Gênesis 39
Oniyan (BSC) vs NVT
1 W̃ëla këno Yosef gër ebar ed Misëra. Do Amisëra aɓat, Potifar, alëngw ar ɓënëkona ɓër Farawoŋ, yëc këŋo gër otaxan od ɓërandëw̃ëra and Isëmayel ɓër w̃ëlaw baŋo na.
1 Quando José foi levado para o Egito pelos negociantes ismaelitas, eles o venderam a Potifar, um oficial egípcio. Potifar era capitão da guarda do faraó, o rei do Egito.
2 Axwën Kaxanu hi këni gë Yosef. Ata er ko ri yo exo kamën. Hi ko gër iciw̃ ind axwën arexëm, Amisëra an.
2 O S enhor estava com José, por isso ele era bem-sucedido em tudo que fazia no serviço da casa de seu senhor egípcio.
3 Axwën arexëm an wat ko mëne Axwën Kaxanu gë Yosef hi këni: er ko ri yo, exo kamën në end Axwën Kaxanu.
3 Potifar percebeu que o S enhor estava com José e lhe dava sucesso em tudo que ele fazia.
4 Ata Potifar, axwën arexëm an, ga baŋo nënganënd mbaŋ end Yosef eŋ, yata këŋo eŋo diyenindërand. Yata këŋo exo gi alëngw ar gër iciw̃ indexëm, do seɓënan këŋo ɗek er xwën ko in.
4 Satisfeito com isso, nomeou José seu assistente pessoal e o encarregou de toda a sua casa e de todos os seus bens.
5 Sam ga hi ko Yosef alëngw ar iciw̃ do gë ɗek er xwën ko Potifar an, Axwën Kaxanu yël këŋo oɓetak ol Amisëra an në end Yosef. Oɓetak or Axwën Kaxanu ol hik gër ɗek ɓeɓër xwën ko Amisëra ɓën gër iciw̃ do gër ocënga.
5 A partir do dia em que José foi encarregado de toda a casa e de todas as propriedades de Potifar, o S enhor começou a abençoar a casa do egípcio por causa de José. Tudo corria bem na casa, e as plantações e os animais prosperavam.
6 Er xwën ko yo seɓënan baŋo Yosef, ỹoweỹ ax bo bana ga ko ri, ang ax gi ex na eƴambëran el.
6 Assim, Potifar entregou tudo que possuía aos cuidados de José e, tendo-o como administrador, não se preocupava com nada, exceto com o que iria comer. José era um rapaz muito bonito, de bela aparência,
7 Ga xucak eŋo, asoxari ar axwën arexëm an ỹana ko këŋo nëkonënd Yosef gë aŋana. Akey amat, re ko: «Ƴow exe ɗakiye!»
7 e logo a esposa de Potifar começou a olhar para ele com desejo. “Venha e deite-se comigo”, ordenou ela.
8 Yosef h̃ëp ko, do re ko: «Ali, axwën aram an seɓënan ke er xwën ko yo, ỹoweỹ axo dind na gër iciw̃ ro.
8 José recusou e disse: “Meu senhor me confiou todos os bens de sua casa e não precisa se preocupar com nada.
9 Wëno ala axe kuca ex na or gapak ol gër iciw̃ ro, do ỹoweỹ axe cëɓan ex na, ang ax gi ex na wëj gayik alindaw̃ hi këƴ. Mondake wa këme xor me di amena atëm aŋo? Mondake këmo w̃enan Kaxanu?»
9 Ninguém aqui tem mais autoridade que eu. Ele não me negou coisa alguma, exceto a senhora, pois é mulher dele. Como poderia eu cometer tamanha maldade? Estaria pecando contra Deus!”.
