Lucas 8

Oniyan (BSC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ga xucak eŋo, Yesu ko sëfërand gë angol gë angol, hik atëm, hik atil ko femërand do ko reƴarand end Atëfëtan and owun or Kaxanu eŋ. Enga emat hi bani gë ɓësëfan epëxw gë ɓëxi ɓën,
1 Depois disso, Jesus andava pelas cidades e aldeias anunciando a boa nova do Reino de Deus.
2 gë ɓësoxari ɓër fakën baɓi ga nëcët këɓi ɓëyël ɓën do gë ocëxwëra ok. Asoxari aỹanar aŋ ebaxo: Mari ir bano w̃acënd ɓëte Madëlen ata gër ndexëm nëcët baɓi Yesu ɓëyël ɓëcongëɓëxi.
2 Os Doze estavam com ele, como também algumas mulheres que tinham sido livradas de espíritos malignos e curadas de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios;
3 Asoxari axinëm an bano w̃acënd Yowana, alindaw̃ ar Cusa, aw̃ëxëta ar koɗi ir Erod an. Asasën an, bano w̃acënd Sisan do gë ɓësoxari ɓëranjëm ɓër bax w̃ëlagund ɓacota ɓandeɓën eno dëcaraxënënd Yesu.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Susana e muitas outras, que o assistiram com as suas posses.
4 Ata amëxwër atëm ɓarërëgu këni gër ed hi baxo Yesu, ga xaniraw këni gër ɓangol ɓandanjëm. Ata Yesu fel këɓi apënëtal aŋo:
4 Havia se reunido uma grande multidão: eram pessoas vindas de várias cidades para junto dele. Ele lhes disse esta parábola:
5 «Mondako ri baxo ar oneɗ ga nëca ko gër oŝënga. Ga ko fan eneɗa eŋ, mar lapak gër fëña, ɓela ɓën wëñëra këni, do oŝël or gër orën ol hël këni ɗek.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E ao semear, parte da semente caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Ɓëte mar lapak gër ebar ed gë aparëfac. And lëgëk aŋ h̃aỹëk gayik obar ok ax ñëmb bana.
6 Outra caiu no pedregulho; e, tendo nascido, secou, por falta de umidade.
7 Ɓëte mar lapak gër odëmbën. And lëgëk aŋ, odëmbën ok xëŝak tëc.
7 Outra caiu entre os espinhos; cresceram com ela os espinhos, e sufocaram-na.
8 Ɓëte mar lapak gër ebar ejekax. And lëgëk aŋ, rafëk do rëw̃ëk: anjëra amat keme.» Ga h̃ata ko Yesu apënëtal aŋo, re ko ɓëte: «Ax gi ex na nde ɗek fo wël kën, awa!»
8 Outra, porém, caiu em terra boa; tendo crescido, produziu fruto cem por um. Dito isto, Jesus acrescentou alteando a voz: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
9 Ata w̃ëka këno ɓësëfan ɓërexëm ɓën eɓi paỹën apënëtal aŋo.
9 Os seus discípulos perguntaram-lhe a significação desta parábola.
10 Yaka këɓi: «Wën yël këŋun Kaxanu en nang ɓeconëŝon ɓend owun orexëm ɓeŋ. Ɓarikan ɓëŝëxe ɓën gë ɓapënëtal këni wëlënd do ado eni nëkonënd, ani watënd na, ado eni ɓaxëtënd aɓi pënind na gë tëkër ak.
10 Ele respondeu: A vós é concedido conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros se lhes fala por parábolas; de forma que vendo não vejam, e ouvindo não entendam.
11 Awa ɓaxëtin er w̃acayak apënëtal aŋo in: eneɗa eŋ, eyeƴan ed Kaxanu el ex.
11 Eis o que significa esta parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Fëña ir gër ed lapak eneɗa in ex ɓela ɓër kë wëlënd awël dëŋ eyeƴan ed Kaxanu el, ɓarikan ŝaɓucara in exo ƴow exo dëxët gër ow̃ëkw oreɓën ɗek er wël këni in këdi këni w̃a do eni pex.
12 Os que estão à beira do caminho são aqueles que ouvem; mas depois vem o demônio e lhes tira a palavra do coração, para que não creiam nem se salvem.
