Lucas 15

Oniyan (BSC) vs BKJ

Sair da comparação
1 Akey amat, ɗek ɓësëf ɓër ŝagale ɓën, gë ɓëw̃endëran ɓën sëka këno Yesu eno ɓaxët.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Ata Ofariseŋ ok do gë ɓëŝalen ɓën ga këno rena, këni rend: «Ajo er wata ko eɓar ed ɓëw̃endëran eni ƴambëra gë ɓën.»
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Ga wata ko Yesu, fel këɓi apënëtal aŋo.
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 «Ang hi kën ro ako, ala eɓi cot opeỹ këme do eŋo nem iɓat. Aɓi teɓ na nde ofëxw ocongonax gë ocongonax ok gër apuỹ eŋo calaxën ir nem këŋo in?Axaɗac ar weni këŋo ifeỹ ir nem baŋo an|alt="Le berger avec la brebis retrouvée" src="lb00001c.tif" size="col" copy="Louise Bass" ref="15.4"
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 And këŋo wat aŋ, ata këŋo weniw gë onënga fo.
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 Do and ko h̃at gër iciw̃ aŋ, eɓi macëraw ɓëcandaw̃ ɓëŋ do gë ɓëraketa ɓën, exo de: “Ene mëkëñaraye w̃ac këmun, ifeỹ ir nem bamo in wat këmo!”
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Awa ga re këme, mondako fo këɓi nëngandërand nëmëc Kaxanu gë ɓër hi këni gër orën ɓën end aw̃endëran aɓat ar nëngwëtëk ola orexëm eŋ gë end ɓela ofëxw ocongonax gë ɓëcongëɓënax ɓër ŝenene, ɓër ɓayik aɓi ɓal ex na eni nëngwët ola oreɓën ɓën.»
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 «Angëmëne asoxari exo cot ɓatama epëxw ɓand koɗi do exo ɗapëta amat lëf gër anakaya, ax gi ex na nde ata ko fëtën lambo exo pat aye iciw̃ iŋ gër ocal?
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 And ko wat aŋ, aw̃ac këɓi w̃ac ɓëcandaw̃ ɓëŋ do ɓësoxari ɓëraketa ɓën, eɓi pel: “Ene mëkëñaraye w̃ac këmun, atama and koɗi and nem bame aŋ wat këme.”
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Awa ga re këme mondako këɓi nëngandërand omeleka ok gër lëngw ir Kaxanu and ko nëngwët aw̃endëran aɓat ola orexëm aŋ, do exo teɓ ɓeñëŋënax ɓend baxo rind ɓeŋ.»
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Ata re ko ɓëte Yesu: «Mondako ri baxo ala ar gë ocambenjar oki.
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Akey amat, ŝambenjar iɓeja in fel këŋo sëm: “Faba, yëlële tan oŝet oram ol gër napul ir këmi ɓëteliɗ in.” Ata sëm ŝetëndër këɓi.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 Ga xeyërak, ŝambenjar iɓeja in nëmb ko ɗek er ŝot baxo in gë koɗi, do ƴe ko kwël në ebar ed caw, gër ed nëxendërax baxo napul irexëm in gë eñac.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 And nexën ko ɗek aŋ, ɓayi ko taxan. Ata fëtëk enjo gër ebar elo.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Enjo eŋ ga xumak, lil ko oxaɗac or ɓambëxwëbëxw.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Ɓandëmar ɗek baŋo ỹandind exo ƴamb er banëɓi xoɓënënd ɓambëxwëbëxw in, ɓari ala abaŋo yël na.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 Amëd aŋo fëris këŋo onden oŋ, ata ỹana ko ko yëlarand: “Aseɓ fo këni seɓënd ecemar el ɓërandiyen ɓën gër ndeɓi. Do wëno këme rind me cës enjo eŋ ro.
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Maỹileme saxëk. And këme h̃at aŋ me de: E faba, aw̃enan w̃enan këmo Kaxanu do aw̃enan w̃enan këmi wëj ɓëte. Ado wëno ame bo ex na itox indeƴ! Këreƴe macënd na asëñiw̃ën!
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Gileme arandiyen andeƴ fo.”
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Ga yëlara ko na mondako, xani ko do kwël w̃aỹi ko. Caw fo ɓayiw baxo ga watëgu këŋo sëm. Ga xaỹënan këŋo, xacëra këŋo gë ongër fo, w̃ega këŋo bëxiɓ gër egëla.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Ata re ko asëñiw̃: “E faba, aw̃enan w̃enan këmo Kaxanu do aw̃enan w̃enan këmi wëj ɓëte. Ado wëno ame bo ex na itox indeƴ! Këreƴe macënd na asëñiw̃ën!”
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 Ɓarikan, sëm fel këɓi ɓëriyenin ɓën: “Maraliwën acuɗ and gë oñaŋën aŋ. Ɗënino anëna aŋ gër imasa, do peɗino ɓapeɗ ɓaŋ gër osapar.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Yeɓëguno engaŝ ekwëlëxwël eŋ, enëŋo ŋaŝe. Doro ofëna osëm këmo rin asëñiw̃ën.
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 Ƴowën, er yëla bame anemi nemi ko ɓarikan w̃aỹiw ko aɓëngw. Anem nem bamo ɓarikan anëka wat këmo.” Ata ƴowëraw këni ɓela ɓën gër ofëna.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 Xarak ŝambenjar ixarëk in gër oŝënga hi baxo. And baxo w̃aỹi gër iciw̃ genëka aŋ, wël ko angoŋ aŋ; ɓela ga këni wandëra gër yangana.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Ata w̃ac këŋo ariyenin aɓat eŋo mëka ba ine ex gër iciw̃.
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Yaka ko: “Aɓinëx w̃aỹiwëk do gayik aɓëngw fo h̃atëgu ko, sorix h̃aŝën këŋo engaŝ ekwëlëxwël eŋ.”
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 Mëŋ ga xoỹ ko na, h̃isa ko kwël, h̃ëp ko exo ɗil gër iciw̃. Ata sëm ŝan ko eŋo karaw.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Ga këŋo yifara exo h̃at gër iciw̃, yaka këŋo: “Wëno ɓëniy ɓëndanjëm këmi riyeninënd ang xaɗëp fo, elod ame ŋëp ex na ɓapela ɓandeƴ ɓaŋ, ɓari elod aƴe yël ex na imeci ind këmo ƴak wëno gë ɓëcandaw̃ën ɓëndam ɓëŋ!
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Ɓarikan and h̃atëgu ko asëñix aŋ, h̃aŝën këƴo yer engaŝ eŋ, xarak mëŋ ƴambëk napul ireƴ in gë ɓësoxari ɓëŝëxwëpëtaxik.”
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 Ata re ko sëm: “Oko asëñiw̃ën, wëj elod aƴe teɓ ex na do eram in er eƴ ex!
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Ŋatëgu gër ofëna or rin këmo aɓinëx ir yëla bame anemi nemi ko ɓarikan w̃aỹiw ko aɓëngw, anem nem bamo anëka wat këmo!”»
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.