Neemias 13
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NAA
1 Tâng tangái ki bo noau doc phễp rit Môi-se na sưong casang yỗn cũai proai tamứng, noau ramóh santoiq neq: “Chỗi yỗn tỗp Amôn tỡ la tỗp Mô-ap mut tâng Dống Sang Toâr parnơi cớp máh cũai proai Yiang Sursĩ,
1 Naquele dia, o Livro de Moisés foi lido para o povo, e nele achou-se escrito que os amonitas e os moabitas não deveriam jamais entrar na congregação de Deus,
2 yuaq tỗp Amôn cớp tỗp Mô-ap tỡ bữn dững sana cớp dỡq yỗn tỗp I-sarel nguaiq bo alới mbỡiq loŏh tễ cruang Ê-yip-tô. Ma alới ĩt práq chang Balam yỗn toâq pupap tỗp I-sarel; ma Yiang Sursĩ ralêq chíq santoiq pupap cỡt santoiq bốn puan ễn.”
2 porque não tinham ido ao encontro dos filhos de Israel com pão e água. Em vez disso, contrataram Balaão para os amaldiçoar. Mas o nosso Deus transformou a maldição em bênção.
3 Toâq cũai proai I-sarel sâng santoiq tễ phễp rit nâi, tỗp alới cayoah máh cũai tễ tỗp canŏ́h tỡ yỗn alới mut tâng Dống Sang Toâr.
3 Quando os israelitas ouviram esta lei, afastaram de Israel todos os estrangeiros.
4 E-lia-sip, la cũai tễng rit sang, cỡt cũai nhêng salĩq ranáq ramoat dŏq máh crơng tâng Dống Sang Toâr, ma án ratoi cớp Tô-bia khoiq dũn lứq chơ.
4 Antes disto, o sacerdote Eliasibe, encarregado dos depósitos do templo do nosso Deus, parente de Tobias,
5 Tễ nhũang án yỗn Tô-bia muoi clống la‑a tâng Dống Sang Toâr. Ma clống ki pĩeiq noau dŏq máh crơng sang neq: Máh thữ racáu, crơng phuom, crơng radỡng, pún muoi chít, blŏ́ng nho, cớp dỡq nsễng o‑li‑vê. Dũ ramứh ki noau dững yỗn tỗp Lê-vi, tỗp ũat khễn, tỗp cũai kĩaq toong dống sang, cớp yỗn máh cũai tễng rit sang.
5 havia cedido para este uma grande sala. Anteriormente, era ali que se depositavam as ofertas de cereais, o incenso, os utensílios e os dízimos dos cereais, do vinho e do azeite, que eram destinados aos levitas, cantores e porteiros, bem como as contribuições para os sacerdotes.
6 Bo E-lia-sip táq ranáq nâi, cứq tỡ bữn ỡt tâng vil Yaru-salem, yuaq tâng cumo pái chít la bar Ar-tasơc-si chỗn cỡt puo tâng cruang Ba-bulôn, chơ cứq píh chu atỡng yỗn puo dáng tễ ranáq cứq táq. Ma tỡ bữn dũn máh léq, cứq sễq tễ puo yỗn cứq píh chu loah pỡ vil Yaru-salem.
6 Mas, quando isso aconteceu, eu não estava em Jerusalém, porque no trigésimo segundo ano de Artaxerxes, rei da Babilônia, eu tinha voltado para junto do rei. Mas, depois de certo tempo, pedi licença ao rei e voltei para Jerusalém.
7 Tữ cứq toâq loah pỡ vil Yaru-salem, cứq hữm lôih lứq E-lia-sip yỗn Tô-bia muoi clống tâng Dống Sang Toâr.
7 Então soube do mal que Eliasibe havia feito para beneficiar Tobias, cedendo-lhe uma sala nos pátios da Casa de Deus.
8 Cứq sâng cutâu lứq cớp voang aloŏh nheq máh crơng Tô-bia;
8 Isso me deixou tão irritado, que atirei todos os móveis de Tobias para fora da sala.
9 chơ cứq ớn táq rit sambráh loah clống tễ ranáq lôih ki, cớp cứq yỗn noau dững dŏq loah máh crơng radỡng tâng Dống Sang Toâr, dếh máh thữ racáu chiau sang cớp crơng phuom dŏq loah pỡ ntốq tiaq.