13 Ebar ed gë aparëfac el ex ɓela ɓër sam eni wël eyeƴan ed Kaxanu el eni kwëtaya gë onënga fo. Ɓari ani gi ex na gë oɗëmbët, er këni w̃and amëd fo, do and kë h̃atëgu ocëmu aŋ ataŋ këɓi ŝenand eni teɓ wap.
13 Aqueles que a recebem em solo pedregoso são os ouvintes da palavra de Deus que a acolhem com alegria; mas não têm raiz, porque crêem até certo tempo, e na hora da provação a abandonam.
14 Eneɗa end lapak ŝit gër odëmbën eŋ exëni ɓela ɓër kë wëlënd awël dëŋ eyeƴan ed Kaxanu ɓën, ɓarikan eni teɓ ocëmu ok, ocal od napul ok, do gë ɓenëngax ɓend gër aniyan ɓeŋ ex këŝa eyeƴan elo. Ata er wël këni in ex tëkwan enëngwët ed ola oreɓën el.
14 A que caiu entre os espinhos, estes são os que ouvem a palavra, mas prosseguindo o caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas e prazeres da vida, e assim os seus frutos não amadurecem.
15 Eneɗa end lapak gër ebar ejekax eŋ exëni ɓela ɓër kë wëlënd eyeƴan ed Kaxanu, gë onden, do gë emëkw ejekax ɓën, eni kwëtaya aye do eni ɓalëkënali ŝenene, eni ɗëkaya xali eɓi nëngwëtën ola oreɓën ol. Do and kë h̃atëgu ocëmu aŋ, kemënali.»
15 A que caiu na terra boa são os que ouvem a palavra com coração reto e bom, retêm-na e dão fruto pela perseverança.
16 «Ala ax pëtënënd na lambo do exo ŋoɓ, ba exo ɗilali në angaw̃. Ɓarikan ƴaŋ gër akaw̃aya ko xaw̃ eɓi ŋoɓaxënënd ɓër kë lilënd ɓën.
16 Ninguém acende uma lâmpada e a cobre com um vaso ou a põe debaixo da cama; mas a põe sobre um castiçal, para iluminar os que entram.
17 Mëŋ ex, er ŝonayak ax bo na, er ɓeŋ ax bo na; ɗek kë xerët angoɓen aŋ.
17 Porque não há coisa oculta que não acabe por se manifestar, nem secreta que não venha a ser descoberta.
18 Awa wën titinayindën ang kën ɓaxëtënd ak, gayikwa Kaxanu ayël këŋo yël ar ŝotëk an, ɓari ar ax cot ex na an, axan këno xan er xaỹ këŋo in dëŋ.»
18 Vede, pois, como é que ouvis. Porque ao que tiver, lhe será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Nëm gë ɓoɓinëm ɓor Yesu h̃atëgu këni gër ed hi baxo. Ɓari ani kor bana eno tëka në end amëxwër and xeta baŋo eŋ.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram procurá-lo, mas não podiam chegar-se a ele por causa da multidão.
20 Ata fel këno: «Nëkoɗëɓi fac norix gë ɓoɓinëx, aỹandi ỹandi këɓi ɗe en watër.»
20 Foi-lhe avisado: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e desejam ver-te.
21 Yaka ko Yesu: «Ɓër kë ɓaxëtënd eyeƴan ed Kaxanu do këni rind ang rek ak ɓën ex nëma iram do gë ɓëmaỹe ɓëndam ɓëŋ.»
21 Ele lhes disse: Minha mãe e meus irmãos são estes, que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Akey amat, Yesu gë ɓësëfan ɓërexëm ɓën fëra këni në ikuluŋ, ata re ko Yesu: «Kegëtane anjer aŋ!» Ata këni xegëtand.
22 Num daqueles dias ele subiu com os seus discípulos a uma barca. Disse ele: Passemos à outra margem do lago. E eles partiram.
23 Ga këni xas, Yesu këŋo raŝënd. H̃atëguk ekoc etëm do ikuluŋ iŋ kë rëmbayand xali ŝerëcerara këɓi ɓësëfan ɓën.
23 Durante a travessia, Jesus adormeceu. Desabou então uma tempestade de vento sobre o lago. A barca enchia-se de água, e eles se achavam em perigo.
