Mateus 21

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Tữ alới cheq ễ toâq vil Yaru-salem, khoiq toâq vil Bê-phayê ỡt tâng palic dũal O‑li‑vê, Yê-su ớn bar náq tỗp rien tễ án neq:
1 Quando se aproximaram de Jerusalém, e chegaram a Betfagé, ao Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 “Anhia mut tâng vil yáng moat anhia ki. Bo anhia toâq ramŏ́h vil, anhia ramóh muoi acán aséh dễn cớp con án, noau chŏ́q dŏq tâng lác ngki. Anhia leh cớp tếc bar lám charán ki dững pỡ cứq.
2 Ide à aldeia que está defronte de vós, e logo encontrareis uma jumenta presa, e um jumentinho com ela; desprendei-a, e trazei-mos.
3 Khân bữn noau blớh anhia neq: ‘Nŏ́q anhia táq ngkíq?’ ki anhia ta‑ỡi neq: ‘Ncháu hái yoc ễ mian. Moâm án mian, chơ án dững culáh loah yỗn anhia.’”
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei: O Senhor precisa deles; e logo os enviará.
4 Máh ramứh nâi rapĩeiq santoiq cũai tang bỗq Yiang Sursĩ khoiq pai tễ mbŏ́q neq:
4 Ora, isso aconteceu para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta:
5 “Cóq anhia pau atỡng cũai proai tâng vil Yaru-salem neq:
5 Dizei à filha de Sião: Eis que aí te vem o teu Rei, manso e montado em um jumento, em um jumentinho, cria de animal de carga.
6 Ngkíq alới bar náq tỗp rien tễ Yê-su pỡq táq samoât Yê-su khoiq ớn alới.
6 Indo, pois, os discípulos e fazendo como Jesus lhes ordenara,
7 Alới dững pỡ Yê-su con cớp acán aséh dễn ki. Cớp alới sữn tampâc alới tâng cloong aséh ki. Chơ Yê-su chỗn ỡt tâng aséh ki.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho, e sobre eles puseram os seus mantos, e Jesus montou.
8 Clứng lứq cũai sữn tampâc alới tâng rana. Bữn cũai mut tâng arưih catráiq déh rambũ dŏq sữn tâng rana hỡ.
8 E a maior parte da multidão estendeu os seus mantos pelo caminho; e outros cortavam ramos de árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Án ca pỡq nhũang, cớp án ca puai ntun, alới pruam triau casang lứq neq: “Ô-sana! Lứq khễn án ca tễ tŏ́ng toiq puo Davĩt! Sễq Yiang Sursĩ yỗn ŏ́c bốn pỡ cũai ca toâq nhơ ramứh Ncháu. Ô-sana! Lứq khễn Yiang Sursĩ!”
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam, dizendo: Hosana ao Filho de Davi! bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas alturas!
10 Bo Yê-su mut tâng vil Yaru-salem, nheq tữh cũai ỡt tâng vil ki parlŏ́ng nhêng, cớp alới blớh neq: “Cũai nâi la noau?”
10 Ao entrar ele em Jerusalém, agitou-se a cidade toda e perguntava: Quem é este?
11 Cũai clứng ki ta‑ỡi neq: “Nâi la Yê-su. Án la cũai tang bỗq Yiang Sursĩ tễ vil Na-sarễt, cruang Cali-lê.”
11 E as multidões respondiam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galiléia.
12 Yê-su mut tâng nchŏh Dống Sang Toâr. Cớp án tuih aloŏh nheq tữh cũai chếq chỡng tâng dống sang. Án cutớl cachơng noau lêq práq cớp cachơng noau tacu chếq chớm tariap.
12 Então Jesus entrou no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam, e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas;
13 Án atỡng alới neq: “Tâng tâm saráq Yiang Sursĩ tễ mbŏ́q khoiq pai neq:
13 e disse-lhes: Está escrito: A minha casa será chamada casa de oração; vós, porém, a fazeis covil de salteadores.
14 Moâm ki, bữn máh cũai sũt cớp cũai yỗt toâq pỡ Yê-su tâng Dống Sang Toâr. Chơ Yê-su táq bán alới ki.
14 E chegaram-se a ele no templo cegos e coxos, e ele os curou.
15 Ma máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ, cớp máh cũai yống rit, alới sâng cutâu lứq tâng mứt tữ alới hữm Yê-su táq ranáq salễh lứq, cớp tữ alới sâng carnễn triau cupo casang lứq neq: “Ô-sana! Lứq khễn án ca tễ tŏ́ng toiq puo Davĩt!”
15 Vendo, porém, os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que ele fizera, e os meninos que clamavam no templo: Hosana ao Filho de Davi, indignaram-se,
16 Ngkíq alới blớh Yê-su neq: “Thâi sâng ma tỡ bữn máh carnễn nâi triau cupo?”
16 e perguntaram-lhe: Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes: Da boca de pequeninos e de criancinhas de peito tiraste perfeito louvor?
