Neemias 13
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB
1 Tâng tangái ki bo noau doc phễp rit Môi-se na sưong casang yỗn cũai proai tamứng, noau ramóh santoiq neq: “Chỗi yỗn tỗp Amôn tỡ la tỗp Mô-ap mut tâng Dống Sang Toâr parnơi cớp máh cũai proai Yiang Sursĩ,
1 Naquele dia leu-se o livro de Moisés, na presença do povo, e achou-se escrito nele que os amonitas e os moabitas não entrassem jamais na assembléias de Deus;
2 yuaq tỗp Amôn cớp tỗp Mô-ap tỡ bữn dững sana cớp dỡq yỗn tỗp I-sarel nguaiq bo alới mbỡiq loŏh tễ cruang Ê-yip-tô. Ma alới ĩt práq chang Balam yỗn toâq pupap tỗp I-sarel; ma Yiang Sursĩ ralêq chíq santoiq pupap cỡt santoiq bốn puan ễn.”
2 porquanto não tinham saído ao encontro dos filhos de Israel com pão e água, mas contra eles assalariaram Balaão para os amaldiçoar; contudo o nosso Deus converteu a maldição em benção.
3 Toâq cũai proai I-sarel sâng santoiq tễ phễp rit nâi, tỗp alới cayoah máh cũai tễ tỗp canŏ́h tỡ yỗn alới mut tâng Dống Sang Toâr.
3 Ouvindo eles esta lei, apartaram de Israel toda a multidão mista.
4 E-lia-sip, la cũai tễng rit sang, cỡt cũai nhêng salĩq ranáq ramoat dŏq máh crơng tâng Dống Sang Toâr, ma án ratoi cớp Tô-bia khoiq dũn lứq chơ.
4 Ora, antes disto Eliasibe, sacerdote, encarregado das câmaras da casa de nosso Deus, se aparentara com Tobias,
5 Tễ nhũang án yỗn Tô-bia muoi clống la‑a tâng Dống Sang Toâr. Ma clống ki pĩeiq noau dŏq máh crơng sang neq: Máh thữ racáu, crơng phuom, crơng radỡng, pún muoi chít, blŏ́ng nho, cớp dỡq nsễng o‑li‑vê. Dũ ramứh ki noau dững yỗn tỗp Lê-vi, tỗp ũat khễn, tỗp cũai kĩaq toong dống sang, cớp yỗn máh cũai tễng rit sang.
5 e lhe fizera uma câmara grande, onde dantes se recolhiam as ofertas de cereais, o incenso, os utensílios, os dízimos dos cereais, do mosto e do azeite, que eram dados por ordenança aos levitas, aos cantores e aos porteiros, como também as ofertas alçadas para os sacerdotes.
6 Bo E-lia-sip táq ranáq nâi, cứq tỡ bữn ỡt tâng vil Yaru-salem, yuaq tâng cumo pái chít la bar Ar-tasơc-si chỗn cỡt puo tâng cruang Ba-bulôn, chơ cứq píh chu atỡng yỗn puo dáng tễ ranáq cứq táq. Ma tỡ bữn dũn máh léq, cứq sễq tễ puo yỗn cứq píh chu loah pỡ vil Yaru-salem.
6 Mas durante todo este tempo não estava eu em Jerusalém, porque no ano trinta e dois de Artaxerxes, rei da Babilônia, fui ter com o rei; mas a cabo de alguns dias pedi licença ao rei,
7 Tữ cứq toâq loah pỡ vil Yaru-salem, cứq hữm lôih lứq E-lia-sip yỗn Tô-bia muoi clống tâng Dống Sang Toâr.
7 e vim a Jerusalém; e soube do mal que Eliasibe fizera em servir a Tobias, preparando-lhe uma câmara nos átrios da casa de Deus.
