Rute 1
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs BKJ
1 Tâng dỡi máh cũai rasữq cỡt sốt tâng cruang Yuda, cỡt ŏ́q panhieih lứq tâng cruang ki; tỡ bữn ntrớu ễ sot loâng tâng cumo ki. Bo ki bữn manoaq cũai tễ vil Bet-lahem dễq ỡt tâng cruang Mô-ap. Án dững dếh lacuoi án cớp bar náq con samiang án.
1 Ora, sucedeu que, nos dias em que os juízes governavam, houve fome na terra. E um certo homem de Belém de Judá foi residir temporariamente na terra de Moabe, ele, sua esposa e seus dois filhos.
2 Samiang nâi ramứh E-li-maléc, tŏ́ng toiq Ep-rat; lacuoi án ramứh Na-ô-mi. Bar náq con samiang án ramứh Mah-lôn cớp Khi-lian. Nheq tữh alới loŏh tễ vil Bet-lahem, cruang Yuda. Alới pỡq chu cruang Mô-ap cớp ỡt loâng tâng cruang ki.
2 E o nome do homem era Elimeleque, e o nome da sua esposa Noemi, e o nome dos seus dois filhos Malom e Quiliom, Efrateus de Belém de Judá. E eles chegaram à terra de Moabe, e ali continuaram.
3 E-li-maléc cayac Na-ô-mi, cuchĩt tâng ntốq ki. Noâng ống Na-ô-mi cớp bar náq con samiang án sâng tamoong.
3 E Elimeleque, marido de Noemi, faleceu; e ela foi deixada com os seus dois filhos.
4 Bar náq samiang ki ĩt lacuoi tễ cũai Mô-ap, ramứh Or-pa cớp Rutỡ. Alới ỡt tâng ntốq ki mán muoi chít cumo.
4 E eles tomaram para si esposas das mulheres de Moabe; o nome de uma era Orfa, e o nome da outra Rute; e eles habitaram ali por cerca de dez anos.
5 Ntun ki Mah-lôn cớp Khi-lian cuchĩt tê. Noâng ống Na-ô-mi sâng tamoong; án ŏ́q con cayac noâng.
5 E Malom e Quiliom também faleceram; e a mulher foi deixada sem os seus dois filhos e marido.
6 Vớt tễ ki, Na-ô-mi sâng han pai Yiang Sursĩ yỗn bữn crơng sana yỗn cũai proai án tâng cruang Yuda. Ngkíq Na-ô-mi cớp bar náq cumân án thrũan ễ dễq tễ cruang Mô-ap.
6 Então levantou-se ela com suas duas noras para que pudesse retornar da terra de Moabe, pois ela havia ouvido na terra de Moabe como o SENHOR havia visitado o seu povo, dando-lhes pão.
7 Alới pái náq loŏh tễ ntốq alới ỡt, cớp tayoâq ễ píh loah chu cruang Yuda.
7 Assim ela saiu do lugar onde estava, junto com suas duas noras; e elas puseram-se a caminho, para retornar à terra de Judá.
8 Bo alới pỡq tâng rana Na-ô-mi pai chóq bar náq cumân án neq: “Sanua o yỗn anhia chu loah pỡ dống hoq anhia. Cứq câu sễq Yiang Sursĩ yỗn anhia bữn ŏ́c bốn, yuaq anhia khoiq ayooq cứq, cớp ayooq cayac anhia ca khoiq cuchĩt.
8 E Noemi disse às suas duas noras: Ide, cada uma de vós, retornai para a casa da sua mãe; que o SENHOR vos trate com benevolência, como tratastes os mortos, e a mim.
9 Sễq Yiang Sursĩ yỗn anhia bar náq ỡt ien khễ cớp bữn cayac tamái.”
9 Que o SENHOR vos conceda encontrar descanso, cada uma de vós na casa do seu marido. Então, ela as beijou; e elas ergueram a sua voz, e choraram.
10 Ma bar náq cumân án pai neq: “Chỗi pai ngkíq, mpiq ơi! Hếq bar náq sễq puai mpiq, pỡq chu anhi amiang mpiq.”
10 E elas lhe disseram: Certamente retornaremos contigo para o teu povo.
11 Ma Na-ô-mi ta‑ỡi loah alới bar náq ki neq: “Con ơi! Nŏ́q anhia yoc ễ puai cứq? Anhia chanchớm hếq bữn cayac cớp têq bữn con samiang canŏ́h cỡt cayac anhia tỡ?
11 E Noemi disse: Voltai-vos novamente, minhas filhas; por que ireis comigo? Há ainda mais filhos em meu ventre, para que possam ser vossos maridos?