24 Ata këno nëngëtënd Yesu: «Asëƴali, asëƴali, enemilene!» Ga nëngëta ko, Yesu xeỹënaxën ko ekoc el do gë men ond bax xanind ɓomeŋ ɓomeŋ oŋ, ata yeriri anjer aŋ.
24 Aproximaram-se dele então e o despertaram com este grito: Mestre, Mestre! Nós estamos perecendo! Levantou-se ele e ordenou aos ventos e à fúria da água que se acalmassem; e se acalmaram e logo veio a bonança.
25 Ata w̃ëka këɓi ɓësëfan ɓën: «Ba wën xali gërëgako ane kwëta ex na nde?» Ɓën ga xap këɓi anjiỹ aŋ, këɓi ŝaranënd do këni w̃ëkarënd: «Noỹo ngwa hi ko ala ajo? Ado ekoc el dëŋ gë men oŋ ari kë rind er ko re in.»
25 Perguntou-lhes, então: Onde está a vossa fé? Eles, cheios de respeito e de profunda admiração, diziam uns aos outros: Quem é este, a quem os ventos e o mar obedecem?
26 And xegëta këni anjer aŋ, Yesu gë ɓësëfan ɓërexëm ɓën h̃at këni gër ebar ed Ɓëŝerasa, ed faɓër bax gë ed Galile el.
26 Navegaram para a região dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 And baxo ŝëpëtand Yesu aŋ, asoŝan aɓat ko ƴowënd aped-fed ga xaniw ko gër angol. Ala ajo, ɓëyël ɓëranjëm lil baŋo, elod anëka fo hi baxo tëɓ gë eman eŋ, do gër ɓanapëra rëfa baxo, axo bo bana në iciw̃.
27 Mal saltou em terra, veio-lhe ao encontro um homem dessa região, possuído de muitos demônios; há muito tempo não se vestia nem parava em casa, mas habitava no cemitério.
28 And sëkar këni gë Yesu aŋ, ala ajo h̃er ko, lapaya ko gër osapar do ko rend: «Inew̃a yir këɓo Yesu, wëj Asëñiw̃ ar Kaxanu an, mëŋ Ar-hik-ƴaŋ gër orën an? Axara xara këmi këreƴëɓo narën na!»
28 Ao ver Jesus, prostrou-se diante dele e gritou em alta voz: Por que te ocupas de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te, não me atormentes!
29 Yesu are baɓi rend ɓangoc ɓañëŋënax ɓaŋ eni can gër ala ajo ado ga xëda bano elod anëka fo. Laŋ mopokëra bano fokërand gë gweƴele-gweƴele gër otaxan do gër osapar. Ɓarikan dëng-dëng baxo xotërand do ɓëyël ɓën eno cëñëta gër apuỹ.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois há muito tempo que se apoderara dele, e guardavam-no preso em cadeias e com grilhões nos pés, mas ele rompia as cadeias e era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Ata Yesu w̃ëka këŋo: «Ake këni w̃acënd?» Yaka ko: «Ɓenga sir-sir këne w̃acënd.» Gayikwa, ɓëyël ɓëranjëm lil bax gër ala ajo mëŋ w̃acayaxën baxo mondako.
30 Jesus perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Ele respondeu: Legião! {Porque eram muitos os demônios que nele se ocultavam.}
31 Ata ɓëyël ɓën këno xarand Yesu këreɓi cëñëta na gër ambëxw and siw̃ëk gë etël këm.
31 E pediam-lhe que não os mandasse ir para o abismo.
32 Ler gër ed ebani na, ɓambëxwëbëxw ɓandanjëm banëɓi xaɗacërand na kap gër etënd. Ata ɓëyël ɓën këno xarand Yesu: «Këla, cëñëtalëɓo mëni ɗil ɓambëxwëbëxw ɓaŋo!» Ata w̃a ko Yesu.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe os demônios que lhes permitisse entrar neles. Ele permitiu.
33 Ɓëyël ɓën ga ŝan këni na gër ala ajo, lil kënëɓi ɓambëxwëbëxw ɓaŋ. Ata ang hi bani gër ed kwëre kwëre ak, lapaya këni gër anjer do noỹeli këɓi ɗek kece in.
