Gênesis 47
Oniyan (BSC) vs ARIB
1 Yosef ƴe ko kwël eŋo tëfëtandërax Farawoŋ. Ga h̃at ko, re ko: «Faba do gë ɓëmaỹe ɓëndam ɓëŋ anëka h̃atëgu këni ga xaniw këni gër ebar ed Kanahaŋ. Aw̃ëlali w̃ëlaliw kënëɓi opeỹ ok, gë oɓeci ol, gë oxeƴ ol, do gë ɗek ɓeɓër xwën këni ɓën. Gër ebar ed Goŝen h̃atëgu këni.»
1 Então veio José, e informou a Faraó, dizendo: Meu pai e meus irmãos, com seus rebanhos e seu gado, e tudo o que têm, chegaram da terra de Canaã e estão na terra de Gósen.
2 Ɓëmaỹe ɓënjo ɓëndexëm fel baɓi eno ɗaŋëta, eɓi watëgu Farawoŋ.
2 E tomou dentre seus irmãos cinco homens e os apresentou a Faraó.
3 Ata Farawoŋ w̃ëka këɓi ɓoɓinëm ɓor Yosef: «Ine ex wa andiyen andewën aŋ?» Yaka këno: «Ɓiyi okaɗëp odeƴ ok, ɓëxwël ɓër oɓeci do gë opeỹ hi këmi, ang ebani ɓëxarëk ɓëreɓi ak.»
3 Então perguntou Faraó a esses irmãos de José: Que ocupação é a vossa; Responderam-lhe: Nós, teus servos, somos pastores de ovelhas, tanto nós como nossos pais.
4 Fel këno ɓëte Farawoŋ: «Oliyer ƴow këmi ro gër ebar edewën. Ondës ax bo ex na ond këni ƴamb oɓeci ol do gë opeỹ odeɓi ok, gayikwa enjo eŋ mbaŋ ƴëkak gër ebar ed Kanahaŋ. Gërëgako, axara xara këmi, teɓëlëɓo mi ñëpa gër ebar ed Goŝen.»
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para peregrinar nesta terra; porque não há pasto para os rebanhos de teus servos, porquanto a fome é grave na terra de Canaã; agora, pois, rogamos-te permitas que teus servos habitem na terra de Gósen.
5 Farawoŋ fel këŋo Yosef: «Sorix gë ɓoɓinëx, gër ndeƴ ro h̃atëgu këni.
5 Então falou Faraó a José, dizendo: Teu pai e teus irmãos vieram a ti;
6 Misëra in ɗek, gër otaxan odeƴ ex. Kwëtëlëɓi sorix gë ɓoɓinëx gër ed xurik ex ye. Ɗëgëlexëni gër ebar ed Goŝen. Angëmëne gër enga endeɓën na fo exëni ɓër gapak, dilëɓi ɓëlëngw ɓër ɓëxaɗac ɓër oyel oram.»
6 a terra do Egito está diante de ti; no melhor da terra faze habitar teu pai e teus irmãos; habitem na terra de Gósen. E se sabes que entre eles há homens capazes, põe-nos sobre os pastores do meu gado.
7 Yosef w̃ëla këŋo ɓëte sëm Yakob gër Farawoŋ eni nangër. Ga këni ŝëmar, Yakob, ŝalen këŋo Farawoŋ.
7 Também José introduziu a Jacó, seu pai, e o apresentou a Faraó; e Jacó abençoou a Faraó.
8 Ata Farawoŋ w̃ëka këŋo Yakob: «Ɓëniy ɓënjëgwe wa ŝot këƴ?»
8 Então perguntou Faraó a Jacó: Quantos são os dias dos anos da tua vida?
9 Yakob yaka këŋo Farawoŋ: «Ang nëkak aniyan and wëno ar kë ỹëparand ang aliyer fo gand ed këme ƴe yo, asëk sëk ke ɗe ɓëniy këme gë ofëxw osas. Ɓëniy ɓënd aniyan andam ɓëŋo ax ñëmb ex na do ax ye ex na ang ɓënd ɓëxarëk ɓëram ak ado ga bani ƴexërand ɓën ɓëte ang ɓëliyer fo.»
9 Respondeu-lhe Jacó: Os dias dos anos das minhas peregrinações são cento e trinta anos; poucos e maus têm sido os dias dos anos da minha vida, e não chegaram aos dias dos anos da vida de meus pais nos dias das suas peregrinações.
10 Yakob ŝalen këŋo gaŝëxe Farawoŋ, do kwël ŝapër këni gë Farawoŋ.
10 E Jacó abençoou a Faraó, e saiu da sua presença.
11 Yosef xwët këɓi sëm gë ɓoɓinëm gër ed xurik ex ye, gër ebar ed Misëra, gër ebar ed Ramëses, ang fel baŋo Farawoŋ ak.
11 José, pois, estabeleceu a seu pai e seus irmãos, dando-lhes possessão na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Yosef baɓi yëlënd eƴamb ƴamb in sëm, gë ɓoɓinëm, do gë ɗek oxun oreɓën oŋ, ang ỹëmb bani ak.