12 Con ơi! Cóq anhia bar náq chu loah pỡ dống hoq anhia, yuaq hếq khoiq thâu chơ. Hếq tỡ têq bữn noâng cayac. Khân hếq bữn cayac tabữ kếq, cớp amia con samiang,
12 Voltai-vos novamente, minhas filhas, segui vosso caminho; pois sou velha demais para ter um marido. Se eu dissesse: Tenho esperança, se eu também tivesse marido nesta noite, e ainda tivesse filhos;
13 nŏ́q anhia rơi acoan con ki toâr tỡ? Cớp anhia tỡ bữn chuaq cayac canŏ́h toau con hếq toâr têq anhia ĩt án táq cayac anhia tỡ? Tỡ cỡn, cumân ơi! Tâng mứt pahỡm hếq sâng túh tê, yuaq Yiang Sursĩ khoiq táq ranáq nâi chóq hếq.”
13 vós aguardaríeis por eles até que estivessem crescidos? Guardar-vos-íeis para eles sem tomar marido? Não, minhas filhas; por isso entristece-me muito que por vossa causa a mão do SENHOR tenha saído contra mim.
14 Chơ alới pruam nhiam sĩa. Or-pa hũn hĩt yacán án, cớp loŏh tễ yacán án. Ma Rutỡ tỡ ễq táh yacán án.
14 E elas ergueram a voz, e voltaram a chorar; e Orfa beijou sua sogra; mas Rute agarrou-se a ela.
15 Ngkíq Na-ô-mi atỡng Rutỡ neq: “Nhêng tíh! Ỡi mới khoiq chu loah pỡ dống mpiq mpoaq án, cớp án chu sang loah yiang cruang án. Sanua mới chu puai án tê.”
15 E ela disse: Eis que a tua cunhada voltou para o seu povo, e para os seus deuses; retorna tu após a tua cunhada.
16 Ma Rutỡ ta‑ỡi loah neq: “Sễq mpiq chỗi tuih hếq! Hếq sễq pỡq cớp mpiq. Ntốq léq mpiq pỡq, hếq pỡq ntốq ki tê. Ntốq léq mpiq ỡt, hếq ỡt ntốq ki tê. Anhi amiang mpiq la machớng anhi amiang hếq. Yiang Sursĩ mpiq la machớng Yiang Sursĩ hếq.
16 E Rute disse: Não me supliques para te deixar, ou para deixar de te seguir; pois para onde fores, eu irei; e onde te alojares, eu me alojarei; o teu povo será o meu povo, e o teu Deus, o meu Deus;
17 Ntốq léq mpiq cuchĩt, hếq yoc cuchĩt ntốq ki tê. Ntốq léq noau tứp mpiq, yỗn noau tứp hếq ntốq ki tê. Khân hái noâng bữn tamoong, tỡ bữn ntrớu têq cayoah hái. Hếq sễq Yiang Sursĩ yỗn hếq roap tôt ntâng lứq khân hếq táh anhia.”
17 onde morreres, eu morrerei, e ali serei sepultada; que faça-me assim o SENHOR, e ainda mais, se algo que não a morte me separar de ti.
18 Moâm Rutỡ pai ngkíq, Na-ô-mi dáng samoât lứq Rutỡ yoc pỡq cớp án. Ngkíq án tỡ bữn pai ntrớu noâng chóq Rutỡ.
18 Quando viu que estava firmemente decidida a ir com ela, deixou de lhe falar.
19 Ngkíq alới bar náq pỡq toâq pỡ vil Bet-lahem. Tữ alới mut tâng vil Bet-lahem, nheq tữh cũai tâng vil ki sâng dớt lứq tâng mứt cớp blớh neq: “Cũai nâi la Na-ô-mi tỡ?”
19 Assim, as duas seguiram até chegarem a Belém. E sucedeu que, quando chegaram a Belém, toda a cidade ficou comovida com elas, e disseram: Não é esta Noemi?
20 Na-ô-mi ta‑ỡi loah: “Sễq anhia chỗi dŏq noâng cứq ramứh Na-ô-mi; ma anhia dŏq cứq ramứh Marah ễn, yuaq Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq yỗn cứq ramóh ŏ́c tỗiq bap lứq.
20 E ela lhes disse: Não me chameis de Noemi, mas me chamai de Mara; pois o Todo-poderoso tem tratado mui amargamente para comigo.
21 Bo cứq loŏh tễ ntốq nâi cứq bữn dũ ramứh. Ma sanua Yiang Sursĩ yỗn cứq píh chu loah ống bar talang atĩ miat sâng. Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq táq yỗn cứq cỡt túh ngua, cớp yỗn cứq ramóh ŏ́c tỗiq bap lứq; ngkíq anhia chỗi dŏq noâng cứq ramứh Na-ô-mi.”
21 Saí cheia, e o SENHOR me trouxe de volta para casa vazia: por que então me chamais de Noemi, vendo que o SENHOR testifica contra mim, e o Todo-Poderoso tem me afligido?
22 Ngkíq Na-ô-mi chu loah pỡ cruang án, dếh cumân án Rutỡ hỡ chu cớp án. Rutỡ la cũai Mô-ap. Alới bar náq toâq pỡ vil Bet-lahem pĩeiq catữ muo noau mbỡiq sot saro bali.
22 Então Noemi retornou, e com ela Rute, a moabita, sua nora, as quais retornaram da terra de Moabe; e vieram para Belém, no início da colheita da cevada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.