Romanos 7

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Sễm ai ơi! Anhia la cũai khoiq dáng chơ tễ phễp rit Môi-se. Ngkíq anhia dáng cóq cũai trĩh phễp rit bo noâng tamoong. Khân cuchĩt, cũai tỡ bữn trĩh noâng.
1 Ignorais, irmãos {falo aos que têm conhecimentos jurídicos}, que a lei só tem domínio sobre o homem durante o tempo que vive?
2 Cứq sacâm neq: Khân bữn manoaq mansễm khoiq bữn cayac, phễp rit patâp cóq mansễm ki ỡt cớp cayac án toau nheq dỡi cayac án. Ma vớt cayac án cuchĩt, mansễm ki racláh tễ parnai án khoiq ữq cỡt lacuoi.
2 Assim, a mulher casada está sujeita ao marido pela lei enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, fica desobrigada da lei que a ligava ao marido.
3 Ngkíq, khân cayac án noâng tamoong, ma án ỡt cớp samiang canŏ́h, lứq noau dŏq án la ‘mansễm ễ cachĩt cayac’. Ma khân cayac án khoiq cuchĩt chơ, án tỡ bữn táq lôih ntrớu khân án chuaq cayac tamái. Cớp tỡ bữn noau dŏq án la ‘mansễm ễ cachĩt cayac’.
3 Por isso, enquanto viver o marido, se se tornar mulher de outro homem, será chamada adúltera. Porém, morrendo o marido, fica desligada da lei, de maneira que, sem se tornar adúltera, poderá casar-se com outro homem.
4 Ngkíq sễm ai ơi, anhia la machớng ki tê. Cỗ nhơ Crĩt khoiq cuchĩt, ngkíq la samoât anhia cuchĩt tê. Chơ phễp rit Môi-se tỡ têq pai ntrớu noâng tễ anhia. Ma Crĩt khoiq tamoong loah tễ án cuchĩt. Ngkíq, o yỗn anhia cỡt muoi mứt cớp án, dŏq anhia têq táq ranáq o yỗn Yiang Sursĩ.
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei, pelo sacrifício do corpo de Cristo, para pertencerdes a outrem, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que demos frutos para Deus.
5 Bo hái tỡ yũah sa‑âm, hái puai rangứh hái bữm. Ngkíq phễp rit Môi-se táq yỗn mứt pahỡm hái chanchớm ễ táq ranáq lôih sa‑ữi lứq ễn. Tữ hái táq ranáq ki, hái bữn cóng la hái cuchĩt.
5 De fato, quando estávamos na carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarmos para a morte.
6 Ma sanua phễp rit Môi-se tỡ têq pai ntrớu noâng hái, yuaq hái samoât khoiq cuchĩt chơ. Ngkíq hái tỡ bữn táq noâng ranáq tiaq puai phễp rit noau khoiq chĩc chơ. Ma sanua hái táq ranáq tamái ễn cỗ nhơ Raviei Yiang Sursĩ yỗn hái bữn mứt tamái.
6 Agora, mortos para essa lei que nos mantinha sujeitos, dela nos temos libertado, e nosso serviço realiza-se conforme a renovação do Espírito e não mais sob a autoridade envelhecida da letra.
7 Khân ngkíq, nŏ́q hái ễ pai? Têq hái pai phễp rit Môi-se lôih tỡ? Lứq tỡ cỡn ngkíq! Phễp rit ki apáh yỗn hái dáng ŏ́c lôih la ntrớu. Lứq samoât, cứq tỡ bữn dáng cứq táq lôih na sa‑on cumíq ễ bữn crơng yớu, khân phễp rit ki tỡ bữn pai neq: “Anhia chỗi sa‑on cumíq ễ bữn crơng yớu.”
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo algum. Mas eu não conheci o pecado senão pela lei. Porque não teria idéia da concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás {Ex 20,17}.
8 Ma toâq phễp rit ki apáh yỗn cứq dáng cứq táq lôih ham crơng noau, chơ mứt cứq cỡt ham sa‑ữi lứq ễn. Ma khân cứq tỡ bữn dáng tễ phễp rit Yiang Sursĩ, cứq tỡ bữn dáng ŏ́c ntrớu la lôih, tỡ la ŏ́c tỡ bữn lôih.
8 Foi o pecado, portanto, que, aproveitando-se da ocasião que lhe foi dada pelo preceito, excitou em mim todas as concupiscências; porque, sem a lei, o pecado estava morto.
9 Bo nhũang cứq tỡ yũah dáng tễ phễp rit Yiang Sursĩ, ngkíq cứq chanchớm cứq la cũai o. Ma toâq tangái cứq dáng ŏ́c patâp tễ Yiang Sursĩ, tangái ki cứq dáng cứq la cũai lôih lứq.
9 Quando eu estava sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, o pecado recobrou vida,
10 Ŏ́c ki la samoât cứq cuchĩt. Yiang Sursĩ yỗn ŏ́c patâp ki yuaq án ễq cũai têq tamoong. Ma tữ cứq dáng tễ ŏ́c patâp ki, cứq dáng cứq cóq cuchĩt cỗ tian cứq tỡ bữn trĩh ŏ́c patâp ki.