12 E José sustentou de pão seu pai, seus irmãos e toda a casa de seu pai, segundo o número de seus filhos.
13 Eƴamb ƴamb dëŋ ax ɓayi bana gër ed ex yo gër ebar ed Misëra, gayik enjo eŋ mokuri xuri bax. Hik gër Misëra, hik gër ebar ed Kanahaŋ, ɓela ɓën afiŝëra fiŝëra bani enjo eŋ.
13 Ora, não havia pão em toda a terra, porque a fome era mui grave; de modo que a terra do Egito e a terra de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Ata Yosef xana ko ɗek koɗi ir gër ebar ed Misëra in, do ir gër ebar ed Kanahaŋ in, ir bani yëcaxënënd eƴamb ƴamb in. W̃ëxëta ko gër eyang ed Farawoŋ.
14 Então José recolheu todo o dinheiro que se achou na terra do Egito, e na terra de Canaã, pelo trigo que compravam; e José trouxe o dinheiro à casa de Faraó.
15 And faỹ këni koɗi Ɓëmisëra do gë Ɓëkanahaŋ aŋ, Ɓëmisëra ɓën ƴe këni gër Yosef, do re këni: «Yëlëlëɓo eƴamb ƴamb in! Ba mi cës ogës odeƴ nde ỹandi ki, gayikako koɗi aɓo bo ex na?»
15 Quando se acabou o dinheiro na terra do Egito, e na terra de Canaã, vieram todos os egípcios a José, dizendo: Dá-nos pão; por que morreremos na tua presença? porquanto o dinheiro nos falta.
16 Yaka këɓi Yosef: «Mëlawënëɓi oyel orewën ol enëɓi nëmb gë eƴamb ƴamb, gayikako koɗi ax gi ex na.»
16 Respondeu José: Trazei o vosso gado, e vo-lo darei por vosso gado, se falta o dinheiro.
17 Ata w̃ëlaraw kënëɓi oyel oreɓën ol gër Yosef, do mëŋ yël këɓi eƴamb ƴamb in. Oyel olo nëmb banëɓi: opanac, gë oɓeci, gë opeỹ, gë oxeƴ do gë opali. Yosef yëlëra këɓi eƴamb ƴamb in aniy aŋo gayik anëmb banëɓi nëmbënd oyel oreɓën ol xali faỹ kënëɓi ɗek.
17 Então trouxeram o seu gado a José; e José deu-lhes pão em troca dos cavalos, e das ovelhas, e dos bois, e dos jumentos; e os sustentou de pão aquele ano em troca de todo o seu gado.
18 And xucak aniy aŋo aŋ, ɓakaw këni gër ndexëm. Re këni: «Axwën, ɓiyi ami con na mëne anëka faỹ këmi koɗi in. Ɓëte oyel oreɓi ol, wëj xwën këɓi. Er ɓayi këɓo wayët mi yëlaya ɓiyi dëŋ, do gë owar oreɓi oŋ.
18 Findo aquele ano, vieram a José no ano seguinte e disseram-lhe: Não ocultaremos ao meu senhor que o nosso dinheiro está todo gasto; as manadas de gado já pertencem a meu senhor; e nada resta diante de meu senhor, senão o nosso corpo e a nossa terra;
19 Ogës odeƴ nde këmi ŝësëra do mi teɓëta owar oreɓi oŋ? Yëcëlëɓo gë owar oreɓi ak, mi cotaxën er këmi ƴamb in. Kwënëleɓo Farawoŋ ɓiyi gë owar oreɓi ak. Yëlëlëɓo ɓeneɗa ɓend këmi ỹandëraxën, mi ɓayixën ɓëɓëngw, ata fo ɓayik ami cësëra na, do owar oreɓi oŋ ax cenëkëra na.»
19 por que morreremos diante dos teus olhos, tanto nós como a nossa terra? Compra-nos a nós e a nossa terra em troca de pão, e nós e a nossa terra seremos servos de Faraó; dá-nos também semente, para que vivamos e não morramos, e para que a terra não fique desolada.
20 Ata Yosef mondako yëcën baŋo Farawoŋ ɗek owar or gër Misëra oŋ. Ɓëmisëra ɓën fan baŋo ocënga odeɓën ok, gayik enjo eŋ mokuri xuri bax. Farawoŋ, elod amëd aŋo xwën ko ebar ed Misëra el.
20 Assim José comprou toda a terra do Egito para Faraó; porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porquanto a fome lhes era grave em extremo; e a terra ficou sendo de Faraó.
