Gênesis 42

Oniyan (BSC) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yakob wël ko mëne eƴamb ƴamb ex na gër ebar ed Misëra. Ata fel këɓi oɓaŝ orexëm ol: «Inew̃a ɓayi kën ro kën nëkondërënd?»
1 Sabedor Jacó de que havia mantimento no Egito, disse a seus filhos: Por que estais aí a olhar uns para os outros?
2 Re ko: «Awël wël këme mëne eƴamb ƴamb ex na gër Misëra. Cëlayin enëɓo yëcënëgu, ene ɓayixëne ɓëɓëngw, cësërëxe enjo eŋ.»
2 E ajuntou: Tenho ouvido que há cereais no Egito; descei até lá e comprai-nos deles, para que vivamos e não morramos.
3 Ɓëmaỹe epëxw ɓënd Yosef ŝëla bax gër ebar ed Misëra eni yëcëgu bële in.
3 Então, desceram dez dos irmãos de José, para comprar cereal do Egito.
4 Beŋëŝame, ar acël amat gë Yosef an cëŋ, Yakob aŋo teɓ bana exo ƴe. Are baxo rend: «Ayëda yëda këme eŋo gix etëm.»
4 A Benjamim, porém, irmão de José, não enviou Jacó na companhia dos irmãos, porque dizia: Para que não lhe suceda, acaso, algum desastre.
5 Ata ɓosëñiw̃ ɓor Isërayel ƴow këni gër ebar ed Misëra, eni yëcëra eƴamb ƴamb in. Fedër këni gë ɗek ɓela ɓër bax ƴend gë oɓal oko fo ɓën. Gayikwa enjo eŋo ari baɓi rind ɓëte gër ebar ed Kanahaŋ.
5 Entre os que iam, pois, para lá, foram também os filhos de Israel; porque havia fome na terra de Canaã.
6 Amëd aŋo ebaxo Yosef gofërëne ir ebar ed Misëra in. Mëŋ ebax alëngw ar ɓër baɓi fanënd eƴamb ƴamb ɓulunda in, ɗek ebar ed Misëra an. Ata ga h̃atëgu këni ɓoɓinëm, foxi këni gër lëngw irexëm, eƴiỹ el ŋëŝ gër ebar.
6 José era governador daquela terra; era ele quem vendia a todos os povos da terra; e os irmãos de José vieram e se prostraram rosto em terra, perante ele.
7 Yosef ga wat këɓi, xwita këɓi. Ɓarikan ko rind ang ar aɓi nang ex na fo. Ga wërëna ko, w̃ëka këɓi: «Feye wa xaniw kën?» Yaka këni: «Gër ebar ed Kanahaŋ xaniw këmi. Eyëc ed eƴamb eƴamb ƴow këmi.»
7 Vendo José a seus irmãos, reconheceu-os, porém não se deu a conhecer, e lhes falou asperamente, e lhes perguntou: Donde vindes? Responderam: Da terra de Canaã, para comprar mantimento.
8 Yosef aye xwita baɓi ɓoɓinëm, ɓari ɓën ano kwita bana.
8 José reconheceu os irmãos; porém eles não o reconheceram.
9 Yosef xwita ko oɗakeli od lakeli baxo endeɓën ok. Re këɓi ɓëte: «Wën ɓëw̃er ɓësitik wa hi kën! Enang ed ed sitarak ebar edeɓi el ƴow kën!»
9 Então, se lembrou José dos sonhos que tivera a respeito deles e lhes disse: Vós sois espiões e viestes para ver os pontos fracos da terra.
10 Yaka këno: «Adokiŋ axwën! Eyëc ed eƴamb ƴamb ƴow këmi.
10 Responderam-lhe: Não, senhor meu; mas vieram os teus servos para comprar mantimento.
11 Ɓiyi ɗek, araɓat rëw̃ këɓo, ɗal këmi reƴand! Okaɗëp odeƴ hi këmi, ami gi ex na ɓëw̃er ɓësitik!»
11 Somos todos filhos de um mesmo homem; somos homens honestos; os teus servos não são espiões.
12 Yosef re ko: «Anëgwëŝ kën rind! Enang ed ed sitarak ebar edeɓi el ƴow kën!»
12 Ele, porém, lhes respondeu: Nada disso; pelo contrário, viestes para ver os pontos fracos da terra.
13 Yaka këni: «Ɓiyi ɓela epëxw gë ɓëxi hi këmi gër eɓaỹër edeɓi, ɗek sëm iɓat, fën gër ebar ed Kanahaŋ. Imejanak iŋ ɓayiw këni gë faba, ɓari aɓat axo bo ex na.»
13 Eles disseram: Nós, teus servos, somos doze irmãos, filhos de um homem na terra de Canaã; o mais novo está hoje com nosso pai, outro já não existe.