9 Então ordenei que purificassem as salas, e coloquei ali outra vez os utensílios da Casa de Deus, com as ofertas de cereais e o incenso.
10 Cứq noâng bữn dáng máh cũai ũat tâng Dống Sang Toâr cớp tỗp Lê-vi canŏ́h dễq nheq tễ vil Yaru-salem, chơ chu loah pỡ nia sarái alới bữm, cỗ máh cũai proai yỗn crơng sana tỡ bữn dũ yỗn alới cha.
10 Também soube que as porções dos levitas não estavam sendo dadas a eles, de maneira que os levitas e os cantores, que faziam o serviço, tinham fugido cada um para o seu campo.
11 Yuaq ngkíq, cứq tếq máh cũai sốt neq: “Cỗ nŏ́q anhia táh Dống Sang Yiang Sursĩ?”
11 Então repreendi os magistrados e perguntei: — Por que a Casa de Deus ficou abandonada? Reuni os levitas e os cantores e os restituí aos seus postos.
12 Vớt tễ ki, nŏ́q bữn cũai proai dững pún muoi chít pỡ clống tâng Dống Sang Toâr, dếh crơng neq: Máh thữ racáu, blŏ́ng nho, cớp dỡq nsễng o‑li‑vê.
12 Então todo o Judá trouxe os dízimos dos cereais, do vinho e do azeite aos depósitos.
13 Chơ cứq chóh pái náq cũai yỗn nhêng salĩq máh clống ki la neq: Sê-lamia cũai tễng rit sang, Sadôc cũai yống rit, cớp Pê-daya cũai tễ tỗp Lê-vi. Ma Hanan, con samiang Sacur cớp châu Ma-tania, cỡt cũai rachuai alới. Cứq dáng samoât, alới nâi têq noap cớp cỡt cũai tanoang tapứng tâng máh ranáq sacrai crơng yỗn sễm ai ca táq ranáq parnơi.
13 Por tesoureiros dos depósitos pus Selemias, o sacerdote, Zadoque, o escrivão, e um levita chamado Pedaías. Como assistente deles pus Hanã, filho de Zacur, filho de Matanias. Estes homens foram achados fiéis e ficaram encarregados de distribuir as porções entre os seus irmãos.
14 Yiang Sursĩ ơi! Sễq anhia sanhữ cớp chỗi khlĩr máh ranáq o cứq khoiq táq yỗn dống sang anhia, cớp máh ranáq sang toam anhia tâng ntốq ki.
14 “Lembra-te de mim, ó meu Deus, e não apagues o bem que eu fiz ao templo de meu Deus e ao seu serviço.”
15 Tâng clống máh tangái ki, cứq hữm máh cũai proai tâng cruang Yuda pát palâi nho tâng Tangái Rlu. Cớp bữn tỗp canŏ́h ễn patiang máh crơng tâng cloong aséh dễn, chơ dững chu vil Yaru-salem, bữn neq: Máh thữ racáu, blŏ́ng nho, palâi nho, palâi tarúng, cớp máh crơng canŏ́h. Chơ cứq catoaih tỗp alới chỗi chếq ntrớu tâng Tangái Rlu.
15 Naqueles dias, vi que em Judá havia homens que no sábado pisavam uvas nos lagares e traziam trigo que carregavam sobre jumentos. Também no dia de sábado traziam para Jerusalém vinho, uvas e figos e todo tipo de cargas. Protestei contra eles por venderem alimentos neste dia.
