Gênesis 8

Oniyan (BSC) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ɓarikan Kaxanu xwita këŋo Nowe gë ɗek ow̃acar oɓapuỹ ol, do gë oyel or hi bani gë mëŋ polo gër akuluŋ ol. Kaxanu w̃ëlaw ko ekoc gër ebar, ata amen aŋ ỹanak ebëxw el.
1 Então Deus lembrou de Noé e de todos os animais que estavam com ele na barca. Deus fez com que um vento soprasse sobre a terra, e a água começou a baixar.
2 Ɓañësa ɓand men ɓand gër ebar ɓaŋ lëmayak, do men ond ƴaŋ oŋ seɓëk eyëpëtan el ga fërëtayak ɓamëd ɓand gër orën ɓaŋ. Tëɓ iŋ xanik.
2 As fontes do grande mar e as janelas do céu se fecharam. Parou de chover,
3 Ata amen aŋ kë wëxënd tëkër tëkër gër ebar. Ga xucak opacaw̃ oco, amen aŋ ỹanak kë ɓaŝëtand.
3 e durante cento e cinquenta dias a água foi baixando pouco a pouco.
4 Yatir sëkëk ɓakey epëxw gë ɓanjongëɓaki, gë facaw̃ icongixinëm in, akuluŋ aŋ rëɗayak gër atënd and Ararat.
4 No dia dezessete do sétimo mês, a barca parou na região montanhosa de Ararate.
5 Amen aŋ kwël dëŋ bax wëxënd. Ata gë akey añanar and facaw̃ ir epëxwën aŋ, oyur or osënd oŋ ŝanayak.
5 A água continuou a baixar, até que no primeiro dia do décimo mês apareceram os picos das montanhas.
6 Ga xucak ɓakey ofëxw onax, Nowe fërët ko fonetër ir seɓa baxo gër akuluŋ in.
6 No fim de quarenta dias, Noé abriu a janela que havia feito na barca
7 Seɓët këŋo aŋërak aŋ. And ko ŝëgëraraw aŋ aɓakaw baxo ɓakawënd ɓakëlëbëd ɓandanjëm, xali nand wëxëk amen gër ebar na.
7 e soltou um corvo, que ficou voando de um lado para outro, esperando que a terra secasse.
8 Seɓët këŋo eɗëxwëte epeŝax el exo nëkonëragu angëmëne amen aŋ aɓaŝëta ɓaŝëtak gër ebar.
8 Depois Noé soltou uma pomba a fim de ver se a terra já estava seca;
9 Ɓari eɗëxwëte epeŝax el axo cot bana në er ko lapax. Ata kwël ɓakaw ko gër Nowe, polo gër akuluŋ, gayikwa amen aŋ kwël ɓayi bax gër ebar. Ga yën ko ataxan aŋ, Nowe sëraw këŋo eɗëxwëte epeŝax el, do lën këŋo gër ed hi baxo, lëf gër akuluŋ.
9 mas a pomba não achou lugar para pousar porque a terra ainda estava toda coberta de água. Aí Noé estendeu a mão, pegou a pomba e a pôs dentro da barca.
10 Ŝëni ko ɓëte ɓakey ɓanjongëɓaki ɓacëxe, do seɓët këŋo gaŝëxe eɗëxwëte epeŝax el exo can akuluŋ.
10 Noé esperou mais sete dias e soltou a pomba de novo.
11 Eɗëxwëte epeŝax el w̃aỹigu ko genëka ga yapëgu ko apat acëkët and añarëka! Mondako nang baxo Nowe mëne amen aŋ aɓaŝëta ɓaŝëta bax gër ebar.
11 Ela voltou à tardinha, trazendo no bico uma folha verde de oliveira. Assim Noé ficou sabendo que a água havia baixado.