10 Asoxari an key yo key baŋo w̃acërand Yosef. Ɓari mëŋ abaŋo yaka na, gayik aŋo ñandi bana eni tëkar do eni ɗaki.
10 A mulher continuava a assediar José diariamente, mas ele se recusava a deitar-se com ela.
11 Akey amat, Yosef lil ko gër iciw̃ exo diyeni, xarak ang exëni ɗek na gër iciw̃ ak, gaɓatak ax ɓayi bana.
11 Certo dia, porém, quando José entrou para fazer seu trabalho, não havia mais ninguém na casa.
12 Ata asoxari an sëra këŋo Yosef gër acuɗ, do re ko: «Ƴow exe ɗakiye!» Yosef ɓusëta ko acuɗ aŋ gër otaxan odexëm, do hër ko fac.
12 Ela se aproximou, agarrou-o pelo manto e exigiu: “Venha, deite-se comigo!”. José se desvencilhou e fugiu da casa, mas o manto ficou na mão da mulher.
13 And wat ko mëne anëka ɓusëtan këŋo acuɗ aŋ do hër ko fac aŋ,
13 Quando ela viu que José tinha fugido, mas que o manto havia ficado na mão dela,
14 asoxari an xeỹ ko eɓi macaxën ɓër gër iciw̃ ɓën. Ga h̃atëragu këni, re ko: «Watin icën indam iŋ ga w̃ëlanëgu këɓo arandëw̃ëra and Eber eɓo mëkëñaxënati. Asëka sëkaw baxe mëne mi ɗaki, ɓarikan wëno xeỹ këme mbaŋ.
14 chamou seus servos. “Vejam!”, disse ela. “Meu marido trouxe esse escravo hebreu para nos fazer de bobos! Ele entrou no meu quarto para me violentar, mas eu gritei.
15 And wël ke ga këme xeỹ aŋ, ɓusëta ko acuɗ andexëm aŋ do kwël hër ko fac.»
15 Quando ele me ouviu gritar, saiu correndo e escapou, mas largou seu manto comigo.”
16 Ata asoxari an xwëtaya ko acuɗ and Yosef aŋ xali w̃aỹigu ko icën indexëm iŋ.
16 Ela guardou o manto até o marido voltar para casa.
17 Fel këŋo ɓëte mondako: «Xaɗëp ir arandëw̃ëra and Eber ir w̃ëlanëgu këƴëɓo in, sëka baxe exe mëkëñaxën.
17 Então, contou-lhe sua versão da história. “O escravo hebreu que você trouxe para nossa casa tentou aproveitar-se de mim”, disse ela.
18 Ga xeỹ këme, ɓusëtan ke acuɗ aŋ gër otaxan odam do kwël hër ko fac.»
18 “Mas, quando eu gritei, ele saiu correndo e largou seu manto comigo!”
19 Potifar ɓaxët këŋo alindaw̃ ga këŋo fel: «Mondako rirëli këmi ɗe gë xaɗëp ireƴ in.» Ata Potifar xoỹ ko.
19 Ao ouvir a mulher contar como José a havia tratado, Potifar se enfureceu.
20 Re ko eno tëra Yosef, do eno mëla gër epëra, gër ed ebani ɓandepëra ɓand emun. Ata Yosef mondako hixën baxo gër epëra.
20 Pegou José e o lançou na prisão onde ficavam os prisioneiros do rei, e ali José permaneceu.
21 Axwën Kaxanu hi këni gë Yosef, do yël këŋo oyekax ol. Ata alëngw ar ɓënëkona ɓër epëra an xwëta këŋo.
21 Mas o S enhor estava com ele na prisão e o tratou com bondade. Fez José conquistar a simpatia do carcereiro, que,
22 Alëngw ar ɓënëkona ɓër epëra an seɓënan këŋo Yosef ɗek ɓandepëra ɓand hi bax na gër epëra ɓaŋ. Mëŋ baɓi nëkonand gër er këni rind yo.
22 em pouco tempo, encarregou José de todos os outros presos e de todas as tarefas da prisão.
23 Alëngw ar ɓënëkona ɓër epëra an, abaxo ŝala na exo nang er ko rind Yosef in, gayik Axwën Kaxanu gë mëŋ hi bani do arëca baŋo rëcand exo kamën er ko ri yo.
23 O carcereiro não precisava mais se preocupar com nada, pois José cuidava de tudo. O S enhor estava com ele e lhe dava sucesso em tudo que ele fazia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 39, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.