Atos 20
Oniyan (BSC) vs NVT
1 Ga xwëtëk emer el gër Efes, Pol w̃ac këɓi ɓësëfan ɓën do ga këni felar xemën gër ekwëta do kwël ƴe ko gër ebar ed Masedëwan.
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 Er ƴe baxo cangët ebar elo do këɓi xemënënd gër ekwëta ɓësëfan ɓën xali h̃at ko gër Gëres.
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 Fën xeyërax baŋo opacaw̃ otas. Do ga ko ƴe exo meɗëx kuluŋ in ond gër ebar ed Siri oŋ, wël ko mëne Ɓëŝëwif wëlërëk eno denan eñëŋënax, ata saxan këŋo exo ɓaka ir Masedëwan in.
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 Ɓër ɓaŋo laŋëtand ɓën er ebani: Sopater, asëñiw̃ ar Piros ar gër Bere an, gë Arisëtarëk do gë Sekundos Atesalonik an, gë Gayus Aderëb an, gë Timote, gë Tiŝik do gë Tërofim, ɓër lëg bax gër ebar ed Asi ɓën.
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Ɓëjo lëngwa bax do ŝënix kënëɓo gër Tërowas.
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 Ga xucak ofëna or mburu ind gë lewir këm ol, w̃eɗëx këmi kuluŋ in gër angol and Filip. Yatir akey anjoxën, h̃at këmi gër Tërowas do seyëtax këmi loxo.
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Yatir oganjar, ɓarër këmi genëka mi ƴamb ecemar ed aminëmëra el. And kë weca aŋ hi bax exo ƴe Pol, ata këɓi felërand end Kaxanu eŋ ɓër ɓarërëgu bax na ɓën xali w̃ëɗëk mbaŋ.
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 Gër aciw̃ and ƴaŋ and gër ed ɓarër bami oɗambo odanjëm xaw̃ëra bani na jeƴ.
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 Pol, ga nëka ko gër eyeƴan, ŝambenjar ir këno w̃acënd Otikos in, ỹëpa ko gër opaỹa od fonetër, do këŋo raŝënd. And ɓëro këŋo akwëɗ aŋ, yolëta ko elod gër aciw̃ atëndëndër atasën, lati ko parëxaɗ, xanin këno aŝësëk.
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 Pol feda ko eŋo nëkon, ga fela këŋo lapara këŋo do re ko: «Gë enjëw̃ ak ɓayi ko, këren yëdara na.»
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 And ɓaka ko Pol ƴaŋ gër aciw̃ aŋ, ŝet ko mburu iŋ do ƴamb këni. Ga fakët ko eyeƴan el, felëra këɓi xali wecak. Ga kë fënëgu eñan eŋ ƴe ko kwël.
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 Do ŝambenjar ir lati bax in w̃aỹeli këno aɓëngw. Eŋo mbaŋ xemën baɓi ɓën ɗek gër ekwëta.
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 Ɓiyi lëngwa këmi mi meɗëx kuluŋ ir këɓo w̃ëla gër angol and Asos in, gër ed hi bax mi pedëx gë Pol. Mondako bax mi di gayik mëŋ gë osapar ỹandi baŋo exo ƴeli.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 And sëk këɓo gër Asos aŋ w̃eɗëx këmo polo gër kuluŋ do xucax këmi ond angol and Mitilen oŋ.
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 Fën xucax këmi gë kuluŋ in, h̃at këmi në ecan ijo gër angol and Kiyos. Gër akey akinëm, hi këmi gër angol and Samos, do gër atasën fo h̃at bami gër Mile.
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Enimin er ỹandi ɓaŋo Pol exo kuca caparëxe gër Efes këdi ko ŝacaya gër ebar ed Asi. Exo ŋat gër Yerusalem ɗamana ex gi Ofëna or Peŋëtekot ol baŋo nëkanaxënënd mondako.
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 Gër angol and Mile na, Pol law̃ën ko eni ƴow ɓëlëngw ɓër Amara and gër Efes ɓën.
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 And h̃atëgu këni aŋ, re ko: «Aye nang kën mondake bame liyand key yo key gë wën elod yatir h̃atëgu këme gër ebar ed Asi.
