Neemias 13
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH
1 Tâng tangái ki bo noau doc phễp rit Môi-se na sưong casang yỗn cũai proai tamứng, noau ramóh santoiq neq: “Chỗi yỗn tỗp Amôn tỡ la tỗp Mô-ap mut tâng Dống Sang Toâr parnơi cớp máh cũai proai Yiang Sursĩ,
1 A Lei de Moisés estava sendo lida em voz alta para o povo. Então chegaram ao trecho que diz que nunca seria permitido que nenhum amonita ou moabita se juntasse ao povo de Deus.
2 yuaq tỗp Amôn cớp tỗp Mô-ap tỡ bữn dững sana cớp dỡq yỗn tỗp I-sarel nguaiq bo alới mbỡiq loŏh tễ cruang Ê-yip-tô. Ma alới ĩt práq chang Balam yỗn toâq pupap tỗp I-sarel; ma Yiang Sursĩ ralêq chíq santoiq pupap cỡt santoiq bốn puan ễn.”
2 Isso porque o povo de Amom e o de Moabe não haviam dado comida nem água aos israelitas na sua viagem quando saíram do Egito. Em vez disso, esses dois povos haviam pago a Balaão para amaldiçoar o povo de Israel. Mas o nosso Deus virou a maldição em bênção.
3 Toâq cũai proai I-sarel sâng santoiq tễ phễp rit nâi, tỗp alới cayoah máh cũai tễ tỗp canŏ́h tỡ yỗn alới mut tâng Dống Sang Toâr.
3 Quando os israelitas ouviram a leitura dessa lei, eles expulsaram os estrangeiros do meio deles.
4 E-lia-sip, la cũai tễng rit sang, cỡt cũai nhêng salĩq ranáq ramoat dŏq máh crơng tâng Dống Sang Toâr, ma án ratoi cớp Tô-bia khoiq dũn lứq chơ.
4 Antes desses acontecimentos, o sacerdote Eliasibe, que era o encarregado dos depósitos do Templo, havia se ligado com Tobias por laços de parentesco.
5 Tễ nhũang án yỗn Tô-bia muoi clống la‑a tâng Dống Sang Toâr. Ma clống ki pĩeiq noau dŏq máh crơng sang neq: Máh thữ racáu, crơng phuom, crơng radỡng, pún muoi chít, blŏ́ng nho, cớp dỡq nsễng o‑li‑vê. Dũ ramứh ki noau dững yỗn tỗp Lê-vi, tỗp ũat khễn, tỗp cũai kĩaq toong dống sang, cớp yỗn máh cũai tễng rit sang.
5 Por isso, havia deixado que Tobias usasse uma sala grande onde antes eram guardadas as ofertas de cereais e de incenso, os objetos usados no Templo, as ofertas para os sacerdotes e a décima parte dos cereais, do vinho e do azeite dados para os levitas , para os músicos e para os guardas do Templo.
6 Bo E-lia-sip táq ranáq nâi, cứq tỡ bữn ỡt tâng vil Yaru-salem, yuaq tâng cumo pái chít la bar Ar-tasơc-si chỗn cỡt puo tâng cruang Ba-bulôn, chơ cứq píh chu atỡng yỗn puo dáng tễ ranáq cứq táq. Ma tỡ bữn dũn máh léq, cứq sễq tễ puo yỗn cứq píh chu loah pỡ vil Yaru-salem.
6 Porém, quando isso aconteceu, eu não estava em Jerusalém porque, no ano trinta e dois do reinado de Artaxerxes, da Babilônia , eu havia voltado para lá a fim de dar ao rei um relatório. Mas, depois de algum tempo, ele deixou que eu voltasse.
7 Tữ cứq toâq loah pỡ vil Yaru-salem, cứq hữm lôih lứq E-lia-sip yỗn Tô-bia muoi clống tâng Dống Sang Toâr.
7 Então voltei para Jerusalém e fiquei sabendo do mal que Eliasibe havia feito, deixando que Tobias usasse uma sala do Templo.
