Atos 27

Oniyan (BSC) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 And faỹ këni gër ow̃ëkw mëne mi ƴe gë kuluŋ in ond gër ebar ed Itali oŋ, gë alëngw ar ocoroɗa od emun etëm end gër Rom eŋ hi bami, do Yuliyus bano w̃acënd. Mëŋ law̃ën bano eɓi mëla Pol do gë ɓandepëra ɓacandaw̃.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Kuluŋ ir angol and Adëramit baɓo w̃ëland. Ata xasëk gër angwëngw ɓëŋa fo ɓëŋa fo, ebar ed Asi el. Ga xucak ebar elo, w̃ëla këɓo gand etiw̃ax. Arisëtarëk, ar gër ebar ed Masedëwan do hi baxo Atesalonik an, na baxo polo gër kuluŋ gë ɓiyi.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Në ecan ijo, h̃at këmi gër ɓëŋa ir angwëngw and gër Sidoŋ. Ata Yuliyus ga likina baxo paɓ gë Pol, seɓ këŋo exo ƴe gër oɗawo odexëm do eno yëlaraw ŝëlafana.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Ga fakët këmi na oñe oŋ, kuluŋ ireɓi in sëfak ɓëŋa ir gand oŝir or Ŝipër in gayik aped fed bax xocëgund ɓongoc ɓoŋ.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Ata ga xas këmi cangët angwëngw and jeƴ gër owar or Silisi do gë Paŋëfili aŋ, h̃at këmi gër Mira, gër ebar ed Lisi.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Fën ŝotënëx baɓo alëngw ar enga end ocoroɗa an kuluŋ ir këɓo w̃ëla ir Alekësandëri in ond gër Itali oŋ. Ata nëmbëta këɓo gër kuluŋ ijo.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Ɓakey ɓandanjëm xas bami endëmane fo. H̃at këmi gë ojaw̃ fo gër angol and Kënidos. Do ga bax xocënd mbaŋ ekoc el sëkwan këmi mi kwëŝa gër ɓëŋa. Ata xuca këmi gër angol and Këret gand beɓët ir Salëmone.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Kwël gë enëỹër el fo sëfa këmi ɓëŋa in, h̃ataxën këmi gër ed këni w̃acënd «Ɓakegëtaya Ɓanjekax», ler gër angol and Lase.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Ɓandanjëm xeyëra baɓo ƴerëxe mbaŋ do kwël bax h̃igënënd ekas ed gë kuluŋ el gayik anëka xuca bax etiw̃i ed gë amëd and gë aƴem el. Mëŋ felaxën baɓi Pol ɓër bax yerëtënd end oñe ɓën:
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 «Lawo ɓën, wëno er këme watënd mëne angëmëne kwël fakët këne oñe ond gë kuluŋ oŋ, oñe oŋo ax gi na ond gë enemi këm, do ond gë er kë nëxena këm gër oỹënga or këne w̃ëlande, do ɓëte ax gi na ond gë enemi ed aniyan andeɓi këm.»
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Ɓarikan Yuliyus, alëngw ar ocoroɗa an, xwëta ko nëmëc er re bani aɓërëŝ an do gë axwën ar kuluŋ in, ƴepan këŋo er yeƴan baxo Pol in.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Nëmëc eŋo, eni ɓayi gër ɓëŋa ir angwëngw aŋo na gë amëd and gë aƴem aŋ, aɓi mëndan bana. Ata ỹëmbëta këni ɓela ɓër rek eni ɗëkwët anjëm and këni xaw̃ënd ƴaŋ gër kuluŋ aŋ ex kasaxën. Axacëra baɓi xacërand, angëmëne awënd wëndëk eni ŋat gër Fenikës, gër ɓëŋa ir angwëngw and gër Këret. Ga hi bax xegëtaya in amɓëtëɓ ir acëla-eñan do gë ambataŝ ir acëla-eñan, fën ỹandi baɓi eɓi kucax amëd and gë aƴem aŋ.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Ingoc ind xaniw bax ambëtëɓ bax xocënd ata yëla këni axor këni xor eni di er fëna bani in. Neỹ këni eni cëpët dun isiɓax ir kë xwëŝaxënënd kuluŋ in, do këni xasënd ɓëŋa fo ɓëŋa fo ler gër Këret.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Ɓarikan gogo nde ga rëmëguk ekoc etëm ed tëɓ ed këni w̃acënd «Ekoc ed ambataŝ ir apën-eñan» ga xaniwëk gand oŝir.
