Mateus 21
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs VC
1 Tữ alới cheq ễ toâq vil Yaru-salem, khoiq toâq vil Bê-phayê ỡt tâng palic dũal O‑li‑vê, Yê-su ớn bar náq tỗp rien tễ án neq:
1 Aproximavam-se de Jerusalém. Quando chegaram a Betfagé, perto do monte das Oliveiras, Jesus enviou dois de seus discípulos,
2 “Anhia mut tâng vil yáng moat anhia ki. Bo anhia toâq ramŏ́h vil, anhia ramóh muoi acán aséh dễn cớp con án, noau chŏ́q dŏq tâng lác ngki. Anhia leh cớp tếc bar lám charán ki dững pỡ cứq.
2 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte. Encontrareis logo uma jumenta amarrada e com ela seu jumentinho. Desamarrai-os e trazei-mos.
3 Khân bữn noau blớh anhia neq: ‘Nŏ́q anhia táq ngkíq?’ ki anhia ta‑ỡi neq: ‘Ncháu hái yoc ễ mian. Moâm án mian, chơ án dững culáh loah yỗn anhia.’”
3 Se alguém vos disser qualquer coisa, respondei-lhe que o Senhor necessita deles e que ele sem demora os devolverá.
4 Máh ramứh nâi rapĩeiq santoiq cũai tang bỗq Yiang Sursĩ khoiq pai tễ mbŏ́q neq:
4 Assim, neste acontecimento, cumpria-se o oráculo do profeta:
5 “Cóq anhia pau atỡng cũai proai tâng vil Yaru-salem neq:
5 Dizei à filha de Sião: Eis que teu rei vem a ti, cheio de doçura, montado numa jumenta, num jumentinho, filho da que leva o jugo {Zc 9,9}.
6 Ngkíq alới bar náq tỗp rien tễ Yê-su pỡq táq samoât Yê-su khoiq ớn alới.
6 Os discípulos foram e executaram a ordem de Jesus.
7 Alới dững pỡ Yê-su con cớp acán aséh dễn ki. Cớp alới sữn tampâc alới tâng cloong aséh ki. Chơ Yê-su chỗn ỡt tâng aséh ki.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho, cobriram-nos com seus mantos e fizeram-no montar.
8 Clứng lứq cũai sữn tampâc alới tâng rana. Bữn cũai mut tâng arưih catráiq déh rambũ dŏq sữn tâng rana hỡ.
8 Então a multidão estendia os mantos pelo caminho, cortava ramos de árvores e espalhava-os pela estrada.
9 Án ca pỡq nhũang, cớp án ca puai ntun, alới pruam triau casang lứq neq: “Ô-sana! Lứq khễn án ca tễ tŏ́ng toiq puo Davĩt! Sễq Yiang Sursĩ yỗn ŏ́c bốn pỡ cũai ca toâq nhơ ramứh Ncháu. Ô-sana! Lứq khễn Yiang Sursĩ!”
9 E toda aquela multidão, que o precedia e que o seguia, clamava: Hosana ao filho de Davi! Bendito seja aquele que vem em nome do Senhor! Hosana no mais alto dos céus!
10 Bo Yê-su mut tâng vil Yaru-salem, nheq tữh cũai ỡt tâng vil ki parlŏ́ng nhêng, cớp alới blớh neq: “Cũai nâi la noau?”
10 Quando ele entrou em Jerusalém, alvoroçou-se toda a cidade, perguntando: Quem é este?
11 Cũai clứng ki ta‑ỡi neq: “Nâi la Yê-su. Án la cũai tang bỗq Yiang Sursĩ tễ vil Na-sarễt, cruang Cali-lê.”
11 A multidão respondia: É Jesus, o profeta de Nazaré da Galiléia.
12 Yê-su mut tâng nchŏh Dống Sang Toâr. Cớp án tuih aloŏh nheq tữh cũai chếq chỡng tâng dống sang. Án cutớl cachơng noau lêq práq cớp cachơng noau tacu chếq chớm tariap.