33 Saíram, pois, os demônios do homem e entraram nos porcos; e a manada de porcos precipitou-se, pelo despenhadeiro, impetuosamente no lago e afogou-se.
34 Ɓëxaɗac ɓën ga wat këni eŋo, ŝapërëra këni bër, do sëfëtërax këni endeƴ eŋo gër angol do gër ocënga.
34 Quando aqueles que os guardavam viram o acontecido, fugiram e foram contá-lo na cidade e pelo campo.
35 Ata ɓela ɓën ŝandëra këni do ƴe këni gër onang, gër ed hi baxo Yesu. Ga h̃at këni, sëk këno asoŝan ar lil bano ɓëyël an moñëpa, ga ŝuɗara ko do ɓakar këŋo aye onden oŋ. Ata yëdara këni.
35 Saíram eles, pois, a ver o que havia ocorrido. Chegaram a Jesus e acharam a seus pés, sentado, vestido e calmo, o homem de quem haviam sido expulsos os demônios; e tomados de medo,
36 Ɓër wat bax endeƴ eŋo ɓën, fel kënëɓi mondake fak ko ar gë ɓëyël an.
36 ouviram das testemunhas a narração desse exorcismo.
37 Ata amëxwër and ɗek Ɓëŝerasa aŋ, w̃ëka këno Yesu exo can ebar edeɓën el, gayikwa ɗek ebani anjiỹ aŋ.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou a Jesus que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande temor. Jesus subiu à barca, para regressar.
38 Ata asoŝan ar lil bano ɓëyël an xemëna ko këŋo xarand Yesu exo ma exo gi ar enga endexëm. Ɓarikan Yesu h̃ëp ko do yaka këŋo:
38 Nesse momento, pedia-lhe o homem, de quem tinham saído os demônios, para ficar com ele. Mas Jesus despediu-o, dizendo:
39 «Maỹil gër ekun edeƴ eƴëɓi tëfëtandërax ɗek er rin ki Kaxanu in.» Ga w̃aỹi ko ala ajo, ko sëfëtëraxënd ɗek angol aŋ er rin këŋo Yesu in.
39 Volta para casa, e conta quanto Deus te fez. E ele se foi, publicando por toda a cidade essas grandes coisas...
40 And ɓakaw ko Yesu ekeg elo aŋ, amëxwër atëm xaca këno gayikwa ɓën ɗek baŋo ŝënind.
40 À sua volta, Jesus foi recebido por uma multidão que o esperava.
41 Ata h̃atëgu ko asoŝan ar bano w̃acënd Yayëros. Mëŋ alëngw ar aciw̃ acaleya hi baxo. Ga lapaya ko gër osapar or Yesu, këŋo xarand exo ma eni tëfër gër ndeɓën.
41 O chefe da sinagoga, chamado Jairo, foi ao seu encontro. Lançou-se a seus pés e rogou-lhe que fosse à sua casa,
42 Endënaw̃ emat end ŝot baŋo eŋ ŝëxwëra bax mbaŋ xarak eceɗe baŋo sëkënd ɓëniy epëxw gë ɓëki. And bani ƴend aŋ, amëxwër aŋ këno fimelirand Yesu xali ŝëndën këno.
42 porque tinha uma filha única, de uns doze anos, que estava para morrer. Jesus dirigiu-se para lá, comprimido pelo povo.
43 Do asoxari ebaxëna ŝit gër amëxwër, ar baŋo ƴexayaxënënd oŝat elod ɓëniy epëxw gë ɓëki. Napul irexëm in faỹ baxo ɗek gër ɓëxora, ɓari gaɓatak aŋo pakën bana.
43 Ora, uma mulher que padecia dum fluxo de sangue havia doze anos, e tinha gasto com médicos todos os seus bens, sem que nenhum a pudesse curar,
44 Na nëfënëfa ko xali gër epoƴ ed Yesu, do xwixwëta ko ambana and acuɗ andexëm aŋ. Ata xëɗo këŋo oŝat oŋ kwël na fo.Asoxari ar xwixwëta bax ambana and acuɗ and Yesu an|alt="La femme qui perdait du sang" src="lb00310c.tif" size="span" copy="Louise Bass" ref="8.44"
44 aproximou-se dele por detrás e tocou-lhe a orla do manto; e no mesmo instante lhe parou o fluxo de sangue.
