Apocalipse 6
Oniyan (BSC) vs ARA
1 Ata wat këmo anoɓo aŋ ga laramët ko añanar ikayëta ind lëkw bani do laram bani gë ɓañolo ɓakëlëbëd ɓanjongëɓaki iŋ. Wël këme ang ekëman fo oniw̃ or eɓëngw eỹanar ol gër ɓeɓënax ga ko re: «Ƴow!»
1 Vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos e ouvi um dos quatro seres viventes dizendo, como se fosse voz de trovão: Vem!
2 Ata wat këmo fanac ifeŝax. Ar ỹëpaxën baŋo an lëkaya ko atumb do yël këno ekamote ed owun do ƴe ko ang ar xorëk fo exo korëgu ɓëte.
2 Vi, então, e eis um cavalo branco e o seu cavaleiro com um arco; e foi-lhe dada uma coroa; e ele saiu vencendo e para vencer.
3 And laramët ko gër ed laram bani akinëm aŋ, wël këmo eɓëngw exinëm in ga ko re: «Ƴow!»
3 Quando abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizendo: Vem!
4 Ata ŝanayaw ko fanac iŝëxe iwarax, ang xoɗux fo. Ar ỹëpaxën këŋo an yël këno duxuma iŝakax do gë ojaw̃ od exo dëxëtaxën aketëxeta and gër ebar ro aŋ, eni ɗaw̃ëraxën ɓela ɓën.
4 E saiu outro cavalo, vermelho; e ao seu cavaleiro, foi-lhe dado tirar a paz da terra para que os homens se matassem uns aos outros; também lhe foi dada uma grande espada.
5 And laramët ko gër ed laram bani atasën aŋ, wël këmo eɓëngw esasën in ga ko re: «Ƴow!» Ata wat këmo fanac iɓanax. Ar ỹëpaxën këŋo an lëkaya ko acariya and eƴamb gër ataxan.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizendo: Vem! Então, vi, e eis um cavalo preto e o seu cavaleiro com uma balança na mão.
6 Do wël këme ang oniw̃ fo mërëxand ir ɓeɓënax ɓëjo ga kë re: «Acariya and bële kala, koɗi keme do ɓacariya ɓatas ɓand orëŝ, atama amat and koɗi. Ɓarikan këreƴ nëxen na ogu oŋ do gë ngoƴ iŋ!»
6 E ouvi uma como que voz no meio dos quatro seres viventes dizendo: Uma medida de trigo por um denário; três medidas de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 And laramët ko gër ed laram bani anaxën aŋ, wël këmo eɓëngw enaxën in ga ko re: «Ƴow!»
7 Quando o Cordeiro abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizendo: Vem!
8 Ata wat këmo fanac ir ỹanin-ỹanin, ar ỹëpaxën këŋo an këno w̃acënd «Ecës», do këni laŋëtarand gë wur ir ɓëŝësëk in. Yël këno owun or beɓët iɓat gër oweɓët onax od ebar, eɓi nemin ɓela ɓën gë duxuma in, gë enjo eŋ, gë ocëxwëra ok, do gë ow̃acar or gër apuỹ oŋ.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo e o seu cavaleiro, sendo este chamado Morte; e o Inferno o estava seguindo, e foi-lhes dada autoridade sobre a quarta parte da terra para matar à espada, pela fome, com a mortandade e por meio das feras da terra.
9 And laramët ko gër ed laram bani anjoxën aŋ, wat këme ɗila gër angëɓ ɓenjëw̃ ɓend ɓër law̃ kënëɓi në end ga lëkaya bani, do bani reƴarand osede or Kaxanu ɓeŋ.
9 Quando ele abriu o quinto selo, vi, debaixo do altar, as almas daqueles que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que sustentavam.
10 Axeỹ bani xeỹënd mondako: «Axwën, wëj aw̃ënëk an, do wëj ar ɗal an, xali niỹe wa këƴ ŝëni eƴëɓi kitixën ɓela ɓër gër ebar ro ɓën? Xali niỹe këƴëɓo w̃aŝan ɓër law̃ këɓo ɓën?»
10 Clamaram em grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, não julgas, nem vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?
11 Ata yël kënëɓi ala kala acuɗ apeŝax do fel kënëɓi eni cëni tëkër xali eni ŋatëgu ɗek ɓëcandaw̃ ɓënd gër andiyen and Kaxanu ɓëŋ, do gë ɗek ɓëmaỹe ɓendeɓën ɓënd kënëɓi law̃ ang ɓën ak ɓëŋ.
11 Então, a cada um deles foi dada uma vestidura branca, e lhes disseram que repousassem ainda por pouco tempo, até que também se completasse o número dos seus conservos e seus irmãos que iam ser mortos como igualmente eles foram.
12 Ata and laramët ko gër ed laram bani anjongamatën aŋ, wat këme andëgël and ebar atëm. Eñan eŋ ɓanëngëk gim-gim, ang anjëm amanax fo facaw̃ in ɗek warëk wiriɗiɗ, ang oŝat fo.
12 Vi quando o Cordeiro abriu o sexto selo, e sobreveio grande terremoto. O sol se tornou negro como saco de crina, a lua toda, como sangue,
13 Ow̃al oŋ xwëcëtarawëk gër orën ang ondan ond wininëk ekoc etëm fo, do wëcëguk gër ebar.
13 as estrelas do céu caíram pela terra, como a figueira, quando abalada por vento forte, deixa cair os seus figos verdes,
14 Orën ol lëkwayak ang këni lëkwënd akayëta fo, osënd oŋ do gë oŝir oŋ rëxëtak gër ed hi bax.
14 e o céu recolheu-se como um pergaminho quando se enrola. Então, todos os montes e ilhas foram movidos do seu lugar.
15 Ɓemun ɓend gër ebar ro ɓeŋ, ɓër gapak ɓën, gë ɓëlëngw ɓër ocoroɗa ɓën, gë ɓër gë napul ɓën, gë ɓër gë ojaw̃ ɓën, gë okaɗëp ok ɗek, gë ɓër ax gi ex na okaɗëp ɓën ỹafëra këni gër okel do gër ɓangaỹ ɓand gër osënd.
15 Os reis da terra, os grandes, os comandantes, os ricos, os poderosos e todo escravo e todo livre se esconderam nas cavernas e nos penhascos dos montes
16 Do gër ed ỹafëra këni, këni felënd osënd oŋ do gë ɓangaỹ ɓaŋ: «Wëcaninëɓo, coninëɓo caw, këdi këɓo wat ar ỹëpak gër añëpara and owun an, këdi këɓo wëcan oxoỹ or anoɓo ol.
16 e disseram aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós e escondei-nos da face daquele que se assenta no trono e da ira do Cordeiro,
17 Gayikwa akey atëm and oxoỹ oreɓën aŋ, anëka h̃atëguk, do noỹo këŋo fece?»
17 porque chegou o grande Dia da ira deles; e quem é que pode suster-se?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.