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 Ata ekoc etëm ed tëɓ elo lëfërirak kuluŋ in xali sëkwanëk ex kas aped-fed do kwël seɓaya këmi këɓo w̃ëland sam-sam.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Ata ga këɓo ri eɓo kucali gand ambëtëɓ and oŝir osil or këni w̃acënd Kahuda aŋ, ɓëriyeni ɓër gër kuluŋ ɓën gë ojaw̃ xor këni ikuluŋ ind ecëpëtaxën iŋ.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 Ga nëỹ këni ƴaŋ, w̃eɗ këni ogux ok ŝerixën këni jeƴ kuluŋ isëm in. Do ga bani yëdand eɓi capali gër Sirët, do kuluŋ in ex dëgwayax gër eɗini, fedali këni anjëm and bax xasaxënënd aŋ. Mondako bami xasënd sam-sam.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Ga xurik ang baɓo lëfërira ekoc etëm ed tëɓ ak, në ecan ijo, ɓëriyeni ɓër gër kuluŋ ɓën lap këni olëɓ orëmar polo gër angwëngw.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Do yatir akey atasën, ɓëriyeni ɓëjo dëŋ lap këni oỹënga or kë xasaxënënd kuluŋ oŋ.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Ata mondako ri këmi ɓakey ɓandanjëm watërëxe and goyat aŋ eñan eŋ do and gëmëɗ aŋ, ow̃al oŋ. Ata ga këŋo ɓëndër ekoc etëm ed tëɓ el, seɓ këmi eyëlara ed afex këmi fex el.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Abami ƴambëra na elod anëka fo. Ata ga xani ko xwiriŝ Pol, re ko: «Kido aɓaxët ɓaxët bane and re bame ene ɓayiye gër Këret aŋ, oỹënga or nëxenarak oŋ ax nëxena dona do or lap kën oŋ an ɗap dona.
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Ɓarikan gërëgako er këmun felënd in ene kapinaye, ala gaɓatak ax nemi na. Kuluŋ in fo këŋo noỹeli.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Yama meleka ir Kaxanu ir xwën ke do këmo ŝalend in ga ŝanayaxën ke gëmëɗ felëra ke.
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 Re ko: “Pol ah̃at këƴ h̃at gër kiti ind Sesar, këreƴ yëdara na. Do Kaxanu wa seɓan këŋun wëj do gë ɗek ɓër ɓar kën kuluŋ ɓën.”
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Mëŋ ex, ɓësoŝan kapinayin! Wëno axwëta xwëta këmo Kaxanu mëne ang fel ke ak kë hi.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Ɓiyi në ɓëŋa ir oŝir këɓo ŝilenix.»
