Lucas 8

Oniyan (BSC) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ga xucak eŋo, Yesu ko sëfërand gë angol gë angol, hik atëm, hik atil ko femërand do ko reƴarand end Atëfëtan and owun or Kaxanu eŋ. Enga emat hi bani gë ɓësëfan epëxw gë ɓëxi ɓën,
1 Logo depois disso, andava Jesus de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e iam com ele os doze,
2 gë ɓësoxari ɓër fakën baɓi ga nëcët këɓi ɓëyël ɓën do gë ocëxwëra ok. Asoxari aỹanar aŋ ebaxo: Mari ir bano w̃acënd ɓëte Madëlen ata gër ndexëm nëcët baɓi Yesu ɓëyël ɓëcongëɓëxi.
2 bem como algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios.
3 Asoxari axinëm an bano w̃acënd Yowana, alindaw̃ ar Cusa, aw̃ëxëta ar koɗi ir Erod an. Asasën an, bano w̃acënd Sisan do gë ɓësoxari ɓëranjëm ɓër bax w̃ëlagund ɓacota ɓandeɓën eno dëcaraxënënd Yesu.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Susana, e muitas outras que os serviam com os seus bens.
4 Ata amëxwër atëm ɓarërëgu këni gër ed hi baxo Yesu, ga xaniraw këni gër ɓangol ɓandanjëm. Ata Yesu fel këɓi apënëtal aŋo:
4 Ora, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 «Mondako ri baxo ar oneɗ ga nëca ko gër oŝënga. Ga ko fan eneɗa eŋ, mar lapak gër fëña, ɓela ɓën wëñëra këni, do oŝël or gër orën ol hël këni ɗek.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Ɓëte mar lapak gër ebar ed gë aparëfac. And lëgëk aŋ h̃aỹëk gayik obar ok ax ñëmb bana.
6 Outra caiu sobre pedra; e, nascida, secou-se porque não havia umidade.
7 Ɓëte mar lapak gër odëmbën. And lëgëk aŋ, odëmbën ok xëŝak tëc.
7 E outra caiu no meio dos espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Ɓëte mar lapak gër ebar ejekax. And lëgëk aŋ, rafëk do rëw̃ëk: anjëra amat keme.» Ga h̃ata ko Yesu apënëtal aŋo, re ko ɓëte: «Ax gi ex na nde ɗek fo wël kën, awa!»
8 Mas outra caiu em boa terra; e, nascida, produziu fruto, cem por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Ata w̃ëka këno ɓësëfan ɓërexëm ɓën eɓi paỹën apënëtal aŋo.
9 Perguntaram-lhe então seus discípulos o que significava essa parábola.
10 Yaka këɓi: «Wën yël këŋun Kaxanu en nang ɓeconëŝon ɓend owun orexëm ɓeŋ. Ɓarikan ɓëŝëxe ɓën gë ɓapënëtal këni wëlënd do ado eni nëkonënd, ani watënd na, ado eni ɓaxëtënd aɓi pënind na gë tëkër ak.
10 Respondeu ele: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros se fala por parábolas; para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 Awa ɓaxëtin er w̃acayak apënëtal aŋo in: eneɗa eŋ, eyeƴan ed Kaxanu el ex.
11 É, pois, esta a parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Fëña ir gër ed lapak eneɗa in ex ɓela ɓër kë wëlënd awël dëŋ eyeƴan ed Kaxanu el, ɓarikan ŝaɓucara in exo ƴow exo dëxët gër ow̃ëkw oreɓën ɗek er wël këni in këdi këni w̃a do eni pex.
12 Os que estão à beira do caminho são os que ouvem; mas logo vem o Diabo e tira-lhe do coração a palavra, para que não suceda que, crendo, sejam salvos.
13 Ebar ed gë aparëfac el ex ɓela ɓër sam eni wël eyeƴan ed Kaxanu el eni kwëtaya gë onënga fo. Ɓari ani gi ex na gë oɗëmbët, er këni w̃and amëd fo, do and kë h̃atëgu ocëmu aŋ ataŋ këɓi ŝenand eni teɓ wap.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; mas estes não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, mas na hora da provação se desviam.
14 Eneɗa end lapak ŝit gër odëmbën eŋ exëni ɓela ɓër kë wëlënd awël dëŋ eyeƴan ed Kaxanu ɓën, ɓarikan eni teɓ ocëmu ok, ocal od napul ok, do gë ɓenëngax ɓend gër aniyan ɓeŋ ex këŝa eyeƴan elo. Ata er wël këni in ex tëkwan enëngwët ed ola oreɓën el.
