Rute 1

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Tâng dỡi máh cũai rasữq cỡt sốt tâng cruang Yuda, cỡt ŏ́q panhieih lứq tâng cruang ki; tỡ bữn ntrớu ễ sot loâng tâng cumo ki. Bo ki bữn manoaq cũai tễ vil Bet-lahem dễq ỡt tâng cruang Mô-ap. Án dững dếh lacuoi án cớp bar náq con samiang án.
1 No tempo que governavam os juízes, sobreveio uma fome na terra. Um homem partiu de Belém de Judá, com sua mulher e seus dois filhos, indo morar nos campos de Moab.
2 Samiang nâi ramứh E-li-maléc, tŏ́ng toiq Ep-rat; lacuoi án ramứh Na-ô-mi. Bar náq con samiang án ramứh Mah-lôn cớp Khi-lian. Nheq tữh alới loŏh tễ vil Bet-lahem, cruang Yuda. Alới pỡq chu cruang Mô-ap cớp ỡt loâng tâng cruang ki.
2 Chamava-se Elimelec, e sua mulher Noêmi; seus dois filhos chamavam-se Maalon e Quelion; eram efrateus de Belém de Judá. Chegados à terra de Moab, estabeleceram-se ali.
3 E-li-maléc cayac Na-ô-mi, cuchĩt tâng ntốq ki. Noâng ống Na-ô-mi cớp bar náq con samiang án sâng tamoong.
3 Elimelec, marido de Noêmi, morreu, deixando-a com seus dois filhos.
4 Bar náq samiang ki ĩt lacuoi tễ cũai Mô-ap, ramứh Or-pa cớp Rutỡ. Alới ỡt tâng ntốq ki mán muoi chít cumo.
4 Estes casaram com mulheres moabitas, chamadas uma Orfa e outra Rute. Viveram lá aproximadamente dez anos.
5 Ntun ki Mah-lôn cớp Khi-lian cuchĩt tê. Noâng ống Na-ô-mi sâng tamoong; án ŏ́q con cayac noâng.
5 Maalon e Quelion morreram ficando Noêmi só, sem seus dois filhos e sem seu marido.
6 Vớt tễ ki, Na-ô-mi sâng han pai Yiang Sursĩ yỗn bữn crơng sana yỗn cũai proai án tâng cruang Yuda. Ngkíq Na-ô-mi cớp bar náq cumân án thrũan ễ dễq tễ cruang Mô-ap.
6 Então, levantou-se Noêmi e partiu da região de Moab com suas duas noras, porque ouviu dizer que o Senhor tinha visitado o seu povo e lhe tinha dado pão.
7 Alới pái náq loŏh tễ ntốq alới ỡt, cớp tayoâq ễ píh loah chu cruang Yuda.
7 Deixou, pois, aquele lugar onde habitara com suas duas noras e pôs-se a caminho de volta para a terra de Judá.
8 Bo alới pỡq tâng rana Na-ô-mi pai chóq bar náq cumân án neq: “Sanua o yỗn anhia chu loah pỡ dống hoq anhia. Cứq câu sễq Yiang Sursĩ yỗn anhia bữn ŏ́c bốn, yuaq anhia khoiq ayooq cứq, cớp ayooq cayac anhia ca khoiq cuchĩt.
8 Ide, voltai para a casa de vossa mãe, disse ela às suas noras. O Senhor use convosco de misericórdia, como vós usastes com os que morreram e comigo!
9 Sễq Yiang Sursĩ yỗn anhia bar náq ỡt ien khễ cớp bữn cayac tamái.”
9 Que ele vos conceda paz em vossos lares, cada uma em casa de seu marido! E beijou-as. Elas puseram-se a chorar:
10 Ma bar náq cumân án pai neq: “Chỗi pai ngkíq, mpiq ơi! Hếq bar náq sễq puai mpiq, pỡq chu anhi amiang mpiq.”
10 Nós iremos contigo para o teu povo, disseram elas.
11 Ma Na-ô-mi ta‑ỡi loah alới bar náq ki neq: “Con ơi! Nŏ́q anhia yoc ễ puai cứq? Anhia chanchớm hếq bữn cayac cớp têq bữn con samiang canŏ́h cỡt cayac anhia tỡ?
11 Ide, minhas filhas, replicou Noêmi. Por que haveis de vir comigo? Porventura tenho eu ainda em meu seio filhos que possam tornar-se vossos maridos?
