Gênesis 27
Oniyan (BSC) vs NVT
1 Amëd aŋo, Isak mbaŋ xar baxo, ɓangës ɓandexëm ɓaŋ aɓaŝëta ɓaŝëta bax: ax bo bana ga ko watëra. Akey amat, ga w̃ac këŋo Esawu, itox ikarëk indexëm iŋ, re ko: «Asëñiw̃ën!» Mëŋ yaka ko: «Woy!»
1 Certo dia, quando Isaque era velho e estava ficando cego, chamou Esaú, seu filho mais velho: “Meu filho!”. Esaú respondeu: “Aqui estou!”.
2 Re ko ɓëte Isak: «Wëno anëka xar këme, do ame nang ex na yatir këme ŝës.
2 Isaque disse: “Estou velho e não sei quando vou morrer.
3 Gërëgako, axara xara këmi meɗël oỹënga or onëxa oŋ, amote andeƴ aŋ, gë atumb andeƴ aŋ, do el gër apuỹ eƴe ɗaw̃ënëgu emacar.
3 Pegue suas armas, o arco e as flechas, e vá ao campo caçar um animal para mim.
4 Cëɗënëguye ỹas eŋ ex nënga, ang h̃an këme ak. Do mëlanëguye me ƴak, mi karanaxën oɓetak ol ɗamana me cës.»
4 Depois, prepare meu prato favorito e traga-o aqui para eu comer. Então pronunciarei a bênção que pertence a você, meu filho mais velho, antes de eu morrer”.
5 Xarak, and baŋo felërand Isak mondako asëñiw̃ Esawu aŋ, Rebeka awël wël baŋo. Esawu ƴe ko ngwa gër apuỹ exo nëxaraw, do eŋo ɗaw̃ëgu emacar end këŋo w̃ëlagu eŋ.
5 Rebeca, porém, ouviu o que Isaque tinha dito a seu filho Esaú. Quando Esaú saiu para caçar,
6 Ata Rebeka fel këŋo asëñiw̃ Yakob: «Awël wël këmo sorix ga këŋo fel aɓinëx Esawu:
6 ela disse a seu filho Jacó: “Ouvi seu pai dizer a Esaú:
7 “Mëlanëguye emacar, cëɗënëguye ỹas eŋ ex nënga ang h̃an këme ak, me ƴak, do mi karanaxën oɓetak ol gër Axwën Kaxanu ɗamana me cës.”
7 ‘Traga-me uma carne de caça e prepare-me uma refeição saborosa. Então abençoarei você na presença do S enhor antes de eu morrer’.
8 Gërëgako asëñiw̃ën, ɓaxëtële mi pel er këƴ ri in.
8 Agora, meu filho, preste atenção e faça exatamente o que lhe direi.
9 Këla ƴel gër eciỹi eƴe yeɓënëgu ɓëpërac ɓënd ŝenene ɓëki. Wëno këŋo ŝëɗën sorix ỹas eŋ ex nënga ang h̃an ko ak.
9 Vá ao rebanho e traga-me dois dos melhores cabritos. Eu os usarei para preparar o prato favorito de seu pai.
10 Wëj këŋo w̃ëlan sorix exo ƴak, exi karanaxën oɓetak ol ɗamana exo cës.»
10 Depois, leve a comida para seu pai, para que ele a coma e o abençoe antes de morrer”.
11 Ata Yakob yaka këŋo nëm Rebeka: «Aɓaỹe Esawu yer omban fo ga hi ko wa, xarak eman endam eŋ garëgar ex.
11 Jacó respondeu a Rebeca: “Mas meu irmão Esaú é peludo, enquanto eu tenho pele lisa.
12 Ɓamat faba alëkëra ke lëkëra, do exo wata mëne në eyifa emo. Eñëŋënax wa ke xaran, ax gi ex na oɓetak.»
12 E se meu pai me tocar? Perceberá que estou tentando enganá-lo e, em vez de me abençoar, me amaldiçoará!”.
13 Re ko nëm Rebeka: «Eñëŋënax eŋo wëcaniɗëlexe wëno, asëñiw̃ën! Awël nde, ƴel eƴe yeɓënëgu ɓëpërac ɓëŋ.»
13 Sua mãe, porém, respondeu: “Que caia sobre mim essa maldição, meu filho! Apenas faça o que lhe digo. Vá e traga-me os cabritos”.
