna. Ata aɓiw̃ ar Erojad ko wandërand mërëxand ir ɓëliyer, ata nëngan këŋo Erod.
6 Contudo, numa festa de aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante dos convidados e agradou muito o rei,
7 Mokamën xamën baxo anjar aŋ xali Erod yaŝar ko mëne er këŋo xara yo ayël këŋo yël.
7 e ele prometeu, sob juramento, que lhe daria qualquer coisa que ela pedisse.
8 Ata endënaw̃ eŋ ga wëlërëgu këni gë nëm, re ko: «Awa yëluye gaf ir Ŝaŋ Batis in në inëp.»
8 Instigada pela mãe, a moça disse: “Quero a cabeça de João Batista num prato!”.
9 Ata emun eŋ ŝënd ko, ŝena këŋo ba ine yaŝaraxën baxo xali wël këno ɓëliyer ɓën. Ɓarikan ako dëŋ re ko eno yël endënaw̃ eŋ er w̃ëka këŋo in.
9 O rei se arrependeu do que tinha dito, mas, por causa do juramento feito diante dos convidados, deu as ordens para que atendessem ao pedido.
10 Na law̃ën këŋo ŝoroɗa foɗëtëgu ko gaf ir Ŝaŋ Batis in lëf gër epëra.
10 João foi decapitado na prisão,
11 Ga w̃ëlaw ko gaf in në inëp, fëxwën këŋo endënaw̃ eŋ. Ata mëŋ w̃ara ko yëlëx këŋo nëm.
11 e sua cabeça foi trazida num prato e entregue à moça, que a levou à sua mãe.
12 Ɓësëfan ɓër Ŝaŋ ɓën ƴen këni eman eŋ do w̃ëxëta këno. Ata ƴe këni eno pelëx Yesu.
12 Os discípulos de João vieram, levaram seu corpo e o sepultaram. Em seguida, foram a Jesus e lhe contaram o que havia acontecido.
13 Ga wël ko endeƴ eŋo, Yesu xani ko na gër ed ebaxo do ko xegëtand gë ikuluŋ iŋ anjer and Galile aŋ exo nacëtaxën në er tëɓ. And nangëra këni amëxwër aŋ, xanira këni gër ɓëngol do sëf këno gë osapar.
13 Logo que Jesus ouviu a notícia, partiu de barco para um lugar isolado, a fim de ficar só. As multidões, porém, descobriram para onde ele ia e o seguiram a pé, vindas de muitas cidades.
14 And baxo ŝëpëtand gër ikuluŋ aŋ, wat këɓi amëxwër aŋ. Ata ga këŋo xaỹënan, fakëndëra këɓi ɓëŝëxwëra ɓëreɓën ɓën.
14 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão, teve compaixão dela e curou os enfermos.
15 Apenëka aŋ, sëka këno ɓësëfan ɓën do re këni: «Asëƴali, ro në er tëɓ hi këne do në emëɗ ex. Pelalëɓi ɓela ɓën eni capër gër ɓëngol eni yëcërax er këni ƴamb.»
15 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está ficando tarde. Mande as multidões embora, para que possam ir aos povoados e comprar comida”.
16 Yesu yaka këɓi: «Eyo, ɓari ax ñap na eni ƴe mondako fo. Yëlinëɓi wën dëŋ er këni ƴamb.»
16 “Não há necessidade”, disse Jesus. “Providenciem vocês mesmos alimento para elas.”
17 Ata yaka këno: «Ɓamburu ɓanjo do gë oxan oxi fo lëkaya këmi.»Ɓamburu ɓanjo do gë oxan oxi|alt="5 Pains et 2 Poissons" src="hk00155c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="14.17"
17 Eles responderam: “Temos apenas cinco pães e dois peixes!”.
18 Aŋo re ko Yesu: «Mëlawën tan ro», ata w̃ëlanëgu këno.
18 “Tragam para cá”, disse ele.
19 Ga fel këɓi amëxwër aŋ eni ñëpara gër ondës, w̃eɗ ko ɓamburu ɓanjo ɓaŋ do gë oxan oxi ol, xeŋa ko orën ol do ŝëkwa këŋo Kaxanu. Ata hëbëndër ko, yël këɓi ɓësëfan ɓën eni cet.
19 Em seguida, mandou o povo sentar-se na grama. Tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu os pães em pedaços e os entregou a seus discípulos, que distribuíram às multidões.
20 Na ƴambëra këni, w̃ed këni ɓën ɗek xali w̃ëlali këni ɓakange epëxw gë ɓaki gë ɓacaxaken ɓand ɓayitara baɓi ɓaŋ.
20 Todos comeram à vontade, e os discípulos recolheram doze cestos com as sobras.
21 Ɓër lëɓa baɓi Yesu ɓën, er hi bani në owëli oco ɓësoŝan ɓën fo, ala aɓi pën bana ɓësoxari ɓën gë oɓaŝ ol.
