Gênesis 42
Oniyan (BSC) vs ARIB
1 Yakob wël ko mëne eƴamb ƴamb ex na gër ebar ed Misëra. Ata fel këɓi oɓaŝ orexëm ol: «Inew̃a ɓayi kën ro kën nëkondërënd?»
1 Ora, Jacó soube que havia trigo no Egito, e disse a seus filhos: Por que estais olhando uns para os outros?
2 Re ko: «Awël wël këme mëne eƴamb ƴamb ex na gër Misëra. Cëlayin enëɓo yëcënëgu, ene ɓayixëne ɓëɓëngw, cësërëxe enjo eŋ.»
2 Disse mais: Tenho ouvido que há trigo no Egito; descei até lá, e de lá comprai-o para nós, a fim de que vivamos e não morramos.
3 Ɓëmaỹe epëxw ɓënd Yosef ŝëla bax gër ebar ed Misëra eni yëcëgu bële in.
3 Então desceram os dez irmãos de José, para comprarem trigo no Egito.
4 Beŋëŝame, ar acël amat gë Yosef an cëŋ, Yakob aŋo teɓ bana exo ƴe. Are baxo rend: «Ayëda yëda këme eŋo gix etëm.»
4 Mas a Benjamim, irmão de José, não enviou Jacó com os seus irmãos, pois disse: Para que, porventura, não lhe suceda algum desastre.
5 Ata ɓosëñiw̃ ɓor Isërayel ƴow këni gër ebar ed Misëra, eni yëcëra eƴamb ƴamb in. Fedër këni gë ɗek ɓela ɓër bax ƴend gë oɓal oko fo ɓën. Gayikwa enjo eŋo ari baɓi rind ɓëte gër ebar ed Kanahaŋ.
5 Assim entre os que iam lá, foram os filhos de Israel para comprar, porque havia fome na terra de Canaã.
6 Amëd aŋo ebaxo Yosef gofërëne ir ebar ed Misëra in. Mëŋ ebax alëngw ar ɓër baɓi fanënd eƴamb ƴamb ɓulunda in, ɗek ebar ed Misëra an. Ata ga h̃atëgu këni ɓoɓinëm, foxi këni gër lëngw irexëm, eƴiỹ el ŋëŝ gër ebar.
6 José era o governador da terra; era ele quem vendia a todo o povo da terra; e vindo os irmãos de José, prostraram-se diante dele com o rosto em terra.
7 Yosef ga wat këɓi, xwita këɓi. Ɓarikan ko rind ang ar aɓi nang ex na fo. Ga wërëna ko, w̃ëka këɓi: «Feye wa xaniw kën?» Yaka këni: «Gër ebar ed Kanahaŋ xaniw këmi. Eyëc ed eƴamb eƴamb ƴow këmi.»
7 José, vendo seus irmãos, reconheceu-os; mas portou-se como estranho para com eles, falou-lhes asperamente e perguntou-lhes: Donde vindes? Responderam eles: Da terra de Canaã, para comprarmos mantimento.
8 Yosef aye xwita baɓi ɓoɓinëm, ɓari ɓën ano kwita bana.
8 José, pois, reconheceu seus irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Yosef xwita ko oɗakeli od lakeli baxo endeɓën ok. Re këɓi ɓëte: «Wën ɓëw̃er ɓësitik wa hi kën! Enang ed ed sitarak ebar edeɓi el ƴow kën!»
9 Lembrou-se então José dos sonhos que tivera a respeito deles, e disse-lhes: Vós sois espias, e viestes para ver a nudez da terra.
10 Yaka këno: «Adokiŋ axwën! Eyëc ed eƴamb ƴamb ƴow këmi.
10 Responderam-lhe eles: Não, senhor meu; mas teus servos vieram comprar mantimento.
11 Ɓiyi ɗek, araɓat rëw̃ këɓo, ɗal këmi reƴand! Okaɗëp odeƴ hi këmi, ami gi ex na ɓëw̃er ɓësitik!»
11 Nós somos todos filhos de um mesmo homem; somos homens de retidão; os teus servos não são espias.
12 Yosef re ko: «Anëgwëŝ kën rind! Enang ed ed sitarak ebar edeɓi el ƴow kën!»
12 Replicou-lhes: Não; antes viestes para ver a nudez da terra.
13 Yaka këni: «Ɓiyi ɓela epëxw gë ɓëxi hi këmi gër eɓaỹër edeɓi, ɗek sëm iɓat, fën gër ebar ed Kanahaŋ. Imejanak iŋ ɓayiw këni gë faba, ɓari aɓat axo bo ex na.»
13 Mas eles disseram: Nós, teus servos, somos doze irmãos, filhos de um homem da terra de Canaã; o mais novo está hoje com nosso pai, e outro já não existe.