14 Ata Yakob ƴe ko yeɓëgu këɓi ɓëpërac ɓëŋ, do w̃ëlaw këɓi gër nëm. Nëm ŝëɗ ko ỹas ereɓën eŋ, nëngak ang h̃an ko Isak ak.
14 Jacó foi e trouxe os cabritos para sua mãe. Rebeca os usou para preparar uma refeição saborosa, do jeito que Isaque gostava.
15 Ata Rebeka w̃eɗ ko ɓacuɗ ɓand Esawu, ŝambenjar ixarëk irexëm ɓaŋ, ɓand xurik ex ye gër iciw̃ ɓaŋ, do ŝuɗëra këŋo Yakob, ŝambenjar iɓeja irexëm in.
15 Em seguida, pegou as roupas prediletas de Esaú que estavam na casa dela e as entregou a Jacó, seu filho mais novo.
16 W̃eɗ ko ɓanar ɓand ɓëpërac ɓaŋ, ŝerira këŋo ed onëxar el, do gër egëla ed garëgar ed asëñiw̃ Yakob.
16 Com a pele dos cabritos, cobriu-lhe os braços e a parte lisa do pescoço.
17 Fëxwën këŋo asëñiw̃ Yakob ỹas er ŝëɗ baxo xali nëngak eŋ, do gë amburu aŋ, eŋo mëlan Isak.
17 Depois, entregou-lhe a refeição saborosa, acompanhada do pão que havia acabado de assar.
18 Ata Yakob ga h̃at ko gër sëm, w̃ac këŋo: «Faba!» Yaka ko mëŋ: «Woy! Wëj noỹo ex wa asëñiw̃ën?»
18 Jacó levou a comida para o pai e disse: “Meu pai?”. “Sim, meu filho”, respondeu Isaque. “Quem é você, Esaú ou Jacó?”
19 Yaka ko Yakob: «Wëno Esawu, itox iñanar indeƴ iŋ ex. Er fel baƴe in ri këme. Axara xara këmi, kanil eƴ ñëpa. Ƴakëral ỹas er emacar end law̃ënëgu këmi eŋ, eƴe karanaxën oɓetak ol.»
19 Jacó disse: “Sou Esaú, seu filho mais velho. Fiz o que o senhor mandou. Aqui está a carne de caça. Sente-se e coma, para que me dê sua bênção”.
20 Isak fel këŋo asëñiw̃: «Ata aỹand aỹand ŝotëgu këƴo ɗe asëñiw̃ën!» Yaka ko Yakob: «Axwën Kaxanu, ar yata ki an, fangacëgu këŋo gër lëngw iram.»
20 Isaque perguntou: “Como encontrou a caça tão depressa, meu filho?”. Jacó respondeu: “O S
21 Isak fel këŋo ɓëte Yakob: «Axara xara këmi, tëkawëye tan mi ɗëkëra asëñiw̃ën, me nangaxën aye mëne wëj asëñiw̃ën Esawu dëŋ ex!»
21 Então Isaque disse a Jacó: “Chegue mais perto, para que eu possa tocá-lo e ter certeza de que você é mesmo Esaú”.
22 Yakob sëka këŋo sëm Isak, do mëŋ ga lëkëra këŋo, re ko: «Oniw̃ ol or Yakob ol ex, ɓarikan onëxar oŋ, or Esawu ex.»
22 Jacó se aproximou do pai, e Isaque o tocou e disse: “A voz é de Jacó, mas as mãos são de Esaú”.
23 Ata aŋo kwita ex na gayik onëxar oŋ yer omban fo bax ang or aɓinëm Esawu fo. Ata xarandëra këŋo na oɓetak ol.
23 Não o reconheceu, porém, pois as mãos de Jacó estavam peludas, como as de Esaú. Assim, Isaque se preparou para abençoar Jacó.
24 Isak re ko: «Wëj dëŋ nde ex asëñiw̃ën Esawu?» Yaka ko Yakob: «Iyo wëno dëŋ ex.»
24 “Mas você é mesmo meu filho Esaú?”, perguntou ele. “Sim, eu sou”, respondeu Jacó.
25 Re ko ɓëte Isak: «Dinëguye tan, me ƴamb ỹas er emacar end law̃ënëgu këƴe wëj asëñiwën eŋ, mi karanaxën oɓetak ol.» Ata Yakob rin këŋo, do ƴambëra ko. W̃ëlanëgu këŋo ngoƴ iŋ, ŝeɓëra ko.
