Gênesis 27

Oniyan (BSC) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Amëd aŋo, Isak mbaŋ xar baxo, ɓangës ɓandexëm ɓaŋ aɓaŝëta ɓaŝëta bax: ax bo bana ga ko watëra. Akey amat, ga w̃ac këŋo Esawu, itox ikarëk indexëm iŋ, re ko: «Asëñiw̃ën!» Mëŋ yaka ko: «Woy!»
1 Isaque já estava bem velho e havia ficado cego. Um dia ele chamou Esaú, o seu filho mais velho, e disse: — Meu filho! — Estou aqui, pai — respondeu ele.
2 Re ko ɓëte Isak: «Wëno anëka xar këme, do ame nang ex na yatir këme ŝës.
2 O pai lhe disse: — Você está vendo que estou velho e um dia desses vou morrer.
3 Gërëgako, axara xara këmi meɗël oỹënga or onëxa oŋ, amote andeƴ aŋ, gë atumb andeƴ aŋ, do el gër apuỹ eƴe ɗaw̃ënëgu emacar.
3 Pegue o seu arco e as suas flechas, vá até o campo e cace um animal.
4 Cëɗënëguye ỹas eŋ ex nënga, ang h̃an këme ak. Do mëlanëguye me ƴak, mi karanaxën oɓetak ol ɗamana me cës.»
4 Prepare uma comida saborosa, como eu gosto, e traga aqui para mim. Depois de comer, eu lhe darei a minha bênção, antes de morrer.
5 Xarak, and baŋo felërand Isak mondako asëñiw̃ Esawu aŋ, Rebeka awël wël baŋo. Esawu ƴe ko ngwa gër apuỹ exo nëxaraw, do eŋo ɗaw̃ëgu emacar end këŋo w̃ëlagu eŋ.
5 Acontece que Rebeca escutou o que Isaque disse a Esaú. Por isso, quando ele saiu para caçar,
6 Ata Rebeka fel këŋo asëñiw̃ Yakob: «Awël wël këmo sorix ga këŋo fel aɓinëx Esawu:
6 ela disse a Jacó: — Escutei agora mesmo uma conversa do seu pai com o seu irmão Esaú. O seu pai disse assim:
7 “Mëlanëguye emacar, cëɗënëguye ỹas eŋ ex nënga ang h̃an këme ak, me ƴak, do mi karanaxën oɓetak ol gër Axwën Kaxanu ɗamana me cës.”
7 “Vá caçar um animal e prepare uma comida saborosa para mim. Depois de comer, eu lhe darei a minha bênção na presença de Deus, o Senhor , antes de morrer.”
8 Gërëgako asëñiw̃ën, ɓaxëtële mi pel er këƴ ri in.
8 Agora, meu filho — continuou Rebeca — escute bem e faça o que eu vou dizer.
9 Këla ƴel gër eciỹi eƴe yeɓënëgu ɓëpërac ɓënd ŝenene ɓëki. Wëno këŋo ŝëɗën sorix ỹas eŋ ex nënga ang h̃an ko ak.
9 Vá ao lugar onde estão os nossos animais e traga dois cabritos dos melhores. Eu vou preparar uma comida saborosa, como o seu pai gosta,
10 Wëj këŋo w̃ëlan sorix exo ƴak, exi karanaxën oɓetak ol ɗamana exo cës.»
10 e você vai levá-la para ele comer. Depois o seu pai vai abençoar você, antes que ele morra.
11 Ata Yakob yaka këŋo nëm Rebeka: «Aɓaỹe Esawu yer omban fo ga hi ko wa, xarak eman endam eŋ garëgar ex.
11 Aí Jacó disse à mãe: — O meu irmão é muito peludo, e eu não.
12 Ɓamat faba alëkëra ke lëkëra, do exo wata mëne në eyifa emo. Eñëŋënax wa ke xaran, ax gi ex na oɓetak.»
12 Se o meu pai me apalpar e descobrir que sou eu, ele vai saber que eu estou tentando enganá-lo. Então ele vai me amaldiçoar em vez de me abençoar.
13 Re ko nëm Rebeka: «Eñëŋënax eŋo wëcaniɗëlexe wëno, asëñiw̃ën! Awël nde, ƴel eƴe yeɓënëgu ɓëpërac ɓëŋ.»
13 Mas a mãe respondeu: — Nesse caso, que a maldição caia sobre mim, meu filho. Faça exatamente o que eu disse: vá e traga os cabritos para mim.
