Atos 27
Oniyan (BSC) vs ACF
1 And faỹ këni gër ow̃ëkw mëne mi ƴe gë kuluŋ in ond gër ebar ed Itali oŋ, gë alëngw ar ocoroɗa od emun etëm end gër Rom eŋ hi bami, do Yuliyus bano w̃acënd. Mëŋ law̃ën bano eɓi mëla Pol do gë ɓandepëra ɓacandaw̃.
1 E, como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo, e alguns outros presos, a um centurião por nome Júlio, da coorte augusta.
2 Kuluŋ ir angol and Adëramit baɓo w̃ëland. Ata xasëk gër angwëngw ɓëŋa fo ɓëŋa fo, ebar ed Asi el. Ga xucak ebar elo, w̃ëla këɓo gand etiw̃ax. Arisëtarëk, ar gër ebar ed Masedëwan do hi baxo Atesalonik an, na baxo polo gër kuluŋ gë ɓiyi.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio, de Tessalônica.
3 Në ecan ijo, h̃at këmi gër ɓëŋa ir angwëngw and gër Sidoŋ. Ata Yuliyus ga likina baxo paɓ gë Pol, seɓ këŋo exo ƴe gër oɗawo odexëm do eno yëlaraw ŝëlafana.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Ga fakët këmi na oñe oŋ, kuluŋ ireɓi in sëfak ɓëŋa ir gand oŝir or Ŝipër in gayik aped fed bax xocëgund ɓongoc ɓoŋ.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Ata ga xas këmi cangët angwëngw and jeƴ gër owar or Silisi do gë Paŋëfili aŋ, h̃at këmi gër Mira, gër ebar ed Lisi.
5 E, tendo atravessado o mar, ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Fën ŝotënëx baɓo alëngw ar enga end ocoroɗa an kuluŋ ir këɓo w̃ëla ir Alekësandëri in ond gër Itali oŋ. Ata nëmbëta këɓo gër kuluŋ ijo.
6 E, achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Ɓakey ɓandanjëm xas bami endëmane fo. H̃at këmi gë ojaw̃ fo gër angol and Kënidos. Do ga bax xocënd mbaŋ ekoc el sëkwan këmi mi kwëŝa gër ɓëŋa. Ata xuca këmi gër angol and Këret gand beɓët ir Salëmone.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmone.
8 Kwël gë enëỹër el fo sëfa këmi ɓëŋa in, h̃ataxën këmi gër ed këni w̃acënd «Ɓakegëtaya Ɓanjekax», ler gër angol and Lase.
8 E, consteando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamando Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Ɓandanjëm xeyëra baɓo ƴerëxe mbaŋ do kwël bax h̃igënënd ekas ed gë kuluŋ el gayik anëka xuca bax etiw̃i ed gë amëd and gë aƴem el. Mëŋ felaxën baɓi Pol ɓër bax yerëtënd end oñe ɓën:
9 E, passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois, também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 «Lawo ɓën, wëno er këme watënd mëne angëmëne kwël fakët këne oñe ond gë kuluŋ oŋ, oñe oŋo ax gi na ond gë enemi këm, do ond gë er kë nëxena këm gër oỹënga or këne w̃ëlande, do ɓëte ax gi na ond gë enemi ed aniyan andeɓi këm.»
10 Dizendo-lhes: Senhores, vejo que a navegação há de ser incômoda, e com muito dano, não só para o navio e carga, mas também para as nossas vidas.
11 Ɓarikan Yuliyus, alëngw ar ocoroɗa an, xwëta ko nëmëc er re bani aɓërëŝ an do gë axwën ar kuluŋ in, ƴepan këŋo er yeƴan baxo Pol in.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre, do que no que dizia Paulo.
12 Nëmëc eŋo, eni ɓayi gër ɓëŋa ir angwëngw aŋo na gë amëd and gë aƴem aŋ, aɓi mëndan bana. Ata ỹëmbëta këni ɓela ɓër rek eni ɗëkwët anjëm and këni xaw̃ënd ƴaŋ gër kuluŋ aŋ ex kasaxën. Axacëra baɓi xacërand, angëmëne awënd wëndëk eni ŋat gër Fenikës, gër ɓëŋa ir angwëngw and gër Këret. Ga hi bax xegëtaya in amɓëtëɓ ir acëla-eñan do gë ambataŝ ir acëla-eñan, fën ỹandi baɓi eɓi kucax amëd and gë aƴem aŋ.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para o lado do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Ingoc ind xaniw bax ambëtëɓ bax xocënd ata yëla këni axor këni xor eni di er fëna bani in. Neỹ këni eni cëpët dun isiɓax ir kë xwëŝaxënënd kuluŋ in, do këni xasënd ɓëŋa fo ɓëŋa fo ler gër Këret.