14 A parte que caiu entre os espinhos são os que ouviram e, indo seu caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas, e deleites desta vida e não dão fruto com perfeição.
15 Eneɗa end lapak gër ebar ejekax eŋ exëni ɓela ɓër kë wëlënd eyeƴan ed Kaxanu, gë onden, do gë emëkw ejekax ɓën, eni kwëtaya aye do eni ɓalëkënali ŝenene, eni ɗëkaya xali eɓi nëngwëtën ola oreɓën ol. Do and kë h̃atëgu ocëmu aŋ, kemënali.»
15 Mas a que caiu em boa terra são os que, ouvindo a palavra com coração reto e bom, a retêm e dão fruto com perseverança.
16 «Ala ax pëtënënd na lambo do exo ŋoɓ, ba exo ɗilali në angaw̃. Ɓarikan ƴaŋ gër akaw̃aya ko xaw̃ eɓi ŋoɓaxënënd ɓër kë lilënd ɓën.
16 Ninguém, pois, acende uma candeia e a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Mëŋ ex, er ŝonayak ax bo na, er ɓeŋ ax bo na; ɗek kë xerët angoɓen aŋ.
17 Porque não há coisa encoberta que não haja de manifestar-se, nem coisa secreta que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Awa wën titinayindën ang kën ɓaxëtënd ak, gayikwa Kaxanu ayël këŋo yël ar ŝotëk an, ɓari ar ax cot ex na an, axan këno xan er xaỹ këŋo in dëŋ.»
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver, até o que parece ter lhe será tirado.
19 Nëm gë ɓoɓinëm ɓor Yesu h̃atëgu këni gër ed hi baxo. Ɓari ani kor bana eno tëka në end amëxwër and xeta baŋo eŋ.
19 Vieram, então, ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele por causa da multidão.
20 Ata fel këno: «Nëkoɗëɓi fac norix gë ɓoɓinëx, aỹandi ỹandi këɓi ɗe en watër.»
20 Foi-lhe dito: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Yaka ko Yesu: «Ɓër kë ɓaxëtënd eyeƴan ed Kaxanu do këni rind ang rek ak ɓën ex nëma iram do gë ɓëmaỹe ɓëndam ɓëŋ.»
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Akey amat, Yesu gë ɓësëfan ɓërexëm ɓën fëra këni në ikuluŋ, ata re ko Yesu: «Kegëtane anjer aŋ!» Ata këni xegëtand.
22 Ora, aconteceu certo dia que entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos à outra margem do lago. E partiram.
23 Ga këni xas, Yesu këŋo raŝënd. H̃atëguk ekoc etëm do ikuluŋ iŋ kë rëmbayand xali ŝerëcerara këɓi ɓësëfan ɓën.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago; e o barco se enchia de água, de sorte que perigavam.
24 Ata këno nëngëtënd Yesu: «Asëƴali, asëƴali, enemilene!» Ga nëngëta ko, Yesu xeỹënaxën ko ekoc el do gë men ond bax xanind ɓomeŋ ɓomeŋ oŋ, ata yeriri anjer aŋ.
24 Chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Ata w̃ëka këɓi ɓësëfan ɓën: «Ba wën xali gërëgako ane kwëta ex na nde?» Ɓën ga xap këɓi anjiỹ aŋ, këɓi ŝaranënd do këni w̃ëkarënd: «Noỹo ngwa hi ko ala ajo? Ado ekoc el dëŋ gë men oŋ ari kë rind er ko re in.»
25 Então lhes perguntou: Onde está a vossa fé? Eles, atemorizados, admiraram-se, dizendo uns aos outros: Quem, pois, é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 And xegëta këni anjer aŋ, Yesu gë ɓësëfan ɓërexëm ɓën h̃at këni gër ebar ed Ɓëŝerasa, ed faɓër bax gë ed Galile el.
26 Apontaram à terra dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 And baxo ŝëpëtand Yesu aŋ, asoŝan aɓat ko ƴowënd aped-fed ga xaniw ko gër angol. Ala ajo, ɓëyël ɓëranjëm lil baŋo, elod anëka fo hi baxo tëɓ gë eman eŋ, do gër ɓanapëra rëfa baxo, axo bo bana në iciw̃.
27 Logo que saltou em terra, saiu-lhe ao encontro um homem da cidade, possesso de demônios, que havia muito tempo não vestia roupa, nem morava em casa, mas nos sepulcros.
28 And sëkar këni gë Yesu aŋ, ala ajo h̃er ko, lapaya ko gër osapar do ko rend: «Inew̃a yir këɓo Yesu, wëj Asëñiw̃ ar Kaxanu an, mëŋ Ar-hik-ƴaŋ gër orën an? Axara xara këmi këreƴëɓo narën na!»