14 Ata Yakob ƴe ko yeɓëgu këɓi ɓëpërac ɓëŋ, do w̃ëlaw këɓi gër nëm. Nëm ŝëɗ ko ỹas ereɓën eŋ, nëngak ang h̃an ko Isak ak.
14 Jacó foi, pegou os cabritos e os levou à mãe, e ela preparou uma comida saborosa, como Isaque gostava.
15 Ata Rebeka w̃eɗ ko ɓacuɗ ɓand Esawu, ŝambenjar ixarëk irexëm ɓaŋ, ɓand xurik ex ye gër iciw̃ ɓaŋ, do ŝuɗëra këŋo Yakob, ŝambenjar iɓeja irexëm in.
15 Depois ela pegou a melhor roupa de Esaú, que estava guardada em casa, e com ela vestiu Jacó.
16 W̃eɗ ko ɓanar ɓand ɓëpërac ɓaŋ, ŝerira këŋo ed onëxar el, do gër egëla ed garëgar ed asëñiw̃ Yakob.
16 Com a pele dos cabritos ela cobriu as mãos e o pescoço de Jacó, que não tinha pelos.
17 Fëxwën këŋo asëñiw̃ Yakob ỹas er ŝëɗ baxo xali nëngak eŋ, do gë amburu aŋ, eŋo mëlan Isak.
17 Depois entregou a Jacó a comida gostosa e o pão que ela havia feito.
18 Ata Yakob ga h̃at ko gër sëm, w̃ac këŋo: «Faba!» Yaka ko mëŋ: «Woy! Wëj noỹo ex wa asëñiw̃ën?»
18 Então Jacó foi até onde o pai estava e disse: — Pai! — Aqui estou — respondeu ele. — Quem é você, meu filho?
19 Yaka ko Yakob: «Wëno Esawu, itox iñanar indeƴ iŋ ex. Er fel baƴe in ri këme. Axara xara këmi, kanil eƴ ñëpa. Ƴakëral ỹas er emacar end law̃ënëgu këmi eŋ, eƴe karanaxën oɓetak ol.»
19 — Eu sou Esaú, o seu filho mais velho — disse Jacó. — Já fiz o que o senhor mandou. Levante-se, por favor; sente-se, coma da carne do animal que cacei e depois me abençoe.
20 Isak fel këŋo asëñiw̃: «Ata aỹand aỹand ŝotëgu këƴo ɗe asëñiw̃ën!» Yaka ko Yakob: «Axwën Kaxanu, ar yata ki an, fangacëgu këŋo gër lëngw iram.»
20 Aí Isaque perguntou: — Mas como foi que você achou a caça tão depressa, meu filho? Jacó respondeu: — O
21 Isak fel këŋo ɓëte Yakob: «Axara xara këmi, tëkawëye tan mi ɗëkëra asëñiw̃ën, me nangaxën aye mëne wëj asëñiw̃ën Esawu dëŋ ex!»
21 Então Isaque disse a Jacó: — Chegue mais perto para que eu possa apalpar você. Assim vou saber se você é Esaú mesmo ou não.
22 Yakob sëka këŋo sëm Isak, do mëŋ ga lëkëra këŋo, re ko: «Oniw̃ ol or Yakob ol ex, ɓarikan onëxar oŋ, or Esawu ex.»
22 Jacó chegou perto de Isaque, e ele o apalpou e disse: — A sua voz é a voz de Jacó, mas as mãos parecem as mãos de Esaú.
23 Ata aŋo kwita ex na gayik onëxar oŋ yer omban fo bax ang or aɓinëm Esawu fo. Ata xarandëra këŋo na oɓetak ol.
23 Assim, Isaque não reconheceu que era Jacó, pois as suas mãos estavam peludas como as de Esaú, e por isso ele o abençoou.
24 Isak re ko: «Wëj dëŋ nde ex asëñiw̃ën Esawu?» Yaka ko Yakob: «Iyo wëno dëŋ ex.»
24 Mas, antes de abençoá-lo, perguntou mais uma vez: — Você é mesmo o meu filho Esaú? — Sou, sim — respondeu Jacó.
25 Re ko ɓëte Isak: «Dinëguye tan, me ƴamb ỹas er emacar end law̃ënëgu këƴe wëj asëñiwën eŋ, mi karanaxën oɓetak ol.» Ata Yakob rin këŋo, do ƴambëra ko. W̃ëlanëgu këŋo ngoƴ iŋ, ŝeɓëra ko.