17 Moâm ki Yê-su loŏh tễ alới, cớp pỡq chu vil Bê-thani ễn. Sadâu ki án bếq tâng vil ki.
17 E deixando-os, saiu da cidade para Betânia, e ali passou a noite.
18 Poang tarưp parnỡ, bo Yê-su pỡq tâng rana chu loah pỡ vil Yaru-salem, án sâng panhieih.
18 Ora, de manhã, ao voltar à cidade, teve fome;
19 Án hữm nỡm tarúng kễng rana, chơ án pỡq cheq nỡm aluang ki. Án hữm ống sala miat, tỡ bữn palâi ntrớu. Ngkíq án atỡng nỡm aluang ki neq: “Chumát mới tỡ bữn cỡt palâi noâng!”
19 e, avistando uma figueira à beira do caminho, dela se aproximou, e não achou nela senão folhas somente; e disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti. E a figueira secou imediatamente.
20 Tữ tỗp rien tễ Yê-su hữm ranáq nâi, alới sâng dớt lứq cớp alới blớh án neq: “Nŏ́q nỡm aluang nâi cỡt roŏh chái lứq?”
20 Quando os discípulos viram isso, perguntaram admirados: Como é que imediatamente secou a figueira?
21 Yê-su ta‑ỡi neq: “Cứq atỡng anhia samoât lứq, khân anhia sa‑âm samoât samơi cớp tỡ bữn bữn mứt catơn-tơn, anhia têq táq machớng cứq khoiq táq chóq aluang nâi tê. Cớp anhia têq táq ranáq canŏ́h hỡ. Têq anhia ớn cóh nâi neq: ‘Mới ravih cớp sapĩl asễng chu dỡq mưt.’ Chơ cóh ki lứq ravih.
21 Jesus, porém, respondeu-lhes: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não só fareis o que foi feito à figueira, mas até, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, isso será feito;
22 Khân anhia sa‑âm samoât samơi, ramứh ntrớu anhia câu sễq, lứq anhia bữn ramứh ki.”
22 e tudo o que pedirdes na oração, crendo, recebereis.
23 Yê-su mut loah pỡ nchŏh Dống Sang Toâr. Bo án atỡng máh cũai tâng ki, bữn máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ cớp máh cũai sốt nheq sâu, alới toâq pỡ ki tê, cớp blớh án neq: “Tễ léq thâi bữn chớc táq ranáq salễh nâi? Noau yỗn thâi bữn chớc nâi?”
23 Tendo Jesus entrado no templo, e estando a ensinar, aproximaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, e perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? e quem te deu tal autoridade?
24 Yê-su ta‑ỡi alới neq: “Cứq ễ blớh anhia muoi ramứh tê. Khân anhia ma ta‑ỡi cứq, ki cứq atỡng tê anhia noau yỗn cứq bữn chớc dŏq táq ranáq nâi.
24 Respondeu-lhes Jesus: Eu também vos perguntarei uma coisa; se ma disserdes, eu de igual modo vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 Ranáq batễm Yang táq, tễ léq án bữn chớc táq ranáq ki, tễ Yiang Sursĩ tỡ la tễ cũai?”
25 O batismo de João, donde era? do céu ou dos homens? Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que não o crestes?
26 Ma khân hái ta‑ỡi án pai: ‘Ranáq batễm nâi chống toâq tễ cũai,’ ki hái ngcŏh cũai proai, yuaq alới sa‑âm Yang la cũai tang bỗq Yiang Sursĩ.”
26 Mas, se dissermos: Dos homens, tememos o povo; porque todos consideram João como profeta.
27 Ngkíq alới ta‑ỡi Yê-su neq: “Hếq tỡ dáng.”
27 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Disse-lhe ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 “Ntrớu anhia chanchớm tễ parnai sacâm nâi? Bữn manoaq, án bữn bar lám con samiang. Mpoaq ki toâq pỡ án ca ai, cớp ớn án neq: ‘Con ơi! Tangái nâi mới pỡq táq ranáq tâng nưong hái, nơ ai.’
28 Mas que vos parece? Um homem tinha dois filhos, e, chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai trabalhar hoje na vinha.
29 Con ki ta‑ỡi neq: ‘Cứq tỡ ễq pỡq táq.’ Ma ntun ễn án chanchớm loah; chơ án pỡq táq tâng nưong ki.
29 Ele respondeu: Sim, senhor; mas não foi.
30 “Chơ mpoaq ki toâq pỡ án ca a‑ễm ễn, cớp ớn án machớng ki tê. Con ki ta‑ỡi neq: ‘Ơq.’ Ma án tỡ bữn pỡq.
30 Chegando-se, então, ao segundo, falou-lhe de igual modo; respondeu-lhe este: Não quero; mas depois, arrependendo-se, foi.
31 “Bar náq con samiang ki, aléq lứq trĩh cớp puai mứt pahỡm mpoaq?”
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram eles: O segundo. Disse-lhes Jesus: Em verdade vos digo que os publicanos e as meretrizes entram adiante de vós no reino de Deus.