12 Jesus entrou no templo e expulsou dali todos aqueles que se entregavam ao comércio. Derrubou as mesas dos cambistas e os bancos dos negociantes de pombas,
13 Án atỡng alới neq: “Tâng tâm saráq Yiang Sursĩ tễ mbŏ́q khoiq pai neq:
13 e disse-lhes: Está escrito: Minha casa é uma casa de oração {Is 56,7}, mas vós fizestes dela um covil de ladrões {Jr 7,11}!
14 Moâm ki, bữn máh cũai sũt cớp cũai yỗt toâq pỡ Yê-su tâng Dống Sang Toâr. Chơ Yê-su táq bán alới ki.
14 Os cegos e os coxos vieram a ele no templo e ele os curou,
15 Ma máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ, cớp máh cũai yống rit, alới sâng cutâu lứq tâng mứt tữ alới hữm Yê-su táq ranáq salễh lứq, cớp tữ alới sâng carnễn triau cupo casang lứq neq: “Ô-sana! Lứq khễn án ca tễ tŏ́ng toiq puo Davĩt!”
15 com grande indignação dos príncipes dos sacerdotes e dos escribas que assistiam a seus milagres e ouviam os meninos gritar no templo: Hosana ao filho de Davi!
16 Ngkíq alới blớh Yê-su neq: “Thâi sâng ma tỡ bữn máh carnễn nâi triau cupo?”
16 Disseram-lhe eles: Ouves o que dizem eles? Perfeitamente, respondeu-lhes Jesus. Nunca lestes estas palavras: Da boca dos meninos e das crianças de peito tirastes o vosso louvor {Sl 8,3}?
17 Moâm ki Yê-su loŏh tễ alới, cớp pỡq chu vil Bê-thani ễn. Sadâu ki án bếq tâng vil ki.
17 Depois os deixou e saiu da cidade para hospedar-se em Betânia.
18 Poang tarưp parnỡ, bo Yê-su pỡq tâng rana chu loah pỡ vil Yaru-salem, án sâng panhieih.
18 De manhã, voltando à cidade, teve fome.
19 Án hữm nỡm tarúng kễng rana, chơ án pỡq cheq nỡm aluang ki. Án hữm ống sala miat, tỡ bữn palâi ntrớu. Ngkíq án atỡng nỡm aluang ki neq: “Chumát mới tỡ bữn cỡt palâi noâng!”
19 Vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas só achou nela folhas; e disse-lhe: Jamais nasça fruto de ti!
20 Tữ tỗp rien tễ Yê-su hữm ranáq nâi, alới sâng dớt lứq cớp alới blớh án neq: “Nŏ́q nỡm aluang nâi cỡt roŏh chái lứq?”
20 E imediatamente a figueira secou. À vista disto, os discípulos ficaram estupefatos e disseram: Como ficou seca num instante a figueira?!
21 Yê-su ta‑ỡi neq: “Cứq atỡng anhia samoât lứq, khân anhia sa‑âm samoât samơi cớp tỡ bữn bữn mứt catơn-tơn, anhia têq táq machớng cứq khoiq táq chóq aluang nâi tê. Cớp anhia têq táq ranáq canŏ́h hỡ. Têq anhia ớn cóh nâi neq: ‘Mới ravih cớp sapĩl asễng chu dỡq mưt.’ Chơ cóh ki lứq ravih.
21 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos declaro que, se tiverdes fé e não hesitardes, não só fareis o que foi feito a esta figueira, mas ainda se disserdes a esta montanha: Levanta-te daí e atira-te ao mar, isso se fará...
22 Khân anhia sa‑âm samoât samơi, ramứh ntrớu anhia câu sễq, lứq anhia bữn ramứh ki.”
22 Tudo o que pedirdes com fé na oração, vós o alcançareis.
23 Yê-su mut loah pỡ nchŏh Dống Sang Toâr. Bo án atỡng máh cũai tâng ki, bữn máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ cớp máh cũai sốt nheq sâu, alới toâq pỡ ki tê, cớp blớh án neq: “Tễ léq thâi bữn chớc táq ranáq salễh nâi? Noau yỗn thâi bữn chớc nâi?”
23 Dirigiu-se Jesus ao templo. E, enquanto ensinava, os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo aproximaram-se e perguntaram-lhe: Com que direito fazes isso? Quem te deu esta autoridade?
