Lucas 15

Oniyan (BSC) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Akey amat, ɗek ɓësëf ɓër ŝagale ɓën, gë ɓëw̃endëran ɓën sëka këno Yesu eno ɓaxët.
1 E Chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Ata Ofariseŋ ok do gë ɓëŝalen ɓën ga këno rena, këni rend: «Ajo er wata ko eɓar ed ɓëw̃endëran eni ƴambëra gë ɓën.»
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Ga wata ko Yesu, fel këɓi apënëtal aŋo.
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 «Ang hi kën ro ako, ala eɓi cot opeỹ këme do eŋo nem iɓat. Aɓi teɓ na nde ofëxw ocongonax gë ocongonax ok gër apuỹ eŋo calaxën ir nem këŋo in?Axaɗac ar weni këŋo ifeỹ ir nem baŋo an|alt="Le berger avec la brebis retrouvée" src="lb00001c.tif" size="col" copy="Louise Bass" ref="15.4"
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 And këŋo wat aŋ, ata këŋo weniw gë onënga fo.
5 E achando-a, a põe sobre os seus ombros, jubiloso;
6 Do and ko h̃at gër iciw̃ aŋ, eɓi macëraw ɓëcandaw̃ ɓëŋ do gë ɓëraketa ɓën, exo de: “Ene mëkëñaraye w̃ac këmun, ifeỹ ir nem bamo in wat këmo!”
6 E, chegando a casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Awa ga re këme, mondako fo këɓi nëngandërand nëmëc Kaxanu gë ɓër hi këni gër orën ɓën end aw̃endëran aɓat ar nëngwëtëk ola orexëm eŋ gë end ɓela ofëxw ocongonax gë ɓëcongëɓënax ɓër ŝenene, ɓër ɓayik aɓi ɓal ex na eni nëngwët ola oreɓën ɓën.»
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 «Angëmëne asoxari exo cot ɓatama epëxw ɓand koɗi do exo ɗapëta amat lëf gër anakaya, ax gi ex na nde ata ko fëtën lambo exo pat aye iciw̃ iŋ gër ocal?
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até a achar?
9 And ko wat aŋ, aw̃ac këɓi w̃ac ɓëcandaw̃ ɓëŋ do ɓësoxari ɓëraketa ɓën, eɓi pel: “Ene mëkëñaraye w̃ac këmun, atama and koɗi and nem bame aŋ wat këme.”
9 E achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Awa ga re këme mondako këɓi nëngandërand omeleka ok gër lëngw ir Kaxanu and ko nëngwët aw̃endëran aɓat ola orexëm aŋ, do exo teɓ ɓeñëŋënax ɓend baxo rind ɓeŋ.»
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Ata re ko ɓëte Yesu: «Mondako ri baxo ala ar gë ocambenjar oki.
11 E disse: Um certo homem tinha dois filhos;
12 Akey amat, ŝambenjar iɓeja in fel këŋo sëm: “Faba, yëlële tan oŝet oram ol gër napul ir këmi ɓëteliɗ in.” Ata sëm ŝetëndër këɓi.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me pertence. E ele repartiu por eles a fazenda.
13 Ga xeyërak, ŝambenjar iɓeja in nëmb ko ɗek er ŝot baxo in gë koɗi, do ƴe ko kwël në ebar ed caw, gër ed nëxendërax baxo napul irexëm in gë eñac.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 And nexën ko ɗek aŋ, ɓayi ko taxan. Ata fëtëk enjo gër ebar elo.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Enjo eŋ ga xumak, lil ko oxaɗac or ɓambëxwëbëxw.
15 E foi, e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos, a apascentar porcos.
16 Ɓandëmar ɗek baŋo ỹandind exo ƴamb er banëɓi xoɓënënd ɓambëxwëbëxw in, ɓari ala abaŋo yël na.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Amëd aŋo fëris këŋo onden oŋ, ata ỹana ko ko yëlarand: “Aseɓ fo këni seɓënd ecemar el ɓërandiyen ɓën gër ndeɓi. Do wëno këme rind me cës enjo eŋ ro.