14 Re ko ɓëte Yosef: «Ga fel këmun wa, ɓëw̃er ɓësitik hi kën!
14 Respondeu-lhe José: É assim como vos disse; sois espias.
15 Me nangaxën ɗal kën reƴand, eŋo kën ri. Gër ow̃ac or Farawoŋ, amun teɓët na xarak axo ƴow ex na pere imejanak indewën iŋ.
15 Nisto sereis provados: Pela vida de Faraó, não saireis daqui, a menos que venha para cá vosso irmão mais novo.
16 Ɗaw̃ënino ngëŋ aɓat eŋo ƴen. Wën ɓër kë ɓayi ɓën, eno cëni gër epëra. Mondako këmun ri me nangaxën ba ɗal reƴa kën. Gër ow̃ac or Farawoŋ, ɓëw̃er ɓësitik hi kën, angëmëne an di ex na mondako!»
16 Enviai um dentre vós, que traga vosso irmão, mas vós ficareis presos, a fim de serem provadas as vossas palavras, se há verdade convosco; e se não, pela vida de Faraó, vós sois espias.
17 Ata mondako fëra baɓi ɓakey ɓatas.
17 E meteu-os juntos na prisão por três dias.
18 Yatir akey atasën, Yosef fel këɓi: «Awël nde, mondako kën ri en ɓayixën ɓëɓëngw. Wëno ayëda wa këmo yëdand Kaxanu!
18 Ao terceiro dia disse-lhes José: Fazei isso, e vivereis; porque eu temo a Deus.
19 Angëmëne ɗal dëŋ kën reƴand, ɓayilexo aɓat gër epëra. Wën ɓëjo ƴeyin enëɓi mëlan eƴamb ƴamb in ɓër gër oxun orewën ɓën, në edi eɓi enjo eŋ.
19 Se sois homens de retidão, que fique um dos irmãos preso na casa da vossa prisão; mas ide vós, levai trigo para a fome de vossas casas,
20 Do mëlanëguɗëne imaỹe imejanak indewën iŋ me nangaxën mëne ɗal ex eyeƴan edewën el, do ata fo ɓayik an cës na.» Ata ri këni mondako.
20 e trazei-me o vosso irmão mais novo; assim serão verificadas vossas palavras, e não morrereis. E eles assim fizeram.
21 Ɓën këni rexërënd: «Enimin, ɓiyi mbaŋ w̃enan banëŋone ar eɓaỹër edeɓi an. Gayikwa awat dëŋ bane watënde ang ŝëmu baŋo ak, and baxo rend eɓo kaỹënan endexëm aŋ, ɓari ɓiyi anëŋo ɓaxët baxe na. Mëŋ wa ŝëmuraxën këɓo mondako.»
21 Então disseram uns aos outros: Nós, na verdade, somos culpados no tocante a nosso irmão, porquanto vimos a angústia da sua alma, quando nos rogava, e não o quisemos atender; é por isso que vem sobre nós esta angústia.
22 Re ko Ruben: «Amun pel bana nde: “Këreno dinan na eñëŋënax itox iŋo!” Ɓari wën ane ɓaxët bana. Gërëgako ecës edexëm el këɓo ɓakaxënënd.»
22 Respondeu-lhes Rúben: Não vos dizia eu: Não pequeis contra o menino; Mas não quisestes ouvir; por isso agora é requerido de nós o seu sangue.
23 Ani nang bana mëne ɗek baɓi wëlënd Yosef, gayik and baɓi yeƴanelind aŋ, ala baɓi h̃atelindërënd.
23 E eles não sabiam que José os entendia, porque havia intérprete entre eles.
24 Ata Yosef nacëta këɓi exo tesëgu. Ɓakaw ko eɓi pelëra. Sana këŋo Simewoŋ do re ko eno mëla gër epëra ogës odeɓën.
24 Nisto José se retirou deles e chorou. Depois tornou a eles, falou-lhes, e tomou a Simeão dentre eles, e o amarrou perante os seus olhos.
25 Yosef fel këɓi ɓëriyenin ɓërexëm ɓën eni cël bële in gër ojaɓote od ɓoɓinëm. Fel këɓi ɓëte eni maŝ koɗi ir ala kala in gër ojaɓote, do enëɓi yël ŝëlafana. Ɓëriyenin ɓën ri këni mondako.
25 Então ordenou José que lhes enchessem de trigo os sacos, que lhes restituíssem o dinheiro a cada um no seu saco, e lhes dessem provisões para o caminho. E assim lhes foi feito.
26 Ɓoɓinëm ɓor Yosef xapëra këni ojaɓote od bële ok, lëɓindëra kënëɓi opali odeɓën ok do kwël w̃aỹi këni.
26 Eles, pois, carregaram o trigo sobre os seus jumentos, e partiram dali.
27 Gër akwëndaya, aɓat fët ko jaɓote irexëm in eŋo yëlaxën ondës fali irexëm in. Ga fët ko jaɓote in, sëk ko koɗi in ƴaŋ.
