Rute 1
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVI
1 Tâng dỡi máh cũai rasữq cỡt sốt tâng cruang Yuda, cỡt ŏ́q panhieih lứq tâng cruang ki; tỡ bữn ntrớu ễ sot loâng tâng cumo ki. Bo ki bữn manoaq cũai tễ vil Bet-lahem dễq ỡt tâng cruang Mô-ap. Án dững dếh lacuoi án cớp bar náq con samiang án.
1 Na época dos juízes houve fome na terra. Um homem de Belém de Judá, com a mulher e os dois filhos, foi viver por algum tempo nas terras de Moabe.
2 Samiang nâi ramứh E-li-maléc, tŏ́ng toiq Ep-rat; lacuoi án ramứh Na-ô-mi. Bar náq con samiang án ramứh Mah-lôn cớp Khi-lian. Nheq tữh alới loŏh tễ vil Bet-lahem, cruang Yuda. Alới pỡq chu cruang Mô-ap cớp ỡt loâng tâng cruang ki.
2 O homem chamava-se Elimeleque, sua mulher Noemi e seus dois filhos Malom e Quiliom. Eram efrateus de Belém de Judá. Chegaram a Moabe, e lá ficaram.
3 E-li-maléc cayac Na-ô-mi, cuchĩt tâng ntốq ki. Noâng ống Na-ô-mi cớp bar náq con samiang án sâng tamoong.
3 Morreu Elimeleque, marido de Noemi, e ela ficou sozinha, com seus dois filhos.
4 Bar náq samiang ki ĩt lacuoi tễ cũai Mô-ap, ramứh Or-pa cớp Rutỡ. Alới ỡt tâng ntốq ki mán muoi chít cumo.
4 Eles se casaram com mulheres moabitas, uma chamada Orfa e a outra Rute. Depois de terem morado lá por quase dez anos,
5 Ntun ki Mah-lôn cớp Khi-lian cuchĩt tê. Noâng ống Na-ô-mi sâng tamoong; án ŏ́q con cayac noâng.
5 morreram também Malom e Quiliom, e Noemi ficou sozinha, sem os dois filhos e o seu marido.
6 Vớt tễ ki, Na-ô-mi sâng han pai Yiang Sursĩ yỗn bữn crơng sana yỗn cũai proai án tâng cruang Yuda. Ngkíq Na-ô-mi cớp bar náq cumân án thrũan ễ dễq tễ cruang Mô-ap.
6 Quando Noemi soube em Moabe que o Senhor viera em auxílio do seu povo, dando-lhe alimento, decidiu voltar com suas duas noras para a sua terra.
7 Alới pái náq loŏh tễ ntốq alới ỡt, cớp tayoâq ễ píh loah chu cruang Yuda.
7 Assim ela, com as duas noras, partiu do lugar onde tinha morado. Enquanto voltavam para a terra de Judá,
8 Bo alới pỡq tâng rana Na-ô-mi pai chóq bar náq cumân án neq: “Sanua o yỗn anhia chu loah pỡ dống hoq anhia. Cứq câu sễq Yiang Sursĩ yỗn anhia bữn ŏ́c bốn, yuaq anhia khoiq ayooq cứq, cớp ayooq cayac anhia ca khoiq cuchĩt.
8 Noemi disse às duas noras: "Vão! Voltem para a casa de suas mães! Que o Senhor seja leal com vocês, como vocês foram leais com os falecidos e comigo.
9 Sễq Yiang Sursĩ yỗn anhia bar náq ỡt ien khễ cớp bữn cayac tamái.”
9 O Senhor conceda que cada uma de vocês encontre segurança no lar doutro marido". Então deu-lhes beijos de despedida. Mas elas começaram a chorar bem alto
10 Ma bar náq cumân án pai neq: “Chỗi pai ngkíq, mpiq ơi! Hếq bar náq sễq puai mpiq, pỡq chu anhi amiang mpiq.”
10 e lhe disseram: "Não! Voltaremos com você para junto de seu povo! "
11 Ma Na-ô-mi ta‑ỡi loah alới bar náq ki neq: “Con ơi! Nŏ́q anhia yoc ễ puai cứq? Anhia chanchớm hếq bữn cayac cớp têq bữn con samiang canŏ́h cỡt cayac anhia tỡ?
11 Disse, porém, Noemi: "Voltem, minhas filhas! Por que viriam comigo? Poderia eu ainda ter filhos, que viessem a ser seus maridos?
12 Con ơi! Cóq anhia bar náq chu loah pỡ dống hoq anhia, yuaq hếq khoiq thâu chơ. Hếq tỡ têq bữn noâng cayac. Khân hếq bữn cayac tabữ kếq, cớp amia con samiang,
12 Voltem, minhas filhas! Vão! Estou velha demais para ter outro marido. E mesmo que eu pensasse que ainda há esperança para mim — ainda que eu me casasse esta noite e depois desse à luz filhos,
13 nŏ́q anhia rơi acoan con ki toâr tỡ? Cớp anhia tỡ bữn chuaq cayac canŏ́h toau con hếq toâr têq anhia ĩt án táq cayac anhia tỡ? Tỡ cỡn, cumân ơi! Tâng mứt pahỡm hếq sâng túh tê, yuaq Yiang Sursĩ khoiq táq ranáq nâi chóq hếq.”
