Lucas 8
Oniyan (BSC) vs ARA
1 Ga xucak eŋo, Yesu ko sëfërand gë angol gë angol, hik atëm, hik atil ko femërand do ko reƴarand end Atëfëtan and owun or Kaxanu eŋ. Enga emat hi bani gë ɓësëfan epëxw gë ɓëxi ɓën,
1 Aconteceu, depois disto, que andava Jesus de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus, e os doze iam com ele,
2 gë ɓësoxari ɓër fakën baɓi ga nëcët këɓi ɓëyël ɓën do gë ocëxwëra ok. Asoxari aỹanar aŋ ebaxo: Mari ir bano w̃acënd ɓëte Madëlen ata gër ndexëm nëcët baɓi Yesu ɓëyël ɓëcongëɓëxi.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Asoxari axinëm an bano w̃acënd Yowana, alindaw̃ ar Cusa, aw̃ëxëta ar koɗi ir Erod an. Asasën an, bano w̃acënd Sisan do gë ɓësoxari ɓëranjëm ɓër bax w̃ëlagund ɓacota ɓandeɓën eno dëcaraxënënd Yesu.
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Suzana e muitas outras, as quais lhe prestavam assistência com os seus bens.
4 Ata amëxwër atëm ɓarërëgu këni gër ed hi baxo Yesu, ga xaniraw këni gër ɓangol ɓandanjëm. Ata Yesu fel këɓi apënëtal aŋo:
4 Afluindo uma grande multidão e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 «Mondako ri baxo ar oneɗ ga nëca ko gër oŝënga. Ga ko fan eneɗa eŋ, mar lapak gër fëña, ɓela ɓën wëñëra këni, do oŝël or gër orën ol hël këni ɗek.
5 Eis que o semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Ɓëte mar lapak gër ebar ed gë aparëfac. And lëgëk aŋ h̃aỹëk gayik obar ok ax ñëmb bana.
6 Outra caiu sobre a pedra; e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Ɓëte mar lapak gër odëmbën. And lëgëk aŋ, odëmbën ok xëŝak tëc.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e estes, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Ɓëte mar lapak gër ebar ejekax. And lëgëk aŋ, rafëk do rëw̃ëk: anjëra amat keme.» Ga h̃ata ko Yesu apënëtal aŋo, re ko ɓëte: «Ax gi ex na nde ɗek fo wël kën, awa!»
8 Outra, afinal, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cento por um. Dizendo isto, clamou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Ata w̃ëka këno ɓësëfan ɓërexëm ɓën eɓi paỹën apënëtal aŋo.
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Yaka këɓi: «Wën yël këŋun Kaxanu en nang ɓeconëŝon ɓend owun orexëm ɓeŋ. Ɓarikan ɓëŝëxe ɓën gë ɓapënëtal këni wëlënd do ado eni nëkonënd, ani watënd na, ado eni ɓaxëtënd aɓi pënind na gë tëkër ak.
10 Respondeu-lhes Jesus: A vós outros é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; aos demais, fala-se por parábolas, para que, vendo, não vejam; e, ouvindo, não entendam.
11 Awa ɓaxëtin er w̃acayak apënëtal aŋo in: eneɗa eŋ, eyeƴan ed Kaxanu el ex.
11 Este é o sentido da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Fëña ir gër ed lapak eneɗa in ex ɓela ɓër kë wëlënd awël dëŋ eyeƴan ed Kaxanu el, ɓarikan ŝaɓucara in exo ƴow exo dëxët gër ow̃ëkw oreɓën ɗek er wël këni in këdi këni w̃a do eni pex.
12 A que caiu à beira do caminho são os que a ouviram; vem, a seguir, o diabo e arrebata-lhes do coração a palavra, para não suceder que, crendo, sejam salvos.
13 Ebar ed gë aparëfac el ex ɓela ɓër sam eni wël eyeƴan ed Kaxanu el eni kwëtaya gë onënga fo. Ɓari ani gi ex na gë oɗëmbët, er këni w̃and amëd fo, do and kë h̃atëgu ocëmu aŋ ataŋ këɓi ŝenand eni teɓ wap.
13 A que caiu sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Eneɗa end lapak ŝit gër odëmbën eŋ exëni ɓela ɓër kë wëlënd awël dëŋ eyeƴan ed Kaxanu ɓën, ɓarikan eni teɓ ocëmu ok, ocal od napul ok, do gë ɓenëngax ɓend gër aniyan ɓeŋ ex këŝa eyeƴan elo. Ata er wël këni in ex tëkwan enëngwët ed ola oreɓën el.
