Romanos 7
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs BKJ
1 Sễm ai ơi! Anhia la cũai khoiq dáng chơ tễ phễp rit Môi-se. Ngkíq anhia dáng cóq cũai trĩh phễp rit bo noâng tamoong. Khân cuchĩt, cũai tỡ bữn trĩh noâng.
1 Não sabeis vós, irmãos (pois eu falo aos que conhecem a lei), que a lei tem domínio sobre o homem enquanto ele vive?
2 Cứq sacâm neq: Khân bữn manoaq mansễm khoiq bữn cayac, phễp rit patâp cóq mansễm ki ỡt cớp cayac án toau nheq dỡi cayac án. Ma vớt cayac án cuchĩt, mansễm ki racláh tễ parnai án khoiq ữq cỡt lacuoi.
2 Porque a mulher que tem marido, está ligada pela lei ao marido, enquanto ele viver; mas se o marido morrer, ela está livre da lei do marido.
3 Ngkíq, khân cayac án noâng tamoong, ma án ỡt cớp samiang canŏ́h, lứq noau dŏq án la ‘mansễm ễ cachĩt cayac’. Ma khân cayac án khoiq cuchĩt chơ, án tỡ bữn táq lôih ntrớu khân án chuaq cayac tamái. Cớp tỡ bữn noau dŏq án la ‘mansễm ễ cachĩt cayac’.
3 Então assim, enquanto seu marido viver, se ela se casar com outro homem, será chamada adúltera; mas se seu marido morrer, ela está livre da lei, e assim não será adúltera, mesmo que ela venha a se casar com outro homem.
4 Ngkíq sễm ai ơi, anhia la machớng ki tê. Cỗ nhơ Crĩt khoiq cuchĩt, ngkíq la samoât anhia cuchĩt tê. Chơ phễp rit Môi-se tỡ têq pai ntrớu noâng tễ anhia. Ma Crĩt khoiq tamoong loah tễ án cuchĩt. Ngkíq, o yỗn anhia cỡt muoi mứt cớp án, dŏq anhia têq táq ranáq o yỗn Yiang Sursĩ.
4 Portanto, meus irmãos, vós também vos tornastes mortos para a lei pelo corpo de Cristo, para que chegásseis a ser de outro, do que foi ressuscitado dentre os mortos, a fim de que déssemos fruto para Deus.
5 Bo hái tỡ yũah sa‑âm, hái puai rangứh hái bữm. Ngkíq phễp rit Môi-se táq yỗn mứt pahỡm hái chanchớm ễ táq ranáq lôih sa‑ữi lứq ễn. Tữ hái táq ranáq ki, hái bữn cóng la hái cuchĩt.
5 Porque, enquanto estávamos na carne, as paixões dos pecados, que eram pela lei, operavam em nossos membros para trazerem fruto para a morte.
6 Ma sanua phễp rit Môi-se tỡ têq pai ntrớu noâng hái, yuaq hái samoât khoiq cuchĩt chơ. Ngkíq hái tỡ bữn táq noâng ranáq tiaq puai phễp rit noau khoiq chĩc chơ. Ma sanua hái táq ranáq tamái ễn cỗ nhơ Raviei Yiang Sursĩ yỗn hái bữn mứt tamái.
6 Mas agora temos sido libertos da lei, tendo morrido para aquilo em que estávamos retidos; para que sirvamos em novidade de espírito, e não na velhice da letra.
7 Khân ngkíq, nŏ́q hái ễ pai? Têq hái pai phễp rit Môi-se lôih tỡ? Lứq tỡ cỡn ngkíq! Phễp rit ki apáh yỗn hái dáng ŏ́c lôih la ntrớu. Lứq samoât, cứq tỡ bữn dáng cứq táq lôih na sa‑on cumíq ễ bữn crơng yớu, khân phễp rit ki tỡ bữn pai neq: “Anhia chỗi sa‑on cumíq ễ bữn crơng yớu.”
7 O que diremos então? A lei é pecado? De forma alguma! Porém, eu não conheci o pecado senão pela lei; porque eu não conheceria o desejo, se a lei não dissesse: Tu não cobiçarás.
8 Ma toâq phễp rit ki apáh yỗn cứq dáng cứq táq lôih ham crơng noau, chơ mứt cứq cỡt ham sa‑ữi lứq ễn. Ma khân cứq tỡ bữn dáng tễ phễp rit Yiang Sursĩ, cứq tỡ bữn dáng ŏ́c ntrớu la lôih, tỡ la ŏ́c tỡ bữn lôih.
8 Mas o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, operou em mim todo tipo de concupiscência; porque sem a lei o pecado está morto.
9 Bo nhũang cứq tỡ yũah dáng tễ phễp rit Yiang Sursĩ, ngkíq cứq chanchớm cứq la cũai o. Ma toâq tangái cứq dáng ŏ́c patâp tễ Yiang Sursĩ, tangái ki cứq dáng cứq la cũai lôih lứq.
9 Outrora eu estava vivo sem a lei, mas quando o mandamento veio, o pecado reviveu, e eu morri.
10 Ŏ́c ki la samoât cứq cuchĩt. Yiang Sursĩ yỗn ŏ́c patâp ki yuaq án ễq cũai têq tamoong. Ma tữ cứq dáng tễ ŏ́c patâp ki, cứq dáng cứq cóq cuchĩt cỗ tian cứq tỡ bữn trĩh ŏ́c patâp ki.
