Lucas 14
Oniyan (BSC) vs BKJ
1 Akey and eteyëta ed Ɓëŝëwif ebax, Yesu ƴe ko në iciw̃ ind alëngw ar ofariseŋ eni ƴambërax. Ɓër ebax na ɓën këno nëkonand aye Yesu.
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 Aŝëxwëra hi bax na gër iciw̃ iŋo, ata këno sitinalind ba afakën këŋo fakën.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Ata Yesu w̃ëka këɓi ɓësëƴali ɓëŝalen ɓën do gë ofariseŋ ok: «Mondake rek acariya andeɓi aŋ end akey and eteyëta eŋ? Aỹap nde ỹapëk epakën ed aŝëxwëra el?»
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 Ata ɓën xor këni. Yesu mëŋ, h̃ëmba këŋo aŝëxwëra an, fakën këŋo do fel këŋo exo maỹi.
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 Aŋo w̃ëka këɓi ɓëte: «Ang hi kën ro ako, noỹo këŋo seɓ cëpëtërëxe ataŋ asëñiw̃ ba engaŝ endexëm and ko lati polo në andu yatir akey and eteyëta aŋ?»
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 Kaŝ-kaŝ wëlan baɓi ang këni yaka ak.
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 Ata Yesu fel këɓi apënëtal ɓër w̃ac banëɓi ñambëran ɓën ga këni xaŝër eno ketëna axwën ofëna an. Re ko:
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 «And ki w̃ac ala ñambëran aŋ, këreƴëŋo ketëna na këdi ko h̃atëgu ar xuca ki or gapak.
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 Mbaŋ ki ŝëfënan and këƴ xani eƴ ñëpax gër ŝaŋ aŋ.
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 Ɓarikan, and këni w̃ac në ñambëran aŋ, ƴel eƴ ñëpa gër ŝaŋ. And ko h̃atëgu axwën ofëna aŋ, ata ki fel: “E lawo, tëkanaw ro!” Mondako ki rafën ogës od ɗek ɓela ɓër xetëra kën gër eƴambëran ɓën.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 Mëŋ ex ar kë w̃asinayand mëne ar gapak hi ko an, mëŋ fo këŋo ŝëfënan. Ar ɓayik ax dafënand na an, Kaxanu këŋo rafën.»
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 Yesu, ga h̃ata ko eŋo fel këŋo axwën ofëna an: «And këƴëɓi w̃ac ɓela en ƴambëra ecemar ed goyat ba ed genëka aŋ, këreƴëɓi macënd na oɗawo odeƴ, ba ɓoɓinëx, ba ɓër nëng ireƴ, ba ɓër gë napul, ba ɓëraketa andeƴ gayik ɓën axor këni xor eni maŝën.
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 Ɓarikan, macindëɓi ɓëxaỹënaxik, ɓëseỹik, ɓëŝiw̃ëk.
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 Aye ki nëngandëra gayik ɓën ani cot na er këni w̃aŝën in. Kaxanu ki w̃aŝënëɗ yatir këni xani gër ecës ɓër ŝenene ɓën.»
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 Ga ɓaxët këno Yesu ga ko yeƴan mondako, rew ko ala: «Nëngandëraleŋo ar kë hixeli gër ñambëran ind gër owun or Kaxanu an.»
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 Yesu yaka këŋo: «Mondako ri baxo ala ga w̃ac këɓi ɓëranjëm ñambëran.
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 And feyëtëra këni aŋ, law̃ën këŋo ariyenin aɓat gër ɓër w̃acëgu baɓi eɓi pelëx: “Ƴowën ngwa, anëka feyëtera këni.”
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 Ɓarikan, aɓat aɓat këni reƴand okaƴa ga xeƴ këɓi eni yaka. Aỹanar an re ko: “Wëno oŝënga yëc këme na do afo me ƴe me nëkonëgu. Axara xara këmi pelëxëyo axwën areƴ aŋ exe teɓan.”
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 Axinëm an re ko: “Oxeƴ epëxw or ỹaneỹ yëc këmëni do afo mëni tëƴi ekap el. Axara xara këmi pelëxëyo axwën areƴ aŋ exe teɓan.”
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 Re ko ɓëte aŝëxen: “Wëno cëŋ eceɗe fo ỹër këme, mëŋ ɓayik ame kam na me ƴeli.”
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 Ga ɓaka ko ariyenin an, felëx këŋo ɗek ɓeŋo axwën ofëna an. Ata mëŋ xoỹ ko xali, do re ko: “Awa kucal ataŋ eƴëɓi macëraw ɓela ɓën gër ɓakwëndaya do gër ocanditëra. Macuyëɓi ado eni gi ɓëxaỹënaxik, ɓërëgoɓo, ɓëseỹik, ɓëŝiw̃ëk.”
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 Ga ɓakaw ko ariyenin an, re ko: “Axwën anëka w̃acëraw këmëni ang re ɓaƴ ak, ɓarikan yer ɓayik ɓañëpara ɓaŋ.”
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 Ata axwën ofëna an fel këŋo ɓëte ariyenin an: “Tëfël opëña ok, do tar okece ok, nëỹaliwëyëɓi ɓela ɓën eni ƴow xali eni pëxw gër iciw̃ indam ro.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 Ga re këme, ɓër felawëk ɓëjo gaɓatak ax tëƴi na ecemar edam el.”»
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Amëxwër atëm baŋo sëfand Yesu. Ata ŝena ko fel këɓi:
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 «Ar ke sëf wëno an, ɓalindëleŋo endam eŋ nëmëc: gë end nëm gë sëm eŋ, gë end alindaw̃ eŋ, gë oɓaŝ orexëm eŋ do gë end ɓoɓinëm eŋ. Ɓalindëleŋo ɓëte endam eŋ nëmëc gë end aniyan andexëm eŋ dëŋ. Aŋo fo ko hixën enim asëfan aram.
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 Ar këŋo xeƴ yo toro do gë ecës në end ow̃ac oram, axo kor na exo gi asëfan aram.
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Ang hi kën ro ako, ar këŋo ỹandi exo ɓaƴ ɓaciw̃ ɓatëndëndër an pere ko ỹëpa exo pën koɗi in, exo nangaxën ba ah̃ataxën ko h̃ataxën oɓaƴ ol.
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 Angëmëne exo ñana oɓaƴ ol do exo di mondako dëŋ orëɗa oŋ, do exo takëndër, alëŝ këno ỹana eno ɗëŝënd ɓela ɓën.
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 Are këno ỹana eno dend: “Ala ajo anëka sëkwan ko ngëŋ oɓaƴ ol, axo kor ex na exo ŋata.”»
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 Yesu re ko ɓëte: «Emun end kë ƴend eŋo mereli ecandaw̃ eŋ, anëkon ko nëkon ba awënd wëndëk gë ocoroɗa owëli epëxw odexëm ok eni cëxwar gë ar gë owëli alapem an.
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Angëmëne aŋo mëndan ex na, caw fo ko ɓayiw arangoỹëra an eɓi ɗaw̃ën ɓela eno mëka mondake këni ri angwëlëra aŋ.
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 Mëŋ ex, ar ax teɓ ex na ɗek er ŝot ko exe tëfaxën an, axo kor na exo gi enim asëfan aram.»
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 «Ongal oŋ er ŝenene ex, ɓarikan and kë xac aŋ eɗap fo kë ɓayind?
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 Ongal okacax oŋ ofëcak ax gi ex na gër ebar, ɓëte ax gi ex na ndëɓur, alap fo ex. Awa ar gë anëf an ɓaxëtëlexo.»
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.