14 A que caiu entre espinhos são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com os cuidados, riquezas e deleites da vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Eneɗa end lapak gër ebar ejekax eŋ exëni ɓela ɓër kë wëlënd eyeƴan ed Kaxanu, gë onden, do gë emëkw ejekax ɓën, eni kwëtaya aye do eni ɓalëkënali ŝenene, eni ɗëkaya xali eɓi nëngwëtën ola oreɓën ol. Do and kë h̃atëgu ocëmu aŋ, kemënali.»
15 A que caiu na boa terra são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 «Ala ax pëtënënd na lambo do exo ŋoɓ, ba exo ɗilali në angaw̃. Ɓarikan ƴaŋ gër akaw̃aya ko xaw̃ eɓi ŋoɓaxënënd ɓër kë lilënd ɓën.
16 Ninguém, depois de acender uma candeia, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a sobre um velador, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Mëŋ ex, er ŝonayak ax bo na, er ɓeŋ ax bo na; ɗek kë xerët angoɓen aŋ.
17 Nada há oculto, que não haja de manifestar-se, nem escondido, que não venha a ser conhecido e revelado.
18 Awa wën titinayindën ang kën ɓaxëtënd ak, gayikwa Kaxanu ayël këŋo yël ar ŝotëk an, ɓari ar ax cot ex na an, axan këno xan er xaỹ këŋo in dëŋ.»
18 Vede, pois, como ouvis; porque ao que tiver, se lhe dará; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Nëm gë ɓoɓinëm ɓor Yesu h̃atëgu këni gër ed hi baxo. Ɓari ani kor bana eno tëka në end amëxwër and xeta baŋo eŋ.
19 Vieram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se por causa da concorrência de povo.
20 Ata fel këno: «Nëkoɗëɓi fac norix gë ɓoɓinëx, aỹandi ỹandi këɓi ɗe en watër.»
20 E lhe comunicaram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te.
21 Yaka ko Yesu: «Ɓër kë ɓaxëtënd eyeƴan ed Kaxanu do këni rind ang rek ak ɓën ex nëma iram do gë ɓëmaỹe ɓëndam ɓëŋ.»
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam.
22 Akey amat, Yesu gë ɓësëfan ɓërexëm ɓën fëra këni në ikuluŋ, ata re ko Yesu: «Kegëtane anjer aŋ!» Ata këni xegëtand.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, entrou ele num barco em companhia dos seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra margem do lago; e partiram.
23 Ga këni xas, Yesu këŋo raŝënd. H̃atëguk ekoc etëm do ikuluŋ iŋ kë rëmbayand xali ŝerëcerara këɓi ɓësëfan ɓën.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, correndo eles o perigo de soçobrar.
24 Ata këno nëngëtënd Yesu: «Asëƴali, asëƴali, enemilene!» Ga nëngëta ko, Yesu xeỹënaxën ko ekoc el do gë men ond bax xanind ɓomeŋ ɓomeŋ oŋ, ata yeriri anjer aŋ.
24 Chegando-se a ele, despertaram-no dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo! Despertando-se Jesus, repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou, e veio a bonança.
25 Ata w̃ëka këɓi ɓësëfan ɓën: «Ba wën xali gërëgako ane kwëta ex na nde?» Ɓën ga xap këɓi anjiỹ aŋ, këɓi ŝaranënd do këni w̃ëkarënd: «Noỹo ngwa hi ko ala ajo? Ado ekoc el dëŋ gë men oŋ ari kë rind er ko re in.»
25 Então, lhes disse: Onde está a vossa fé? Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: Quem é este que até aos ventos e às ondas repreende, e lhe obedecem?
26 And xegëta këni anjer aŋ, Yesu gë ɓësëfan ɓërexëm ɓën h̃at këni gër ebar ed Ɓëŝerasa, ed faɓër bax gë ed Galile el.
26 Então, rumaram para a terra dos gerasenos, fronteira da Galileia.
27 And baxo ŝëpëtand Yesu aŋ, asoŝan aɓat ko ƴowënd aped-fed ga xaniw ko gër angol. Ala ajo, ɓëyël ɓëranjëm lil baŋo, elod anëka fo hi baxo tëɓ gë eman eŋ, do gër ɓanapëra rëfa baxo, axo bo bana në iciw̃.
27 Logo ao desembarcar, veio da cidade ao seu encontro um homem possesso de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos sepulcros.
