Apocalipse 6

Oniyan (BSC) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ata wat këmo anoɓo aŋ ga laramët ko añanar ikayëta ind lëkw bani do laram bani gë ɓañolo ɓakëlëbëd ɓanjongëɓaki iŋ. Wël këme ang ekëman fo oniw̃ or eɓëngw eỹanar ol gër ɓeɓënax ga ko re: «Ƴow!»
1 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o primeiro dos sete selos do livro. Então ouvi um dos quatro seres vivos dizer com voz de trovão: “Venha!”.
2 Ata wat këmo fanac ifeŝax. Ar ỹëpaxën baŋo an lëkaya ko atumb do yël këno ekamote ed owun do ƴe ko ang ar xorëk fo exo korëgu ɓëte.
2 Quando olhei, vi um cavalo branco. Seu cavaleiro carregava um arco, e sobre sua cabeça foi colocada uma coroa. Ele saiu batalhando para conquistar vitórias.
3 And laramët ko gër ed laram bani akinëm aŋ, wël këmo eɓëngw exinëm in ga ko re: «Ƴow!»
3 Quando o Cordeiro abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivo dizer: “Venha!”.
4 Ata ŝanayaw ko fanac iŝëxe iwarax, ang xoɗux fo. Ar ỹëpaxën këŋo an yël këno duxuma iŝakax do gë ojaw̃ od exo dëxëtaxën aketëxeta and gër ebar ro aŋ, eni ɗaw̃ëraxën ɓela ɓën.
4 Então surgiu um cavalo vermelho. Seu cavaleiro recebeu uma grande espada e autoridade para tirar a paz da terra. E houve guerra e matança em toda parte.
5 And laramët ko gër ed laram bani atasën aŋ, wël këmo eɓëngw esasën in ga ko re: «Ƴow!» Ata wat këmo fanac iɓanax. Ar ỹëpaxën këŋo an lëkaya ko acariya and eƴamb gër ataxan.
5 Quando o Cordeiro abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivo dizer: “Venha!”. Quando olhei, vi um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha na mão uma balança.
6 Do wël këme ang oniw̃ fo mërëxand ir ɓeɓënax ɓëjo ga kë re: «Acariya and bële kala, koɗi keme do ɓacariya ɓatas ɓand orëŝ, atama amat and koɗi. Ɓarikan këreƴ nëxen na ogu oŋ do gë ngoƴ iŋ!»
6 E ouvi uma voz dentre os quatro seres vivos dizer: “Uma medida de trigo ou três medidas de cevada custarão o salário de um dia, mas não desperdice o azeite nem o vinho”.
7 And laramët ko gër ed laram bani anaxën aŋ, wël këmo eɓëngw enaxën in ga ko re: «Ƴow!»
7 Quando o Cordeiro abriu o quarto selo, ouvi o quarto ser vivo dizer: “Venha!”.
8 Ata wat këmo fanac ir ỹanin-ỹanin, ar ỹëpaxën këŋo an këno w̃acënd «Ecës», do këni laŋëtarand gë wur ir ɓëŝësëk in. Yël këno owun or beɓët iɓat gër oweɓët onax od ebar, eɓi nemin ɓela ɓën gë duxuma in, gë enjo eŋ, gë ocëxwëra ok, do gë ow̃acar or gër apuỹ oŋ.
8 Quando olhei, vi um cavalo amarelo. Seu cavaleiro se chamava Morte, e o mundo dos mortos o seguia. Eles receberam autoridade sobre um quarto da terra para matar pela espada, pela fome e pela doença e por meio de animais selvagens.
9 And laramët ko gër ed laram bani anjoxën aŋ, wat këme ɗila gër angëɓ ɓenjëw̃ ɓend ɓër law̃ kënëɓi në end ga lëkaya bani, do bani reƴarand osede or Kaxanu ɓeŋ.
9 Quando o Cordeiro abriu o quinto selo, vi sob o altar as almas de todos que haviam sido mortos por causa da palavra de Deus e por seu testemunho fiel.
10 Axeỹ bani xeỹënd mondako: «Axwën, wëj aw̃ënëk an, do wëj ar ɗal an, xali niỹe wa këƴ ŝëni eƴëɓi kitixën ɓela ɓër gër ebar ro ɓën? Xali niỹe këƴëɓo w̃aŝan ɓër law̃ këɓo ɓën?»
10 Clamavam ao Senhor em alta voz e diziam: “Ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, quanto tempo passará até que julgues os habitantes da terra e vingues nosso sangue?”.
11 Ata yël kënëɓi ala kala acuɗ apeŝax do fel kënëɓi eni cëni tëkër xali eni ŋatëgu ɗek ɓëcandaw̃ ɓënd gër andiyen and Kaxanu ɓëŋ, do gë ɗek ɓëmaỹe ɓendeɓën ɓënd kënëɓi law̃ ang ɓën ak ɓëŋ.
11 Então a cada um deles foi dada uma veste branca, e lhes foi dito que descansassem mais um pouco até que se completasse o número de seus irmãos, seus companheiros no serviço, que se juntariam a eles depois de serem mortos.
12 Ata and laramët ko gër ed laram bani anjongamatën aŋ, wat këme andëgël and ebar atëm. Eñan eŋ ɓanëngëk gim-gim, ang anjëm amanax fo facaw̃ in ɗek warëk wiriɗiɗ, ang oŝat fo.
12 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto. O sol ficou escuro como pano negro, e a lua inteira se tornou vermelha como sangue.
13 Ow̃al oŋ xwëcëtarawëk gër orën ang ondan ond wininëk ekoc etëm fo, do wëcëguk gër ebar.
13 Então as estrelas caíram do céu como figos verdes de uma figueira sacudida por um forte vento.
14 Orën ol lëkwayak ang këni lëkwënd akayëta fo, osënd oŋ do gë oŝir oŋ rëxëtak gër ed hi bax.
14 O céu foi enrolado como pergaminho, e todas as montanhas e ilhas foram movidas de seu lugar.
15 Ɓemun ɓend gër ebar ro ɓeŋ, ɓër gapak ɓën, gë ɓëlëngw ɓër ocoroɗa ɓën, gë ɓër gë napul ɓën, gë ɓër gë ojaw̃ ɓën, gë okaɗëp ok ɗek, gë ɓër ax gi ex na okaɗëp ɓën ỹafëra këni gër okel do gër ɓangaỹ ɓand gër osënd.
15 Então os reis da terra, os governantes, os generais, os ricos, os poderosos, os escravos e os livres, todos se esconderam em cavernas e entre as rochas das montanhas.
16 Do gër ed ỹafëra këni, këni felënd osënd oŋ do gë ɓangaỹ ɓaŋ: «Wëcaninëɓo, coninëɓo caw, këdi këɓo wat ar ỹëpak gër añëpara and owun an, këdi këɓo wëcan oxoỹ or anoɓo ol.
16 E gritavam às montanhas e às rochas: “Caiam sobre nós e escondam-nos da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro!
17 Gayikwa akey atëm and oxoỹ oreɓën aŋ, anëka h̃atëguk, do noỹo këŋo fece?»
17 Pois chegou o grande dia de sua ira, e quem poderá sobreviver?”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.