21 Ata rëfalira këɓi ɓulunda in gër ɓangol, ga ỹana ko beɓët iɓat h̃ata ko beɓët ijo ɗek ebar ed Misëra el.
21 Quanto ao povo, José fê-lo passar às cidades, desde uma até a outra extremidade dos confins do Egito.
22 Ɓarikan Yosef axo yëc bana owar or ɓëŝaɗaxan oŋ gayik apela ỹëgw baxo na Farawoŋ mëne kërexo yëc na. Gë er re baxo enëɓi yëlënd in fo bani liyand, mëŋ ɓayik ani panaxën bana owar oreɓën oŋ.
22 Somente a terra dos sacerdotes não a comprou, porquanto os sacerdotes tinham rações de Faraó, e eles comiam as suas rações que Faraó lhes havia dado; por isso não venderam a sua terra.
23 Yosef fel këɓi ɓulunda in: «Anëka yëc këmun gë owar orewën ak, doro doro Farawoŋ xwën këŋun. Kanayin eneɗa eŋ en neɗëx gër ocënga.
23 Então disse José ao povo: Hoje vos tenho comprado a vós e a vossa terra para Faraó; eis aí tendes semente para vós, para que semeeis a terra.
24 And kën xanara eƴamb aŋ, tëƴiyindën, do acariya anjoxën kala, Farawoŋ xwënëk. Mëxwëtayindën mar er xana kën in en di ɓeneɗa, do mar enëɓi ɗëɓaxënënd ɓër gër ɓëciw̃ ɓëndewën, do gë oxun orewën ɓën.»
24 Há de ser, porém, que no tempo as colheitas dareis a quinta parte a Faraó, e quatro partes serão vossas, para semente do campo, e para o vosso mantimento e dos que estão nas vossas casas, e para o mantimento de vossos filhinho.
25 Yaka këni Ɓëmisëra ɓën: «Axwën, anëka fexën këƴëɓo. Gayikako oyekax oreƴ ol w̃asin këƴëɓo, aw̃a w̃a këɓi mi gi okaɗëp od Farawoŋ.»
25 Responderam eles: Tu nos tens conservado a vida! achemos graça aos olhos de meu senhor, e seremos servos de Faraó.
26 Ata acariya and ri baxo Yosef aŋo ɓayik xali doro gër ebar ed Misëra: ecoxën ed er ex yo, Farawoŋ xwënëk. Owar or ɓëŝaɗaxan oŋ fo ɓayik axo kwën bana Farawoŋ.
26 José, pois, estabeleceu isto por estatuto quanto ao solo do Egito, até o dia de hoje, que a Faraó coubesse o quinto a produção; somente a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 Isërayel do gë ɓërandëw̃ëra andexëm ɓën ỹëpa këni na gër ebar ed Misëra, gër Goŝen. Yëcëra këni owar, rëw̃ kënëɓi oɓaŝ oranjëm, do kwël dëŋ këni ŝënarënd xali ỹëmb këni mbaŋ.
27 Assim habitou Israel na terra do Egito, na terra de Gósen; e nela adquiriram propriedades, e frutificaram e multiplicaram-se muito.
28 Yakob liya ko ɓëniy epëxw gë ɓënjongëɓëki gër ebar ed Misëra. Mondako sëk baŋo ɓëniy këme gë ofëxw onax gë ɓënjongëɓëki.
28 E Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos; de modo que os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete anos.
29 Ga nang ko mëne anëka kë saxëgund ecës edexëm el, Isërayel w̃ac këŋo asëñiw̃ Yosef, do re ko: «Angëmëne ah̃an h̃an këƴe, ɗilaliw ataxan andeƴ aŋ gër emef endam. Axara xara këmi, ɗëkayayiɗ ŝenene end këmi felënd eŋo: këreƴe mëxwëtaɗ na ro gër ebar ed Misëra!
29 Quando se aproximava o tempo da morte de Israel, chamou ele a José, seu filho, e disse-lhe: Se tenho achado graça aos teus olhos, põe a mão debaixo da minha coxa, e usa para comigo de benevolência e de verdade: rogo-te que não me enterres no Egito;
30 And këmi ɓar gër ecës gë ɓëxarëk ɓëram aŋ, nëcëtiɗëne ebar ed Misëra el, do mëlayiɗëne eƴe mëxwëtax gër ỹeg ireɓën.» Ata yaka ko Yosef: «Ari këme ri end fel këƴe eŋo.»
30 mas quando eu dormir com os meus pais, levar-me-ás do Egito e enterrar-me-ás junto à sepultura deles. Respondeu José: Farei conforme a tua palavra.
31 Re ko ɓëte Yakob: «Awa yaŝarël.» Yosef yaŝar ko. Ata Isërayel foxi ko gand ogaf od angaw̃ andexëm.
31 E Jacó disse: Jura-me; e ele lhe jurou. Então Israel inclinou-se sobre a cabeceira da cama.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.