10 E o mandamento que era ordenado para vida, eu achei que era para morte.
11 Ŏ́c lôih tâng mứt pahỡm cứq phếq yỗn cứq tỡ bữn trĩh ŏ́c patâp tễ Yiang Sursĩ. Ngkíq, ŏ́c lôih nâi radững yỗn cứq cuchĩt.
11 Porque o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, me enganou, e por ele me matou.
12 Ngkíq hái dáng phễp rit tễ Yiang Sursĩ la lứq bráh o. Cớp máh ŏ́c Yiang Sursĩ patâp la tỡ bữn sâuq ntrớu, tanoang o nheq.
12 Portanto, a lei é santa, e o mandamento santo, justo e bom.
13 Khân ngkíq, ŏ́c o nâi táq yỗn cứq cuchĩt tỡ? Lứq tỡ cỡn ngkíq! Ống ŏ́c lôih toâp táq yỗn cứq cuchĩt. Ma phễp rit tễ Yiang Sursĩ apáh cứq bữn lôih. Ngkíq phễp rit ki la o, cớp phễp rit ki apáh lôih cứq la sâuq lứq.
13 Então, o que me é bom tornou-se em morte? De forma alguma! Mas o pecado, para que se mostrasse pecado, operou a morte em mim pelo que é bom; a fim de que pelo mandamento o pecado se tornasse excessivamente pecaminoso.
14 Hái dáng Raviei Yiang Sursĩ yỗn hái trĩh phễp rit Yiang Sursĩ. Ma cứq dốq ĩt rangứh cứq bữm. Ngkíq, samoât cứq chếq tỗ bữm yỗn táq sũl ngê sâuq.
14 Porque nós sabemos que a lei é espiritual; mas eu sou carnal, vendido sob o pecado.
15 Cứq hữm salễh lứq cứq táq. Máh ranáq o cứq yoc ễ táq, cỡt cứq tỡ bữn táq. Ma máh ranáq sâuq cứq tỡ ễq táq, cỡt cứq táq. Cứq dớt lứq, tỡ dáng nŏ́q cứq ma táq ngkíq.
15 Porque o que eu faço, eu não o permito: pois o que eu quero isso não faço, mas o que eu odeio isso eu faço.
16 Khân cứq tỡ ễq táq ranáq sâuq, ma noâng cứq táq, ki mứt cứq ngin phễp rit tễ Yiang Sursĩ la lứq pĩeiq.
16 E, se eu faço o que não quero, eu consinto que a lei é boa.
17 Ngkíq mứt cứq bữm tỡ ễq táq ranáq sâuq, ma ŏ́c lôih tâng mứt cứq radững cứq táq ranáq sâuq.
17 Então agora já não sou eu que faço isto, mas o pecado que habita em mim.
18 Cứq dáng chơ tỡ bữn muoi ŏ́c o ntrớu ỡt tâng mứt cứq, khân puai rangứh cứq bữm. Lứq pai mứt cứq chanchớm ễ táq o, ma cứq tỡ rơi táq o.
18 Porque eu sei que em mim (isto é, na minha carne), não habitam coisas boas; pois o querer está presente em mim, mas o executar do bem eu não encontro.
19 Máh ranáq o cứq yoc ễ táq, cỡt cứq tỡ bữn táq. Ma máh ranáq sâuq cứq tỡ ễq táq, cỡt cứq táq.
19 Porque o bem que eu quero fazer, não faço, mas o mal que não quero fazer, esse eu faço.
20 Khân cứq táq máh ranáq cứq tỡ ễq táq, ki tỡ cỡn cứq yoc ễ táq ngkíq, ma ŏ́c lôih ca ỡt tâng mứt cứq táq ngkíq.
20 Ora, se eu faço o que não quero, já não sou eu quem o faz, mas o pecado que habita em mim.
21 Ngkíq riang pai cứq bữn bar mứt. Toâq cứq sâng yoc ễ táq ranáq o, cỡt cứq táq ranáq sâuq ễn.
21 Eu acho então esta lei, que, quando quero fazer o bem, o mal está presente comigo.
22 Mứt cứq yoc lứq puai phễp rit Yiang Sursĩ.
22 Pois eu tenho prazer na lei de Deus, segundo o homem interior;
23 Ma ariang bar ngê ki rachíl tâng mứt pahỡm cứq. Sarnớm cứq yoc ngê o. Ma tỗ cứq cỡt samoât sũl ngê sâuq.
23 mas eu vejo outra lei nos meus membros, guerreando contra a lei da minha mente, e me trazendo cativo debaixo da lei do pecado que está nos meus membros.
24 Ơ, bap lứq cứq! Noau rơi chuai cứq yỗn têq racláh tễ ngê sâuq ca ễ cachĩt cứq?
24 Ó miserável homem que eu sou! Quem me livrará do corpo desta morte?
25 Cứq sa‑ỡn Yiang Sursĩ yuaq Yê-su Crĩt, Ncháu hái, rơi chuai cứq ngkíq!
25 Eu agradeço a Deus por meio de Jesus Cristo nosso Senhor. Assim, pois, com a mente, eu mesmo sirvo à lei de Deus, mas com a carne à lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.