8 Cứq sâng cutâu lứq cớp voang aloŏh nheq máh crơng Tô-bia;
8 Isso muito me desagradou; pelo que lancei todos os móveis da casa de Tobias fora da câmara.
9 chơ cứq ớn táq rit sambráh loah clống tễ ranáq lôih ki, cớp cứq yỗn noau dững dŏq loah máh crơng radỡng tâng Dống Sang Toâr, dếh máh thữ racáu chiau sang cớp crơng phuom dŏq loah pỡ ntốq tiaq.
9 Então, por minha ordem purificaram as câmaras; e tornei a trazer para ali os utensílios da casa de Deus, juntamente com as ofertas de cereais e o incenso.
10 Cứq noâng bữn dáng máh cũai ũat tâng Dống Sang Toâr cớp tỗp Lê-vi canŏ́h dễq nheq tễ vil Yaru-salem, chơ chu loah pỡ nia sarái alới bữm, cỗ máh cũai proai yỗn crơng sana tỡ bữn dũ yỗn alới cha.
10 Também soube que os quinhões dos levitas não se lhes davam, de maneira que os levitas e os cantores, que faziam o serviço, tinham fugido cada um para o seu campo.
11 Yuaq ngkíq, cứq tếq máh cũai sốt neq: “Cỗ nŏ́q anhia táh Dống Sang Yiang Sursĩ?”
11 Então contendi com os magistrados e disse: Por que se abandonou a casa de Deus? Eu, pois, ajuntei os levitas e os cantores e os restaurei no seu posto.
12 Vớt tễ ki, nŏ́q bữn cũai proai dững pún muoi chít pỡ clống tâng Dống Sang Toâr, dếh crơng neq: Máh thữ racáu, blŏ́ng nho, cớp dỡq nsễng o‑li‑vê.
12 Então todo o Judá trouxe para os celeiros os dízimos dos cereais, do mosto e do azeite.
13 Chơ cứq chóh pái náq cũai yỗn nhêng salĩq máh clống ki la neq: Sê-lamia cũai tễng rit sang, Sadôc cũai yống rit, cớp Pê-daya cũai tễ tỗp Lê-vi. Ma Hanan, con samiang Sacur cớp châu Ma-tania, cỡt cũai rachuai alới. Cứq dáng samoât, alới nâi têq noap cớp cỡt cũai tanoang tapứng tâng máh ranáq sacrai crơng yỗn sễm ai ca táq ranáq parnơi.
13 E por tesoureiros pus sobre os celeiros Selemias, o sacerdote, e Zadoque, o escrivão, e Pedaías, dentre os levitas, e como ajudante deles Hanã, filho de Zacur, filho de Matanias, porque foram achados fiéis; e se lhes encarregou de fazerem a distribuição entre seus irmãos.
14 Yiang Sursĩ ơi! Sễq anhia sanhữ cớp chỗi khlĩr máh ranáq o cứq khoiq táq yỗn dống sang anhia, cớp máh ranáq sang toam anhia tâng ntốq ki.
14 Por isto, Deus meu, lembra-te de mim, e não risques as beneficências que eu tenho feito para a casa do meu Deus e para o serviço dela.
15 Tâng clống máh tangái ki, cứq hữm máh cũai proai tâng cruang Yuda pát palâi nho tâng Tangái Rlu. Cớp bữn tỗp canŏ́h ễn patiang máh crơng tâng cloong aséh dễn, chơ dững chu vil Yaru-salem, bữn neq: Máh thữ racáu, blŏ́ng nho, palâi nho, palâi tarúng, cớp máh crơng canŏ́h. Chơ cứq catoaih tỗp alới chỗi chếq ntrớu tâng Tangái Rlu.
15 Naqueles dias vi em Judá homens que pisavam lugares no sábado, e traziam molhos, que carregavam sobre jumentos; vi também vinho, uvas e figos, e toda sorte de cargas, que eles traziam a Jerusalém no dia de sábado; e protestei contra eles quanto ao dia em que estavam vendendo mantimentos.
