Provérbios 14
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs VC
1 Mansễm rangoaiq têq ayứng dống sũ; ma mansễm sacũl pupứt dống sũ án bữm.
1 A senhora Sabedoria edifica sua casa; a senhora Loucura destrói a sua com as próprias mãos.
2 Cũai tanoang tapứng yám noap Yiang Sursĩ; ma cũai tỡ bữn tanoang tapứng mumat Yiang Sursĩ.
2 Quem caminha direito teme o Senhor; o que anda desviado o despreza.
3 Santoiq ỗt tễ cũai sacũl cỡt ariang dũi toân tỗ án bữm; ma santoiq cũai rangoaiq bán kĩaq níc án.
3 A boca do néscio encerra a vara para seu orgulho, mas os lábios do sábio são uma proteção para si mesmo.
4 Khân ŏ́q tariac cái nia, sũ saro cỡt sarŏh miat; ma khân ễ bữn saro poân sũ la cóq bữn tariac cái nia.
4 Onde não há bois, a manjedoura está vazia; a abundância da colheita provém da força do gado.
5 Cũai noau têq noap, la cũai ca pai moang ŏ́c lứq; ma cũai noau tỡ têq noap, la cũai ca pai moang ŏ́c lauq.
5 A testemunha fiel não mente; a testemunha falsa profere falsidades.
6 Cũai dốq prễ ŏ́c rangoaiq, ki lứq tỡ nai cỡt rangoaiq; ma cũai rangoaiq rien chái lứq dáng.
6 O mofador busca a sabedoria, mas em vão; ao homem entendido a ciência é fácil.
7 Cóq ỡt yơng tễ cũai sacũl, yuaq án tỡ têq arĩen mới muoi ŏ́c ntrớu.
7 Afasta-te da presença do tolo: em seus lábios não encontrarás palavras sábias.
8 Cũai rangoaiq têq aloŏh máh ngê ễ táq ranáq; ma cũai sacũl aloŏh moang ngê raphếq rathũ sâng.
8 A sabedoria do prudente está no cuidar do seu procedimento; a loucura dos insensatos consiste na fraude.
9 Cũai sacũl tỡ bữn rakễ ntrớu án táq ranáq lôih; ma cũai tanoang o, án táq bũi pahỡm Yiang Sursĩ.
9 O insensato zomba do pecado; a benevolência {de Deus} é para os homens retos.
10 Tâng mứt dũ náq cũai bữn ŏ́c ntáng ahớr cớp bữn ŏ́c bũi; ma tỡ bữn noau canŏ́h têq rachống tễ máh ŏ́c ki.
10 O coração conhece suas próprias amarguras; o estranho não pode partilhar de sua alegria.
11 Dống cũai loâi cỡt ralốh ralái; ma dống cũai tanoang o cỡt o achỗn.
11 A habitação dos pérfidos será destruída, mas a tenda dos justos florescerá.
12 Bữn muoi rana cũai chanchớm pai pĩeiq, ma toâq parsốt rana ki dững chu ntốq cuchĩt.
12 Há caminho que parece reto ao homem; seu fim, porém, é o caminho da morte.
13 Tam hái hữm cũai cacháng, ma hái tỡ dáng pĩeiq tâng mứt án bữn ŏ́c ngua la bữn; cớp tữ vớt ŏ́c bũi óh, ki toâq ŏ́c ngua ễn.
13 Mesmo no sorrir, o coração pode estar triste; a alegria pode findar na aflição.
14 Cũai loâi, án lứq bữn roap loah cóng loâi; ma cũai o bữn roap loah cóng o, cỗ tễ ranáq o án khoiq táq.
14 O extraviado será saciado com seus próprios erros; o homem de bem, com seus atos.
15 Cũai sacũl sâng noau pai ntrớu, la án noap nheq; ma cũai rangoaiq chanchớm voai nhũang án tayoâq ayững tayáh.
15 O ingênuo acredita em tudo o que se diz; o prudente vigia seus passos.
16 Cũai rangoaiq yám noap Yiang Sursĩ, cớp án viaq chíq tễ ranáq sâuq; ma cũai sacũl tỡ bữn tutuaiq yỗn samoât, cớp án coâp lứq ễ táq.
