Gênesis 47
Oniyan (BSC) vs NVI
1 Yosef ƴe ko kwël eŋo tëfëtandërax Farawoŋ. Ga h̃at ko, re ko: «Faba do gë ɓëmaỹe ɓëndam ɓëŋ anëka h̃atëgu këni ga xaniw këni gër ebar ed Kanahaŋ. Aw̃ëlali w̃ëlaliw kënëɓi opeỹ ok, gë oɓeci ol, gë oxeƴ ol, do gë ɗek ɓeɓër xwën këni ɓën. Gër ebar ed Goŝen h̃atëgu këni.»
1 José foi dar as notícias ao faraó: "Meu pai e meus irmãos chegaram de Canaã com suas ovelhas, seus bois e tudo o que lhes pertence, e estão agora em Gósen".
2 Ɓëmaỹe ɓënjo ɓëndexëm fel baɓi eno ɗaŋëta, eɓi watëgu Farawoŋ.
2 Depois escolheu cinco de seus irmãos e os apresentou ao faraó.
3 Ata Farawoŋ w̃ëka këɓi ɓoɓinëm ɓor Yosef: «Ine ex wa andiyen andewën aŋ?» Yaka këno: «Ɓiyi okaɗëp odeƴ ok, ɓëxwël ɓër oɓeci do gë opeỹ hi këmi, ang ebani ɓëxarëk ɓëreɓi ak.»
3 Perguntou-lhes o faraó: "Em que vocês trabalham? " Eles lhe responderam: "Teus servos são pastores, como os nossos antepassados".
4 Fel këno ɓëte Farawoŋ: «Oliyer ƴow këmi ro gër ebar edewën. Ondës ax bo ex na ond këni ƴamb oɓeci ol do gë opeỹ odeɓi ok, gayikwa enjo eŋ mbaŋ ƴëkak gër ebar ed Kanahaŋ. Gërëgako, axara xara këmi, teɓëlëɓo mi ñëpa gër ebar ed Goŝen.»
4 Disseram-lhe ainda: "Viemos morar aqui por uns tempos, porque a fome é rigorosa em Canaã, e os rebanhos de teus servos não têm pastagem. Agora, por favor, permite que teus servos se estabeleçam em Gósen".
5 Farawoŋ fel këŋo Yosef: «Sorix gë ɓoɓinëx, gër ndeƴ ro h̃atëgu këni.
5 Então o faraó disse a José: "Seu pai e seus irmãos vieram a você,
6 Misëra in ɗek, gër otaxan odeƴ ex. Kwëtëlëɓi sorix gë ɓoɓinëx gër ed xurik ex ye. Ɗëgëlexëni gër ebar ed Goŝen. Angëmëne gër enga endeɓën na fo exëni ɓër gapak, dilëɓi ɓëlëngw ɓër ɓëxaɗac ɓër oyel oram.»
6 e a terra do Egito está a sua disposição; faça com que seu pai e seus irmãos habitem na melhor parte da terra. Deixe-os morar em Gósen. E se você vê que alguns deles são competentes, coloque-os como responsáveis por meu rebanho".
7 Yosef w̃ëla këŋo ɓëte sëm Yakob gër Farawoŋ eni nangër. Ga këni ŝëmar, Yakob, ŝalen këŋo Farawoŋ.
7 Então José levou seu pai Jacó ao faraó e o apresentou a ele. Depois Jacó abençoou o faraó,
8 Ata Farawoŋ w̃ëka këŋo Yakob: «Ɓëniy ɓënjëgwe wa ŝot këƴ?»
8 e este lhe perguntou: "Quantos anos o senhor tem? "
9 Yakob yaka këŋo Farawoŋ: «Ang nëkak aniyan and wëno ar kë ỹëparand ang aliyer fo gand ed këme ƴe yo, asëk sëk ke ɗe ɓëniy këme gë ofëxw osas. Ɓëniy ɓënd aniyan andam ɓëŋo ax ñëmb ex na do ax ye ex na ang ɓënd ɓëxarëk ɓëram ak ado ga bani ƴexërand ɓën ɓëte ang ɓëliyer fo.»
9 Jacó respondeu ao faraó: "São cento e trinta os anos da minha peregrinação. Foram poucos e difíceis e não chegam aos anos da peregrinação dos meus antepassados".
10 Yakob ŝalen këŋo gaŝëxe Farawoŋ, do kwël ŝapër këni gë Farawoŋ.
10 Então, Jacó abençoou o faraó e retirou-se.
11 Yosef xwët këɓi sëm gë ɓoɓinëm gër ed xurik ex ye, gër ebar ed Misëra, gër ebar ed Ramëses, ang fel baŋo Farawoŋ ak.
11 José instalou seu pai e seus irmãos e deu-lhes propriedade na melhor parte das terras do Egito, na região de Ramessés, conforme a ordem do faraó.
