Atos 15

Oniyan (BSC) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ɓela xaniw baxëna gër ebar ed Yude do ƴow këni gër Amara and gër Aŋëcoŝ. Ata ga kënëɓi sëƴalira ɓëmaỹe ɓëŋ këni rend: «Angëmëne wën anun kac ex na, ang rëpëk gër acariya and Moyis ak, an kor na en pex.»
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 Ga h̃ëp këni eŋo Pol gë Barënabas, ŝampëre këni xali gë ɓëjo. Xetan këɓi ɗek Amara aŋ enëɓi ɗaw̃ën Pol gë Barënabas gë ɓëmaỹe ɓëndëmar eni ƴe eni wëlërëgu gë oparëxanda ok do gë ɓëlëngw ɓën ƴaŋ gër Yerusalem.
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 Ata ɓër gër Amara ɓën yëlëra kënëɓi ɓërolaw̃ën ɓën er bax eni ƴambëxënd gër ɗamana in. Ga ƴe këni xuca end ebar ed Fenisi do gë ed Samari eŋ, këni reƴaraxënd end ɓela ɓër ax gi ex na Ɓëŝëwif ɓër xwëta baŋo Axwën eŋ. Do ɗek ɓëmaỹe ɓënd bax wël eŋo ɓëŋ mbaŋ baɓi nëngandërand.
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 Ga h̃at këni gër Yerusalem xaca kënëɓi Amara aŋ, gë oparëxanda ok, do gë ɓëlëngw ɓën. Ata ɓërolaw̃ën ɓën sëfëtandëra kënëɓi ɗek er ri ko Kaxanu paɓ gë ɓën in.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 Ɓarikan ga xani këni na ɓër enga end Ofariseŋ od w̃a bax end Yesu ɓën, këni rend: «Kacëlenëɓi ɗe ɓësoŝan ɓër ax gi ex na Ɓëŝëwif ɓër ex ɓësëfan ɓën do pelinëɓi eni tëfënd acariya and Moyis aŋ.»
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 Ata oparëxanda ok gë ɓëlëngw ɓën ɓarër këni eni ketën endeƴ eŋo.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 Ga fëtëk ongeỹër, xani ko xwiriŝ Piyer ko rend: «Ɓëmaỹe anang nang kën mëne wëno Aŝëwif yata ke Kaxanu elod gër ỹanar eni wëlaxën gër etëỹ edam Atëfëtan and Yesu aŋ ɓër ɓenëng ɓecëxe ɓën. Aɓaxët këni ɓaxëtënd Atëfëtan aŋ do këni w̃and.
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 Do Kaxanu, mëŋ ar kë nangënd er ex gër emëkw ed ala in, areƴa reƴa ko mëne ɓër ax gi ex na Ɓëŝëwif ɓën aw̃a w̃a këni, ga yël këɓi Angoc Amënëk aŋ ang yël këɓo ɓiyi ak eɓo masinaxën mëne aɓi cus ex na.
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 Epitëndër axo di ex na ed gë ɓiyi do gë ɓën, gayikako aw̃ënën w̃ënën ko ow̃ëkw oreɓën oŋ ga xwëta këno, epitëndërënd ed gë ɓiyi gë ɓën ax bo ex na.
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 Awa gërëgako, inew̃a këno ỹanaxënënd Kaxanu ga kënëɓi nëỹalind ako ɓësëfan ɓën oxaɗac or sëkwan këne ɓiyi gë ɓëxarëk ɓëreɓi ol?
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 Ecëñëxët këren di ɗe gayikako ɓiyi gë ɓën paɓ gë oyekax or Axwën Yesu ol w̃a këne mëne afex fex këne.»
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 Ata ŝësinara këni ɗek ang ɓarërëgu bani ak. Ɓaxët kënëɓi Barënabas gë Pol ga këni reƴa ɓecarax gë ɓërëcaxik ɓend ri ko Kaxanu ɓeŋ paɓ gë ɓën gër owar or ɓër ax gi ex na Ɓëŝëwif.
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 And ŝësina këni aŋ, Ŝak re ko: «Ɓëmaỹe, ɓaxëtine!
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 Simoŋ areƴa reƴa ko mëne añanar sana këɓi Kaxanu ɓër kë hi ɓulunda ir ow̃ac orexëm ɓën.
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 Ata end reƴa ko eŋo moped fedëk gë end re këni ɓëlaw̃ënel eŋ. Ga ỹëgw këni mëne Kaxanu rek:
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 “And kë nëkana aŋ, aɓakaw këme ɓakaw.
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 Mëŋ këne ŝalaxën wëno Axwën an ɓela ɓër ɓayik ɓën,
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 mëŋ ar rik ɓeỹ ɓër hik monang elod din ir din ɓeŋ.”
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 «Wëno cëŋ er ỹapan ke mëne kërenëɓe cëndën ex na ɓër ax gi ex na Ɓëŝëwif ɓër këŋo ŝalend Kaxanu ɓën.
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 Ɓarikan ñëgwën ɓene kayëta eni nangaxën mëne afo eni kwëỹëtand ɓemuyaraxik ɓend olaŝ ɓeŋ, gë asëk alakirand fo in, gë eƴamb ed ow̃acar or ŝësëk ŋaŝërëxe ol, do gë eƴamb ed oŝat el.