25 Então Isaque disse: “Agora, meu filho, traga-me a carne de caça. Depois que comer, eu lhe darei a minha bênção”. Jacó trouxe a comida para o pai, e Isaque comeu. Também bebeu o vinho que Jacó lhe serviu.
26 Ata sëm Isak re ko: «Tëkawëye, axara xara këmi, megale, asëñiw̃ën!»
26 Por fim, Isaque disse a Jacó: “Aproxime-se, por favor, e dê-me um beijo, meu filho”.
27 Yakob sëka këŋo sëm do w̃ega këŋo. Isak wëran këŋo otëñer ond ɓanjëm ɓandexëm oŋ. Ata xaran këŋo oɓetak ol mondako:
27 Jacó se aproximou e o beijou. Quando Isaque sentiu o cheiro das roupas, finalmente abençoou o filho. Disse: “Ah! O cheiro de meu filho é como o cheiro do campo que o S enhor abençoou!
28 Kaxanu yëlëlexi,
28 “Do orvalho do céu e da riqueza da terra, Deus lhe conceda fartas colheitas de cereais e vinho novo de sobra.
29 Ɓenëng ɓend ɓela këƴëɓi ỹana eƴëɓi bëñand, do ɓën eni diyeninënd,
29 Que muitas nações o sirvam e se curvem à sua frente. Que você seja senhor de seus irmãos e os filhos de sua mãe se curvem à sua frente. Todos que o amaldiçoarem serão amaldiçoados, e todos que o abençoarem serão abençoados”.
30 Isak anëka h̃ata baxo ekaran ed oɓetak Yakob el, do Yakob eceɗ-eceɗ ŝapër bani gë sëm. H̃atëgu ko ngwa aɓinëm Esawu, ga hiw ko gër onëxa.
30 Assim que Isaque terminou de abençoar Jacó, e logo depois de Jacó ter saído da presença de seu pai, Esaú voltou da caçada.
31 Mëŋ ɓëte ŝëɗëra ko ỹas eŋ xali nëngak, do w̃ëlanëgu këŋo sëm. Fel këŋo sëm: «Faba kanil eƴ ƴak ỹas er emacar end law̃ënëgu këmi eŋ, eƴe karanaxën oɓetak ol, wëno asëñix!»
31 Preparou uma refeição saborosa, levou-a para seu pai e disse: “Sente-se, meu pai, e coma da minha caça, para me abençoar”.
32 Yaka ko sëm Isak: «Wëj noỹo ex wa?» Yaka ko Esawu: «Wëno Esawu ex, itoŝan ikarënak indeƴ iŋ!»
32 Isaque lhe perguntou: “Quem é você?”. Ele respondeu: “Sou Esaú, seu filho mais velho”.
33 Ata Isak këŋo rëgënënd mbaŋ. Re ko: «Noỹo cëŋ nëxaw këŋo emacar eŋ do w̃ëlanëgu ke ỹas eŋ? Wëno anëka ƴambëra këme, ɗamana eƴ ŋataxënëgu. Anëka xaran këmo oɓetak ol, do mëŋ ɓetak!»
33 Isaque começou a tremer incontrolavelmente e disse: “Então quem me serviu a carne de caça? Acabei de comê-la, pouco antes de você chegar, e abençoei quem a trouxe. Essa bênção deve permanecer!”.
34 And wël ko Esawu eyeƴan ed sëm aŋ, songët ko ga ƴambën këŋo mbaŋ gër emëkw. Fel këŋo sëm: «Wëno ɓëte karanële wa axaran oɓetak ol, faba!»
34 Quando Esaú ouviu as palavras do pai, soltou um forte grito amargurado e suplicou: “Ah, meu pai, e eu? Abençoe-me também!”.
35 Yaka ko sëm: «Aɓinëx wa ƴowëk gë njifa, do w̃eɗ ko oɓetak oreƴ ol.»
35 Mas Isaque disse: “Seu irmão esteve aqui e me enganou. Levou embora a bênção que pertencia a você!”.
36 Esawu re ko: «Ba gayik Yakob këno w̃acënd nde naŋëtaxën ke ɓakëlëbëd ɓaki? Mëŋ xan ke oxarënak oram ol, do doro xan ke ɓëte oɓetak oram ol!» Ɓaŝ ko Esawu: «Oɓetak aƴe penan ex na nde?»