25 Então o pai disse: — Traga a carne da caça para que eu coma. Depois eu o abençoarei. Jacó serviu a comida ao seu pai e também trouxe vinho. Isaque comeu, e bebeu,
26 Ata sëm Isak re ko: «Tëkawëye, axara xara këmi, megale, asëñiw̃ën!»
26 e depois disse: — Venha cá, meu filho, e me dê um beijo.
27 Yakob sëka këŋo sëm do w̃ega këŋo. Isak wëran këŋo otëñer ond ɓanjëm ɓandexëm oŋ. Ata xaran këŋo oɓetak ol mondako:
27 Jacó chegou perto e beijou o pai. Quando sentiu o cheiro da roupa que Jacó estava usando, Isaque o abençoou e disse assim: “Ah! O cheiro do meu filho é como o cheiro de um campo que o
28 Kaxanu yëlëlexi,
28 Meu filho, que Deus lhe dê o orvalho do céu; que os seus campos produzam boas colheitas e fartura de trigo e vinho.
29 Ɓenëng ɓend ɓela këƴëɓi ỹana eƴëɓi bëñand, do ɓën eni diyeninënd,
29 Que nações sejam dominadas por você, e que você seja respeitado pelos povos. Que você mande nos seus parentes, e que os descendentes da sua mãe o tratem com respeito. Malditos sejam aqueles que o amaldiçoarem, e que sejam abençoados os que o abençoarem!”
30 Isak anëka h̃ata baxo ekaran ed oɓetak Yakob el, do Yakob eceɗ-eceɗ ŝapër bani gë sëm. H̃atëgu ko ngwa aɓinëm Esawu, ga hiw ko gër onëxa.
30 Isaque acabou de dar a bênção, e Jacó ia saindo, quando Esaú chegou, vindo da caçada.
31 Mëŋ ɓëte ŝëɗëra ko ỹas eŋ xali nëngak, do w̃ëlanëgu këŋo sëm. Fel këŋo sëm: «Faba kanil eƴ ƴak ỹas er emacar end law̃ënëgu këmi eŋ, eƴe karanaxën oɓetak ol, wëno asëñix!»
31 Ele também fez uma comida gostosa e levou para o pai. Aí disse: — Levante-se, por favor, coma da caça que eu matei e depois me abençoe.
32 Yaka ko sëm Isak: «Wëj noỹo ex wa?» Yaka ko Esawu: «Wëno Esawu ex, itoŝan ikarënak indeƴ iŋ!»
32 Então Isaque perguntou: — Quem é você? — Eu sou Esaú, o seu filho mais velho.
33 Ata Isak këŋo rëgënënd mbaŋ. Re ko: «Noỹo cëŋ nëxaw këŋo emacar eŋ do w̃ëlanëgu ke ỹas eŋ? Wëno anëka ƴambëra këme, ɗamana eƴ ŋataxënëgu. Anëka xaran këmo oɓetak ol, do mëŋ ɓetak!»
33 Isaque ficou agitado e começou a tremer muito. E disse: — Então quem foi que caçou um animal e trouxe para mim? Eu comi antes que você chegasse e dei àquele homem a minha bênção. Ele é quem será abençoado.
34 And wël ko Esawu eyeƴan ed sëm aŋ, songët ko ga ƴambën këŋo mbaŋ gër emëkw. Fel këŋo sëm: «Wëno ɓëte karanële wa axaran oɓetak ol, faba!»
34 Quando Esaú ouviu isso, deu um grito cheio de amargura e disse: — Meu pai, dê a sua bênção para mim também!
35 Yaka ko sëm: «Aɓinëx wa ƴowëk gë njifa, do w̃eɗ ko oɓetak oreƴ ol.»
35 Porém Isaque respondeu: — O seu irmão veio, me enganou e ficou com a bênção que era sua.
36 Esawu re ko: «Ba gayik Yakob këno w̃acënd nde naŋëtaxën ke ɓakëlëbëd ɓaki? Mëŋ xan ke oxarënak oram ol, do doro xan ke ɓëte oɓetak oram ol!» Ɓaŝ ko Esawu: «Oɓetak aƴe penan ex na nde?»