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 Ɓela ɓën wa elod akarëk aŋ awël këni wëlënd acariya and Moyis aŋ ga këni femërand angol kala yatir akey and eteyëta gër ɓaciw̃ ɓacaleya ɓandeɓi.»
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 Ata oparëxanda ok gë ɓëlëngw ɓën do ɗek Amara aŋ xetan këɓi enëɓi tana na gër ndeɓën ɓër kënëɓi law̃ën gër Aŋëcoŝ eni tëfër gë Pol do gë Barënabas. Ata sana kënëɓi ɓëmaỹe ɓënd fëɓ kënëɓi: Yud, ar nëngwët bano Barësabas an do gë Silas.
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 Fëxwën kënëɓi kayëta ir ỹëgw bani mondako: «Ɓiyi ɓëmaỹe ɓëndewën ɓëŋ, gë oparëxanda ok, do gë ɓëlëngw ɓën, këŋun ŝëmand wën ɓëmaỹe ɓënd ax gi ex na Ɓëŝëwif, wën ɓër ex gër Aŋëcoŝ do gër owar Siri gë Silisi ɓën.
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 Awëlati wëlati këmi mëne në end osëƴali or ɓela ɓër gër ndeɓi ro wëlandëraxën këŋun gër ow̃ëkw orewën, xarak ɓiyi amëni ɗaw̃ënëli ex na.
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 Mëŋ ex, ɓiyi ỹapanëli këɓo mëne aye yek mëni tana ɓela ɓër këmëni law̃ënëli eni tëfërëli gë Barënabas do gë Pol, ɓën ɓër ex ɓëmaỹe ɓënd pëlot gër ojomb odeɓi ɓëŋ.
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 Ɓën lëxwayak në end ow̃ac or Axwën areɓi Yesu Kërisët.
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Awa Yud do gë Silas law̃ënëli këmëni, gër etëỹ edeɓën kën wël end ỹëgw këmi gër kayëta eŋ.
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 Enimin Angoc Amënëk aŋ do gë ɓiyi ỹapanëli këɓo mëne ɓayil ex er ỹapëk in fo, këremun ɗëɓin na eɗëɓ ecëxe.
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 Mëŋ ex, kwëỹëtayindën ỹas er ow̃acar or kënëɓi h̃aŝënd gër olaŝ eŋ, gë eƴamb ed oŝat el, gë ỹas er ow̃acar or ŝësëk ŋaŝërëxe eŋ, do gë asëk alakirand fo in. Ɓeŋo kën seɓ. Ɓon ŝëma këmun.»
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 Ɓërolaw̃ën ɓën ƴe këni ond gër Aŋëcoŝ oŋ. Ga h̃at këni, w̃ac kënëɓi ɓërëw̃ak ɓën do fëxwënëx kënëɓi kayëta in.
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 And fën këni kayëta aŋ, nëngandëra këɓi xali gayik er ỹëgw këni in axem xemën baɓi gër ekwëta.
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 Yud gë Silas ɓër ebax ɓën dëŋ ɓëlaw̃ënel, xemëndëra kënëɓi ɓëmaỹe ɓëŋ gër ekwëta gë eyeƴan ed mbaŋ.
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 Ga xeyëra këɓi na gër Aŋëcoŝ, felar këni gë onënga fo gë ɓëmaỹe ɓëŋ eni ɓakaxën gë emëkw eƴemax gër ɓër law̃ënëgu baɓi.
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 [Ɓarikan, Silas sana ko exo ɓayi na gër Aŋëcoŝ.]
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 Mondako xeyëra baɓi Pol gë Barënabas na gër Aŋëcoŝ. Ata ɓën gë ɓëlëngw ɓëŝëxe ɓëranjëm asëƴalira banëɓi asëƴalirand Amara aŋ eyeƴan ed Axwën el do afemëra bani femërand ɓëte Atëfëtan andexëm aŋ.
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 And xucak ɓakey aŋ, Pol fel këŋo Barënabas: «Nënga ɓeye tan ɓëmaỹe ɓëŋ ɗek gër ɓangol ɓand sëfëtaraw ke end Axwën eŋ, ata ke nange ba mondake hi këni.»
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 Ata Barënabas ỹandi këŋo eŋo mëlali Ŝaŋ ir nëngwët bano Marëk.
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 Eno mëlali ar ŝapaya bax elod gër ebar ed Paŋëfili an, ar ỹaŋëta baɓi gër andiyen andeɓën an, Pol aŋo ñapan bana.
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 Gë endeƴ eŋo mbaŋ xucar baɓi, ata ŝapër këni. Barënabas ƴe këni gë Marëk ond gër ebar ed Ŝipër oŋ.
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 Pol sana këŋo Silas, ɓëmaỹe ɓëŋ ga xarandëra kënëɓi oyekax or Axwën ol, kwël ƴe këni.
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 Ƴe këni cangët ebar ed Siri el do gë ed Silisi el. Ɓër gër ɓamara ɓën banëɓi xemëndërand gër ekwëta.
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.