16 Ma bữn cũai tễ vil Ti-rơ ca ỡt tâng vil Yaru-salem, alới dững chếq sĩaq cớp máh crơng canŏ́h yỗn cũai I-sarel pỡ vil Yaru-salem tâng Tangái Rlu.
16 Também moravam em Jerusalém homens de Tiro que traziam peixes e todo tipo de mercadorias, que no sábado vendiam aos filhos de Judá e em Jerusalém.
17 Cứq tếq máh cũai sốt tỗp I-sarel cớp atỡng alới neq: “Anhia nhêng chu máh ranáq sâuq anhia ntôm táq tíh! Anhia ntôm táq yỗn Tangái Rlu cỡt tỡ bữn noau yám noap noâng.
17 Repreendi os nobres de Judá e lhes disse: — Que coisa errada é esta que vocês estão fazendo? Estão profanando o dia de sábado!
18 Yuaq ngkíq, Yiang Sursĩ yỗn achúc achiac anhia cuchĩt pứt bo án talốh táh vil nâi. Ma sanua, anhia ễn ntôm táq yỗn Yiang Sursĩ cỡt cutâu mứt chóq tỗp I-sarel na anhia táq yỗn Tangái Rlu cỡt tỡ bữn noau yám noap.”
18 Por acaso os pais de vocês não fizeram o mesmo, levando o nosso Deus a trazer todo este mal sobre nós e sobre esta cidade? E vocês ainda estão trazendo ira maior sobre Israel, profanando o sábado.
19 Ngkíq dũ tangái nhũang Tangái Rlu, cứq ớn noau catáih chíq ngoah toong vil Yaru-salem nhũang cheq ễ sadâu, cớp cứq tỡ yỗn noau pớh toau vớt Tangái Rlu. Cứq ớn cũai táq ranáq cứq ỡt kĩaq níc pỡ máh ngoah toong ki, yoc ễ dáng raloaih tỡ bữn noau dững amut máh crơng tâng vil tâng Tangái Rlu.
19 Quando os portões de Jerusalém começavam a projetar a sua sombra antes do sábado, ordenei que fossem fechados. E determinei que não fossem abertos, a não ser depois do sábado. Coloquei alguns dos meus servos junto aos portões, para que nenhuma carga entrasse no dia de sábado.
20 Bữn muoi trỗ, tỡ la bar trỗ, cũai chếq chỡng bếq loâng yoah tiah vil Yaru-salem tâng tangái tapoât, dếh máh crơng ễ dững amut tâng vil.
20 Então os negociantes e os vendedores de todo tipo de mercadorias pernoitaram fora de Jerusalém, uma ou duas vezes.
21 Cứq catoaih alới neq: “Tỡ bữn cỡt kia ntrớu anhia ỡt acoan tâng ntốq nâi yỗn toau toâq poang tarưp. Khân anhia noâng táq clốq, cứq lứq paláu anhia.”
21 Eu os repreendi e lhes disse: — Por que estão passando a noite diante da muralha? Se fizerem isso outra vez, eu usarei a força. Daí em diante não voltaram mais no sábado.
22 Cứq ớn tỗp Lê-vi sambráh tỗ chác tễ ranáq lôih cớp pỡq kĩaq máh ngoah toong, dŏq têq dáng raloaih Tangái Rlu la tangái miar sang Yiang Sursĩ.
22 Também mandei aos levitas que se purificassem e viessem guardar os portões, para santificar o dia de sábado. “Também nisto, lembra-te de mim, ó meu Deus. Tem piedade de mim por tua grande misericórdia.”
23 Cớp tâng máh tangái ki, cứq noâng bữn ramóh sa‑ữi náq cũai samiang I-sarel racoâiq cớp mansễm tễ tỗp At-dôt, Amôn, cớp Mô-ap.
23 Vi também, naqueles dias, que judeus haviam casado com mulheres asdoditas, amonitas e moabitas.
24 Bữn tadĩ tỗp con alới táq ntỡng parnai At-dôt tỡ la parnai canŏ́h, cớp tỡ bữn dáng loâng parnai tỗp hái, la parnai Hê-brơ.