12 Ŝëni ko ɓëte ɓakey ɓanjongëɓaki ɓacëxe, do seɓët këŋo eɗëxwëte epeŝax el. Ɓarikan aŋo, axo ɓakaw ex na gër ndexëm.
12 E ele esperou mais sete dias e de novo soltou a pomba, e dessa vez ela não voltou.
13 Yatir sëk këŋo Nowe ɓëniy okeme ocongiɓat gë imat, gë akey añanar and facaw̃ iỹanar aŋ, men oŋ wëxëk do ebar el ferëk. Nowe laɓët ko ejur ed akuluŋ el, wat ko mëne ebar el anëka ferëk bax.
13 Quando Noé tinha seiscentos e um anos, as águas que estavam sobre a terra secaram. No dia primeiro do primeiro mês, Noé tirou a cobertura da barca e viu que a terra estava secando.
14 Ebar el ɗek fer bax yatir sëkëk facaw̃ ixinëm in, ɓakey alapem gë ɓanjongëɓaki.
14 No dia vinte e sete do segundo mês, a terra estava bem seca.
15 Ata Kaxanu fel këŋo Nowe:
15 Aí Deus disse a Noé:
16 «Canin gër akuluŋ, wëj, gë asoxari areƴ an, gë ɓosëñix, do gë ɓësoxari ɓëreɓën ɓën.
16 — Saia da barca junto com a sua mulher, os seus filhos e as suas noras.
17 Nëcëtëlëɓi ɓëte ɗek ow̃acar ol, gë oŝël ol, gë oyel ol, gë ɓanjën ɓand kë ŝangënarand gër ebar ɓaŋ. Canëlexëni eni ɓeñëta ebar el ɗek, do eni cënarëx!»
17 Faça sair também todos os animais que estão com você, isto é, as aves, os animais domésticos, os animais selvagens e os que se arrastam pelo chão. Que eles se espalhem por toda parte e tenham muitas crias para encherem a terra.
18 Nowe, gë ɓosëñiw̃, gë asoxari arexëm an, do gë ɓësoxari ɓër ɓosëñiw̃ ɓën, ŝan këni gër akuluŋ.
18 Assim Noé e a sua mulher saíram da barca, junto com os seus filhos e as suas noras.
19 Ɗek ow̃acar ol, gë ɓanjën ɓand kë ŝangënarand gër ebar ɓaŋ, do gë oŝël ol ŝan këni ɓëte, gë enëng gë enëng.
19 Também saíram todos os animais e as aves, em grupos, de acordo com as suas espécies.
20 Ata Nowe ri ko angëɓ and eŋo calexënënd Axwën Kaxanu. W̃eɗ këŋo emacar emat gër ɓenëng ɓend ow̃acar ow̃ënëk, do acël amat gër ɓenëng ɓend oŝël ow̃ënëk, do rin këŋo Axwën Kaxanu ŝaɗaxa ir momëlën, ƴaŋ gër angëɓ.
20 Noé construiu um altar para oferecer sacrifícios a Deus, o Senhor . Ele pegou aves e animais puros , um de cada espécie, e os queimou como sacrifício no altar.
21 Axwën Kaxanu ga wëran këŋo otëñer onëngax oŋ, re ko: «Ang nemin këme ebar në end ɓela ak, din ame nemin na. Gayikwa ow̃ëkw or ɓela oŋ eñëŋënax fo nangëk elod amëd and oŝambenjar aŋ. Ang nemin këme er ex gë onjën yo, ɓëte din ame nemin na.
21 O cheiro dos sacrifícios agradou ao Senhor , e ele pensou assim: “Nunca mais vou amaldiçoar a terra por causa da raça humana, pois eu sei que desde a sua juventude as pessoas só pensam em coisas más.
22 Ang kë nëka yo ebar el,
22 Também nunca mais destruirei todos os seres vivos, como fiz desta vez. Enquanto o mundo existir, sempre haverá semeadura e colheita, frio e calor, verão e inverno, dia e noite.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.