27 Quando um deles abriu o saco, para dar forragem ao seu jumento na estalagem, viu o seu dinheiro, pois estava na boca do saco.
28 Ata fel këɓi ɓoɓinëm: «Aw̃aŝ w̃aŝ këne koɗi iram in, nëkoɗa ro gër jaɓote!» Ata ga ŝaran këɓi, këɓi rëgënënd anjiỹ aŋ, do këni w̃ëkarënd: «Ine rixëra këɓo mondako Kaxanu?»
28 E disse a seus irmãos: Meu dinheiro foi-me devolvido; ei-lo aqui no saco. Então lhes desfaleceu o coração e, tremendo, viravam-se uns para os outros, dizendo: Que é isto que Deus nos tem feito?
29 And h̃at këni gër sëm ireɓën Yakob aŋ, gër ebar ed Kanahaŋ, sëfëtan këno ɗek end sëkëgu këɓi eŋ. Re këni:
29 Depois vieram para Jacó, seu pai, na terra de Canaã, e contaram-lhe tudo o que lhes acontecera, dizendo:
30 «Asoŝan ar hik alëngw ar ebar an rexëraw këɓo gë oxeỹ. Nagaŝan këɓo mëne ɓëw̃er ɓësitik hi këmi, gër ebar edexëm.
30 O homem, o senhor da terra, falou-nos asperamente, e tratou-nos como espias da terra;
31 Yaka këmo: “Ɗal këmi reƴand, ami gi ex na ɓëw̃er ɓësitik!
31 mas dissemos-lhe: Somos homens de retidão; não somos espias;
32 Epëxw gë ɓëxi hi këmi ɗek sëm imat fo, ɓari aɓat axo bo ex na. Imejanak iŋ ɓayiwëk doro gë faba gër ebar ed Kanahaŋ.”
32 somos doze irmãos, filhos de nosso pai; um já não existe e o mais novo está hoje com nosso pai na terra de Canaã.
33 Mëŋ yaka këɓo: “Mondako këne riye me nangaxën ɗal kën reƴand. Aɓat këno seɓ ro gër ndam, enëɓi mëlanaxën eƴamb ƴamb in ɓër gër oxun orewën ɓën gayikwa anëka këɓi rind enjo eŋ.
33 Respondeu-nos o homem, o senhor da terra: Nisto conhecerei que vós sois homens de retidão: Deixai comigo um de vossos irmãos, levai trigo para a fome de vossas casas, e parti,
34 Do mëlanëguɗëne imaỹe imejanak indewën iŋ me maxën mëne ɗal kën reƴand, an gi ex na ɓëw̃er ɓësitik. Aŋo fo këmun w̃aŝ imaỹe indewën iŋ, do en korënd en pandëra gër ebar edam ro.”»
34 e trazei-me vosso irmão mais novo; assim saberei que não sois espias, mas homens de retidão; então vos entregarei o vosso irmão e negociareis na terra.
35 Ata fëtëra këni ojaɓote aŋ, ala kala sëk ko imboto ind koɗi irexëm iŋ. Ga wat këni koɗi ijo, yëdara këni ɓën ɗek gë sëm ireɓën ak.
35 E aconteceu que, despejando eles os sacos, eis que o pacote de dinheiro de cada um estava no seu saco; quando eles e seu pai viram os seus pacotes de dinheiro, tiveram medo.
36 Ata sëm ireɓën Yakob re ko: «Në endewën ke nemëranaxën ɗek oɓaŝ oram ol! Yosef axo bo ex na, ɓëte Simewoŋ axo bo ex na, do ỹandi këŋun ɓëte ene kan Beŋëŝame! Wëno ke wëcanënd ɓeŋo ɗek!»
36 Então Jacó, seu pai, disse-lhes: Tendes-me desfilhado; José já não existe, e não existe Simeão, e haveis de levar Benjamim! Todas estas coisas vieram sobre mim.
37 Ruben yaka ko: «Ɗaw̃iɗëɓi ɓëtoŝan ɓëki ɓëndam ɓëŋ, angëmëne ami ɓakalinëgu ex na! Kwëtënanële wëno, aye këmo ɓakaliw.»
37 Mas Rúben falou a seu pai, dizendo: Mata os meus dois filhos, se eu to não tornar a trazer; entrega-o em minha mão, e to tornarei a trazer.
38 Yaka ko sëm: «Asëñiw̃ën axo ƴe na gë wën gayik aɓinëm aŝës ŝës ko, do gaɓat ɓayi ko. Eŋo gixënd ỹeỹ gër fëña, okoỹ od këmun xoỹën ok ke law̃ ga xor këne ako!»
38 Ele porém disse: Não descerá meu filho convosco; porquanto o seu irmão é morto, e só ele ficou. Se lhe suceder algum desastre pelo caminho em que fordes, fareis descer minhas cãs com tristeza ao Seol.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.