Gênesis 27

Oniyan (BSC) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Amëd aŋo, Isak mbaŋ xar baxo, ɓangës ɓandexëm ɓaŋ aɓaŝëta ɓaŝëta bax: ax bo bana ga ko watëra. Akey amat, ga w̃ac këŋo Esawu, itox ikarëk indexëm iŋ, re ko: «Asëñiw̃ën!» Mëŋ yaka ko: «Woy!»
1 Tendo-se envelhecido Isaque e já não podendo ver, porque os olhos se lhe enfraqueciam, chamou a Esaú, seu filho mais velho, e lhe disse: Meu filho! Respondeu ele: Aqui estou!
2 Re ko ɓëte Isak: «Wëno anëka xar këme, do ame nang ex na yatir këme ŝës.
2 Disse-lhe o pai: Estou velho e não sei o dia da minha morte.
3 Gërëgako, axara xara këmi meɗël oỹënga or onëxa oŋ, amote andeƴ aŋ, gë atumb andeƴ aŋ, do el gër apuỹ eƴe ɗaw̃ënëgu emacar.
3 Agora, pois, toma as tuas armas, a tua aljava e o teu arco, sai ao campo, e apanha para mim alguma caça,
4 Cëɗënëguye ỹas eŋ ex nënga, ang h̃an këme ak. Do mëlanëguye me ƴak, mi karanaxën oɓetak ol ɗamana me cës.»
4 e faze-me uma comida saborosa, como eu aprecio, e traze-ma, para que eu coma e te abençoe antes que eu morra.
5 Xarak, and baŋo felërand Isak mondako asëñiw̃ Esawu aŋ, Rebeka awël wël baŋo. Esawu ƴe ko ngwa gër apuỹ exo nëxaraw, do eŋo ɗaw̃ëgu emacar end këŋo w̃ëlagu eŋ.
5 Rebeca esteve escutando enquanto Isaque falava com Esaú, seu filho. E foi-se Esaú ao campo para apanhar a caça e trazê-la.
6 Ata Rebeka fel këŋo asëñiw̃ Yakob: «Awël wël këmo sorix ga këŋo fel aɓinëx Esawu:
6 Então, disse Rebeca a Jacó, seu filho: Ouvi teu pai falar com Esaú, teu irmão, assim:
7 “Mëlanëguye emacar, cëɗënëguye ỹas eŋ ex nënga ang h̃an këme ak, me ƴak, do mi karanaxën oɓetak ol gër Axwën Kaxanu ɗamana me cës.”
7 Traze caça e faze-me uma comida saborosa, para que eu coma e te abençoe diante do Senhor , antes que eu morra.
8 Gërëgako asëñiw̃ën, ɓaxëtële mi pel er këƴ ri in.
8 Agora, pois, meu filho, atende às minhas palavras com que te ordeno.
9 Këla ƴel gër eciỹi eƴe yeɓënëgu ɓëpërac ɓënd ŝenene ɓëki. Wëno këŋo ŝëɗën sorix ỹas eŋ ex nënga ang h̃an ko ak.
9 Vai ao rebanho e traze-me dois bons cabritos; deles farei uma saborosa comida para teu pai, como ele aprecia;
10 Wëj këŋo w̃ëlan sorix exo ƴak, exi karanaxën oɓetak ol ɗamana exo cës.»
10 levá-la-ás a teu pai, para que a coma e te abençoe, antes que morra.
11 Ata Yakob yaka këŋo nëm Rebeka: «Aɓaỹe Esawu yer omban fo ga hi ko wa, xarak eman endam eŋ garëgar ex.
11 Disse Jacó a Rebeca, sua mãe: Esaú, meu irmão, é homem cabeludo, e eu, homem liso.
12 Ɓamat faba alëkëra ke lëkëra, do exo wata mëne në eyifa emo. Eñëŋënax wa ke xaran, ax gi ex na oɓetak.»
12 Dar-se-á o caso de meu pai me apalpar, e passarei a seus olhos por zombador; assim, trarei sobre mim maldição e não bênção.