16 Ma bữn cũai tễ vil Ti-rơ ca ỡt tâng vil Yaru-salem, alới dững chếq sĩaq cớp máh crơng canŏ́h yỗn cũai I-sarel pỡ vil Yaru-salem tâng Tangái Rlu.
16 E em Jerusalém habitavam homens de Tiro, os quais traziam peixes e toda sorte de mercadorias, que vendiam no sábado aos filhos de Judá, e em Jerusalém.
17 Cứq tếq máh cũai sốt tỗp I-sarel cớp atỡng alới neq: “Anhia nhêng chu máh ranáq sâuq anhia ntôm táq tíh! Anhia ntôm táq yỗn Tangái Rlu cỡt tỡ bữn noau yám noap noâng.
17 Então contendi com os nobres de Judá, e lhes disse: Que mal é este que fazeis, profanando o dia de sábado?
18 Yuaq ngkíq, Yiang Sursĩ yỗn achúc achiac anhia cuchĩt pứt bo án talốh táh vil nâi. Ma sanua, anhia ễn ntôm táq yỗn Yiang Sursĩ cỡt cutâu mứt chóq tỗp I-sarel na anhia táq yỗn Tangái Rlu cỡt tỡ bữn noau yám noap.”
18 Porventura não fizeram vossos pais assim, e não trouxe nosso Deus todo este mal sobre nós e sobre esta cidade? Contudo vós ainda aumentais a ira sobre Israel, profanando o sábado.
19 Ngkíq dũ tangái nhũang Tangái Rlu, cứq ớn noau catáih chíq ngoah toong vil Yaru-salem nhũang cheq ễ sadâu, cớp cứq tỡ yỗn noau pớh toau vớt Tangái Rlu. Cứq ớn cũai táq ranáq cứq ỡt kĩaq níc pỡ máh ngoah toong ki, yoc ễ dáng raloaih tỡ bữn noau dững amut máh crơng tâng vil tâng Tangái Rlu.
19 E sucedeu que, ao começar a fazer-se escuro nas portas de Jerusalém, antes do sábado, eu ordenei que elas fossem fechadas, e mandei que não as abrissem até passar o sábado e pus às portas alguns de meus moços, para que nenhuma carga entrasse no dia de sábado.
20 Bữn muoi trỗ, tỡ la bar trỗ, cũai chếq chỡng bếq loâng yoah tiah vil Yaru-salem tâng tangái tapoât, dếh máh crơng ễ dững amut tâng vil.
20 Então os negociantes e os vendedores de toda sorte de mercadorias passaram a noite fora de Jerusalém, uma ou duas vezes.
21 Cứq catoaih alới neq: “Tỡ bữn cỡt kia ntrớu anhia ỡt acoan tâng ntốq nâi yỗn toau toâq poang tarưp. Khân anhia noâng táq clốq, cứq lứq paláu anhia.”
21 Protestei, pois, contra eles, dizendo-lhes: Por que passais a noite defronte do muro? Se outra vez o fizerdes, hei de lançar mão em vós. Daquele tempo em diante não vieram no sábado.
22 Cứq ớn tỗp Lê-vi sambráh tỗ chác tễ ranáq lôih cớp pỡq kĩaq máh ngoah toong, dŏq têq dáng raloaih Tangái Rlu la tangái miar sang Yiang Sursĩ.
22 Também ordenei aos levitas que se purificassem, e viessem guardar as portas, para santificar o sábado. Nisso também, Deus meu, lembra-te de mim, e perdoa-me segundo a abundância da tua misericórdia.
23 Cớp tâng máh tangái ki, cứq noâng bữn ramóh sa‑ữi náq cũai samiang I-sarel racoâiq cớp mansễm tễ tỗp At-dôt, Amôn, cớp Mô-ap.