12 Yosef baɓi yëlënd eƴamb ƴamb in sëm, gë ɓoɓinëm, do gë ɗek oxun oreɓën oŋ, ang ỹëmb bani ak.
12 Providenciou também sustento para seu pai, para seus irmãos e para toda a sua família, de acordo com o número de filhos de cada um.
13 Eƴamb ƴamb dëŋ ax ɓayi bana gër ed ex yo gër ebar ed Misëra, gayik enjo eŋ mokuri xuri bax. Hik gër Misëra, hik gër ebar ed Kanahaŋ, ɓela ɓën afiŝëra fiŝëra bani enjo eŋ.
13 Não havia mantimento em toda a região, pois a fome era rigorosa; tanto o Egito como Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Ata Yosef xana ko ɗek koɗi ir gër ebar ed Misëra in, do ir gër ebar ed Kanahaŋ in, ir bani yëcaxënënd eƴamb ƴamb in. W̃ëxëta ko gër eyang ed Farawoŋ.
14 José recolheu toda a prata que circulava no Egito e em Canaã, dada como pagamento do trigo que o povo comprava, e levou-a ao palácio do faraó.
15 And faỹ këni koɗi Ɓëmisëra do gë Ɓëkanahaŋ aŋ, Ɓëmisëra ɓën ƴe këni gër Yosef, do re këni: «Yëlëlëɓo eƴamb ƴamb in! Ba mi cës ogës odeƴ nde ỹandi ki, gayikako koɗi aɓo bo ex na?»
15 Quando toda a prata do Egito e de Canaã se esgotou, todos os egípcios foram suplicar a José: "Dá-nos comida! Não nos deixes morrer só porque a nossa prata acabou".
16 Yaka këɓi Yosef: «Mëlawënëɓi oyel orewën ol enëɓi nëmb gë eƴamb ƴamb, gayikako koɗi ax gi ex na.»
16 E José lhes disse: "Tragam então os seus rebanhos, e em troca lhes darei trigo, uma vez que a prata de vocês acabou".
17 Ata w̃ëlaraw kënëɓi oyel oreɓën ol gër Yosef, do mëŋ yël këɓi eƴamb ƴamb in. Oyel olo nëmb banëɓi: opanac, gë oɓeci, gë opeỹ, gë oxeƴ do gë opali. Yosef yëlëra këɓi eƴamb ƴamb in aniy aŋo gayik anëmb banëɓi nëmbënd oyel oreɓën ol xali faỹ kënëɓi ɗek.
17 E trouxeram a José os rebanhos, e ele deu-lhes trigo em troca de cavalos, ovelhas, bois e jumentos. Durante aquele ano inteiro ele os sustentou em troca de todos os seus rebanhos.
18 And xucak aniy aŋo aŋ, ɓakaw këni gër ndexëm. Re këni: «Axwën, ɓiyi ami con na mëne anëka faỹ këmi koɗi in. Ɓëte oyel oreɓi ol, wëj xwën këɓi. Er ɓayi këɓo wayët mi yëlaya ɓiyi dëŋ, do gë owar oreɓi oŋ.
18 O ano passou, e no ano seguinte voltaram a José, dizendo: "Não temos como esconder de ti, meu senhor, que uma vez que a nossa prata acabou e os nossos rebanhos lhe pertencem, nada mais nos resta para oferecer, a não ser os nossos próprios corpos e as nossas terras.
19 Ogës odeƴ nde këmi ŝësëra do mi teɓëta owar oreɓi oŋ? Yëcëlëɓo gë owar oreɓi ak, mi cotaxën er këmi ƴamb in. Kwënëleɓo Farawoŋ ɓiyi gë owar oreɓi ak. Yëlëlëɓo ɓeneɗa ɓend këmi ỹandëraxën, mi ɓayixën ɓëɓëngw, ata fo ɓayik ami cësëra na, do owar oreɓi oŋ ax cenëkëra na.»
19 Não deixes que morramos e que as nossas terras pereçam diante dos teus olhos! Compra-nos, juntamente com as terras, em troca de trigo, e nós, com as nossas terras, seremos escravos do faraó. Dá-nos sementes para que sobrevivamos e não morramos de fome, a fim de que a terra não fique desolada".
20 Ata Yosef mondako yëcën baŋo Farawoŋ ɗek owar or gër Misëra oŋ. Ɓëmisëra ɓën fan baŋo ocënga odeɓën ok, gayik enjo eŋ mokuri xuri bax. Farawoŋ, elod amëd aŋo xwën ko ebar ed Misëra el.
20 Assim, José comprou todas as terras do Egito para o faraó. Todos os egípcios tiveram que vender os seus campos, pois a fome os obrigou a isso. A terra tornou-se propriedade do faraó.