13 Re ko nëm Rebeka: «Eñëŋënax eŋo wëcaniɗëlexe wëno, asëñiw̃ën! Awël nde, ƴel eƴe yeɓënëgu ɓëpërac ɓëŋ.»
13 Respondeu-lhe a mãe: Caia sobre mim essa maldição, meu filho; atende somente o que eu te digo, vai e traze-mos.
14 Ata Yakob ƴe ko yeɓëgu këɓi ɓëpërac ɓëŋ, do w̃ëlaw këɓi gër nëm. Nëm ŝëɗ ko ỹas ereɓën eŋ, nëngak ang h̃an ko Isak ak.
14 Ele foi, tomou-os e os trouxe a sua mãe, que fez uma saborosa comida, como o pai dele apreciava.
15 Ata Rebeka w̃eɗ ko ɓacuɗ ɓand Esawu, ŝambenjar ixarëk irexëm ɓaŋ, ɓand xurik ex ye gër iciw̃ ɓaŋ, do ŝuɗëra këŋo Yakob, ŝambenjar iɓeja irexëm in.
15 Depois, tomou Rebeca a melhor roupa de Esaú, seu filho mais velho, roupa que tinha consigo em casa, e vestiu a Jacó, seu filho mais novo.
16 W̃eɗ ko ɓanar ɓand ɓëpërac ɓaŋ, ŝerira këŋo ed onëxar el, do gër egëla ed garëgar ed asëñiw̃ Yakob.
16 Com a pele dos cabritos cobriu-lhe as mãos e a lisura do pescoço.
17 Fëxwën këŋo asëñiw̃ Yakob ỹas er ŝëɗ baxo xali nëngak eŋ, do gë amburu aŋ, eŋo mëlan Isak.
17 Então, entregou a Jacó, seu filho, a comida saborosa e o pão que havia preparado.
18 Ata Yakob ga h̃at ko gër sëm, w̃ac këŋo: «Faba!» Yaka ko mëŋ: «Woy! Wëj noỹo ex wa asëñiw̃ën?»
18 Jacó foi a seu pai e disse: Meu pai! Ele respondeu: Fala! Quem és tu, meu filho?
19 Yaka ko Yakob: «Wëno Esawu, itox iñanar indeƴ iŋ ex. Er fel baƴe in ri këme. Axara xara këmi, kanil eƴ ñëpa. Ƴakëral ỹas er emacar end law̃ënëgu këmi eŋ, eƴe karanaxën oɓetak ol.»
19 Respondeu Jacó a seu pai: Sou Esaú, teu primogênito; fiz o que me ordenaste. Levanta-te, pois, assenta-te e come da minha caça, para que me abençoes.
20 Isak fel këŋo asëñiw̃: «Ata aỹand aỹand ŝotëgu këƴo ɗe asëñiw̃ën!» Yaka ko Yakob: «Axwën Kaxanu, ar yata ki an, fangacëgu këŋo gër lëngw iram.»
20 Disse Isaque a seu filho: Como é isso que a pudeste achar tão depressa, meu filho? Ele respondeu: Porque o Senhor , teu Deus, a mandou ao meu encontro.
21 Isak fel këŋo ɓëte Yakob: «Axara xara këmi, tëkawëye tan mi ɗëkëra asëñiw̃ën, me nangaxën aye mëne wëj asëñiw̃ën Esawu dëŋ ex!»
21 Então, disse Isaque a Jacó: Chega-te aqui, para que eu te apalpe, meu filho, e veja se és meu filho Esaú ou não.
22 Yakob sëka këŋo sëm Isak, do mëŋ ga lëkëra këŋo, re ko: «Oniw̃ ol or Yakob ol ex, ɓarikan onëxar oŋ, or Esawu ex.»
22 Jacó chegou-se a Isaque, seu pai, que o apalpou e disse: A voz é de Jacó, porém as mãos são de Esaú.
23 Ata aŋo kwita ex na gayik onëxar oŋ yer omban fo bax ang or aɓinëm Esawu fo. Ata xarandëra këŋo na oɓetak ol.
23 E não o reconheceu, porque as mãos, com efeito, estavam peludas como as de seu irmão Esaú. E o abençoou.
24 Isak re ko: «Wëj dëŋ nde ex asëñiw̃ën Esawu?» Yaka ko Yakob: «Iyo wëno dëŋ ex.»
24 E lhe disse: És meu filho Esaú mesmo? Ele respondeu: Eu sou.
25 Re ko ɓëte Isak: «Dinëguye tan, me ƴamb ỹas er emacar end law̃ënëgu këƴe wëj asëñiwën eŋ, mi karanaxën oɓetak ol.» Ata Yakob rin këŋo, do ƴambëra ko. W̃ëlanëgu këŋo ngoƴ iŋ, ŝeɓëra ko.