23 Vi também naqueles dias judeus que tinham casado com mulheres asdoditas, amonitas, e moabitas;
24 Bữn tadĩ tỗp con alới táq ntỡng parnai At-dôt tỡ la parnai canŏ́h, cớp tỡ bữn dáng loâng parnai tỗp hái, la parnai Hê-brơ.
24 e seus filhos falavam no meio asdodita, e não podiam falar judaico, senão segundo a língua de seu povo.
25 Cứq manrap máh cũai samiang nâi na santoiq pupap, toân lapóh, cớp nhếc sóc alới. Chơ cứq ớn alới thễ dũan nhơ ramứh Yiang Sursĩ la alới cớp con châu alới tỡ bữn racoâiq ra‑ĩt noâng cớp cũai tễ tỗp canŏ́h.
25 Contendi com eles, e os amaldiçoei; espanquei alguns deles e, arrancando-lhes os cabelos, os fiz jurar por Deus, e lhes disse: Não darei vossas filhas a seus filhos, e não tomareis suas filhas para vossos filhos, nem para vós mesmos.
26 Cứq atỡng alới neq: “Cỗ mansễm cruang canŏ́h radững, yuaq puo Sa-lamôn táq ranáq lôih. Án la puo ca sốt clữi nheq tễ máh puo canŏ́h. Yiang Sursĩ ayooq án, cớp yỗn án cỡt puo dŏq sốt nheq tữh cũai I-sarel; ma án toâp sapứl tâng ranáq lôih cỗ mansễm tễ tỗp canŏ́h.
26 Não pecou nisso Salomão, rei de Israel? Entre muitas nações não havia rei semelhante a ele, e ele era amado de seu Deus, e Deus o constituiu rei sobre todo o Israel. Contudo mesmo a ele as mulheres estrangeiras o fizeram pecar.
27 Yuaq ngkíq, hếq tỡ ễq hữm anhia táq ranáq lôih cớp anhia tỡ bữn trĩh Yiang Sursĩ na anhia racoâiq ra‑ĩt cớp mansễm cruang canŏ́h.”
27 E dar-vos-íamos nós ouvidos, para fazermos todo este grande mal, esta infidelidade contra o nosso Deus, casando com mulheres estrangeiras?
28 Yôi-ada con samiang E-lia-sip, án sốt nheq tễ rit sang. Ma bữn muoi lám con samiang Yôi-ada racoâiq cớp con cumũr San-balat tễ vil Bet Hô-rôn. Yuaq ngkíq, cứq yỗn Yôi-ada loŏh chíq tễ vil Yaru-salem.
28 Também um dos filhos de Joiada, filho do sumo sacerdote Eliasibe, era genro de Sambalate, o horonita, pelo que o afugentei de mim.
29 Yiang Sursĩ ơi! Sễq anhia sanhữ nheq dũ ranáq tỗp nâi khoiq táq, yuaq alới mumat chớc máh cũai tễng rit sang cớp parnai anhia khoiq parkhán chóq cũai tễng rit sang, dếh chóq tỗp Lê-vi hỡ.
29 (falta este versículo)
30 Cứq khoiq táq yỗn cũai proai nâi cỡt bráh puai rit tễ máh ranáq sâuq tễ tỗp cruang canŏ́h; cứq khoiq thrũan táq rit yỗn tỗp tễng rit sang cớp tỗp Lê-vi dŏq alới têq dáng samoât tễ máh ranáq alới táq.
30 Assim os purifiquei de tudo que era estrangeiro, e determinei os cargos para os sacerdotes e para os levitas, cada um na sua função;
31 Cứq ớn alới chuaq ũih dŏq bốh crơng chiau sang samoât khoiq anoat chơ, cớp cứq ớn cũai proai dững chiau sang máh thữ racáu cớp máh palâi alới ĩt dâu lứq.
31 como também o que diz respeito à oferta da lenha em tempos determinados, e bem assim às primícias. Lembra-te de mim, Deus meu, para o meu bem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.