Gênesis 8
Oniyan (BSC) vs ARA
1 Ɓarikan Kaxanu xwita këŋo Nowe gë ɗek ow̃acar oɓapuỹ ol, do gë oyel or hi bani gë mëŋ polo gër akuluŋ ol. Kaxanu w̃ëlaw ko ekoc gër ebar, ata amen aŋ ỹanak ebëxw el.
1 Lembrou-se Deus de Noé e de todos os animais selváticos e de todos os animais domésticos que com ele estavam na arca; Deus fez soprar um vento sobre a terra, e baixaram as águas.
2 Ɓañësa ɓand men ɓand gër ebar ɓaŋ lëmayak, do men ond ƴaŋ oŋ seɓëk eyëpëtan el ga fërëtayak ɓamëd ɓand gër orën ɓaŋ. Tëɓ iŋ xanik.
2 Fecharam-se as fontes do abismo e também as comportas dos céus, e a copiosa chuva dos céus se deteve.
3 Ata amen aŋ kë wëxënd tëkër tëkër gër ebar. Ga xucak opacaw̃ oco, amen aŋ ỹanak kë ɓaŝëtand.
3 As águas iam-se escoando continuamente de sobre a terra e minguaram ao cabo de cento e cinquenta dias.
4 Yatir sëkëk ɓakey epëxw gë ɓanjongëɓaki, gë facaw̃ icongixinëm in, akuluŋ aŋ rëɗayak gër atënd and Ararat.
4 No dia dezessete do sétimo mês, a arca repousou sobre as montanhas de Ararate.
5 Amen aŋ kwël dëŋ bax wëxënd. Ata gë akey añanar and facaw̃ ir epëxwën aŋ, oyur or osënd oŋ ŝanayak.
5 E as águas foram minguando até ao décimo mês, em cujo primeiro dia apareceram os cimos dos montes.
6 Ga xucak ɓakey ofëxw onax, Nowe fërët ko fonetër ir seɓa baxo gër akuluŋ in.
6 Ao cabo de quarenta dias, abriu Noé a janela que fizera na arca
7 Seɓët këŋo aŋërak aŋ. And ko ŝëgëraraw aŋ aɓakaw baxo ɓakawënd ɓakëlëbëd ɓandanjëm, xali nand wëxëk amen gër ebar na.
7 e soltou um corvo, o qual, tendo saído, ia e voltava, até que se secaram as águas de sobre a terra.
8 Seɓët këŋo eɗëxwëte epeŝax el exo nëkonëragu angëmëne amen aŋ aɓaŝëta ɓaŝëtak gër ebar.
8 Depois, soltou uma pomba para ver se as águas teriam já minguado da superfície da terra;
9 Ɓari eɗëxwëte epeŝax el axo cot bana në er ko lapax. Ata kwël ɓakaw ko gër Nowe, polo gër akuluŋ, gayikwa amen aŋ kwël ɓayi bax gër ebar. Ga yën ko ataxan aŋ, Nowe sëraw këŋo eɗëxwëte epeŝax el, do lën këŋo gër ed hi baxo, lëf gër akuluŋ.
9 mas a pomba, não achando onde pousar o pé, tornou a ele para a arca; porque as águas cobriam ainda a terra. Noé, estendendo a mão, tomou-a e a recolheu consigo na arca.
10 Ŝëni ko ɓëte ɓakey ɓanjongëɓaki ɓacëxe, do seɓët këŋo gaŝëxe eɗëxwëte epeŝax el exo can akuluŋ.
10 Esperou ainda outros sete dias e de novo soltou a pomba fora da arca.
11 Eɗëxwëte epeŝax el w̃aỹigu ko genëka ga yapëgu ko apat acëkët and añarëka! Mondako nang baxo Nowe mëne amen aŋ aɓaŝëta ɓaŝëta bax gër ebar.
11 À tarde, ela voltou a ele; trazia no bico uma folha nova de oliveira; assim entendeu Noé que as águas tinham minguado de sobre a terra.