25 Então, disse: Chega isso para perto de mim, para que eu coma da caça de meu filho; para que eu te abençoe. Chegou-lho, e ele comeu; trouxe-lhe também vinho, e ele bebeu.
26 Ata sëm Isak re ko: «Tëkawëye, axara xara këmi, megale, asëñiw̃ën!»
26 Então, lhe disse Isaque, seu pai: Chega-te e dá-me um beijo, meu filho.
27 Yakob sëka këŋo sëm do w̃ega këŋo. Isak wëran këŋo otëñer ond ɓanjëm ɓandexëm oŋ. Ata xaran këŋo oɓetak ol mondako:
27 Ele se chegou e o beijou. Então, o pai aspirou o cheiro da roupa dele, e o abençoou, e disse: Eis que o cheiro do meu filho é como o cheiro do campo, que o
28 Kaxanu yëlëlexi,
28 Deus te dê do orvalho do céu, e da exuberância da terra, e fartura de trigo e de mosto.
29 Ɓenëng ɓend ɓela këƴëɓi ỹana eƴëɓi bëñand, do ɓën eni diyeninënd,
29 Sirvam-te povos, e nações te reverenciem; sê senhor de teus irmãos, e os filhos de tua mãe se encurvem a ti; maldito seja o que te amaldiçoar, e abençoado o que te abençoar.
30 Isak anëka h̃ata baxo ekaran ed oɓetak Yakob el, do Yakob eceɗ-eceɗ ŝapër bani gë sëm. H̃atëgu ko ngwa aɓinëm Esawu, ga hiw ko gër onëxa.
30 Mal acabara Isaque de abençoar a Jacó, tendo este saído da presença de Isaque, seu pai, chega Esaú, seu irmão, da sua caçada.
31 Mëŋ ɓëte ŝëɗëra ko ỹas eŋ xali nëngak, do w̃ëlanëgu këŋo sëm. Fel këŋo sëm: «Faba kanil eƴ ƴak ỹas er emacar end law̃ënëgu këmi eŋ, eƴe karanaxën oɓetak ol, wëno asëñix!»
31 E fez também ele uma comida saborosa, a trouxe a seu pai e lhe disse: Levanta-te, meu pai, e come da caça de teu filho, para que me abençoes.
32 Yaka ko sëm Isak: «Wëj noỹo ex wa?» Yaka ko Esawu: «Wëno Esawu ex, itoŝan ikarënak indeƴ iŋ!»
32 Perguntou-lhe Isaque, seu pai: Quem és tu? Sou Esaú, teu filho, o teu primogênito, respondeu.
33 Ata Isak këŋo rëgënënd mbaŋ. Re ko: «Noỹo cëŋ nëxaw këŋo emacar eŋ do w̃ëlanëgu ke ỹas eŋ? Wëno anëka ƴambëra këme, ɗamana eƴ ŋataxënëgu. Anëka xaran këmo oɓetak ol, do mëŋ ɓetak!»
33 Então, estremeceu Isaque de violenta comoção e disse: Quem é, pois, aquele que apanhou a caça e ma trouxe? Eu comi de tudo, antes que viesses, e o abençoei, e ele será abençoado.
34 And wël ko Esawu eyeƴan ed sëm aŋ, songët ko ga ƴambën këŋo mbaŋ gër emëkw. Fel këŋo sëm: «Wëno ɓëte karanële wa axaran oɓetak ol, faba!»
34 Como ouvisse Esaú tais palavras de seu pai, bradou com profundo amargor e lhe disse: Abençoa-me também a mim, meu pai!
35 Yaka ko sëm: «Aɓinëx wa ƴowëk gë njifa, do w̃eɗ ko oɓetak oreƴ ol.»
35 Respondeu-lhe o pai: Veio teu irmão astuciosamente e tomou a tua bênção.
36 Esawu re ko: «Ba gayik Yakob këno w̃acënd nde naŋëtaxën ke ɓakëlëbëd ɓaki? Mëŋ xan ke oxarënak oram ol, do doro xan ke ɓëte oɓetak oram ol!» Ɓaŝ ko Esawu: «Oɓetak aƴe penan ex na nde?»