24 Yê-su ta‑ỡi alới neq: “Cứq ễ blớh anhia muoi ramứh tê. Khân anhia ma ta‑ỡi cứq, ki cứq atỡng tê anhia noau yỗn cứq bữn chớc dŏq táq ranáq nâi.
24 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos proporei também uma questão. Se responderdes, eu vos direi com que direito o faço.
25 Ranáq batễm Yang táq, tễ léq án bữn chớc táq ranáq ki, tễ Yiang Sursĩ tỡ la tễ cũai?”
25 Donde procedia o batismo de João: do céu ou dos homens? Ora, eles raciocinavam entre si: Se respondermos: Do céu, ele nos dirá: Por que não crestes nele?
26 Ma khân hái ta‑ỡi án pai: ‘Ranáq batễm nâi chống toâq tễ cũai,’ ki hái ngcŏh cũai proai, yuaq alới sa‑âm Yang la cũai tang bỗq Yiang Sursĩ.”
26 E se dissermos: Dos homens, é de temer-se a multidão, porque todo o mundo considera João como profeta.
27 Ngkíq alới ta‑ỡi Yê-su neq: “Hếq tỡ dáng.”
27 Responderam a Jesus: Não sabemos. Pois eu tampouco vos digo, retorquiu Jesus, com que direito faço estas coisas.
28 “Ntrớu anhia chanchớm tễ parnai sacâm nâi? Bữn manoaq, án bữn bar lám con samiang. Mpoaq ki toâq pỡ án ca ai, cớp ớn án neq: ‘Con ơi! Tangái nâi mới pỡq táq ranáq tâng nưong hái, nơ ai.’
28 Que vos parece? Um homem tinha dois filhos. Dirigindo-se ao primeiro, disse-lhe: - Meu filho, vai trabalhar hoje na vinha.
29 Con ki ta‑ỡi neq: ‘Cứq tỡ ễq pỡq táq.’ Ma ntun ễn án chanchớm loah; chơ án pỡq táq tâng nưong ki.
29 Respondeu ele: - Não quero. Mas, em seguida, tocado de arrependimento, foi.
30 “Chơ mpoaq ki toâq pỡ án ca a‑ễm ễn, cớp ớn án machớng ki tê. Con ki ta‑ỡi neq: ‘Ơq.’ Ma án tỡ bữn pỡq.
30 Dirigindo-se depois ao outro, disse-lhe a mesma coisa. O filho respondeu: - Sim, pai! Mas não foi.
31 “Bar náq con samiang ki, aléq lứq trĩh cớp puai mứt pahỡm mpoaq?”
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? O primeiro, responderam-lhe. E Jesus disse-lhes: Em verdade vos digo: os publicanos e as meretrizes vos precedem no Reino de Deus!
32 Yuaq Yang khoiq toâq apáh anhia rana tanoang o, ma anhia tỡ bữn sa‑âm án. Ma máh cũai parỗm práq thễq cớp máh mansễm chếq tỗ, alới lứq noap santoiq Yang. Anhia khoiq hữm chơ máh ranáq ki, ma noâng anhia tỡ bữn ngin lôih lêq cỡt mứt tamái ễn, cớp anhia tỡ bữn noap santoiq Yang.”
32 João veio a vós no caminho da justiça e não crestes nele. Os publicanos, porém, e as prostitutas creram nele. E vós, vendo isto, nem fostes tocados de arrependimento para crerdes nele.
33 “Anhia tamứng muoi parnai sacâm canŏ́h ễn neq: Bữn manoaq cũai chóh voar nho tâng nưong án. Án táq cantruang pễr nưong ki. Án píq prúng; chơ chĩp tamáu dŏq pát dỡq nho tâng ki. Cớp án táq sũ tâng nưong ki. Moâm ki án yỗn cũai canŏ́h táq dỡ nưong án. Alới pruam ndỡm cớp mpễq máh palâi. Chơ án pỡq cruang canŏ́h.
33 Ouvi outra parábola: havia um pai de família que plantou uma vinha. Cercou-a com uma sebe, cavou um lagar e edificou uma torre. E, tendo-a arrendado a lavradores, deixou o país.