12 Con ơi! Cóq anhia bar náq chu loah pỡ dống hoq anhia, yuaq hếq khoiq thâu chơ. Hếq tỡ têq bữn noâng cayac. Khân hếq bữn cayac tabữ kếq, cớp amia con samiang,
12 Voltai, minhas filhas, porque já estou demasiado velha para casar-me de novo. E ainda que eu tivesse alguma esperança, e que esta noite mesmo me fosse dado ter marido, e viesse a gerar filhos,
13 nŏ́q anhia rơi acoan con ki toâr tỡ? Cớp anhia tỡ bữn chuaq cayac canŏ́h toau con hếq toâr têq anhia ĩt án táq cayac anhia tỡ? Tỡ cỡn, cumân ơi! Tâng mứt pahỡm hếq sâng túh tê, yuaq Yiang Sursĩ khoiq táq ranáq nâi chóq hếq.”
13 esperá-los-íeis crescer, sem vos casardes de novo, até que se tornassem grandes? Não, minhas filhas, minha dor é muito maior do que a vossa, porque a mão do Senhor pesou sobre mim.
14 Chơ alới pruam nhiam sĩa. Or-pa hũn hĩt yacán án, cớp loŏh tễ yacán án. Ma Rutỡ tỡ ễq táh yacán án.
14 Então elas desataram de novo a chorar. Orfa beijou a sua sogra, porém Rute não quis separar-se dela.
15 Ngkíq Na-ô-mi atỡng Rutỡ neq: “Nhêng tíh! Ỡi mới khoiq chu loah pỡ dống mpiq mpoaq án, cớp án chu sang loah yiang cruang án. Sanua mới chu puai án tê.”
15 Eis que tua cunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses, disse-lhe Noêmi; vai com ela.
16 Ma Rutỡ ta‑ỡi loah neq: “Sễq mpiq chỗi tuih hếq! Hếq sễq pỡq cớp mpiq. Ntốq léq mpiq pỡq, hếq pỡq ntốq ki tê. Ntốq léq mpiq ỡt, hếq ỡt ntốq ki tê. Anhi amiang mpiq la machớng anhi amiang hếq. Yiang Sursĩ mpiq la machớng Yiang Sursĩ hếq.
16 Não insistas comigo, respondeu Rute, para que eu te deixe e me vá longe de ti. Aonde fores, eu irei; aonde habitares, eu habitarei. O teu povo é meu povo, e o teu Deus, meu Deus.
17 Ntốq léq mpiq cuchĩt, hếq yoc cuchĩt ntốq ki tê. Ntốq léq noau tứp mpiq, yỗn noau tứp hếq ntốq ki tê. Khân hái noâng bữn tamoong, tỡ bữn ntrớu têq cayoah hái. Hếq sễq Yiang Sursĩ yỗn hếq roap tôt ntâng lứq khân hếq táh anhia.”
17 Na terra em que morreres, quero também eu morrer e aí ser sepultada. O Senhor trate-me com todo o rigor, se outra coisa, a não ser a morte, me separar de ti!
18 Moâm Rutỡ pai ngkíq, Na-ô-mi dáng samoât lứq Rutỡ yoc pỡq cớp án. Ngkíq án tỡ bữn pai ntrớu noâng chóq Rutỡ.
18 Ante tal resolução, Noêmi não insistiu mais.
19 Ngkíq alới bar náq pỡq toâq pỡ vil Bet-lahem. Tữ alới mut tâng vil Bet-lahem, nheq tữh cũai tâng vil ki sâng dớt lứq tâng mứt cớp blớh neq: “Cũai nâi la Na-ô-mi tỡ?”
19 Seguiram juntas o seu caminho até Belém; ali chegando, comoveu-se toda a cidade; as mulheres diziam.: Eis aí Noêmi!
20 Na-ô-mi ta‑ỡi loah: “Sễq anhia chỗi dŏq noâng cứq ramứh Na-ô-mi; ma anhia dŏq cứq ramứh Marah ễn, yuaq Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq yỗn cứq ramóh ŏ́c tỗiq bap lứq.
20 Não me chameis mais Noêmi, replicou ela, mas chamai-me Mara; porque o Todo-poderoso me encheu de amargura.
21 Bo cứq loŏh tễ ntốq nâi cứq bữn dũ ramứh. Ma sanua Yiang Sursĩ yỗn cứq píh chu loah ống bar talang atĩ miat sâng. Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq táq yỗn cứq cỡt túh ngua, cớp yỗn cứq ramóh ŏ́c tỗiq bap lứq; ngkíq anhia chỗi dŏq noâng cứq ramứh Na-ô-mi.”
21 Parti com as mãos cheias, e o Senhor fez-me voltar com as mãos vazias. Por que me chamais Noêmi, se o Senhor se declarou contra mim e o Onipotente me inundou de aflição?
22 Ngkíq Na-ô-mi chu loah pỡ cruang án, dếh cumân án Rutỡ hỡ chu cớp án. Rutỡ la cũai Mô-ap. Alới bar náq toâq pỡ vil Bet-lahem pĩeiq catữ muo noau mbỡiq sot saro bali.
22 Foi assim que voltaram dos campos de Moab, Noêmi e sua nora Rute, a moabita. Chegaram a Belém quando se começava a segar a cevada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.