36 Disse Esaú: Não é com razão que se chama ele Jacó? Pois já duas vezes me enganou: tirou-me o direito de primogenitura e agora usurpa a bênção que era minha. Disse ainda: Não reservaste, pois, bênção nenhuma para mim?
37 Isak yaka këŋo Esawu: «Wëno anëka ri këmo alëngw areƴ, do anëka yël këmo ɗek ɓoɓinëm eni gi okaɗëp odexëm. Ɓëte anëka ri këmo ar kë ỹana ex cotërand mbaŋ bële do gë ngoƴ: awa ine këme xor mi din asëñiw̃ën?»
37 Então, respondeu Isaque a Esaú: Eis que o constituí em teu senhor, e todos os seus irmãos lhe dei por servos; de trigo e de mosto o apercebi; que me será dado fazer-te agora, meu filho?
38 Esawu w̃ëka këŋo sëm: «Oɓetak olo fo nde ŝot baƴ, faba? Wëno ɓëte karanële wa axaran oɓetak ol, faba!» Ata Esawu ko sesënd.
38 Disse Esaú a seu pai: Acaso, tens uma única bênção, meu pai? Abençoa-me, também a mim, meu pai. E, levantando Esaú a voz, chorou.
39 Sëm Isak yaka këŋo:
39 Então, lhe respondeu Isaque, seu pai: Longe dos lugares férteis da terra será a tua habitação, e sem orvalho que cai do alto.
40 Wëj gë ojaw̃ od duxuma ireƴ ok
40 Viverás da tua espada e servirás a teu irmão; quando, porém, te libertares, sacudirás o seu jugo da tua cerviz.
41 Ga xucak eŋo, Esawu xoỹën këŋo mbaŋ Yakob në end oɓetak or xaran baŋo sëm ireɓën eŋ. Esawu are baxo rend: «Ɓakey ɓand oỹaw̃ or faba ɓaŋ ɗam ex. And kë xuca aŋ këmo law̃ aɓaỹe Yakob.»
41 Passou Esaú a odiar a Jacó por causa da bênção, com que seu pai o tinha abençoado; e disse consigo: Vêm próximos os dias de luto por meu pai; então, matarei a Jacó, meu irmão.
42 Fel këno Rebeka eyeƴan ed Esawu, ŝambenjar ixarënak irexëm el. Ata Rebeka w̃ac këŋo Yakob, ŝambenjar iɓeja irexëm in, do fel këŋo: «Aɓinëx Esawu cëŋ aỹandi ỹandi këŋo exi ɗaw̃, exi maŝaxën.
42 Chegaram aos ouvidos de Rebeca estas palavras de Esaú, seu filho mais velho; ela, pois, mandou chamar a Jacó, seu filho mais moço, e lhe disse: Eis que Esaú, teu irmão, se consola a teu respeito, resolvendo matar-te.
43 Gërëgako asëñiw̃ën, ɓaxëtële: Ƴel eƴ ñafëx gër aɓaỹe Labaŋ, gër ebar ed Xaraŋ.
43 Agora, pois, meu filho, ouve o que te digo: retira-te para a casa de Labão, meu irmão, em Harã;
44 Ñëpax gër iciw̃ indexëm ɓëniy, xali aɓinëx eŋo koc oxoỹ orexëm ol.
44 fica com ele alguns dias, até que passe o furor de teu irmão,
45 And këŋo xoc oxoỹ or xoỹën ki aŋ, do exo kwëya end ri këƴëŋo eŋ, ata këmi w̃aỹiliwëɗ. Inew̃a ke nemëranaxën wën tak ɓëxi akey amat?»
45 e cesse o seu rancor contra ti, e se esqueça do que lhe fizeste. Então, providenciarei e te farei regressar de lá. Por que hei de eu perder os meus dois filhos num só dia?
46 Ga xucak eŋo, Rebeka fel këŋo Isak: «Wëno ax bo ex na ga ke ỹandind me ɗiya në end odënaw̃ od andëw̃ëra and Het oko! Angëmëne Yakob eŋo ñërëgu ɓëte endënaw̃ end gër ebar elo ro, inew̃a këme ɓayixën gër aniyan?»
46 Disse Rebeca a Isaque: Aborrecida estou da minha vida, por causa das filhas de Hete; se Jacó tomar esposa dentre as filhas de Hete, tais como estas, as filhas desta terra, de que me servirá a vida?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.