13 E, soprando o sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Ɓarikan gogo nde ga rëmëguk ekoc etëm ed tëɓ ed këni w̃acënd «Ekoc ed ambataŝ ir apën-eñan» ga xaniwëk gand oŝir.
14 Mas não muito depois deu nela um pé de vento, chamado Euro-aquilão.
15 Ata ekoc etëm ed tëɓ elo lëfërirak kuluŋ in xali sëkwanëk ex kas aped-fed do kwël seɓaya këmi këɓo w̃ëland sam-sam.
15 E, sendo o navio arrebatado, e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Ata ga këɓo ri eɓo kucali gand ambëtëɓ and oŝir osil or këni w̃acënd Kahuda aŋ, ɓëriyeni ɓër gër kuluŋ ɓën gë ojaw̃ xor këni ikuluŋ ind ecëpëtaxën iŋ.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Clauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Ga nëỹ këni ƴaŋ, w̃eɗ këni ogux ok ŝerixën këni jeƴ kuluŋ isëm in. Do ga bani yëdand eɓi capali gër Sirët, do kuluŋ in ex dëgwayax gër eɗini, fedali këni anjëm and bax xasaxënënd aŋ. Mondako bami xasënd sam-sam.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Ga xurik ang baɓo lëfërira ekoc etëm ed tëɓ ak, në ecan ijo, ɓëriyeni ɓër gër kuluŋ ɓën lap këni olëɓ orëmar polo gër angwëngw.
18 E, andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte aliviaram o navio.
19 Do yatir akey atasën, ɓëriyeni ɓëjo dëŋ lap këni oỹënga or kë xasaxënënd kuluŋ oŋ.
19 E ao terceiro dia nós mesmos, com as nossas próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Ata mondako ri këmi ɓakey ɓandanjëm watërëxe and goyat aŋ eñan eŋ do and gëmëɗ aŋ, ow̃al oŋ. Ata ga këŋo ɓëndër ekoc etëm ed tëɓ el, seɓ këmi eyëlara ed afex këmi fex el.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Abami ƴambëra na elod anëka fo. Ata ga xani ko xwiriŝ Pol, re ko: «Kido aɓaxët ɓaxët bane and re bame ene ɓayiye gër Këret aŋ, oỹënga or nëxenarak oŋ ax nëxena dona do or lap kën oŋ an ɗap dona.
21 E, havendo já muito que não se comia, então Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó senhores, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perda.
22 Ɓarikan gërëgako er këmun felënd in ene kapinaye, ala gaɓatak ax nemi na. Kuluŋ in fo këŋo noỹeli.
22 Mas agora vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Yama meleka ir Kaxanu ir xwën ke do këmo ŝalend in ga ŝanayaxën ke gëmëɗ felëra ke.
23 Porque esta mesma noite o anjo de Deus, de quem eu sou, e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Re ko: “Pol ah̃at këƴ h̃at gër kiti ind Sesar, këreƴ yëdara na. Do Kaxanu wa seɓan këŋun wëj do gë ɗek ɓër ɓar kën kuluŋ ɓën.”
24 Dizendo: Paulo, não temas; importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Mëŋ ex, ɓësoŝan kapinayin! Wëno axwëta xwëta këmo Kaxanu mëne ang fel ke ak kë hi.
25 Portanto, ó senhores, tende bom ânimo; porque creio em Deus, que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Ɓiyi në ɓëŋa ir oŝir këɓo ŝilenix.»
26 É contudo necessário irmos dar numa ilha.
27 Yatir sëkëk ɓakey epëxw gë ɓanax gëmëɗ, ekoc etëm ed tëɓ el në emëla baɓo gër angwëngw and këni w̃acënd Mediterane. Emëɗ ekarëk el, ɓëriyeni ɓër gër kuluŋ ɓën hik këɓi nangëde ebar këmi sëkand na fo.