8 Cứq sâng cutâu lứq cớp voang aloŏh nheq máh crơng Tô-bia;
8 Eu fiquei tão furioso, que joguei todos os móveis de Tobias para fora da sala.
9 chơ cứq ớn táq rit sambráh loah clống tễ ranáq lôih ki, cớp cứq yỗn noau dững dŏq loah máh crơng radỡng tâng Dống Sang Toâr, dếh máh thữ racáu chiau sang cớp crơng phuom dŏq loah pỡ ntốq tiaq.
9 Depois dei ordem para que a sala fosse purificada e que os objetos do Templo, as ofertas de cereais e o incenso fossem colocados ali de novo.
10 Cứq noâng bữn dáng máh cũai ũat tâng Dống Sang Toâr cớp tỗp Lê-vi canŏ́h dễq nheq tễ vil Yaru-salem, chơ chu loah pỡ nia sarái alới bữm, cỗ máh cũai proai yỗn crơng sana tỡ bữn dũ yỗn alới cha.
10 Eu soube também que os músicos do Templo e outros levitas haviam saído de Jerusalém e voltado para as suas fazendas porque o povo não estava dando o suficiente para o sustento deles.
11 Yuaq ngkíq, cứq tếq máh cũai sốt neq: “Cỗ nŏ́q anhia táh Dống Sang Yiang Sursĩ?”
11 Então repreendi as autoridades por deixarem que o Templo ficasse abandonado. Depois trouxe de volta para o Templo os levitas e os músicos e os coloquei de novo nos seus postos.
12 Vớt tễ ki, nŏ́q bữn cũai proai dững pún muoi chít pỡ clống tâng Dống Sang Toâr, dếh crơng neq: Máh thữ racáu, blŏ́ng nho, cớp dỡq nsễng o‑li‑vê.
12 Aí todo o povo de Israel começou de novo a trazer para os depósitos do Templo a décima parte dos cereais, do vinho e do azeite.
13 Chơ cứq chóh pái náq cũai yỗn nhêng salĩq máh clống ki la neq: Sê-lamia cũai tễng rit sang, Sadôc cũai yống rit, cớp Pê-daya cũai tễ tỗp Lê-vi. Ma Hanan, con samiang Sacur cớp châu Ma-tania, cỡt cũai rachuai alới. Cứq dáng samoât, alới nâi têq noap cớp cỡt cũai tanoang tapứng tâng máh ranáq sacrai crơng yỗn sễm ai ca táq ranáq parnơi.
13 Eu encarreguei de tomar conta dos depósitos os seguintes homens: o sacerdote Selemias, Zadoque, o escrivão, e um levita chamado Pedaías. E como ajudante deles pus Hanã, filho de Zacur e neto de Matanias. Eu sabia que podia confiar nesses homens e que eles seriam honestos na divisão dos mantimentos com os seus colegas de trabalho.
14 Yiang Sursĩ ơi! Sễq anhia sanhữ cớp chỗi khlĩr máh ranáq o cứq khoiq táq yỗn dống sang anhia, cớp máh ranáq sang toam anhia tâng ntốq ki.
14 “Ó meu Deus, lembra de todas essas coisas que eu tenho feito pelo teu Templo e pelo seu serviço.”
15 Tâng clống máh tangái ki, cứq hữm máh cũai proai tâng cruang Yuda pát palâi nho tâng Tangái Rlu. Cớp bữn tỗp canŏ́h ễn patiang máh crơng tâng cloong aséh dễn, chơ dững chu vil Yaru-salem, bữn neq: Máh thữ racáu, blŏ́ng nho, palâi nho, palâi tarúng, cớp máh crơng canŏ́h. Chơ cứq catoaih tỗp alới chỗi chếq ntrớu tâng Tangái Rlu.
15 Naqueles dias eu vi que em Jerusalém havia gente que no sábado pisava uvas para fazer vinho. Outros, no sábado, carregavam os seus jumentos de cereais, vinho, uvas, figos e outras coisas e levavam para dentro de Jerusalém. Então dei ordem para que não vendessem nada no sábado.