32 Yuaq Yang khoiq toâq apáh anhia rana tanoang o, ma anhia tỡ bữn sa‑âm án. Ma máh cũai parỗm práq thễq cớp máh mansễm chếq tỗ, alới lứq noap santoiq Yang. Anhia khoiq hữm chơ máh ranáq ki, ma noâng anhia tỡ bữn ngin lôih lêq cỡt mứt tamái ễn, cớp anhia tỡ bữn noap santoiq Yang.”
32 Pois João veio a vós no caminho da justiça, e não lhe deste crédito, mas os publicanos e as meretrizes lho deram; vós, porém, vendo isto, nem depois vos arrependestes para crerdes nele.
33 “Anhia tamứng muoi parnai sacâm canŏ́h ễn neq: Bữn manoaq cũai chóh voar nho tâng nưong án. Án táq cantruang pễr nưong ki. Án píq prúng; chơ chĩp tamáu dŏq pát dỡq nho tâng ki. Cớp án táq sũ tâng nưong ki. Moâm ki án yỗn cũai canŏ́h táq dỡ nưong án. Alới pruam ndỡm cớp mpễq máh palâi. Chơ án pỡq cruang canŏ́h.
33 Ouvi ainda outra parábola: Havia um homem, proprietário, que plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
34 Toâq catữ palâi nho chĩn, cũai ncháu ki ớn máh sũl án toâq ĩt pún án tễ alới ca táq dỡ nưong.
34 E quando chegou o tempo dos frutos, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os seus frutos.
35 Ma cũai táq dỡ nưong ki cỗp máh cũai sũl ncháu. Án ca manoaq, alới toân. Manoaq ễn, alới cachĩt. Manoaq ễn, alới tám chóq tamáu.
35 E os lavradores, apoderando-se dos servos, espancaram um, mataram outro, e a outro apedrejaram.
36 Chơ ncháu ki ớn cũai sũl canŏ́h ễn toâq, toâq clứng hỡn tễ nhũang. Ma alới ca táq dỡ nưong ki táq chóq máh cũai sũl ki machớng nhũang sĩa.
36 Depois enviou ainda outros servos, em maior número do que os primeiros; e fizeram-lhes o mesmo.
37 Toâq parsốt tháng, ncháu ki ớn con samiang án ễn toâq pỡ cũai táq dỡ nưong ki. Án chanchớm neq: ‘Lứq alới yám noap con samiang cứq.’
37 Por último enviou-lhes seu filho, dizendo: A meu filho terão respeito.
38 Ma tữ cũai táq dỡ nưong ki hữm con ncháu nưong toâq, alới sarhống neq: ‘Án nâi la con tŏ́ng ncháu. Hâi! Hái cachĩt chíq án. Ngkíq nheq mun án chu pỡ hái!’
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e apoderemo-nos da sua herança.
39 Chơ alới cỗp con ncháu, âc sadŏ́h aloŏh án tễ nưong, cớp cachĩt loâng án.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 “Ngkíq, toâq ncháu ki pỡq chu nưong, ntrớu án ễ táq chóq alới táq dỡ nưong án?”
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Cũai ki ta‑ỡi Yê-su neq: “Lứq án cachĩt máh cũai sâuq ki. Chơ án yỗn cũai canŏ́h ễn táq dỡ nưong án. Toâq ngư palâi nho chĩn, cũai canŏ́h ki lứq tampễq yỗn ncháu nưong bữn pún án.”
41 Responderam-lhe eles: Fará perecer miseravelmente a esses maus, e arrendará a vinha a outros lavradores, que a seu tempo lhe entreguem os frutos.
42 Chơ Yê-su atỡng loah cũai ki neq: “Nŏ́q riang pai anhia tỡ nai doc tâng tâm saráq Yiang Sursĩ khoiq pai neq:
42 Disse-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular; pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
43 Ngkíq cứq atỡng anhia neq: Yiang Sursĩ tỡ bữn yỗn anhia mut tâng tỗp án sốt, ma án yỗn cũai canŏ́h ễn mut. Máh cũai ki ễ táq ranáq o samoât riang cutễq amia palâi o.
43 Portanto eu vos digo que vos será tirado o reino de Deus, e será dado a um povo que dê os seus frutos.
44 Cũai aléq ma dớm tâng tamáu nâi, án khat loâng. Ma khân tamáu nâi satooh pĩeiq tỗ cũai aléq, cũai ki dưoiq tháng.”
44 E quem cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
45 Tữ máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ cớp máh cũai Pha-rasi sâng Yê-su atỡng máh parnai sacâm ki, alới dáng Yê-su sacâm nâi pai chu alới.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo essas parábolas, entenderam que era deles que Jesus falava.
46 Alới chuaq ngê ễ cỗp Yê-su, ma alới ngcŏh cũai proai, yuaq máh cũai sa‑âm Yê-su la cũai tang bỗq Yiang Sursĩ.
46 E procuravam prendê-lo, mas temeram o povo, porquanto este o tinha por profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.