21 Os que comeram foram cerca de cinco mil homens, sem contar mulheres e crianças.
22 Ga xucak eŋo, Yesu nëỹali këɓi ɓësëfan ɓën eni ɗëngwa ekeg elo gë ikuluŋ iŋ, eni pelaraxën mëŋ gë amëxwër aŋ.
22 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem até o outro lado do mar, enquanto ele despedia as multidões.
23 And fela këɓi amëxwër aŋ, ƴe ko ƴaŋ gër etënd exo calex në er nacët. Ga kë xwëyar, ɓayi ko na gaɓat.
23 Depois de mandá-las para casa, Jesus subiu sozinho ao monte a fim de orar. Quando anoiteceu, ele ainda estava ali, sozinho.
24 Amëd aŋo h̃at këni ɓësëfan ɓën gër ngu, ga h̃awëta këni ebar el, ata men oŋ ga kë xani ɓomeŋ ɓomeŋ kë lëfërirand ikuluŋ iŋ ga fed këni gë ekoc etëm.
24 Enquanto isso, os discípulos, distantes da terra firme, lutavam contra as ondas, pois um vento forte havia se levantado.
25 Ata gand oxeya, Yesu sëf këɓi do ko ƴend ƴaŋ gër men ang gër ebar fo.
25 Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles, caminhando sobre as águas.
26 Wat këno ɓësëfan ɓën ga ko wëñët gër men. Wëlandëra këɓi do ga ŝëg këɓi ɓenjëw̃ ɓeŋ këni xeỹënd ŝor: «Oñeỹ ex, oñeỹ ex!»
26 Quando os discípulos o viram caminhando sobre as águas, ficaram aterrorizados. “É um fantasma!”, gritaram, cheios de medo.
27 Ata re ko Yesu: «Wëno ex, wëno ex! Kapinayin, këren yëdara na!»
27 Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
28 Piyer yaka këŋo: «Axwën, angëmëne enimin wëj ex, pelële me eƴeli ƴaŋ gër men!»
28 Então Pedro gritou: “Se é realmente o senhor, ordene que eu vá caminhando sobre as águas até onde está!”.
29 Re ko Yesu: «Ƴow!» Ata Piyer cëpëŝëpët gër ikuluŋ, ko ƴend ƴaŋ gër men end Yesu eŋ.
29 “Venha!”, respondeu Jesus. Então Pedro desceu do barco e caminhou sobre as águas em direção a Jesus.
30 Ɓarikan, ga nëkon ko ekoc el, yëdara ko. Ata ga këŋo noỹeli, xeỹ ko: «Axwën, Axwën, pexënële!»
30 Mas, quando reparou no vento forte e nas ondas, ficou aterrorizado, começou a afundar e gritou: “Senhor, salva-me!”.
31 Ataŋ Yesu yënën këŋo ataxan aŋ, sëra këŋo do re ko: «Oko Piyer, inew̃a ekwëta etil elo! Inew̃a h̃ëpëgënaxën ki?»
31 No mesmo instante, Jesus estendeu a mão e o segurou. “Como é pequena a sua fé!”, disse ele. “Por que você duvidou?”
32 And fëra këni gër ikuluŋ aŋ, xucak ekoc el.
32 Quando entraram no barco, o vento parou.
33 Ɓësëfan ɓër ebax polo gër ikuluŋ ɓën foxi këni, gër osapar or Yesu do këni rend: «Wëj ex enimin Asëñiw̃ ar Kaxanu an!»
33 Então os outros discípulos o adoraram e exclamaram: “De fato, o senhor é o Filho de Deus!”.
34 Ga xegëta këni anjer aŋ, h̃at këni gër ebar ed bani w̃acënd Genesaret.
34 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré.
35 Ɓër sëk banëɓi na gër ed h̃at bani ɓën, ga xwita këno Yesu, sëfëtëra këni eŋo ɗek Genesaret in. Ata w̃ëlaraw kënëɓi ɗek ɓëŝëxwëra ɓën.
35 Quando o povo reconheceu Jesus, a notícia de sua chegada se espalhou rapidamente por toda a região, e trouxeram os enfermos para que fossem curados.
36 Axara bano xarand Yesu eɓi teɓënd eni kwixwëta ndakaŋ ambana and acuɗ andexëm aŋ. Do ɗek ɓër bax xwixwëtand ɓën bax fakënd.
36 Suplicavam que ele deixasse os enfermos apenas tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.