28 And sëkar këni gë Yesu aŋ, ala ajo h̃er ko, lapaya ko gër osapar do ko rend: «Inew̃a yir këɓo Yesu, wëj Asëñiw̃ ar Kaxanu an, mëŋ Ar-hik-ƴaŋ gër orën an? Axara xara këmi këreƴëɓo narën na!»
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo em alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Yesu are baɓi rend ɓangoc ɓañëŋënax ɓaŋ eni can gër ala ajo ado ga xëda bano elod anëka fo. Laŋ mopokëra bano fokërand gë gweƴele-gweƴele gër otaxan do gër osapar. Ɓarikan dëng-dëng baxo xotërand do ɓëyël ɓën eno cëñëta gër apuỹ.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se apoderara dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e grilhões, tudo despedaçava e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Ata Yesu w̃ëka këŋo: «Ake këni w̃acënd?» Yaka ko: «Ɓenga sir-sir këne w̃acënd.» Gayikwa, ɓëyël ɓëranjëm lil bax gër ala ajo mëŋ w̃acayaxën baxo mondako.
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião, porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Ata ɓëyël ɓën këno xarand Yesu këreɓi cëñëta na gër ambëxw and siw̃ëk gë etël këm.
31 Rogavam-lhe que não os mandasse sair para o abismo.
32 Ler gër ed ebani na, ɓambëxwëbëxw ɓandanjëm banëɓi xaɗacërand na kap gër etënd. Ata ɓëyël ɓën këno xarand Yesu: «Këla, cëñëtalëɓo mëni ɗil ɓambëxwëbëxw ɓaŋo!» Ata w̃a ko Yesu.
32 Ora, andava ali, pastando no monte, uma grande manada de porcos; rogaram-lhe que lhes permitisse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Ɓëyël ɓën ga ŝan këni na gër ala ajo, lil kënëɓi ɓambëxwëbëxw ɓaŋ. Ata ang hi bani gër ed kwëre kwëre ak, lapaya këni gër anjer do noỹeli këɓi ɗek kece in.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Ɓëxaɗac ɓën ga wat këni eŋo, ŝapërëra këni bër, do sëfëtërax këni endeƴ eŋo gër angol do gër ocënga.
34 Os porqueiros, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Ata ɓela ɓën ŝandëra këni do ƴe këni gër onang, gër ed hi baxo Yesu. Ga h̃at këni, sëk këno asoŝan ar lil bano ɓëyël an moñëpa, ga ŝuɗara ko do ɓakar këŋo aye onden oŋ. Ata yëdara këni.
35 Então, saiu o povo para ver o que se passara, e foram ter com Jesus. De fato, acharam o homem de quem saíram os demônios, vestido, em perfeito juízo, assentado aos pés de Jesus; e ficaram dominados de terror.
36 Ɓër wat bax endeƴ eŋo ɓën, fel kënëɓi mondake fak ko ar gë ɓëyël an.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como fora salvo o endemoninhado.
37 Ata amëxwër and ɗek Ɓëŝerasa aŋ, w̃ëka këno Yesu exo can ebar edeɓën el, gayikwa ɗek ebani anjiỹ aŋ.
37 Todo o povo da circunvizinhança dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande medo. E Jesus, tomando de novo o barco, voltou.
38 Ata asoŝan ar lil bano ɓëyël an xemëna ko këŋo xarand Yesu exo ma exo gi ar enga endexëm. Ɓarikan Yesu h̃ëp ko do yaka këŋo:
38 O homem de quem tinham saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 «Maỹil gër ekun edeƴ eƴëɓi tëfëtandërax ɗek er rin ki Kaxanu in.» Ga w̃aỹi ko ala ajo, ko sëfëtëraxënd ɗek angol aŋ er rin këŋo Yesu in.
39 Volta para casa e conta aos teus tudo o que Deus fez por ti. Então, foi ele anunciando por toda a cidade todas as coisas que Jesus lhe tinha feito.
40 And ɓakaw ko Yesu ekeg elo aŋ, amëxwër atëm xaca këno gayikwa ɓën ɗek baŋo ŝënind.
40 Ao regressar Jesus, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Ata h̃atëgu ko asoŝan ar bano w̃acënd Yayëros. Mëŋ alëngw ar aciw̃ acaleya hi baxo. Ga lapaya ko gër osapar or Yesu, këŋo xarand exo ma eni tëfër gër ndeɓën.
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, lhe suplicou que chegasse até a sua casa.