36 Esaú disse: — Esta é a segunda vez que ele me engana. Foi com razão que puseram nele o nome de Jacó . Primeiro ele me tirou os direitos de filho mais velho e agora tirou a bênção que era minha. Pai, será que o senhor não guardou nenhuma bênção para mim?
37 Isak yaka këŋo Esawu: «Wëno anëka ri këmo alëngw areƴ, do anëka yël këmo ɗek ɓoɓinëm eni gi okaɗëp odexëm. Ɓëte anëka ri këmo ar kë ỹana ex cotërand mbaŋ bële do gë ngoƴ: awa ine këme xor mi din asëñiw̃ën?»
37 Isaque respondeu: — Eu já dei a Jacó autoridade sobre você e fiz com que todos os parentes de Jacó sejam escravos dele. Também disse que ele terá muito trigo e muito vinho. Agora não posso fazer nada por você, meu filho.
38 Esawu w̃ëka këŋo sëm: «Oɓetak olo fo nde ŝot baƴ, faba? Wëno ɓëte karanële wa axaran oɓetak ol, faba!» Ata Esawu ko sesënd.
38 Porém Esaú insistiu: — Será que o senhor tem só uma bênção? Abençoe também a mim, meu pai. E começou a chorar alto.
39 Sëm Isak yaka këŋo:
39 Então Isaque disse: “Você viverá longe de terras boas e longe do orvalho que cai do céu.
40 Wëj gë ojaw̃ od duxuma ireƴ ok
40 Você viverá pela sua espada e será empregado do seu irmão. Porém, quando você se revoltar, se livrará dele.”
41 Ga xucak eŋo, Esawu xoỹën këŋo mbaŋ Yakob në end oɓetak or xaran baŋo sëm ireɓën eŋ. Esawu are baxo rend: «Ɓakey ɓand oỹaw̃ or faba ɓaŋ ɗam ex. And kë xuca aŋ këmo law̃ aɓaỹe Yakob.»
41 Esaú ficou com ódio de Jacó porque o seu pai tinha dado a ele a bênção. Então pensou assim: “O meu pai vai morrer logo. Quando acabarem os dias de luto, vou matar o meu irmão.”
42 Fel këno Rebeka eyeƴan ed Esawu, ŝambenjar ixarënak irexëm el. Ata Rebeka w̃ac këŋo Yakob, ŝambenjar iɓeja irexëm in, do fel këŋo: «Aɓinëx Esawu cëŋ aỹandi ỹandi këŋo exi ɗaw̃, exi maŝaxën.
42 Rebeca ficou sabendo do plano de Esaú e mandou chamar Jacó. Ela disse: — Escute aqui! O seu irmão Esaú está planejando se vingar de você; ele quer matá-lo.
43 Gërëgako asëñiw̃ën, ɓaxëtële: Ƴel eƴ ñafëx gër aɓaỹe Labaŋ, gër ebar ed Xaraŋ.
43 Por isso, meu filho, preste atenção. Vá agora mesmo para a casa de Labão, o meu irmão, que mora em Harã.
44 Ñëpax gër iciw̃ indexëm ɓëniy, xali aɓinëx eŋo koc oxoỹ orexëm ol.
44 Fique algum tempo lá com ele, até que passe o ódio do seu irmão,
45 And këŋo xoc oxoỹ or xoỹën ki aŋ, do exo kwëya end ri këƴëŋo eŋ, ata këmi w̃aỹiliwëɗ. Inew̃a ke nemëranaxën wën tak ɓëxi akey amat?»
45 e ele esqueça aquilo que você lhe fez. Nessa ocasião eu mandarei alguém para trazer você de volta. Não quero perder os meus dois filhos num dia só!
46 Ga xucak eŋo, Rebeka fel këŋo Isak: «Wëno ax bo ex na ga ke ỹandind me ɗiya në end odënaw̃ od andëw̃ëra and Het oko! Angëmëne Yakob eŋo ñërëgu ɓëte endënaw̃ end gër ebar elo ro, inew̃a këme ɓayixën gër aniyan?»
46 Depois Rebeca foi falar com Isaque e disse: — Estou aborrecida da vida por causa dessas mulheres heteias com quem Esaú casou. Se Jacó também casar com uma dessas heteias, será melhor que eu morra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.