27 E, quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de um e outro lado no mar Adriático, lá pela meia-noite suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Lap këni atëƴixën and etiw̃ax aŋ sëk këni ometër ofëxw osas gë ocongoki. Ga w̃ëla këɓo imbaɗ, lap këni gaŝëxe atëƴexën aŋ, sëk këni etiw̃i el ometër alapem gë ocongotas.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; e, passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Ata ga bani yëdand ba ekoc el ah̃ëƴën kë h̃ëƴën kuluŋ in gër ɓëŋa ir gë ɓongaỹ, lap këni odun onax okwëŝaxën ok gand epoƴ ed kuluŋ do këni yarënd ex weca.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Ɓarikan ɓëriyeni ɓër gër kuluŋ ɓën aŝala bani ŝaland eni naw̃a na gër kuluŋ. Ata këni fedalind ikuluŋ itil iŋ polo gër angwëngw ga këni ri nangëde eni kas elod na gër ecën ed kuluŋ fo ỹandi këɓi eni ɗapaxën nacët odun okwëŝaxën ok.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio, e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Ata Pol fel këɓi ocoroɗa ok do gë alëngw areɓën an: «Angëmëne ɓela ɓëjo ani ɓayi ex na yo polo gër kuluŋ, wën an pex na ɗe.»
31 Disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Ata ocoroɗa ok saw̃ këni baɗ ogux od ikuluŋ ind ecëpëtaxën ok do seɓ këni latik polo gër angwëngw.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel, e o deixaram cair.
33 Ɗamana ex wecaxën, Pol ga w̃ac këɓi ɓela ɓën ɗek, fel këɓi eni kapina do eni ƴambëra. Ata re ko: «Doro sëkëk ɓakey epëxw gë ɓanax elod ga kën ŝënind gë enjo eŋ.
33 E, entretanto que o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais, e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Mëŋ këmun felaxënënd en kapina do en ƴambëra. Mondako fo kën fexaxën. Ala ax cës na, ado gë emban ematak an ɗapëta na.»
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Ga h̃ata ko eyeƴan elo, w̃eɗ ko amburu, ŝëkwa këŋo Kaxanu ogës od ɓela ɗek, ŝobëta ko do ko ƴambënd.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos; e, partindo-o, começou a comer.
36 Ata ɓën ɗek ga xapina këni, ƴambëra këni.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Ɓiyi ɗek er hi bami polo gër kuluŋ ɓela okeme oki gë ofëxw ocongoxi gë ɓëcongaɓat.
37 E éramos ao todo, no navio, duzentas e setenta e seis almas.
38 And ƴambëra këni ɓën ɗek aŋ, ỹëfënd këni eƴamb el gër men eni ɓaŝëtaxën asiɓëtiɓa ir kuluŋ in.
38 E, refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Ata ga wecak, nemëra këni ɓëriyeni ɓër gër kuluŋ ɓën xali ani kwita ex na ebar el. Wat këni moñang gër ed h̃ëfësëk angwëngw aŋ ebar el. Ata ỹandi këɓi eni mëla fën kuluŋ in angëmëne awënd wëndëk.
39 E, sendo já dia, não conheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia, e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Ata ŝëpët këni odun okwëŝaxën ok, eni kasaxën polo gër angwëngw. Fët këni ogux od xapaxën bani amërëŝaya ok do lëkwët këni ƴaŋ anjëm akasaxën atil and gër lëngw ir kuluŋ aŋ, eɓo kocelixën gand ɓëŋa.
40 E, levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ɓarikan kuluŋ in ŝëŝi këŋo në amun and eɗini mërëxand ir ɓengux ɓeki ɓend men. Aŋo rëgwayak ecën ed kuluŋ el. Do men oŋ ga bax xanind ɓomeŋ ɓomeŋ gë ojaw̃ od mbaŋ, ỹoƴëk epoƴ ed kuluŋ el xali hëbirak.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Ocoroɗa ok ỹandi këɓi enëɓi ɗaw̃ ɓandepëra ɓaŋ këdi ko naw̃a amat exo kas xali exo kegëta.
42 Então a idéia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Ɓarikan alëngw ar ocoroɗa an ga faỹ baxo gër emëkw edexëm eŋo pexën Pol, ŝëɓan këɓi eni di er faỹ bani in. Fel këɓi ɓër xam bax men ɓën eni ɗëngwa gër men do eni kas xali eni kegëta gër ebar.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar, e se salvassem em terra;
44 Ɓër kë ɓayi ɓën eɓi kacëra eni kas ɓërëmar gë ɓangomb-gomb ɓaŋ, ɓëjo gë ɓaton ɓand ŝangëtarak gër kuluŋ ɓaŋ. Do mondako xegëta bani ɓën ɗek ɓëɓëngw gër ebar.
44 E os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra a salvo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.