28 Quando ele viu a Jesus, gritou, prostrou-se diante dele, e com grande voz exclamou: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Yesu are baɓi rend ɓangoc ɓañëŋënax ɓaŋ eni can gër ala ajo ado ga xëda bano elod anëka fo. Laŋ mopokëra bano fokërand gë gweƴele-gweƴele gër otaxan do gër osapar. Ɓarikan dëng-dëng baxo xotërand do ɓëyël ɓën eno cëñëta gër apuỹ.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois já havia muito tempo que se apoderara dele; e guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas ele, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Ata Yesu w̃ëka këŋo: «Ake këni w̃acënd?» Yaka ko: «Ɓenga sir-sir këne w̃acënd.» Gayikwa, ɓëyël ɓëranjëm lil bax gër ala ajo mëŋ w̃acayaxën baxo mondako.
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Ata ɓëyël ɓën këno xarand Yesu këreɓi cëñëta na gër ambëxw and siw̃ëk gë etël këm.
31 E rogavam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Ler gër ed ebani na, ɓambëxwëbëxw ɓandanjëm banëɓi xaɗacërand na kap gër etënd. Ata ɓëyël ɓën këno xarand Yesu: «Këla, cëñëtalëɓo mëni ɗil ɓambëxwëbëxw ɓaŋo!» Ata w̃a ko Yesu.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe, pois que lhes permitisse entrar neles, e lho permitiu.
33 Ɓëyël ɓën ga ŝan këni na gër ala ajo, lil kënëɓi ɓambëxwëbëxw ɓaŋ. Ata ang hi bani gër ed kwëre kwëre ak, lapaya këni gër anjer do noỹeli këɓi ɗek kece in.
33 E tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos; e a manada precipitou-se pelo despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Ɓëxaɗac ɓën ga wat këni eŋo, ŝapërëra këni bër, do sëfëtërax këni endeƴ eŋo gër angol do gër ocënga.
34 Quando os pastores viram o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Ata ɓela ɓën ŝandëra këni do ƴe këni gër onang, gër ed hi baxo Yesu. Ga h̃at këni, sëk këno asoŝan ar lil bano ɓëyël an moñëpa, ga ŝuɗara ko do ɓakar këŋo aye onden oŋ. Ata yëdara këni.
35 Saíram, pois, a ver o que tinha acontecido, e foram ter com Jesus, a cujos pés acharam sentado, vestido e em perfeito juízo, o homem de quem havia saído os demônios; e se atemorizaram.
36 Ɓër wat bax endeƴ eŋo ɓën, fel kënëɓi mondake fak ko ar gë ɓëyël an.
36 Os que tinham visto aquilo contaram-lhes como fora curado o endemoninhado.
37 Ata amëxwër and ɗek Ɓëŝerasa aŋ, w̃ëka këno Yesu exo can ebar edeɓën el, gayikwa ɗek ebani anjiỹ aŋ.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande medo. Pelo que ele entrou no barco, e voltou.
38 Ata asoŝan ar lil bano ɓëyël an xemëna ko këŋo xarand Yesu exo ma exo gi ar enga endexëm. Ɓarikan Yesu h̃ëp ko do yaka këŋo:
38 Pedia-lhe, porém, o homem de quem haviam saído os demônios que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 «Maỹil gër ekun edeƴ eƴëɓi tëfëtandërax ɗek er rin ki Kaxanu in.» Ga w̃aỹi ko ala ajo, ko sëfëtëraxënd ɗek angol aŋ er rin këŋo Yesu in.
39 Volta para tua casa, e conta tudo quanto Deus te fez. E ele se retirou, publicando por toda a cidade tudo quanto Jesus lhe fizera.
40 And ɓakaw ko Yesu ekeg elo aŋ, amëxwër atëm xaca këno gayikwa ɓën ɗek baŋo ŝënind.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu; porque todos o estavam esperando.
41 Ata h̃atëgu ko asoŝan ar bano w̃acënd Yayëros. Mëŋ alëngw ar aciw̃ acaleya hi baxo. Ga lapaya ko gër osapar or Yesu, këŋo xarand exo ma eni tëfër gër ndeɓën.
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga; e prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que fosse a sua casa;
42 Endënaw̃ emat end ŝot baŋo eŋ ŝëxwëra bax mbaŋ xarak eceɗe baŋo sëkënd ɓëniy epëxw gë ɓëki. And bani ƴend aŋ, amëxwër aŋ këno fimelirand Yesu xali ŝëndën këno.
