Apocalipse 6
Oniyan (BSC) vs ARIB
1 Ata wat këmo anoɓo aŋ ga laramët ko añanar ikayëta ind lëkw bani do laram bani gë ɓañolo ɓakëlëbëd ɓanjongëɓaki iŋ. Wël këme ang ekëman fo oniw̃ or eɓëngw eỹanar ol gër ɓeɓënax ga ko re: «Ƴow!»
1 E vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos, e ouvi um dos quatro seres viventes dizer numa voz como de trovão: Vem!
2 Ata wat këmo fanac ifeŝax. Ar ỹëpaxën baŋo an lëkaya ko atumb do yël këno ekamote ed owun do ƴe ko ang ar xorëk fo exo korëgu ɓëte.
2 Olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vencendo, e para vencer.
3 And laramët ko gër ed laram bani akinëm aŋ, wël këmo eɓëngw exinëm in ga ko re: «Ƴow!»
3 Quando ele abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: Vem!
4 Ata ŝanayaw ko fanac iŝëxe iwarax, ang xoɗux fo. Ar ỹëpaxën këŋo an yël këno duxuma iŝakax do gë ojaw̃ od exo dëxëtaxën aketëxeta and gër ebar ro aŋ, eni ɗaw̃ëraxën ɓela ɓën.
4 E saiu outro cavalo, um cavalo vermelho; e ao que estava montado nele foi dado que tirasse a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 And laramët ko gër ed laram bani atasën aŋ, wël këmo eɓëngw esasën in ga ko re: «Ƴow!» Ata wat këmo fanac iɓanax. Ar ỹëpaxën këŋo an lëkaya ko acariya and eƴamb gër ataxan.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: Vem! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que estava montado nele tinha uma balança na mão.
6 Do wël këme ang oniw̃ fo mërëxand ir ɓeɓënax ɓëjo ga kë re: «Acariya and bële kala, koɗi keme do ɓacariya ɓatas ɓand orëŝ, atama amat and koɗi. Ɓarikan këreƴ nëxen na ogu oŋ do gë ngoƴ iŋ!»
6 E ouvi como que uma voz no meio dos quatro seres viventes, que dizia: Um queniz de trigo por um denário, e três quenizes de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 And laramët ko gër ed laram bani anaxën aŋ, wël këmo eɓëngw enaxën in ga ko re: «Ƴow!»
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: Vem!
8 Ata wat këmo fanac ir ỹanin-ỹanin, ar ỹëpaxën këŋo an këno w̃acënd «Ecës», do këni laŋëtarand gë wur ir ɓëŝësëk in. Yël këno owun or beɓët iɓat gër oweɓët onax od ebar, eɓi nemin ɓela ɓën gë duxuma in, gë enjo eŋ, gë ocëxwëra ok, do gë ow̃acar or gër apuỹ oŋ.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava montado nele chamava-se Morte; e o inferno seguia com ele; e foi-lhe dada autoridade sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome, e com a peste, e com as feras da terra.
9 And laramët ko gër ed laram bani anjoxën aŋ, wat këme ɗila gër angëɓ ɓenjëw̃ ɓend ɓër law̃ kënëɓi në end ga lëkaya bani, do bani reƴarand osede or Kaxanu ɓeŋ.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Axeỹ bani xeỹënd mondako: «Axwën, wëj aw̃ënëk an, do wëj ar ɗal an, xali niỹe wa këƴ ŝëni eƴëɓi kitixën ɓela ɓër gër ebar ro ɓën? Xali niỹe këƴëɓo w̃aŝan ɓër law̃ këɓo ɓën?»
10 E clamaram com grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano, santo e verdadeiro, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?.
11 Ata yël kënëɓi ala kala acuɗ apeŝax do fel kënëɓi eni cëni tëkër xali eni ŋatëgu ɗek ɓëcandaw̃ ɓënd gër andiyen and Kaxanu ɓëŋ, do gë ɗek ɓëmaỹe ɓendeɓën ɓënd kënëɓi law̃ ang ɓën ak ɓëŋ.
11 E foram dadas a cada um deles compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda por um pouco de tempo, até que se completasse o número de seus conservos, que haviam de ser mortos, como também eles o foram.
12 Ata and laramët ko gër ed laram bani anjongamatën aŋ, wat këme andëgël and ebar atëm. Eñan eŋ ɓanëngëk gim-gim, ang anjëm amanax fo facaw̃ in ɗek warëk wiriɗiɗ, ang oŝat fo.
12 E vi quando abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua toda tornou-se como sangue;
13 Ow̃al oŋ xwëcëtarawëk gër orën ang ondan ond wininëk ekoc etëm fo, do wëcëguk gër ebar.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira, sacudida por um vento forte, deixa cair os seus figos verdes.
14 Orën ol lëkwayak ang këni lëkwënd akayëta fo, osënd oŋ do gë oŝir oŋ rëxëtak gër ed hi bax.
14 E o céu recolheu-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 Ɓemun ɓend gër ebar ro ɓeŋ, ɓër gapak ɓën, gë ɓëlëngw ɓër ocoroɗa ɓën, gë ɓër gë napul ɓën, gë ɓër gë ojaw̃ ɓën, gë okaɗëp ok ɗek, gë ɓër ax gi ex na okaɗëp ɓën ỹafëra këni gër okel do gër ɓangaỹ ɓand gër osënd.
15 E os reis da terra, e os grandes, e os chefes militares, e os ricos, e os poderosos, e todo escravo, e todo livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Do gër ed ỹafëra këni, këni felënd osënd oŋ do gë ɓangaỹ ɓaŋ: «Wëcaninëɓo, coninëɓo caw, këdi këɓo wat ar ỹëpak gër añëpara and owun an, këdi këɓo wëcan oxoỹ or anoɓo ol.
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 Gayikwa akey atëm and oxoỹ oreɓën aŋ, anëka h̃atëguk, do noỹo këŋo fece?»
17 porque é vindo o grande dia da ira deles; e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.