16 Ma bữn cũai tễ vil Ti-rơ ca ỡt tâng vil Yaru-salem, alới dững chếq sĩaq cớp máh crơng canŏ́h yỗn cũai I-sarel pỡ vil Yaru-salem tâng Tangái Rlu.
16 Alguns homens da cidade de Tiro que moravam em Jerusalém traziam peixes e todo tipo de mercadorias à cidade para vender ao nosso povo no sábado.
17 Cứq tếq máh cũai sốt tỗp I-sarel cớp atỡng alới neq: “Anhia nhêng chu máh ranáq sâuq anhia ntôm táq tíh! Anhia ntôm táq yỗn Tangái Rlu cỡt tỡ bữn noau yám noap noâng.
17 Então eu repreendi as autoridades dos judeus e lhes disse: — Vejam só que coisa errada vocês estão fazendo! Vocês estão
18 Yuaq ngkíq, Yiang Sursĩ yỗn achúc achiac anhia cuchĩt pứt bo án talốh táh vil nâi. Ma sanua, anhia ễn ntôm táq yỗn Yiang Sursĩ cỡt cutâu mứt chóq tỗp I-sarel na anhia táq yỗn Tangái Rlu cỡt tỡ bữn noau yám noap.”
18 Foi por isso mesmo que Deus castigou os seus antepassados, deixando que esta cidade fosse destruída. E agora vocês insistem em profanar o sábado, fazendo com que assim Deus fique ainda mais irado com Israel.
19 Ngkíq dũ tangái nhũang Tangái Rlu, cứq ớn noau catáih chíq ngoah toong vil Yaru-salem nhũang cheq ễ sadâu, cớp cứq tỡ yỗn noau pớh toau vớt Tangái Rlu. Cứq ớn cũai táq ranáq cứq ỡt kĩaq níc pỡ máh ngoah toong ki, yoc ễ dáng raloaih tỡ bữn noau dững amut máh crơng tâng vil tâng Tangái Rlu.
19 Portanto, ordenei que os portões da cidade fossem fechados antes que começasse cada sábado, logo que fosse ficando escuro , e que não fossem abertos de novo até que o sábado terminasse. E coloquei alguns dos meus homens nos portões para que nenhuma carga fosse levada para dentro da cidade no sábado.
20 Bữn muoi trỗ, tỡ la bar trỗ, cũai chếq chỡng bếq loâng yoah tiah vil Yaru-salem tâng tangái tapoât, dếh máh crơng ễ dững amut tâng vil.
20 Uma ou duas vezes, os negociantes que vendiam todo tipo de mercadorias passaram a noite de sexta-feira fora das muralhas da cidade.
21 Cứq catoaih alới neq: “Tỡ bữn cỡt kia ntrớu anhia ỡt acoan tâng ntốq nâi yỗn toau toâq poang tarưp. Khân anhia noâng táq clốq, cứq lứq paláu anhia.”
21 Mas eu os avisei: — Não adianta vocês passarem a noite do lado de fora das muralhas, esperando pela manhã. Se vocês fizerem isso de novo, eu usarei a força. Daí em diante, eles não voltaram mais no sábado.
22 Cứq ớn tỗp Lê-vi sambráh tỗ chác tễ ranáq lôih cớp pỡq kĩaq máh ngoah toong, dŏq têq dáng raloaih Tangái Rlu la tangái miar sang Yiang Sursĩ.
22 Eu mandei que os levitas se purificassem e fossem guardar os portões para termos a certeza de que o sábado seria conservado santo. “Ó meu Deus, lembra de mim por isso também e tem piedade de mim por causa do teu grande amor!”
23 Cớp tâng máh tangái ki, cứq noâng bữn ramóh sa‑ữi náq cũai samiang I-sarel racoâiq cớp mansễm tễ tỗp At-dôt, Amôn, cớp Mô-ap.
23 Nessa época, descobri também que muitos judeus haviam casado com mulheres de Asdode, de Amom e de Moabe.
24 Bữn tadĩ tỗp con alới táq ntỡng parnai At-dôt tỡ la parnai canŏ́h, cớp tỡ bữn dáng loâng parnai tỗp hái, la parnai Hê-brơ.
