Romanos 7
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVI
1 Sễm ai ơi! Anhia la cũai khoiq dáng chơ tễ phễp rit Môi-se. Ngkíq anhia dáng cóq cũai trĩh phễp rit bo noâng tamoong. Khân cuchĩt, cũai tỡ bữn trĩh noâng.
1 Meus irmãos, falo a vocês como a pessoas que conhecem a lei. Acaso vocês não sabem que a lei tem autoridade sobre alguém apenas enquanto ele vive?
2 Cứq sacâm neq: Khân bữn manoaq mansễm khoiq bữn cayac, phễp rit patâp cóq mansễm ki ỡt cớp cayac án toau nheq dỡi cayac án. Ma vớt cayac án cuchĩt, mansễm ki racláh tễ parnai án khoiq ữq cỡt lacuoi.
2 Por exemplo, pela lei a mulher casada está ligada a seu marido enquanto ele estiver vivo; mas, se o marido morrer, ela estará livre da lei do casamento.
3 Ngkíq, khân cayac án noâng tamoong, ma án ỡt cớp samiang canŏ́h, lứq noau dŏq án la ‘mansễm ễ cachĩt cayac’. Ma khân cayac án khoiq cuchĩt chơ, án tỡ bữn táq lôih ntrớu khân án chuaq cayac tamái. Cớp tỡ bữn noau dŏq án la ‘mansễm ễ cachĩt cayac’.
3 Por isso, se ela se casar com outro homem enquanto seu marido ainda estiver vivo, será considerada adúltera. Mas se o marido morrer, ela estará livre daquela lei, e mesmo que venha a se casar com outro homem, não será adúltera.
4 Ngkíq sễm ai ơi, anhia la machớng ki tê. Cỗ nhơ Crĩt khoiq cuchĩt, ngkíq la samoât anhia cuchĩt tê. Chơ phễp rit Môi-se tỡ têq pai ntrớu noâng tễ anhia. Ma Crĩt khoiq tamoong loah tễ án cuchĩt. Ngkíq, o yỗn anhia cỡt muoi mứt cớp án, dŏq anhia têq táq ranáq o yỗn Yiang Sursĩ.
4 Assim, meus irmãos, vocês também morreram para a lei, por meio do corpo de Cristo, para pertencerem a outro, àquele que ressuscitou dos mortos, a fim de que venhamos a dar fruto para Deus.
5 Bo hái tỡ yũah sa‑âm, hái puai rangứh hái bữm. Ngkíq phễp rit Môi-se táq yỗn mứt pahỡm hái chanchớm ễ táq ranáq lôih sa‑ữi lứq ễn. Tữ hái táq ranáq ki, hái bữn cóng la hái cuchĩt.
5 Pois quando éramos controlados pela carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei atuavam em nossos corpos, de forma que dávamos fruto para a morte.
6 Ma sanua phễp rit Môi-se tỡ têq pai ntrớu noâng hái, yuaq hái samoât khoiq cuchĩt chơ. Ngkíq hái tỡ bữn táq noâng ranáq tiaq puai phễp rit noau khoiq chĩc chơ. Ma sanua hái táq ranáq tamái ễn cỗ nhơ Raviei Yiang Sursĩ yỗn hái bữn mứt tamái.
6 Mas agora, morrendo para aquilo que antes nos prendia, fomos libertados da lei, para que sirvamos conforme o novo modo do Espírito, e não segundo a velha forma da lei escrita.
7 Khân ngkíq, nŏ́q hái ễ pai? Têq hái pai phễp rit Môi-se lôih tỡ? Lứq tỡ cỡn ngkíq! Phễp rit ki apáh yỗn hái dáng ŏ́c lôih la ntrớu. Lứq samoât, cứq tỡ bữn dáng cứq táq lôih na sa‑on cumíq ễ bữn crơng yớu, khân phễp rit ki tỡ bữn pai neq: “Anhia chỗi sa‑on cumíq ễ bữn crơng yớu.”
7 Que diremos então? A lei é pecado? De maneira nenhuma! De fato, eu não saberia o que é pecado, a não ser por meio da lei. Pois, na realidade, eu não saberia o que é cobiça, se a lei não dissesse: "Não cobiçarás".
8 Ma toâq phễp rit ki apáh yỗn cứq dáng cứq táq lôih ham crơng noau, chơ mứt cứq cỡt ham sa‑ữi lứq ễn. Ma khân cứq tỡ bữn dáng tễ phễp rit Yiang Sursĩ, cứq tỡ bữn dáng ŏ́c ntrớu la lôih, tỡ la ŏ́c tỡ bữn lôih.
8 Mas o pecado, aproveitando a oportunidade dada pelo mandamento, produziu em mim todo tipo de desejo cobiçoso. Pois, sem a lei, o pecado está morto.
9 Bo nhũang cứq tỡ yũah dáng tễ phễp rit Yiang Sursĩ, ngkíq cứq chanchớm cứq la cũai o. Ma toâq tangái cứq dáng ŏ́c patâp tễ Yiang Sursĩ, tangái ki cứq dáng cứq la cũai lôih lứq.
9 Antes, eu vivia sem a lei, mas quando o mandamento veio, o pecado reviveu, e eu morri.
10 Ŏ́c ki la samoât cứq cuchĩt. Yiang Sursĩ yỗn ŏ́c patâp ki yuaq án ễq cũai têq tamoong. Ma tữ cứq dáng tễ ŏ́c patâp ki, cứq dáng cứq cóq cuchĩt cỗ tian cứq tỡ bữn trĩh ŏ́c patâp ki.