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 Axwën an bamo riyeninënd ang xaɗëp fo, gë otes ok do gë ocëmuk od bane rinënd Ɓëŝëwif ɓër bax ŝaland ene dixëra ok.»
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 Asëfëtan bamun sëfëtanënd ɓëte, asëƴali bamun sëƴalind ɗek ɓend ỹap bax en nang ɓeŋ gër ed kën ɓarër, do gër ɓëciw̃, ỹoweỹ amun con ex na.
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 Gër Ɓëŝëwif do gër ɓër ani gi ex na Ɓëŝëwif bame reƴarand eni nëngwët ola oreɓën ol gër ogës od Kaxanu do eno kwëta Axwën Yesu.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 Gërëgako Angoc Amënëk aŋ ke nëỹalind me ƴe gër Yerusalem do ame nang ex na ine ke hix.
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 Gër angol and këme h̃at yo, Angoc Amënëk aŋ afel ke felënd mëne asëra këne sërax do me toro mbaŋ.
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 Ɓarikan wëno cëŋ end aniyan andam eŋ axe ƴëkaxën ex na nangëde axëɓënaxik hi këme. Oɓal oram ol ex, me ɓayi ga këme rind andiyen and fana ke Axwën Yesu aŋ xali me ŋata: me deƴarand Atëfëtan and oyekax or Kaxanu aŋ.
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 «Wëno er ƴow bame gër ed hi kën wën ɗek me pemëra end Owun or Kaxanu eŋ. Ɓarikan gërëgako anang nang këme mëne apelatar këne watërënde.
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 Mëŋ këme reƴaxënënd doro: Wën ɗek ang ƴow kën ro ako angëmëne aɓat exo nemi, ax gi ex na wëno ke w̃ëkaxëɗ Kaxanu.
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 Ɓend ỹandi këŋo Kaxanu exo di ɓeŋ ɗek nangën këmun, ỹoweỹ amun con ex na.
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 Nëkonayindën ɗe ogaf odewën ok, ɗiyayindën ŝenene. Gayikako Angoc Amënëk aŋ fana këŋun en gi ɓëxaɗac, nëkonayindën Amara and Kaxanu and yëc ko gë oŝat or Asëñiw̃ oŋ.
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 Anang nang këme mëne and këme fuỹëtax aŋ, ɓela ɓër xeỹëk ang ojëlemu këŋun lil na, aɓi kaỹënan na amara andewën.
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 Ado gër Amara andewën dëŋ ɓela kë ỹana na ex deƴarand ɓenëgwëŝ xali enëɓi nambeli ɓësëfan ɓërëmar.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 Awa wën titinayin do en kwitand mëne elod ɓëniy ɓëtas, hik goyat, hik gëmëɗ, ongwën baxe ŝarënd and bamun xexërand aŋ.
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 «Do gërëgako anëka këmun seɓënd gër otaxan od Kaxanu. Gë eyeƴan ed oyekax orexëm el, gë panga indexëm iŋ këŋun rëca en ɓayi ga xwëta këno eŋun yëlaxën er fenan këɓi ɗek ɓër w̃ënën këɓi in.
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 Abame ŝala na koɗi, ba kaŋe ba ɓanjëm ɓand ala.
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 Wën anang nang kën gë otaxan odam oko dëŋ bame riyenind me cot er bami liyaxënënd wëno gë ɓër enga endam in.
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Gër ga hik yo aw̃asin w̃asin këmun mëne mondiyeni ex en cotëraxën mëŋ kën ỹana enëɓi dëcaxënënd ɓër gë ojaw̃ këm ɓën. Kwitayindën eyeƴan ed Axwën Yesu el ga re ko: “Onënga ir ala ar kë yëlënd in kë nëmëcand gë ir ar këno yëlënd in.”»
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 Ga h̃ata ko Pol eyeƴan el, foxi këni ɓën ɗek do ŝale këni.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 Ɓën ɗek bax renitand do bano w̃egarand Pol gër egëla.
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 Mbaŋ ŝamina bani ga re ko mëne yatijo bano feland ewat el. Ata kwël laŋëta këno xali gër kuluŋ.
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.