24 Metade dos seus filhos falava a língua de Asdode ou outra língua e não sabia falar a língua dos judeus.
25 Cứq manrap máh cũai samiang nâi na santoiq pupap, toân lapóh, cớp nhếc sóc alới. Chơ cứq ớn alới thễ dũan nhơ ramứh Yiang Sursĩ la alới cớp con châu alới tỡ bữn racoâiq ra‑ĩt noâng cớp cũai tễ tỗp canŏ́h.
25 Eu repreendi aqueles homens e os amaldiçoei; bati neles e arranquei os seus cabelos. E exigi em nome de Deus que fizessem a promessa de que nunca mais nem eles nem os seus filhos casariam com estrangeiras.
26 Cứq atỡng alới neq: “Cỗ mansễm cruang canŏ́h radững, yuaq puo Sa-lamôn táq ranáq lôih. Án la puo ca sốt clữi nheq tễ máh puo canŏ́h. Yiang Sursĩ ayooq án, cớp yỗn án cỡt puo dŏq sốt nheq tữh cũai I-sarel; ma án toâp sapứl tâng ranáq lôih cỗ mansễm tễ tỗp canŏ́h.
26 Eu disse a eles: — Foram mulheres estrangeiras que fizeram o rei Salomão pecar. Ele era mais famoso do que todos os reis das outras nações. Deus o amou e o pôs como rei de todo o povo de Israel, e no entanto ele caiu nesse pecado.
27 Yuaq ngkíq, hếq tỡ ễq hữm anhia táq ranáq lôih cớp anhia tỡ bữn trĩh Yiang Sursĩ na anhia racoâiq ra‑ĩt cớp mansễm cruang canŏ́h.”
27 Será que nós vamos seguir o exemplo dele e desobedecer ao nosso Deus, casando com mulheres estrangeiras?
28 Yôi-ada con samiang E-lia-sip, án sốt nheq tễ rit sang. Ma bữn muoi lám con samiang Yôi-ada racoâiq cớp con cumũr San-balat tễ vil Bet Hô-rôn. Yuaq ngkíq, cứq yỗn Yôi-ada loŏh chíq tễ vil Yaru-salem.
28 Joiada era filho de Eliasibe, o Grande Sacerdote . Porém um dos filhos de Joiada havia casado com uma filha de Sambalate, da cidade de Bete-Horom. Por isso, eu expulsei Joiada de Jerusalém.
29 Yiang Sursĩ ơi! Sễq anhia sanhữ nheq dũ ranáq tỗp nâi khoiq táq, yuaq alới mumat chớc máh cũai tễng rit sang cớp parnai anhia khoiq parkhán chóq cũai tễng rit sang, dếh chóq tỗp Lê-vi hỡ.
29 “Ó meu Deus, lembra de como essas pessoas mancharam não somente o ofício de sacerdote como também a aliança que fizeste com os sacerdotes e com os levitas!”
30 Cứq khoiq táq yỗn cũai proai nâi cỡt bráh puai rit tễ máh ranáq sâuq tễ tỗp cruang canŏ́h; cứq khoiq thrũan táq rit yỗn tỗp tễng rit sang cớp tỗp Lê-vi dŏq alới têq dáng samoât tễ máh ranáq alới táq.
30 Eu purifiquei o povo de tudo o que era estrangeiro. Fiz regulamentos para os sacerdotes e para os levitas a fim de que cada um soubesse qual era a sua tarefa.
31 Cứq ớn alới chuaq ũih dŏq bốh crơng chiau sang samoât khoiq anoat chơ, cớp cứq ớn cũai proai dững chiau sang máh thữ racáu cớp máh palâi alới ĩt dâu lứq.
31 Organizei o fornecimento da lenha a ser usada nos sacrifícios , para que fosse trazida no tempo certo. E fiz regulamentos a respeito das ofertas dos primeiros cereais e das primeiras frutas colhidos pelo povo. “Lembra de tudo isso, ó meu Deus, e me abençoa!”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.