10 Descobri que o próprio mandamento, destinado a produzir vida, na verdade produziu morte.
11 Ŏ́c lôih tâng mứt pahỡm cứq phếq yỗn cứq tỡ bữn trĩh ŏ́c patâp tễ Yiang Sursĩ. Ngkíq, ŏ́c lôih nâi radững yỗn cứq cuchĩt.
11 Pois o pecado, aproveitando a oportunidade dada pelo mandamento, enganou-me e por meio do mandamento me matou.
12 Ngkíq hái dáng phễp rit tễ Yiang Sursĩ la lứq bráh o. Cớp máh ŏ́c Yiang Sursĩ patâp la tỡ bữn sâuq ntrớu, tanoang o nheq.
12 De fato a lei é santa, e o mandamento é santo, justo e bom.
13 Khân ngkíq, ŏ́c o nâi táq yỗn cứq cuchĩt tỡ? Lứq tỡ cỡn ngkíq! Ống ŏ́c lôih toâp táq yỗn cứq cuchĩt. Ma phễp rit tễ Yiang Sursĩ apáh cứq bữn lôih. Ngkíq phễp rit ki la o, cớp phễp rit ki apáh lôih cứq la sâuq lứq.
13 E então, o que é bom se tornou em morte para mim? De maneira nenhuma! Mas, para que o pecado se mostrasse como pecado, ele produziu morte em mim por meio do que era bom, de modo que por meio do mandamento ele se mostrasse extremamente pecaminoso.
14 Hái dáng Raviei Yiang Sursĩ yỗn hái trĩh phễp rit Yiang Sursĩ. Ma cứq dốq ĩt rangứh cứq bữm. Ngkíq, samoât cứq chếq tỗ bữm yỗn táq sũl ngê sâuq.
14 Sabemos que a lei é espiritual; eu, contudo, não o sou, pois fui vendido como escravo ao pecado.
15 Cứq hữm salễh lứq cứq táq. Máh ranáq o cứq yoc ễ táq, cỡt cứq tỡ bữn táq. Ma máh ranáq sâuq cứq tỡ ễq táq, cỡt cứq táq. Cứq dớt lứq, tỡ dáng nŏ́q cứq ma táq ngkíq.
15 Não entendo o que faço. Pois não faço o que desejo, mas o que odeio.
16 Khân cứq tỡ ễq táq ranáq sâuq, ma noâng cứq táq, ki mứt cứq ngin phễp rit tễ Yiang Sursĩ la lứq pĩeiq.
16 E, se faço o que não desejo, admito que a lei é boa.
17 Ngkíq mứt cứq bữm tỡ ễq táq ranáq sâuq, ma ŏ́c lôih tâng mứt cứq radững cứq táq ranáq sâuq.
17 Neste caso, não sou mais eu quem o faz, mas o pecado que habita em mim.
18 Cứq dáng chơ tỡ bữn muoi ŏ́c o ntrớu ỡt tâng mứt cứq, khân puai rangứh cứq bữm. Lứq pai mứt cứq chanchớm ễ táq o, ma cứq tỡ rơi táq o.
18 Sei que nada de bom habita em mim, isto é, em minha carne. Porque tenho o desejo de fazer o que é bom, mas não consigo realizá-lo.
19 Máh ranáq o cứq yoc ễ táq, cỡt cứq tỡ bữn táq. Ma máh ranáq sâuq cứq tỡ ễq táq, cỡt cứq táq.
19 Pois o que faço não é o bem que desejo, mas o mal que não quero fazer, esse eu continuo fazendo.
20 Khân cứq táq máh ranáq cứq tỡ ễq táq, ki tỡ cỡn cứq yoc ễ táq ngkíq, ma ŏ́c lôih ca ỡt tâng mứt cứq táq ngkíq.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu quem o faz, mas o pecado que habita em mim.
21 Ngkíq riang pai cứq bữn bar mứt. Toâq cứq sâng yoc ễ táq ranáq o, cỡt cứq táq ranáq sâuq ễn.
21 Assim, encontro esta lei que atua em mim: Quando quero fazer o bem, o mal está junto a mim.
22 Mứt cứq yoc lứq puai phễp rit Yiang Sursĩ.
22 Pois, no íntimo do meu ser tenho prazer na lei de Deus;
23 Ma ariang bar ngê ki rachíl tâng mứt pahỡm cứq. Sarnớm cứq yoc ngê o. Ma tỗ cứq cỡt samoât sũl ngê sâuq.
23 mas vejo outra lei atuando nos membros do meu corpo, guerreando contra a lei da minha mente, tornando-me prisioneiro da lei do pecado que atua em meus membros.
24 Ơ, bap lứq cứq! Noau rơi chuai cứq yỗn têq racláh tễ ngê sâuq ca ễ cachĩt cứq?
24 Miserável homem eu que sou! Quem me libertará do corpo sujeito a esta morte?
25 Cứq sa‑ỡn Yiang Sursĩ yuaq Yê-su Crĩt, Ncháu hái, rơi chuai cứq ngkíq!
25 Graças a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! De modo que, com a mente, eu próprio sou escravo da lei de Deus; mas, com a carne, da lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.