45 Aŋo re ko Yesu: «Noỹo wa xwixwëta ke?» Ga këni ƴax ɗek ɓela ɓën, Piyer re ko: «Oko Asëƴali, amëxwër aŋ ga xeta këni do këni fimelirand!»
45 Jesus perguntou: Quem foi que me tocou? Como todos negassem, Pedro e os que com ele estavam disseram: Mestre, a multidão te aperta de todos os lados...
46 Ɓarikan Yesu yaka ko: «Ala xwixwëta ke na mëŋ nangaxën këme mëne panga indam ŝanëk na.»
46 Jesus replicou: Alguém me tocou, porque percebi sair de mim uma força.
47 Asoxari an wata ko mëne anëka dëŋ fëlët këŋo Yesu, sëka këŋo gë anjiỹ fo. Lapaya ko gër osapar orexëm, reƴa ko xali këno wëlënd ɗek ɓulunda in në end ine xwixwëtaxën baŋo Yesu do ang fak ko ataŋ ataŋ ak.
47 A mulher viu-se descoberta e foi tremendo e prostrou-se aos seus pés; e declarou diante de todo o povo o motivo por que o havia tocado, e como logo ficara curada.
48 Ɓarikan Yesu fel këŋo: «Aɓiw̃ën, ga xwëta këƴe fakaxën këƴ! Maỹil gë emëkw eƴemax!»
48 Jesus disse-lhe: Minha filha, tua fé te salvou; vai em paz.
49 Ga ko yeƴan mondako Yesu, h̃atëgu ko ala ga hiw ko gër iciw̃ ind alëngw ar aciw̃ acaleya, ata re ko: «Awa anëka xor këŋo endënaw̃ endeƴ eŋ, ine këƴo soroli mama Asëƴali an.»
49 Enquanto ainda falava, veio alguém e disse ao chefe da sinagoga: Tua filha acaba de morrer; não incomodes mais o Mestre.
50 Ɓarikan Yesu ga wël ko eŋo, fel këŋo alëngw ar aciw̃ acaleya an: «Kwëtale afak ko fak, këreƴ yëdara na.»
50 Mas Jesus o ouviu e disse a Jairo: Não temas; crê somente e ela será salva.
51 And h̃at këni gër iciw̃ aŋ, Yesu, gaɓatak axo ma bana eni ɗil gë mëŋ lëf gër ed ebaxo endënaw̃ ang ax gi ex na Piyer, gë Ŝaŋ, gë Ŝak, gë sëm do gë nëm ir endënaw̃.
51 Quando Jesus chegou à casa, não deixou ninguém entrar com ele, senão Pedro, Tiago, João com o pai e a mãe da menina.
52 Ɓela ɓër ƴow bax na ɓën ɗek bax sesërand do bano ỹaw̃ërand endënaw̃ eŋ. Ata re ko Yesu: «Këren tes na, axo cës ex na, araŝ fo raŝ këŋo.»
52 Todos, entretanto, choravam e se lamentavam. Mas Jesus disse: Não choreis; a menina não morreu, mas dorme.
53 Ata ɓër wël bax ɓën këno ƴepënënd ga nang këni mëne endënaw̃ eŋ aŝës dëŋ ŝës ko.
53 Zombavam dele, pois sabiam bem que estava morta.
54 Yesu lëk këŋo gër ataxan do xeỹ ko: «Aɓiw̃ën, kanil!»
54 Mas segurando ele a mão dela, disse em alta voz: Menina, levanta-te!
55 Ga ɓakar këŋo onjën oŋ, ataŋ xani ko kwengweremët. Yesu re ko eno yël eƴamb ƴamb.
55 Voltou-lhe a vida e ela levantou-se imediatamente. Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Ɓëxarëk ɓër endënaw̃ ɓën ŝaran këɓi xali. Ɓarikan Yesu fel këɓi eni cësinali eŋo do ala këreno pel na.
56 Seus pais ficaram tomados de pasmo; Jesus ordenou-lhes que não contassem a pessoa alguma o que se tinha passado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.