14 Re ko ɓëte Yosef: «Ga fel këmun wa, ɓëw̃er ɓësitik hi kën!
14 Então, lhes falou José: É como já vos disse: sois espiões.
15 Me nangaxën ɗal kën reƴand, eŋo kën ri. Gër ow̃ac or Farawoŋ, amun teɓët na xarak axo ƴow ex na pere imejanak indewën iŋ.
15 Nisto sereis provados: pela vida de Faraó, daqui não saireis, sem que primeiro venha o vosso irmão mais novo.
16 Ɗaw̃ënino ngëŋ aɓat eŋo ƴen. Wën ɓër kë ɓayi ɓën, eno cëni gër epëra. Mondako këmun ri me nangaxën ba ɗal reƴa kën. Gër ow̃ac or Farawoŋ, ɓëw̃er ɓësitik hi kën, angëmëne an di ex na mondako!»
16 Enviai um dentre vós, que traga vosso irmão; vós ficareis detidos para que sejam provadas as vossas palavras, se há verdade no que dizeis; ou se não, pela vida de Faraó, sois espiões.
17 Ata mondako fëra baɓi ɓakey ɓatas.
17 E os meteu juntos em prisão três dias.
18 Yatir akey atasën, Yosef fel këɓi: «Awël nde, mondako kën ri en ɓayixën ɓëɓëngw. Wëno ayëda wa këmo yëdand Kaxanu!
18 Ao terceiro dia, disse-lhes José: Fazei o seguinte e vivereis, pois temo a Deus.
19 Angëmëne ɗal dëŋ kën reƴand, ɓayilexo aɓat gër epëra. Wën ɓëjo ƴeyin enëɓi mëlan eƴamb ƴamb in ɓër gër oxun orewën ɓën, në edi eɓi enjo eŋ.
19 Se sois homens honestos, fique detido um de vós na casa da vossa prisão; vós outros ide, levai cereal para suprir a fome das vossas casas.
20 Do mëlanëguɗëne imaỹe imejanak indewën iŋ me nangaxën mëne ɗal ex eyeƴan edewën el, do ata fo ɓayik an cës na.» Ata ri këni mondako.
20 E trazei-me vosso irmão mais novo, com o que serão verificadas as vossas palavras, e não morrereis. E eles se dispuseram a fazê-lo.
21 Ɓën këni rexërënd: «Enimin, ɓiyi mbaŋ w̃enan banëŋone ar eɓaỹër edeɓi an. Gayikwa awat dëŋ bane watënde ang ŝëmu baŋo ak, and baxo rend eɓo kaỹënan endexëm aŋ, ɓari ɓiyi anëŋo ɓaxët baxe na. Mëŋ wa ŝëmuraxën këɓo mondako.»
21 Então, disseram uns aos outros: Na verdade, somos culpados, no tocante a nosso irmão, pois lhe vimos a angústia da alma, quando nos rogava, e não lhe acudimos; por isso, nos vem esta ansiedade.
22 Re ko Ruben: «Amun pel bana nde: “Këreno dinan na eñëŋënax itox iŋo!” Ɓari wën ane ɓaxët bana. Gërëgako ecës edexëm el këɓo ɓakaxënënd.»
22 Respondeu-lhes Rúben: Não vos disse eu: Não pequeis contra o jovem? E não me quisestes ouvir. Pois vedes aí que se requer de nós o seu sangue.
23 Ani nang bana mëne ɗek baɓi wëlënd Yosef, gayik and baɓi yeƴanelind aŋ, ala baɓi h̃atelindërënd.
23 Eles, porém, não sabiam que José os entendia, porque lhes falava por intérprete.
24 Ata Yosef nacëta këɓi exo tesëgu. Ɓakaw ko eɓi pelëra. Sana këŋo Simewoŋ do re ko eno mëla gër epëra ogës odeɓën.
24 E, retirando-se deles, chorou; depois, tornando, lhes falou; tomou a Simeão dentre eles e o algemou na presença deles.
25 Yosef fel këɓi ɓëriyenin ɓërexëm ɓën eni cël bële in gër ojaɓote od ɓoɓinëm. Fel këɓi ɓëte eni maŝ koɗi ir ala kala in gër ojaɓote, do enëɓi yël ŝëlafana. Ɓëriyenin ɓën ri këni mondako.
25 Ordenou José que lhes enchessem de cereal os sacos, e lhes restituíssem o dinheiro, a cada um no saco de cereal, e os suprissem de comida para o caminho; e assim lhes foi feito.
26 Ɓoɓinëm ɓor Yosef xapëra këni ojaɓote od bële ok, lëɓindëra kënëɓi opali odeɓën ok do kwël w̃aỹi këni.
26 E carregaram o cereal sobre os seus jumentos e partiram dali.
27 Gër akwëndaya, aɓat fët ko jaɓote irexëm in eŋo yëlaxën ondës fali irexëm in. Ga fët ko jaɓote in, sëk ko koɗi in ƴaŋ.