42 Endënaw̃ emat end ŝot baŋo eŋ ŝëxwëra bax mbaŋ xarak eceɗe baŋo sëkënd ɓëniy epëxw gë ɓëki. And bani ƴend aŋ, amëxwër aŋ këno fimelirand Yesu xali ŝëndën këno.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava à morte. Enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Do asoxari ebaxëna ŝit gër amëxwër, ar baŋo ƴexayaxënënd oŝat elod ɓëniy epëxw gë ɓëki. Napul irexëm in faỹ baxo ɗek gër ɓëxora, ɓari gaɓatak aŋo pakën bana.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia, e a quem ninguém tinha podido curar [e que gastara com os médicos todos os seus haveres],
44 Na nëfënëfa ko xali gër epoƴ ed Yesu, do xwixwëta ko ambana and acuɗ andexëm aŋ. Ata xëɗo këŋo oŝat oŋ kwël na fo.Asoxari ar xwixwëta bax ambana and acuɗ and Yesu an|alt="La femme qui perdait du sang" src="lb00310c.tif" size="span" copy="Louise Bass" ref="8.44"
44 veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste, e logo se lhe estancou a hemorragia.
45 Aŋo re ko Yesu: «Noỹo wa xwixwëta ke?» Ga këni ƴax ɗek ɓela ɓën, Piyer re ko: «Oko Asëƴali, amëxwër aŋ ga xeta këni do këni fimelirand!»
45 Mas Jesus disse: Quem me tocou? Como todos negassem, Pedro [com seus companheiros] disse: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem [e dizes: Quem me tocou?].
46 Ɓarikan Yesu yaka ko: «Ala xwixwëta ke na mëŋ nangaxën këme mëne panga indam ŝanëk na.»
46 Contudo, Jesus insistiu: Alguém me tocou, porque senti que de mim saiu poder.
47 Asoxari an wata ko mëne anëka dëŋ fëlët këŋo Yesu, sëka këŋo gë anjiỹ fo. Lapaya ko gër osapar orexëm, reƴa ko xali këno wëlënd ɗek ɓulunda in në end ine xwixwëtaxën baŋo Yesu do ang fak ko ataŋ ataŋ ak.
47 Vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante dele, declarou, à vista de todo o povo, a causa por que lhe havia tocado e como imediatamente fora curada.
48 Ɓarikan Yesu fel këŋo: «Aɓiw̃ën, ga xwëta këƴe fakaxën këƴ! Maỹil gë emëkw eƴemax!»
48 Então, lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Ga ko yeƴan mondako Yesu, h̃atëgu ko ala ga hiw ko gër iciw̃ ind alëngw ar aciw̃ acaleya, ata re ko: «Awa anëka xor këŋo endënaw̃ endeƴ eŋ, ine këƴo soroli mama Asëƴali an.»
49 Falava ele ainda, quando veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: Tua filha já está morta, não incomodes mais o Mestre.
50 Ɓarikan Yesu ga wël ko eŋo, fel këŋo alëngw ar aciw̃ acaleya an: «Kwëtale afak ko fak, këreƴ yëdara na.»
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse: Não temas, crê somente, e ela será salva.
51 And h̃at këni gër iciw̃ aŋ, Yesu, gaɓatak axo ma bana eni ɗil gë mëŋ lëf gër ed ebaxo endënaw̃ ang ax gi ex na Piyer, gë Ŝaŋ, gë Ŝak, gë sëm do gë nëm ir endënaw̃.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém permitiu que entrasse com ele, senão Pedro, João, Tiago e bem assim o pai e a mãe da menina.
52 Ɓela ɓër ƴow bax na ɓën ɗek bax sesërand do bano ỹaw̃ërand endënaw̃ eŋ. Ata re ko Yesu: «Këren tes na, axo cës ex na, araŝ fo raŝ këŋo.»
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Ata ɓër wël bax ɓën këno ƴepënënd ga nang këni mëne endënaw̃ eŋ aŝës dëŋ ŝës ko.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Yesu lëk këŋo gër ataxan do xeỹ ko: «Aɓiw̃ën, kanil!»
54 Entretanto, ele, tomando-a pela mão, disse-lhe, em voz alta: Menina, levanta-te!
55 Ga ɓakar këŋo onjën oŋ, ataŋ xani ko kwengweremët. Yesu re ko eno yël eƴamb ƴamb.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e ele mandou que lhe dessem de comer.
56 Ɓëxarëk ɓër endënaw̃ ɓën ŝaran këɓi xali. Ɓarikan Yesu fel këɓi eni cësinali eŋo do ala këreno pel na.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.