Apocalipse 18
Oniyan (BSC) vs ARA
1 Ga xucak, wat këmo meleka iŝëxe ga fedaw ko elod gër orën. Panga indexëm iŋ itëm ebax do enjaran endexëm eŋ h̃oɓak ebar el.
1 Depois destas coisas, vi descer do céu outro anjo, que tinha grande autoridade, e a terra se iluminou com a sua glória.
2 Ata ko xeỹend: «Anëka yëcarëk, anëka yëcarëk Babilon in, angol atëm aŋ! Anëka hik eɗëg ed ɓëyël, gë emaỹi ed angoc añëŋënax and ex yo, do gë emaỹi ed acël añëŋënax and ex yo, gë emaỹi ed emacar eñëŋënax, do gë ecusëŝus end ex yo.
2 Então, exclamou com potente voz, dizendo: Caiu! Caiu a grande Babilônia e se tornou morada de demônios, covil de toda espécie de espírito imundo e esconderijo de todo gênero de ave imunda e detestável,
3 Mondako kë hi gayikako ɗek ɓenëng ɓend ɓela ɓeŋ aŝeɓ ŝeɓ këni eñac etëm endexëm eŋ ang ngoƴ fo. Ɓemun ɓend gër ebar ro ɓeŋ ari bani rind gë mëŋ eñac eŋ do ɓëfandëran ɓër gër ebar ɓën aŝotëraxën ŝotëraxën këno gë panga ind napul irexëm iŋ.»
3 pois todas as nações têm bebido do vinho do furor da sua prostituição. Com ela se prostituíram os reis da terra. Também os mercadores da terra se enriqueceram à custa da sua luxúria.
4 Ata wël këme elod gër orën oniw̃ oŝëxe ga kë re: «Canin angol and Babilon aŋ, wën ɓër ex ɓulunda iram ɓën, këdi kën w̃endëra andamat gë Ɓëbabilon ɓën, do këdi këŋun fënga wën ɓëte kiti indeɓën iŋ.
4 Ouvi outra voz do céu, dizendo: Retirai-vos dela, povo meu, para não serdes cúmplices em seus pecados e para não participardes dos seus flagelos;
5 Gayikwa ɓeñëŋënax ɓend Ɓëbabilon ɓeŋ asaỹar saỹarëk xali ƴaŋ gër orën, do Kaxanu axo kwëya ex na ɓetëmbak ɓeŋo.
5 porque os seus pecados se acumularam até ao céu, e Deus se lembrou dos atos iníquos que ela praticou.
6 Maŝayinëɓi ang banun rind ak. Cosinëɓi gë toro iŋ, ang banëɓi ŝosënd ɓën ɓëte ɓela ak. Maŝayinëɓi ɓakëlëbëd ɓaki ɓandixa ɓandeɓën ɓaŋ! Gë andëmba and banun rëmbënënd aŋ, dëmbëninëɓi ɓaki.
6 Dai-lhe em retribuição como também ela retribuiu, pagai-lhe em dobro segundo as suas obras e, no cálice em que ela misturou bebidas, misturai dobrado para ela.
7 Ang baɓi nëngandërand në end enjaran endeɓën ak, do në end napul ireɓën ak, torolexëni mondako fo. Ang wëli bax napul ireɓën ak, wëli ex mondako fo toro indeɓën iŋ do gë edenitaran edeɓën el! Gayikako Ɓëbabilon ɓën are bani rend: “Ang emun etoxari fo ỹëpa këne, ane gi ex na asoxari aseɓëta seɓëta, ɓiyi din kata aɓo gi na.”
7 O quanto a si mesma se glorificou e viveu em luxúria, dai-lhe em igual medida tormento e pranto, porque diz consigo mesma: Estou sentada como rainha. Viúva, não sou. Pranto, nunca hei de ver!
8 Mëŋ ex, akey amat fo këɓi fënga ɓetëm ɓeŋo: ecës el, gë odenitaran ok, gë enjo eŋ do enëɓi ɗap bëngënj gër angoɗux. Gayikwa Axwën Kaxanu ex ar gë panga itëm an, ar këɓi xiti an.»
8 Por isso, em um só dia, sobrevirão os seus flagelos: morte, pranto e fome; e será consumida no fogo, porque poderoso é o Senhor Deus, que a julgou.
9 Ɗek ɓemun ɓend gër ebar ɓend bax rind eñac gë angol and Babilon ɓeŋ, ɓemun ɓend baɓi nënganënd ñambëran ind gë mëŋ ɓeŋ, ases këni ỹana eni tesënd, arenita këni ỹana eni denitand në end endexëm and këni ỹana eni watënd okwëcën ond amëra andexëm aŋ.
9 Ora, chorarão e se lamentarão sobre ela os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em luxúria, quando virem a fumaceira do seu incêndio,
10 Nacët ako këni ỹana eni kwëŝarand në end ga këni yëdand amëra andexëm aŋ, do eni dend:
10 e, conservando-se de longe, pelo medo do seu tormento, dizem: Ai! Ai! Tu, grande cidade, Babilônia, tu, poderosa cidade! Pois, em uma só hora, chegou o teu juízo.