34 Toâq catữ palâi nho chĩn, cũai ncháu ki ớn máh sũl án toâq ĩt pún án tễ alới ca táq dỡ nưong.
34 Vindo o tempo da colheita, enviou seus servos aos lavradores para recolher o produto de sua vinha.
35 Ma cũai táq dỡ nưong ki cỗp máh cũai sũl ncháu. Án ca manoaq, alới toân. Manoaq ễn, alới cachĩt. Manoaq ễn, alới tám chóq tamáu.
35 Mas os lavradores agarraram os servos, feriram um, mataram outro e apedrejaram o terceiro.
36 Chơ ncháu ki ớn cũai sũl canŏ́h ễn toâq, toâq clứng hỡn tễ nhũang. Ma alới ca táq dỡ nưong ki táq chóq máh cũai sũl ki machớng nhũang sĩa.
36 Enviou outros servos em maior número que os primeiros, e fizeram-lhes o mesmo.
37 Toâq parsốt tháng, ncháu ki ớn con samiang án ễn toâq pỡ cũai táq dỡ nưong ki. Án chanchớm neq: ‘Lứq alới yám noap con samiang cứq.’
37 Enfim, enviou seu próprio filho, dizendo: Hão de respeitar meu filho.
38 Ma tữ cũai táq dỡ nưong ki hữm con ncháu nưong toâq, alới sarhống neq: ‘Án nâi la con tŏ́ng ncháu. Hâi! Hái cachĩt chíq án. Ngkíq nheq mun án chu pỡ hái!’
38 Os lavradores, porém, vendo o filho, disseram uns aos outros: Eis o herdeiro! Matemo-lo e teremos a sua herança!
39 Chơ alới cỗp con ncháu, âc sadŏ́h aloŏh án tễ nưong, cớp cachĩt loâng án.
39 Lançaram-lhe as mãos, conduziram-no para fora da vinha e o assassinaram.
40 “Ngkíq, toâq ncháu ki pỡq chu nưong, ntrớu án ễ táq chóq alới táq dỡ nưong án?”
40 Pois bem: quando voltar o senhor da vinha, que fará ele àqueles lavradores?
41 Cũai ki ta‑ỡi Yê-su neq: “Lứq án cachĩt máh cũai sâuq ki. Chơ án yỗn cũai canŏ́h ễn táq dỡ nưong án. Toâq ngư palâi nho chĩn, cũai canŏ́h ki lứq tampễq yỗn ncháu nưong bữn pún án.”
41 Responderam-lhe: Mandará matar sem piedade aqueles miseráveis e arrendará sua vinha a outros lavradores que lhe pagarão o produto em seu tempo.
42 Chơ Yê-su atỡng loah cũai ki neq: “Nŏ́q riang pai anhia tỡ nai doc tâng tâm saráq Yiang Sursĩ khoiq pai neq:
42 Jesus acrescentou: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra rejeitada pelos construtores tornou-se a pedra angular; isto é obra do Senhor, e é admirável aos nossos olhos {Sl 117,22}?
43 Ngkíq cứq atỡng anhia neq: Yiang Sursĩ tỡ bữn yỗn anhia mut tâng tỗp án sốt, ma án yỗn cũai canŏ́h ễn mut. Máh cũai ki ễ táq ranáq o samoât riang cutễq amia palâi o.
43 Por isso vos digo: ser-vos-á tirado o Reino de Deus, e será dado a um povo que produzirá os frutos dele.
44 Cũai aléq ma dớm tâng tamáu nâi, án khat loâng. Ma khân tamáu nâi satooh pĩeiq tỗ cũai aléq, cũai ki dưoiq tháng.”
44 {Aquele que tropeçar nesta pedra, far-se-á em pedaços; e aquele sobre quem ela cair será esmagado.}
45 Tữ máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ cớp máh cũai Pha-rasi sâng Yê-su atỡng máh parnai sacâm ki, alới dáng Yê-su sacâm nâi pai chu alới.
45 Ouvindo isto, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus compreenderam que era deles que Jesus falava.
46 Alới chuaq ngê ễ cỗp Yê-su, ma alới ngcŏh cũai proai, yuaq máh cũai sa‑âm Yê-su la cũai tang bỗq Yiang Sursĩ.
46 E procuravam prendê-lo; mas temeram o povo, que o tinha por um profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.