24 E seus filhos falavam metade das palavras na língua de Asdode ou na língua de seu respectivo povo, mas não sabiam falar a língua dos judeus.
25 Cứq manrap máh cũai samiang nâi na santoiq pupap, toân lapóh, cớp nhếc sóc alới. Chơ cứq ớn alới thễ dũan nhơ ramứh Yiang Sursĩ la alới cớp con châu alới tỡ bữn racoâiq ra‑ĩt noâng cớp cũai tễ tỗp canŏ́h.
25 Eu os repreendi e os amaldiçoei; espanquei alguns deles e arranquei os seus cabelos. E os fiz jurar em nome de Deus, dizendo: — Não deem mais as suas filhas em casamento aos filhos deles, nem escolham mais as filhas deles para os seus filhos ou para vocês mesmos.
26 Cứq atỡng alới neq: “Cỗ mansễm cruang canŏ́h radững, yuaq puo Sa-lamôn táq ranáq lôih. Án la puo ca sốt clữi nheq tễ máh puo canŏ́h. Yiang Sursĩ ayooq án, cớp yỗn án cỡt puo dŏq sốt nheq tữh cũai I-sarel; ma án toâp sapứl tâng ranáq lôih cỗ mansễm tễ tỗp canŏ́h.
26 Não foi por causa disto que Salomão, rei de Israel, pecou? Entre muitas nações não havia rei semelhante a ele. Era amado por seu Deus, e Deus o colocou como rei sobre todo o Israel. Mas as mulheres estrangeiras o fizeram cair no pecado.
27 Yuaq ngkíq, hếq tỡ ễq hữm anhia táq ranáq lôih cớp anhia tỡ bữn trĩh Yiang Sursĩ na anhia racoâiq ra‑ĩt cớp mansễm cruang canŏ́h.”
27 Será que devemos dar ouvidos a vocês, para fazermos todo este grande mal, sendo infiéis ao nosso Deus, casando com mulheres estrangeiras?
28 Yôi-ada con samiang E-lia-sip, án sốt nheq tễ rit sang. Ma bữn muoi lám con samiang Yôi-ada racoâiq cớp con cumũr San-balat tễ vil Bet Hô-rôn. Yuaq ngkíq, cứq yỗn Yôi-ada loŏh chíq tễ vil Yaru-salem.
28 Um dos filhos de Joiada, filho do sumo sacerdote Eliasibe, era genro de Sambalate, o horonita. Por isso, eu o expulsei da minha presença.
29 Yiang Sursĩ ơi! Sễq anhia sanhữ nheq dũ ranáq tỗp nâi khoiq táq, yuaq alới mumat chớc máh cũai tễng rit sang cớp parnai anhia khoiq parkhán chóq cũai tễng rit sang, dếh chóq tỗp Lê-vi hỡ.
29 “Lembra-te deles, ó meu Deus, pois contaminaram o sacerdócio e a aliança sacerdotal e levítica.”
30 Cứq khoiq táq yỗn cũai proai nâi cỡt bráh puai rit tễ máh ranáq sâuq tễ tỗp cruang canŏ́h; cứq khoiq thrũan táq rit yỗn tỗp tễng rit sang cớp tỗp Lê-vi dŏq alới têq dáng samoât tễ máh ranáq alới táq.
30 Assim, eu os purifiquei de tudo o que era estrangeiro e organizei o serviço dos sacerdotes e dos levitas, cada um na sua função.
31 Cứq ớn alới chuaq ũih dŏq bốh crơng chiau sang samoât khoiq anoat chơ, cớp cứq ớn cũai proai dững chiau sang máh thữ racáu cớp máh palâi alới ĩt dâu lứq.
31 Organizei também o fornecimento de lenha em tempos determinados, bem como das primícias. “Lembra-te de mim, ó meu Deus, para o meu bem.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.