10 e eu morri. Assim o mandamento, que me devia dar a vida, conduziu-me à morte.
11 Ŏ́c lôih tâng mứt pahỡm cứq phếq yỗn cứq tỡ bữn trĩh ŏ́c patâp tễ Yiang Sursĩ. Ngkíq, ŏ́c lôih nâi radững yỗn cứq cuchĩt.
11 Porque o pecado, aproveitando da ocasião do mandamento, seduziu-me, e por ele me levou à morte.
12 Ngkíq hái dáng phễp rit tễ Yiang Sursĩ la lứq bráh o. Cớp máh ŏ́c Yiang Sursĩ patâp la tỡ bữn sâuq ntrớu, tanoang o nheq.
12 Por conseguinte, a lei é santa e o mandamento é santo, e justo, e bom...
13 Khân ngkíq, ŏ́c o nâi táq yỗn cứq cuchĩt tỡ? Lứq tỡ cỡn ngkíq! Ống ŏ́c lôih toâp táq yỗn cứq cuchĩt. Ma phễp rit tễ Yiang Sursĩ apáh cứq bữn lôih. Ngkíq phễp rit ki la o, cớp phễp rit ki apáh lôih cứq la sâuq lứq.
13 Então o que é bom tornou-se causa de morte para mim? De certo que não. Foi o pecado que, para se mostrar realmente pecado, acarretou para mim a morte por meio do que é bom, a fim de que, pelo mandamento, o pecado se fizesse excessivamente pecaminoso.
14 Hái dáng Raviei Yiang Sursĩ yỗn hái trĩh phễp rit Yiang Sursĩ. Ma cứq dốq ĩt rangứh cứq bữm. Ngkíq, samoât cứq chếq tỗ bữm yỗn táq sũl ngê sâuq.
14 Sabemos, de fato, que a lei é espiritual, mas eu sou carnal, vendido ao pecado.
15 Cứq hữm salễh lứq cứq táq. Máh ranáq o cứq yoc ễ táq, cỡt cứq tỡ bữn táq. Ma máh ranáq sâuq cứq tỡ ễq táq, cỡt cứq táq. Cứq dớt lứq, tỡ dáng nŏ́q cứq ma táq ngkíq.
15 Não entendo, absolutamente, o que faço, pois não faço o que quero; faço o que aborreço.
16 Khân cứq tỡ ễq táq ranáq sâuq, ma noâng cứq táq, ki mứt cứq ngin phễp rit tễ Yiang Sursĩ la lứq pĩeiq.
16 E, se faço o que não quero, reconheço que a lei é boa.
17 Ngkíq mứt cứq bữm tỡ ễq táq ranáq sâuq, ma ŏ́c lôih tâng mứt cứq radững cứq táq ranáq sâuq.
17 Mas, então, não sou eu que o faço, mas o pecado que em mim habita.
18 Cứq dáng chơ tỡ bữn muoi ŏ́c o ntrớu ỡt tâng mứt cứq, khân puai rangứh cứq bữm. Lứq pai mứt cứq chanchớm ễ táq o, ma cứq tỡ rơi táq o.
18 Eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita o bem, porque o querer o bem está em mim, mas não sou capaz de efetuá-lo.
19 Máh ranáq o cứq yoc ễ táq, cỡt cứq tỡ bữn táq. Ma máh ranáq sâuq cứq tỡ ễq táq, cỡt cứq táq.
19 Não faço o bem que quereria, mas o mal que não quero.
20 Khân cứq táq máh ranáq cứq tỡ ễq táq, ki tỡ cỡn cứq yoc ễ táq ngkíq, ma ŏ́c lôih ca ỡt tâng mứt cứq táq ngkíq.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu que faço, mas sim o pecado que em mim habita.
21 Ngkíq riang pai cứq bữn bar mứt. Toâq cứq sâng yoc ễ táq ranáq o, cỡt cứq táq ranáq sâuq ễn.
21 Encontro, pois, em mim esta lei: quando quero fazer o bem, o que se me depara é o mal.
22 Mứt cứq yoc lứq puai phễp rit Yiang Sursĩ.
22 Deleito-me na lei de Deus, no íntimo do meu ser.
23 Ma ariang bar ngê ki rachíl tâng mứt pahỡm cứq. Sarnớm cứq yoc ngê o. Ma tỗ cứq cỡt samoât sũl ngê sâuq.
23 Sinto, porém, nos meus membros outra lei, que luta contra a lei do meu espírito e me prende à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 Ơ, bap lứq cứq! Noau rơi chuai cứq yỗn têq racláh tễ ngê sâuq ca ễ cachĩt cứq?
24 Homem infeliz que sou! Quem me livrará deste corpo que me acarreta a morte?...
25 Cứq sa‑ỡn Yiang Sursĩ yuaq Yê-su Crĩt, Ncháu hái, rơi chuai cứq ngkíq!
25 Graças sejam dadas a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! Assim, pois, de um lado, pelo meu espírito, sou submisso à lei de Deus; de outro lado, por minha carne, sou escravo da lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.