36 Esaú exclamou: “Não é de admirar que ele se chame Jacó, pois é a segunda vez que me engana. Primeiro, tomou meus direitos de filho mais velho e, agora, roubou minha bênção. O senhor não guardou uma bênção sequer para mim?”.
37 Isak yaka këŋo Esawu: «Wëno anëka ri këmo alëngw areƴ, do anëka yël këmo ɗek ɓoɓinëm eni gi okaɗëp odexëm. Ɓëte anëka ri këmo ar kë ỹana ex cotërand mbaŋ bële do gë ngoƴ: awa ine këme xor mi din asëñiw̃ën?»
37 Isaque disse a Esaú: “Fiz de Jacó o seu senhor e declarei que todos os irmãos dele o servirão. Garanti a ele fartura de cereais e vinho. O que me resta para dar a você, meu filho?”.
38 Esawu w̃ëka këŋo sëm: «Oɓetak olo fo nde ŝot baƴ, faba? Wëno ɓëte karanële wa axaran oɓetak ol, faba!» Ata Esawu ko sesënd.
38 Esaú suplicou: “Por acaso o senhor tem apenas uma bênção? Ah, meu pai, abençoe-me também!”. Então Esaú chorou em alta voz.
39 Sëm Isak yaka këŋo:
39 Por fim, seu pai, Isaque, lhe disse: “Você viverá longe das riquezas da terra e longe do orvalho do alto céu.
40 Wëj gë ojaw̃ od duxuma ireƴ ok
40 Viverá por sua espada e servirá a seu irmão. Quando, porém, conseguir se libertar, sacudirá do pescoço esse jugo”.
41 Ga xucak eŋo, Esawu xoỹën këŋo mbaŋ Yakob në end oɓetak or xaran baŋo sëm ireɓën eŋ. Esawu are baxo rend: «Ɓakey ɓand oỹaw̃ or faba ɓaŋ ɗam ex. And kë xuca aŋ këmo law̃ aɓaỹe Yakob.»
41 Daquele momento em diante, Esaú passou a odiar Jacó porque seu pai o havia abençoado. Começou a tramar: “Em breve meu pai morrerá. Então, matarei meu irmão Jacó”.
42 Fel këno Rebeka eyeƴan ed Esawu, ŝambenjar ixarënak irexëm el. Ata Rebeka w̃ac këŋo Yakob, ŝambenjar iɓeja irexëm in, do fel këŋo: «Aɓinëx Esawu cëŋ aỹandi ỹandi këŋo exi ɗaw̃, exi maŝaxën.
42 Quando Rebeca soube das intenções de Esaú, mandou chamar Jacó e lhe disse: “Ouça, Esaú se consola com planos para matar você.
43 Gërëgako asëñiw̃ën, ɓaxëtële: Ƴel eƴ ñafëx gër aɓaỹe Labaŋ, gër ebar ed Xaraŋ.
43 Portanto, preste atenção, meu filho. Apronte-se e fuja para a casa de meu irmão Labão, em Harã.
44 Ñëpax gër iciw̃ indexëm ɓëniy, xali aɓinëx eŋo koc oxoỹ orexëm ol.
44 Fique lá até que diminua a fúria de seu irmão.
45 And këŋo xoc oxoỹ or xoỹën ki aŋ, do exo kwëya end ri këƴëŋo eŋ, ata këmi w̃aỹiliwëɗ. Inew̃a ke nemëranaxën wën tak ɓëxi akey amat?»
45 Quando ele se acalmar e se esquecer do que você lhe fez, mandarei buscá-lo. Por que eu perderia meus dois filhos no mesmo dia?”.
46 Ga xucak eŋo, Rebeka fel këŋo Isak: «Wëno ax bo ex na ga ke ỹandind me ɗiya në end odënaw̃ od andëw̃ëra and Het oko! Angëmëne Yakob eŋo ñërëgu ɓëte endënaw̃ end gër ebar elo ro, inew̃a këme ɓayixën gër aniyan?»
46 Depois, Rebeca disse a Isaque: “Estou cansada dessas mulheres hititas que vivem aqui! Prefiro morrer a ver Jacó se casar com uma delas!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.