42 porque tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Enquanto, pois, ele ia, apertavam-no as multidões.
43 Do asoxari ebaxëna ŝit gër amëxwër, ar baŋo ƴexayaxënënd oŝat elod ɓëniy epëxw gë ɓëki. Napul irexëm in faỹ baxo ɗek gër ɓëxora, ɓari gaɓatak aŋo pakën bana.
43 E certa mulher, que tinha uma hemorragia havia doze anos {e gastara com os médicos todos os seus haveres} e por ninguém pudera ser curada,
44 Na nëfënëfa ko xali gër epoƴ ed Yesu, do xwixwëta ko ambana and acuɗ andexëm aŋ. Ata xëɗo këŋo oŝat oŋ kwël na fo.Asoxari ar xwixwëta bax ambana and acuɗ and Yesu an|alt="La femme qui perdait du sang" src="lb00310c.tif" size="span" copy="Louise Bass" ref="8.44"
44 chegando-se por detrás, tocou-lhe a orla do manto, e imediatamente cessou a sua hemorragia.
45 Aŋo re ko Yesu: «Noỹo wa xwixwëta ke?» Ga këni ƴax ɗek ɓela ɓën, Piyer re ko: «Oko Asëƴali, amëxwër aŋ ga xeta këni do këni fimelirand!»
45 Perguntou Jesus: Quem é que me tocou? Como todos negassem, disse-lhe Pedro: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem.
46 Ɓarikan Yesu yaka ko: «Ala xwixwëta ke na mëŋ nangaxën këme mëne panga indam ŝanëk na.»
46 Mas disse Jesus: Alguém me tocou; pois percebi que de mim saiu poder.
47 Asoxari an wata ko mëne anëka dëŋ fëlët këŋo Yesu, sëka këŋo gë anjiỹ fo. Lapaya ko gër osapar orexëm, reƴa ko xali këno wëlënd ɗek ɓulunda in në end ine xwixwëtaxën baŋo Yesu do ang fak ko ataŋ ataŋ ak.
47 Então, vendo a mulher que não passara despercebida, aproximou-se tremendo e, prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como fora imediatamente curada.
48 Ɓarikan Yesu fel këŋo: «Aɓiw̃ën, ga xwëta këƴe fakaxën këƴ! Maỹil gë emëkw eƴemax!»
48 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Ga ko yeƴan mondako Yesu, h̃atëgu ko ala ga hiw ko gër iciw̃ ind alëngw ar aciw̃ acaleya, ata re ko: «Awa anëka xor këŋo endënaw̃ endeƴ eŋ, ine këƴo soroli mama Asëƴali an.»
49 Enquanto ainda falava, veio alguém da casa do chefe da sinagoga dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes mais o Mestre.
50 Ɓarikan Yesu ga wël ko eŋo, fel këŋo alëngw ar aciw̃ acaleya an: «Kwëtale afak ko fak, këreƴ yëdara na.»
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe: Não temas: crê somente, e será salva.
51 And h̃at këni gër iciw̃ aŋ, Yesu, gaɓatak axo ma bana eni ɗil gë mëŋ lëf gër ed ebaxo endënaw̃ ang ax gi ex na Piyer, gë Ŝaŋ, gë Ŝak, gë sëm do gë nëm ir endënaw̃.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém deixou entrar com ele, senão a Pedro, João, Tiago, e o pai e a mãe da menina.
52 Ɓela ɓër ƴow bax na ɓën ɗek bax sesërand do bano ỹaw̃ërand endënaw̃ eŋ. Ata re ko Yesu: «Këren tes na, axo cës ex na, araŝ fo raŝ këŋo.»
52 E todos choravam e pranteavam; ele, porém, disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Ata ɓër wël bax ɓën këno ƴepënënd ga nang këni mëne endënaw̃ eŋ aŝës dëŋ ŝës ko.
53 E riam-se dele, sabendo que ela estava morta.
54 Yesu lëk këŋo gër ataxan do xeỹ ko: «Aɓiw̃ën, kanil!»
54 Então ele, tomando-lhe a mão, exclamou: Menina, levanta-te.
55 Ga ɓakar këŋo onjën oŋ, ataŋ xani ko kwengweremët. Yesu re ko eno yël eƴamb ƴamb.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e Jesus mandou que lhe desse de comer.
56 Ɓëxarëk ɓër endënaw̃ ɓën ŝaran këɓi xali. Ɓarikan Yesu fel këɓi eni cësinali eŋo do ala këreno pel na.
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele mandou-lhes que a ninguém contassem o que havia sucedido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.