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Yatir sëkëk ɓakey epëxw gë ɓanax gëmëɗ, ekoc etëm ed tëɓ el në emëla baɓo gër angwëngw and këni w̃acënd Mediterane. Emëɗ ekarëk el, ɓëriyeni ɓër gër kuluŋ ɓën hik këɓi nangëde ebar këmi sëkand na fo.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Lap këni atëƴixën and etiw̃ax aŋ sëk këni ometër ofëxw osas gë ocongoki. Ga w̃ëla këɓo imbaɗ, lap këni gaŝëxe atëƴexën aŋ, sëk këni etiw̃i el ometër alapem gë ocongotas.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Ata ga bani yëdand ba ekoc el ah̃ëƴën kë h̃ëƴën kuluŋ in gër ɓëŋa ir gë ɓongaỹ, lap këni odun onax okwëŝaxën ok gand epoƴ ed kuluŋ do këni yarënd ex weca.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Ɓarikan ɓëriyeni ɓër gër kuluŋ ɓën aŝala bani ŝaland eni naw̃a na gër kuluŋ. Ata këni fedalind ikuluŋ itil iŋ polo gër angwëngw ga këni ri nangëde eni kas elod na gër ecën ed kuluŋ fo ỹandi këɓi eni ɗapaxën nacët odun okwëŝaxën ok.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Ata Pol fel këɓi ocoroɗa ok do gë alëngw areɓën an: «Angëmëne ɓela ɓëjo ani ɓayi ex na yo polo gër kuluŋ, wën an pex na ɗe.»
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Ata ocoroɗa ok saw̃ këni baɗ ogux od ikuluŋ ind ecëpëtaxën ok do seɓ këni latik polo gër angwëngw.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Ɗamana ex wecaxën, Pol ga w̃ac këɓi ɓela ɓën ɗek, fel këɓi eni kapina do eni ƴambëra. Ata re ko: «Doro sëkëk ɓakey epëxw gë ɓanax elod ga kën ŝënind gë enjo eŋ.
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Mëŋ këmun felaxënënd en kapina do en ƴambëra. Mondako fo kën fexaxën. Ala ax cës na, ado gë emban ematak an ɗapëta na.»
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Ga h̃ata ko eyeƴan elo, w̃eɗ ko amburu, ŝëkwa këŋo Kaxanu ogës od ɓela ɗek, ŝobëta ko do ko ƴambënd.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Ata ɓën ɗek ga xapina këni, ƴambëra këni.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Ɓiyi ɗek er hi bami polo gër kuluŋ ɓela okeme oki gë ofëxw ocongoxi gë ɓëcongaɓat.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 And ƴambëra këni ɓën ɗek aŋ, ỹëfënd këni eƴamb el gër men eni ɓaŝëtaxën asiɓëtiɓa ir kuluŋ in.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Ata ga wecak, nemëra këni ɓëriyeni ɓër gër kuluŋ ɓën xali ani kwita ex na ebar el. Wat këni moñang gër ed h̃ëfësëk angwëngw aŋ ebar el. Ata ỹandi këɓi eni mëla fën kuluŋ in angëmëne awënd wëndëk.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Ata ŝëpët këni odun okwëŝaxën ok, eni kasaxën polo gër angwëngw. Fët këni ogux od xapaxën bani amërëŝaya ok do lëkwët këni ƴaŋ anjëm akasaxën atil and gër lëngw ir kuluŋ aŋ, eɓo kocelixën gand ɓëŋa.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ɓarikan kuluŋ in ŝëŝi këŋo në amun and eɗini mërëxand ir ɓengux ɓeki ɓend men. Aŋo rëgwayak ecën ed kuluŋ el. Do men oŋ ga bax xanind ɓomeŋ ɓomeŋ gë ojaw̃ od mbaŋ, ỹoƴëk epoƴ ed kuluŋ el xali hëbirak.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Ocoroɗa ok ỹandi këɓi enëɓi ɗaw̃ ɓandepëra ɓaŋ këdi ko naw̃a amat exo kas xali exo kegëta.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Ɓarikan alëngw ar ocoroɗa an ga faỹ baxo gër emëkw edexëm eŋo pexën Pol, ŝëɓan këɓi eni di er faỹ bani in. Fel këɓi ɓër xam bax men ɓën eni ɗëngwa gër men do eni kas xali eni kegëta gër ebar.
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 Ɓër kë ɓayi ɓën eɓi kacëra eni kas ɓërëmar gë ɓangomb-gomb ɓaŋ, ɓëjo gë ɓaton ɓand ŝangëtarak gër kuluŋ ɓaŋ. Do mondako xegëta bani ɓën ɗek ɓëɓëngw gër ebar.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.