Lucas 15

Oniyan (BSC) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Akey amat, ɗek ɓësëf ɓër ŝagale ɓën, gë ɓëw̃endëran ɓën sëka këno Yesu eno ɓaxët.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Ata Ofariseŋ ok do gë ɓëŝalen ɓën ga këno rena, këni rend: «Ajo er wata ko eɓar ed ɓëw̃endëran eni ƴambëra gë ɓën.»
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Ga wata ko Yesu, fel këɓi apënëtal aŋo.
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 «Ang hi kën ro ako, ala eɓi cot opeỹ këme do eŋo nem iɓat. Aɓi teɓ na nde ofëxw ocongonax gë ocongonax ok gër apuỹ eŋo calaxën ir nem këŋo in?Axaɗac ar weni këŋo ifeỹ ir nem baŋo an|alt="Le berger avec la brebis retrouvée" src="lb00001c.tif" size="col" copy="Louise Bass" ref="15.4"
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 And këŋo wat aŋ, ata këŋo weniw gë onënga fo.
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 Do and ko h̃at gër iciw̃ aŋ, eɓi macëraw ɓëcandaw̃ ɓëŋ do gë ɓëraketa ɓën, exo de: “Ene mëkëñaraye w̃ac këmun, ifeỹ ir nem bamo in wat këmo!”
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Awa ga re këme, mondako fo këɓi nëngandërand nëmëc Kaxanu gë ɓër hi këni gër orën ɓën end aw̃endëran aɓat ar nëngwëtëk ola orexëm eŋ gë end ɓela ofëxw ocongonax gë ɓëcongëɓënax ɓër ŝenene, ɓër ɓayik aɓi ɓal ex na eni nëngwët ola oreɓën ɓën.»
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 «Angëmëne asoxari exo cot ɓatama epëxw ɓand koɗi do exo ɗapëta amat lëf gër anakaya, ax gi ex na nde ata ko fëtën lambo exo pat aye iciw̃ iŋ gër ocal?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 And ko wat aŋ, aw̃ac këɓi w̃ac ɓëcandaw̃ ɓëŋ do ɓësoxari ɓëraketa ɓën, eɓi pel: “Ene mëkëñaraye w̃ac këmun, atama and koɗi and nem bame aŋ wat këme.”
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Awa ga re këme mondako këɓi nëngandërand omeleka ok gër lëngw ir Kaxanu and ko nëngwët aw̃endëran aɓat ola orexëm aŋ, do exo teɓ ɓeñëŋënax ɓend baxo rind ɓeŋ.»
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Ata re ko ɓëte Yesu: «Mondako ri baxo ala ar gë ocambenjar oki.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Akey amat, ŝambenjar iɓeja in fel këŋo sëm: “Faba, yëlële tan oŝet oram ol gër napul ir këmi ɓëteliɗ in.” Ata sëm ŝetëndër këɓi.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Ga xeyërak, ŝambenjar iɓeja in nëmb ko ɗek er ŝot baxo in gë koɗi, do ƴe ko kwël në ebar ed caw, gër ed nëxendërax baxo napul irexëm in gë eñac.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 And nexën ko ɗek aŋ, ɓayi ko taxan. Ata fëtëk enjo gër ebar elo.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Enjo eŋ ga xumak, lil ko oxaɗac or ɓambëxwëbëxw.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Ɓandëmar ɗek baŋo ỹandind exo ƴamb er banëɓi xoɓënënd ɓambëxwëbëxw in, ɓari ala abaŋo yël na.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 Amëd aŋo fëris këŋo onden oŋ, ata ỹana ko ko yëlarand: “Aseɓ fo këni seɓënd ecemar el ɓërandiyen ɓën gër ndeɓi. Do wëno këme rind me cës enjo eŋ ro.
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Maỹileme saxëk. And këme h̃at aŋ me de: E faba, aw̃enan w̃enan këmo Kaxanu do aw̃enan w̃enan këmi wëj ɓëte. Ado wëno ame bo ex na itox indeƴ! Këreƴe macënd na asëñiw̃ën!
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Gileme arandiyen andeƴ fo.”
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Ga yëlara ko na mondako, xani ko do kwël w̃aỹi ko. Caw fo ɓayiw baxo ga watëgu këŋo sëm. Ga xaỹënan këŋo, xacëra këŋo gë ongër fo, w̃ega këŋo bëxiɓ gër egëla.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Ata re ko asëñiw̃: “E faba, aw̃enan w̃enan këmo Kaxanu do aw̃enan w̃enan këmi wëj ɓëte. Ado wëno ame bo ex na itox indeƴ! Këreƴe macënd na asëñiw̃ën!”
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Ɓarikan, sëm fel këɓi ɓëriyenin ɓën: “Maraliwën acuɗ and gë oñaŋën aŋ. Ɗënino anëna aŋ gër imasa, do peɗino ɓapeɗ ɓaŋ gër osapar.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Yeɓëguno engaŝ ekwëlëxwël eŋ, enëŋo ŋaŝe. Doro ofëna osëm këmo rin asëñiw̃ën.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Ƴowën, er yëla bame anemi nemi ko ɓarikan w̃aỹiw ko aɓëngw. Anem nem bamo ɓarikan anëka wat këmo.” Ata ƴowëraw këni ɓela ɓën gër ofëna.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 Xarak ŝambenjar ixarëk in gër oŝënga hi baxo. And baxo w̃aỹi gër iciw̃ genëka aŋ, wël ko angoŋ aŋ; ɓela ga këni wandëra gër yangana.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Ata w̃ac këŋo ariyenin aɓat eŋo mëka ba ine ex gër iciw̃.
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Yaka ko: “Aɓinëx w̃aỹiwëk do gayik aɓëngw fo h̃atëgu ko, sorix h̃aŝën këŋo engaŝ ekwëlëxwël eŋ.”
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Mëŋ ga xoỹ ko na, h̃isa ko kwël, h̃ëp ko exo ɗil gër iciw̃. Ata sëm ŝan ko eŋo karaw.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Ga këŋo yifara exo h̃at gër iciw̃, yaka këŋo: “Wëno ɓëniy ɓëndanjëm këmi riyeninënd ang xaɗëp fo, elod ame ŋëp ex na ɓapela ɓandeƴ ɓaŋ, ɓari elod aƴe yël ex na imeci ind këmo ƴak wëno gë ɓëcandaw̃ën ɓëndam ɓëŋ!
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Ɓarikan and h̃atëgu ko asëñix aŋ, h̃aŝën këƴo yer engaŝ eŋ, xarak mëŋ ƴambëk napul ireƴ in gë ɓësoxari ɓëŝëxwëpëtaxik.”
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 Ata re ko sëm: “Oko asëñiw̃ën, wëj elod aƴe teɓ ex na do eram in er eƴ ex!
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Ŋatëgu gër ofëna or rin këmo aɓinëx ir yëla bame anemi nemi ko ɓarikan w̃aỹiw ko aɓëngw, anem nem bamo anëka wat këmo!”»
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.