17 E, tornando em si, disse: Quantos jornaleiros de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Maỹileme saxëk. And këme h̃at aŋ me de: E faba, aw̃enan w̃enan këmo Kaxanu do aw̃enan w̃enan këmi wëj ɓëte. Ado wëno ame bo ex na itox indeƴ! Këreƴe macënd na asëñiw̃ën!
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti;
19 Gileme arandiyen andeƴ fo.”
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus jornaleiros.
20 Ga yëlara ko na mondako, xani ko do kwël w̃aỹi ko. Caw fo ɓayiw baxo ga watëgu këŋo sëm. Ga xaỹënan këŋo, xacëra këŋo gë ongër fo, w̃ega këŋo bëxiɓ gër egëla.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Ata re ko asëñiw̃: “E faba, aw̃enan w̃enan këmo Kaxanu do aw̃enan w̃enan këmi wëj ɓëte. Ado wëno ame bo ex na itox indeƴ! Këreƴe macënd na asëñiw̃ën!”
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti, e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Ɓarikan, sëm fel këɓi ɓëriyenin ɓën: “Maraliwën acuɗ and gë oñaŋën aŋ. Ɗënino anëna aŋ gër imasa, do peɗino ɓapeɗ ɓaŋ gër osapar.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa; e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão, e alparcas nos pés;
23 Yeɓëguno engaŝ ekwëlëxwël eŋ, enëŋo ŋaŝe. Doro ofëna osëm këmo rin asëñiw̃ën.
23 E trazei o bezerro cevado, e matai-o; e comamos, e alegremo-nos;
24 Ƴowën, er yëla bame anemi nemi ko ɓarikan w̃aỹiw ko aɓëngw. Anem nem bamo ɓarikan anëka wat këmo.” Ata ƴowëraw këni ɓela ɓën gër ofëna.
24 Porque este meu filho estava morto, e reviveu, tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 Xarak ŝambenjar ixarëk in gër oŝënga hi baxo. And baxo w̃aỹi gër iciw̃ genëka aŋ, wël ko angoŋ aŋ; ɓela ga këni wandëra gër yangana.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e quando veio, e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Ata w̃ac këŋo ariyenin aɓat eŋo mëka ba ine ex gër iciw̃.
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Yaka ko: “Aɓinëx w̃aỹiwëk do gayik aɓëngw fo h̃atëgu ko, sorix h̃aŝën këŋo engaŝ ekwëlëxwël eŋ.”
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Mëŋ ga xoỹ ko na, h̃isa ko kwël, h̃ëp ko exo ɗil gër iciw̃. Ata sëm ŝan ko eŋo karaw.
28 Mas ele se indignou, e não queria entrar.
29 Ga këŋo yifara exo h̃at gër iciw̃, yaka këŋo: “Wëno ɓëniy ɓëndanjëm këmi riyeninënd ang xaɗëp fo, elod ame ŋëp ex na ɓapela ɓandeƴ ɓaŋ, ɓari elod aƴe yël ex na imeci ind këmo ƴak wëno gë ɓëcandaw̃ën ɓëndam ɓëŋ!
29 E saindo o pai, instava com ele. Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo há tantos anos, sem nunca transgredir o teu mandamento, e nunca me deste um cabrito para alegrar-me com os meus amigos;
30 Ɓarikan and h̃atëgu ko asëñix aŋ, h̃aŝën këƴo yer engaŝ eŋ, xarak mëŋ ƴambëk napul ireƴ in gë ɓësoxari ɓëŝëxwëpëtaxik.”
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Ata re ko sëm: “Oko asëñiw̃ën, wëj elod aƴe teɓ ex na do eram in er eƴ ex!
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas coisas são tuas;
32 Ŋatëgu gër ofëna or rin këmo aɓinëx ir yëla bame anemi nemi ko ɓarikan w̃aỹiw ko aɓëngw, anem nem bamo anëka wat këmo!”»
32 Mas era justo alegrarmo-nos e folgarmos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; e tinha-se perdido, e achou-se.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.