21 Ata rëfalira këɓi ɓulunda in gër ɓangol, ga ỹana ko beɓët iɓat h̃ata ko beɓët ijo ɗek ebar ed Misëra el.
21 Quanto ao povo, José o reduziu à servidão, de uma à outra extremidade do Egito.
22 Ɓarikan Yosef axo yëc bana owar or ɓëŝaɗaxan oŋ gayik apela ỹëgw baxo na Farawoŋ mëne kërexo yëc na. Gë er re baxo enëɓi yëlënd in fo bani liyand, mëŋ ɓayik ani panaxën bana owar oreɓën oŋ.
22 Somente as terras dos sacerdotes não foram compradas, porque, por lei, esses recebiam sustento regular do faraó, e disso viviam. Por isso não tiveram que vender as suas terras.
23 Yosef fel këɓi ɓulunda in: «Anëka yëc këmun gë owar orewën ak, doro doro Farawoŋ xwën këŋun. Kanayin eneɗa eŋ en neɗëx gër ocënga.
23 Então José disse ao povo: "Ouçam! Hoje comprei vocês e suas terras para o faraó; aqui estão as sementes para que cultivem a terra.
24 And kën xanara eƴamb aŋ, tëƴiyindën, do acariya anjoxën kala, Farawoŋ xwënëk. Mëxwëtayindën mar er xana kën in en di ɓeneɗa, do mar enëɓi ɗëɓaxënënd ɓër gër ɓëciw̃ ɓëndewën, do gë oxun orewën ɓën.»
24 Mas vocês darão a quinta parte das suas colheitas ao faraó. Os outros quatro quintos ficarão para vocês como sementes para os campos e como alimento para vocês, seus filhos e os que vivem em suas casas".
25 Yaka këni Ɓëmisëra ɓën: «Axwën, anëka fexën këƴëɓo. Gayikako oyekax oreƴ ol w̃asin këƴëɓo, aw̃a w̃a këɓi mi gi okaɗëp od Farawoŋ.»
25 Eles disseram: "Meu senhor, tu nos salvaste a vida. Visto que nos favoreceste, seremos escravos do faraó".
26 Ata acariya and ri baxo Yosef aŋo ɓayik xali doro gër ebar ed Misëra: ecoxën ed er ex yo, Farawoŋ xwënëk. Owar or ɓëŝaɗaxan oŋ fo ɓayik axo kwën bana Farawoŋ.
26 Assim, quanto à terra, José estabeleceu o seguinte decreto no Egito, que permanece até hoje: Um quinto da produção pertence ao faraó. Somente as terras dos sacerdotes não se tornaram propriedade do faraó.
27 Isërayel do gë ɓërandëw̃ëra andexëm ɓën ỹëpa këni na gër ebar ed Misëra, gër Goŝen. Yëcëra këni owar, rëw̃ kënëɓi oɓaŝ oranjëm, do kwël dëŋ këni ŝënarënd xali ỹëmb këni mbaŋ.
27 Os israelitas se estabeleceram no Egito, na região de Gósen. Lá adquiriram propriedades, foram prolíferos e multiplicaram-se muito.
28 Yakob liya ko ɓëniy epëxw gë ɓënjongëɓëki gër ebar ed Misëra. Mondako sëk baŋo ɓëniy këme gë ofëxw onax gë ɓënjongëɓëki.
28 Jacó viveu dezessete anos no Egito, e os anos da sua vida chegaram a cento e quarenta e sete.
29 Ga nang ko mëne anëka kë saxëgund ecës edexëm el, Isërayel w̃ac këŋo asëñiw̃ Yosef, do re ko: «Angëmëne ah̃an h̃an këƴe, ɗilaliw ataxan andeƴ aŋ gër emef endam. Axara xara këmi, ɗëkayayiɗ ŝenene end këmi felënd eŋo: këreƴe mëxwëtaɗ na ro gër ebar ed Misëra!
29 Aproximando-se a hora da sua morte, Israel chamou seu filho José e lhe disse: "Se quer agradar-me, ponha a mão debaixo da minha coxa e prometa que será bondoso e fiel comigo: Não me sepulte no Egito.
30 And këmi ɓar gër ecës gë ɓëxarëk ɓëram aŋ, nëcëtiɗëne ebar ed Misëra el, do mëlayiɗëne eƴe mëxwëtax gër ỹeg ireɓën.» Ata yaka ko Yosef: «Ari këme ri end fel këƴe eŋo.»
30 Quando eu descansar com meus pais, leve-me daqui do Egito e sepulte-me junto a eles". José respondeu: "Farei como o senhor me pede".
31 Re ko ɓëte Yakob: «Awa yaŝarël.» Yosef yaŝar ko. Ata Isërayel foxi ko gand ogaf od angaw̃ andexëm.
31 Mas Jacó insistiu: "Jure-me". E José lhe jurou, e Israel curvou-se apoiado em seu bordão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.