16 O sábio teme o mal e dele se aparta, mas o insensato que se eleva dá-se por seguro.
17 Cũai coâp nsóq mứt táq ranáq sacũl; cớp noau kêt cũai táq pampla.
17 O homem violento comete loucura; o dissimulado atrai a si o ódio.
18 Cũai sacũl roap loah cóng sacũl; ma cũai rangoaiq roap loah cóng cỡt dáng lứq lơ ễn.
18 Os ingênuos têm por herança a loucura; os prudentes, a ciência como coroa.
19 Nỡ‑ra cũai loâi lứq pũp crap cũai o; alới toâq pỡ ngoah toong dống cũai tanoang o, chơ sễq án chuai.
19 Diante dos bons humilham-se os maus e os ímpios ante as portas do justo.
20 Tỡ bữn noau ễ hữm cũai cadĩt, tam alới la yớu ratoi muoi vil; ma cũai sốc, alới bữn yớu clứng lứq.
20 Até mesmo ao seu companheiro o pobre é odioso; numerosos são os amigos do rico.
21 Khân cũai aléq yoc ỡt bũi óh, cóq án ayooq máh cũai cadĩt: ma cũai aléq mumat cũai canŏ́h, cũai ki táq lôih.
21 Quem despreza seu próximo comete um pecado; feliz aquele que tem compaixão dos desgraçados.
22 Cũai aloŏh ngê ễ táq ranáq sâuq, án lứq clŏ́c rana; ma cũai ca aloŏh ngê ễ táq ranáq o, noau ayooq loah án cớp táq tanoang tapứng chóq án.
22 Porventura não erram os que maquinam o mal? Os que planejam o bem adquirem favor e verdade.
23 Cũai sarâng bữn kia tễ dũ ranáq án táq; ma cũai táq ntỡng sâng, án cỡt túh cadĩt.
23 Para todo esforço há fruto, muito palavrório só produz penúria.
24 Cũai rangoaiq bữn roap máh sanốc ntữn; ma cũai sacũl roap loah cóng puai ranáq sacũl alới khoiq táq.
24 Para o sábio a riqueza é uma coroa. A loucura dos insensatos permanece loucura.
25 Cũai ca atỡng ŏ́c pĩeiq, ki án chuai máh cũai yỗn bữn tamoong; ma cũai atỡng tỡ bữn tanoang, án la cũai chếq yớu.
25 A testemunha fiel salva vidas; o que profere mentiras é falso.
26 Cũai yám noap Yiang Sursĩ bữn ntốq khâm têq poâng, cớp con châu án bữn ntốq parnoâng.
26 No temor do Senhor {o justo} encontra apoio sólido; seus filhos nele encontrarão abrigo.
27 Ŏ́c yám noap Yiang Sursĩ cỡt samoât mec dỡq yỗn bữn tamoong, dŏq têq chuai yỗn vớt tễ rabang ŏ́c cuchĩt.
27 O temor do Senhor é uma fonte de vida para escapar aos laços da morte.
28 Puo bữn clứng cũai proai, chớc án cỡt toâr lứq; ma puo ŏ́q cũai proai, án ŏ́q chớc ntrớu.
28 A multidão do povo é a glória de um rei; a falta de população é a ruína de um príncipe.
29 Rangoaiq lứq cũai bữn mứt laviei; ma cũai chái nsóq apáh án la cũai sacũl.
29 O paciente dá prova de bom senso; quem se arrebata rapidamente manifesta sua loucura.
30 Mứt pahỡm ien khễ táq yỗn tỗ chác cỡt bán rêng; ma mứt sa‑on cumíq táq yỗn tỗ chác cỡt a‑ĩ sari.
30 Um coração tranqüilo é a vida do corpo, enquanto a inveja é a cárie dos ossos.
31 Cũai aléq padâm cũai cadĩt, la machớng án mumat Yiang ca tễng cũai ki; ma cũai aléq sâng sarũiq táq cũai cadĩt, la machớng án yám noap Yiang Sursĩ.
31 O opressor do pobre ultraja seu criador, mas honra-o o que se compadece do indigente.
32 Tữ ŏ́c cuchĩt pứt toâq, cũai loâi cỡt cuchĩt ralec nheq; ma cũai tanoang o bữn ntốq parnoâng cỗ nhơ alới táq tanoang tapứng.
32 É por causa de sua própria malícia que cai o ímpio; o justo, porém, até na morte conserva a confiança.
33 Ŏ́c rangoaiq dáh tâng mứt cũai dáng sa‑ữi; ma ŏ́c rangoaiq tỡ bữn dáh tâng mứt cũai sacũl.
33 No coração do prudente repousa a sabedoria. Entre os tolos ela se fará conhecer?
34 Cũai tanoang o táq yỗn cruang cỡt toâr achỗn; ma cũai lôih táq yỗn cruang alới cỡt casiet táq.
34 A justiça enaltece uma nação; o pecado é a vergonha dos povos.
35 Puo sâng bũi pahỡm chóq máh cũai ayững atĩ án ca rangoaiq; ma puo sâng cutâu mứt chóq máh cũai ca táq yỗn án cỡt casiet.
35 O servidor inteligente goza do favor do rei, mas a sua ira fere o desonrado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Provérbios 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.