13 iriam vocês esperar até que eles crescessem? Ficariam sem se casar à espera deles? De jeito nenhum minhas filhas! Para mim é mais amargo do que para vocês, pois a mão do Senhor voltou-se contra mim! "
14 Chơ alới pruam nhiam sĩa. Or-pa hũn hĩt yacán án, cớp loŏh tễ yacán án. Ma Rutỡ tỡ ễq táh yacán án.
14 Elas então começaram a choram bem alto de novo. Depois Orfa deu um beijo de despedida em sua sogra, mas Rute ficou com ela.
15 Ngkíq Na-ô-mi atỡng Rutỡ neq: “Nhêng tíh! Ỡi mới khoiq chu loah pỡ dống mpiq mpoaq án, cớp án chu sang loah yiang cruang án. Sanua mới chu puai án tê.”
15 Então Noemi a aconselhou: "Veja, sua concunhada está voltando para o seu povo e para o seu deus. Volte com ela! "
16 Ma Rutỡ ta‑ỡi loah neq: “Sễq mpiq chỗi tuih hếq! Hếq sễq pỡq cớp mpiq. Ntốq léq mpiq pỡq, hếq pỡq ntốq ki tê. Ntốq léq mpiq ỡt, hếq ỡt ntốq ki tê. Anhi amiang mpiq la machớng anhi amiang hếq. Yiang Sursĩ mpiq la machớng Yiang Sursĩ hếq.
16 Rute, porém, respondeu: "Não insistas comigo que te deixe e não mais a acompanhe. Aonde fores irei, onde ficares ficarei! O teu povo será o meu povo e o teu Deus será o meu Deus!
17 Ntốq léq mpiq cuchĩt, hếq yoc cuchĩt ntốq ki tê. Ntốq léq noau tứp mpiq, yỗn noau tứp hếq ntốq ki tê. Khân hái noâng bữn tamoong, tỡ bữn ntrớu têq cayoah hái. Hếq sễq Yiang Sursĩ yỗn hếq roap tôt ntâng lứq khân hếq táh anhia.”
17 Onde morreres morrerei, e ali serei sepultada. Que o Senhor me castigue com todo o rigor, se outra coisa que não a morte me separar de ti! "
18 Moâm Rutỡ pai ngkíq, Na-ô-mi dáng samoât lứq Rutỡ yoc pỡq cớp án. Ngkíq án tỡ bữn pai ntrớu noâng chóq Rutỡ.
18 Quando Noemi viu que Rute estava de fato decidida a acompanhá-la, não insistiu mais.
19 Ngkíq alới bar náq pỡq toâq pỡ vil Bet-lahem. Tữ alới mut tâng vil Bet-lahem, nheq tữh cũai tâng vil ki sâng dớt lứq tâng mứt cớp blớh neq: “Cũai nâi la Na-ô-mi tỡ?”
19 Prosseguiram, pois, as duas até Belém. Ali chegando, todo o povoado ficou alvoroçado por causa delas. "Será que é Noemi? ", perguntavam as mulheres.
20 Na-ô-mi ta‑ỡi loah: “Sễq anhia chỗi dŏq noâng cứq ramứh Na-ô-mi; ma anhia dŏq cứq ramứh Marah ễn, yuaq Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq yỗn cứq ramóh ŏ́c tỗiq bap lứq.
20 Mas ela respondeu: "Não me chamem Noemi, chamem-me Mara, pois o Todo-poderoso tornou minha vida muito amarga!
21 Bo cứq loŏh tễ ntốq nâi cứq bữn dũ ramứh. Ma sanua Yiang Sursĩ yỗn cứq píh chu loah ống bar talang atĩ miat sâng. Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq táq yỗn cứq cỡt túh ngua, cớp yỗn cứq ramóh ŏ́c tỗiq bap lứq; ngkíq anhia chỗi dŏq noâng cứq ramứh Na-ô-mi.”
21 De mãos cheias eu parti; mas de mãos vazias o Senhor me trouxe de volta. Por que me chamam Noemi? O Senhor colocou-se contra mim! O Todo-poderoso me trouxe desgraça! "
22 Ngkíq Na-ô-mi chu loah pỡ cruang án, dếh cumân án Rutỡ hỡ chu cớp án. Rutỡ la cũai Mô-ap. Alới bar náq toâq pỡ vil Bet-lahem pĩeiq catữ muo noau mbỡiq sot saro bali.
22 Foi assim que Noemi voltou das terras de Moabe, com sua nora Rute, a moabita. Elas chegaram a Belém no início da colheita da cevada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.