27 Abrindo um deles o saco de cereal, para dar de comer ao seu jumento na estalagem, deu com o dinheiro na boca do saco de cereal.
28 Ata fel këɓi ɓoɓinëm: «Aw̃aŝ w̃aŝ këne koɗi iram in, nëkoɗa ro gër jaɓote!» Ata ga ŝaran këɓi, këɓi rëgënënd anjiỹ aŋ, do këni w̃ëkarënd: «Ine rixëra këɓo mondako Kaxanu?»
28 Então, disse aos irmãos: Devolveram o meu dinheiro; aqui está na boca do saco de cereal. Desfaleceu-lhes o coração, e, atemorizados, entreolhavam-se, dizendo: Que é isto que Deus nos fez?
29 And h̃at këni gër sëm ireɓën Yakob aŋ, gër ebar ed Kanahaŋ, sëfëtan këno ɗek end sëkëgu këɓi eŋ. Re këni:
29 E vieram para Jacó, seu pai, na terra de Canaã, e lhe contaram tudo o que lhes acontecera, dizendo:
30 «Asoŝan ar hik alëngw ar ebar an rexëraw këɓo gë oxeỹ. Nagaŝan këɓo mëne ɓëw̃er ɓësitik hi këmi, gër ebar edexëm.
30 O homem, o senhor da terra, falou conosco asperamente e nos tratou como espiões da terra.
31 Yaka këmo: “Ɗal këmi reƴand, ami gi ex na ɓëw̃er ɓësitik!
31 Dissemos-lhe: Somos homens honestos; não somos espiões;
32 Epëxw gë ɓëxi hi këmi ɗek sëm imat fo, ɓari aɓat axo bo ex na. Imejanak iŋ ɓayiwëk doro gë faba gër ebar ed Kanahaŋ.”
32 somos doze irmãos, filhos de um mesmo pai; um já não existe, e o mais novo está hoje com nosso pai na terra de Canaã.
33 Mëŋ yaka këɓo: “Mondako këne riye me nangaxën ɗal kën reƴand. Aɓat këno seɓ ro gër ndam, enëɓi mëlanaxën eƴamb ƴamb in ɓër gër oxun orewën ɓën gayikwa anëka këɓi rind enjo eŋ.
33 Respondeu-nos o homem, o senhor da terra: Nisto conhecerei que sois homens honestos: deixai comigo um de vossos irmãos, tomai o cereal para remediar a fome de vossas casas e parti;
34 Do mëlanëguɗëne imaỹe imejanak indewën iŋ me maxën mëne ɗal kën reƴand, an gi ex na ɓëw̃er ɓësitik. Aŋo fo këmun w̃aŝ imaỹe indewën iŋ, do en korënd en pandëra gër ebar edam ro.”»
34 trazei-me vosso irmão mais novo; assim saberei que não sois espiões, mas homens honestos. Então, vos entregarei vosso irmão, e negociareis na terra.
35 Ata fëtëra këni ojaɓote aŋ, ala kala sëk ko imboto ind koɗi irexëm iŋ. Ga wat këni koɗi ijo, yëdara këni ɓën ɗek gë sëm ireɓën ak.
35 Aconteceu que, despejando eles os sacos de cereal, eis cada um tinha a sua trouxinha de dinheiro no saco de cereal; e viram as trouxinhas com o dinheiro, eles e seu pai, e temeram.
36 Ata sëm ireɓën Yakob re ko: «Në endewën ke nemëranaxën ɗek oɓaŝ oram ol! Yosef axo bo ex na, ɓëte Simewoŋ axo bo ex na, do ỹandi këŋun ɓëte ene kan Beŋëŝame! Wëno ke wëcanënd ɓeŋo ɗek!»
36 Então, lhes disse Jacó, seu pai: Tendes-me privado de filhos: José já não existe, Simeão não está aqui, e ides levar a Benjamim! Todas estas coisas me sobrevêm.
37 Ruben yaka ko: «Ɗaw̃iɗëɓi ɓëtoŝan ɓëki ɓëndam ɓëŋ, angëmëne ami ɓakalinëgu ex na! Kwëtënanële wëno, aye këmo ɓakaliw.»
37 Mas Rúben disse a seu pai: Mata os meus dois filhos, se to não tornar a trazer; entrega-mo, e eu to restituirei.
38 Yaka ko sëm: «Asëñiw̃ën axo ƴe na gë wën gayik aɓinëm aŝës ŝës ko, do gaɓat ɓayi ko. Eŋo gixënd ỹeỹ gër fëña, okoỹ od këmun xoỹën ok ke law̃ ga xor këne ako!»
38 Ele, porém, disse: Meu filho não descerá convosco; seu irmão é morto, e ele ficou só; se lhe sucede algum desastre no caminho por onde fordes, fareis descer minhas cãs com tristeza à sepultura.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.