12 Ŝëni ko ɓëte ɓakey ɓanjongëɓaki ɓacëxe, do seɓët këŋo eɗëxwëte epeŝax el. Ɓarikan aŋo, axo ɓakaw ex na gër ndexëm.
12 Então, esperou ainda mais sete dias e soltou a pomba; ela, porém, já não tornou a ele.
13 Yatir sëk këŋo Nowe ɓëniy okeme ocongiɓat gë imat, gë akey añanar and facaw̃ iỹanar aŋ, men oŋ wëxëk do ebar el ferëk. Nowe laɓët ko ejur ed akuluŋ el, wat ko mëne ebar el anëka ferëk bax.
13 Sucedeu que, no primeiro dia do primeiro mês, do ano seiscentos e um, as águas se secaram de sobre a terra. Então, Noé removeu a cobertura da arca e olhou, e eis que o solo estava enxuto.
14 Ebar el ɗek fer bax yatir sëkëk facaw̃ ixinëm in, ɓakey alapem gë ɓanjongëɓaki.
14 E, aos vinte e sete dias do segundo mês, a terra estava seca.
15 Ata Kaxanu fel këŋo Nowe:
15 Então, disse Deus a Noé:
16 «Canin gër akuluŋ, wëj, gë asoxari areƴ an, gë ɓosëñix, do gë ɓësoxari ɓëreɓën ɓën.
16 Sai da arca, e, contigo, tua mulher, e teus filhos, e as mulheres de teus filhos.
17 Nëcëtëlëɓi ɓëte ɗek ow̃acar ol, gë oŝël ol, gë oyel ol, gë ɓanjën ɓand kë ŝangënarand gër ebar ɓaŋ. Canëlexëni eni ɓeñëta ebar el ɗek, do eni cënarëx!»
17 Os animais que estão contigo, de toda carne, tanto aves como gado, e todo réptil que rasteja sobre a terra, faze sair a todos, para que povoem a terra, sejam fecundos e nela se multipliquem.
18 Nowe, gë ɓosëñiw̃, gë asoxari arexëm an, do gë ɓësoxari ɓër ɓosëñiw̃ ɓën, ŝan këni gër akuluŋ.
18 Saiu, pois, Noé, com seus filhos, sua mulher e as mulheres de seus filhos.
19 Ɗek ow̃acar ol, gë ɓanjën ɓand kë ŝangënarand gër ebar ɓaŋ, do gë oŝël ol ŝan këni ɓëte, gë enëng gë enëng.
19 E também saíram da arca todos os animais, todos os répteis, todas as aves e tudo o que se move sobre a terra, segundo as suas famílias.
20 Ata Nowe ri ko angëɓ and eŋo calexënënd Axwën Kaxanu. W̃eɗ këŋo emacar emat gër ɓenëng ɓend ow̃acar ow̃ënëk, do acël amat gër ɓenëng ɓend oŝël ow̃ënëk, do rin këŋo Axwën Kaxanu ŝaɗaxa ir momëlën, ƴaŋ gër angëɓ.
20 Levantou Noé um altar ao Senhor e, tomando de animais limpos e de aves limpas, ofereceu holocaustos sobre o altar.
21 Axwën Kaxanu ga wëran këŋo otëñer onëngax oŋ, re ko: «Ang nemin këme ebar në end ɓela ak, din ame nemin na. Gayikwa ow̃ëkw or ɓela oŋ eñëŋënax fo nangëk elod amëd and oŝambenjar aŋ. Ang nemin këme er ex gë onjën yo, ɓëte din ame nemin na.
21 E o Senhor aspirou o suave cheiro e disse consigo mesmo: Não tornarei a amaldiçoar a terra por causa do homem, porque é mau o desígnio íntimo do homem desde a sua mocidade; nem tornarei a ferir todo vivente, como fiz.
22 Ang kë nëka yo ebar el,
22 Enquanto durar a terra, não deixará de haver sementeira e ceifa, frio e calor, verão e inverno, dia e noite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.