11 Ɓëfandëran ɓër gër ebar ɓën në etes exëni, në edenitara exëni në endexëm gayik ala ax bo ex na ga kë yëcënd opane odeɓën ok.
11 E, sobre ela, choram e pranteiam os mercadores da terra, porque já ninguém compra a sua mercadoria,
12 Opane oko er ebax: kaŋe, koɗi, oxaỹ oxëɓënaxik, oƴeri, ɓanjëm ɓand xaf-xaf, ɓanjëm ɓambarax, ɓanjëm ɓand gënd-gënd, ɓanjëm ɓand warëgeƴan, ɓëmok ɓënd otëx od gë otëñer onëngax do orëxër or fës këni gë oỹënga or ɓeñamb, do gë otëx okëɓënaxik. Opane oko er ebax ɓëte: ɓeɓër sap këni gë ƴawale, gë odun do ɓeɓër fës këni do gë oxaỹ oyekax or ỹër-ỹër.
12 mercadoria de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho finíssimo, de púrpura, de seda, de escarlata; e toda espécie de madeira odorífera, todo gênero de objeto de marfim, toda qualidade de móvel de madeira preciosíssima, de bronze, de ferro e de mármore;
13 Ɓëte opane oko er ebax: ogu onëngax ond këni w̃acënd kanel, angiri, ɓeɓëlamb, ɓëŝan ɓër këni w̃acënd mir, aŝururu ir xwëŝëna bani gë angiri, ngoƴ, ogu, pix, bële, ɓengaŝ, opeỹ, opanac, ocaret, okaɗëp do gë ɓandepëra.
13 e canela de cheiro, especiarias, incenso, unguento, bálsamo, vinho, azeite, flor de farinha, trigo, gado e ovelhas; e de cavalos, de carros, de escravos e até almas humanas.
14 «Ɓekëɓënaxik ɓend ỹandi baxi eƴ cot ɓeŋ
14 O fruto sazonado, que a tua alma tanto apeteceu, se apartou de ti, e para ti se extinguiu tudo o que é delicado e esplêndido, e nunca jamais serão achados.
15 Ɓëfandëran ɓër ŝotëraxën këŋo ɓën,
15 Os mercadores destas coisas, que, por meio dela, se enriqueceram, conservar-se-ão de longe, pelo medo do seu tormento, chorando e pranteando,
16 do eni dend:
16 dizendo: Ai! Ai da grande cidade, que estava vestida de linho finíssimo, de púrpura, e de escarlata, adornada de ouro, e de pedras preciosas, e de pérolas,
17 Apëxëd amat fo xucak, napul ir go in nemik!»
17 porque, em uma só hora, ficou devastada tamanha riqueza! E todo piloto, e todo aquele que navega livremente, e marinheiros, e quantos labutam no mar conservaram-se de longe.
18 Axeỹ bani xeỹënd ga wat këni okwëcën ond amëra oŋ. Are bani rend: «Angol and fe wa hi bax ang angol atëm aŋo?»
18 Então, vendo a fumaceira do seu incêndio, gritavam: Que cidade se compara à grande cidade?
19 Afanaya bani fanayand gë obar ok gër ogaf ga këni ses do ga këni renita mondako:
19 Lançaram pó sobre a cabeça e, chorando e pranteando, gritavam: Ai! Ai da grande cidade, na qual se enriqueceram todos os que possuíam navios no mar, à custa da sua opulência, porque, em uma só hora, foi devastada!
20 Wën ɓër gër orën ɓën nëngandëraleŋun
20 Exultai sobre ela, ó céus, e vós, santos, apóstolos e profetas, porque Deus contra ela julgou a vossa causa.
21 Ata meleka ifangak w̃eɗ ko angaỹ atiɓax and wëndër bax gë angaỹ and këni h̃oxixënënd eƴamb, do ga lap ko polo gër angwëngw, re ko:
21 Então, um anjo forte levantou uma pedra como grande pedra de moinho e arrojou-a para dentro do mar, dizendo: Assim, com ímpeto, será arrojada Babilônia, a grande cidade, e nunca jamais será achada.
22 Na gër ndeƴ, ɓët din ala aɓi wël na ɓësëmb ɓër ɓemangi, gë ɓëyul,
22 E voz de harpistas, de músicos, de tocadores de flautas e de clarins jamais em ti se ouvirá, nem artífice algum de qualquer arte jamais em ti se achará, e nunca jamais em ti se ouvirá o ruído de pedra de moinho.
23 Na gër ndeƴ, ɓëte din angoɓen and lambo ax wati na,
23 Também jamais em ti brilhará luz de candeia; nem voz de noivo ou de noiva jamais em ti se ouvirá, pois os teus mercadores foram os grandes da terra, porque todas as nações foram seduzidas pela tua feitiçaria.
24 Ata ɗek ɓeŋo ki h̃atënëgu gayik oŝat or ɓëlaw̃ënel ɓër Kaxanu oŋ watik gër ndeƴ, oŝat or ɓëw̃ënëk oŋ, do gë oŝat or ɗek ɓër law̃ëra kënëɓi gër ebar ro oŋ.»
24 E nela se achou sangue de profetas, de santos e de todos os que foram mortos sobre a terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.