Mateus 21

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Tữ alới cheq ễ toâq vil Yaru-salem, khoiq toâq vil Bê-phayê ỡt tâng palic dũal O‑li‑vê, Yê-su ớn bar náq tỗp rien tễ án neq:
1 E, quando se aproximaram de Jerusalém, e chegaram a Betfagé, ao Monte das Oliveiras, enviou, então, Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 “Anhia mut tâng vil yáng moat anhia ki. Bo anhia toâq ramŏ́h vil, anhia ramóh muoi acán aséh dễn cớp con án, noau chŏ́q dŏq tâng lác ngki. Anhia leh cớp tếc bar lám charán ki dững pỡ cứq.
2 Ide à aldeia que está defronte de vós, e logo encontrareis uma jumenta presa, e um jumentinho com ela; desprendei-a, e trazei-mos.
3 Khân bữn noau blớh anhia neq: ‘Nŏ́q anhia táq ngkíq?’ ki anhia ta‑ỡi neq: ‘Ncháu hái yoc ễ mian. Moâm án mian, chơ án dững culáh loah yỗn anhia.’”
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, direis que o Senhor os há de mister; e logo os enviará.
4 Máh ramứh nâi rapĩeiq santoiq cũai tang bỗq Yiang Sursĩ khoiq pai tễ mbŏ́q neq:
4 Ora, tudo isto aconteceu para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta, que diz:
5 “Cóq anhia pau atỡng cũai proai tâng vil Yaru-salem neq:
5 Dizei à filha de Sião: Eis que o teu Rei aí te vem,Manso, e assentado sobre uma jumenta,E sobre um jumentinho, filho de animal de carga.
6 Ngkíq alới bar náq tỗp rien tễ Yê-su pỡq táq samoât Yê-su khoiq ớn alới.
6 E, indo os discípulos, e fazendo como Jesus lhes ordenara,
7 Alới dững pỡ Yê-su con cớp acán aséh dễn ki. Cớp alới sữn tampâc alới tâng cloong aséh ki. Chơ Yê-su chỗn ỡt tâng aséh ki.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho, e sobre eles puseram as suas vestes, e fizeram-no assentar em cima.
8 Clứng lứq cũai sữn tampâc alới tâng rana. Bữn cũai mut tâng arưih catráiq déh rambũ dŏq sữn tâng rana hỡ.
8 E muitíssima gente estendia as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos de árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Án ca pỡq nhũang, cớp án ca puai ntun, alới pruam triau casang lứq neq: “Ô-sana! Lứq khễn án ca tễ tŏ́ng toiq puo Davĩt! Sễq Yiang Sursĩ yỗn ŏ́c bốn pỡ cũai ca toâq nhơ ramứh Ncháu. Ô-sana! Lứq khễn Yiang Sursĩ!”
9 E a multidão que ia adiante, e a que seguia, clamava, dizendo: Hosana ao Filho de Davi; bendito o que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas!
10 Bo Yê-su mut tâng vil Yaru-salem, nheq tữh cũai ỡt tâng vil ki parlŏ́ng nhêng, cớp alới blớh neq: “Cũai nâi la noau?”
10 E, entrando ele em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou, dizendo: Quem é este?
11 Cũai clứng ki ta‑ỡi neq: “Nâi la Yê-su. Án la cũai tang bỗq Yiang Sursĩ tễ vil Na-sarễt, cruang Cali-lê.”
11 E a multidão dizia: Este é Jesus, o profeta de Nazaré da Galiléia.
12 Yê-su mut tâng nchŏh Dống Sang Toâr. Cớp án tuih aloŏh nheq tữh cũai chếq chỡng tâng dống sang. Án cutớl cachơng noau lêq práq cớp cachơng noau tacu chếq chớm tariap.
12 E entrou Jesus no templo de Deus, e expulsou todos os que vendiam e compravam no templo, e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas;
13 Án atỡng alới neq: “Tâng tâm saráq Yiang Sursĩ tễ mbŏ́q khoiq pai neq:
13 E disse-lhes: Está escrito: A minha casa será chamada casa de oração; mas vós a tendes convertido em covil de ladrões.
14 Moâm ki, bữn máh cũai sũt cớp cũai yỗt toâq pỡ Yê-su tâng Dống Sang Toâr. Chơ Yê-su táq bán alới ki.
14 E foram ter com ele no templo cegos e coxos, e curou-os.
15 Ma máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ, cớp máh cũai yống rit, alới sâng cutâu lứq tâng mứt tữ alới hữm Yê-su táq ranáq salễh lứq, cớp tữ alới sâng carnễn triau cupo casang lứq neq: “Ô-sana! Lứq khễn án ca tễ tŏ́ng toiq puo Davĩt!”
15 Vendo, então, os principais dos sacerdotes e os escribas as maravilhas que fazia, e os meninos clamando no templo: Hosana ao Filho de Davi, indignaram-se,
16 Ngkíq alới blớh Yê-su neq: “Thâi sâng ma tỡ bữn máh carnễn nâi triau cupo?”
16 E disseram-lhe: Ouves o que estes dizem? E Jesus lhes disse: Sim; nunca lestes: Pela boca dos meninos e das criancinhas de peito tiraste o perfeito louvor?
17 Moâm ki Yê-su loŏh tễ alới, cớp pỡq chu vil Bê-thani ễn. Sadâu ki án bếq tâng vil ki.
17 E, deixando-os, saiu da cidade para Betânia, e ali passou a noite.
18 Poang tarưp parnỡ, bo Yê-su pỡq tâng rana chu loah pỡ vil Yaru-salem, án sâng panhieih.
18 E, de manhã, voltando para a cidade, teve fome;
19 Án hữm nỡm tarúng kễng rana, chơ án pỡq cheq nỡm aluang ki. Án hữm ống sala miat, tỡ bữn palâi ntrớu. Ngkíq án atỡng nỡm aluang ki neq: “Chumát mới tỡ bữn cỡt palâi noâng!”
19 E, avistando uma figueira perto do caminho, dirigiu-se a ela, e não achou nela senão folhas. E disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti! E a figueira secou imediatamente.
20 Tữ tỗp rien tễ Yê-su hữm ranáq nâi, alới sâng dớt lứq cớp alới blớh án neq: “Nŏ́q nỡm aluang nâi cỡt roŏh chái lứq?”
20 E os discípulos, vendo isto, maravilharam-se, dizendo: Como secou imediatamente a figueira?
21 Yê-su ta‑ỡi neq: “Cứq atỡng anhia samoât lứq, khân anhia sa‑âm samoât samơi cớp tỡ bữn bữn mứt catơn-tơn, anhia têq táq machớng cứq khoiq táq chóq aluang nâi tê. Cớp anhia têq táq ranáq canŏ́h hỡ. Têq anhia ớn cóh nâi neq: ‘Mới ravih cớp sapĩl asễng chu dỡq mưt.’ Chơ cóh ki lứq ravih.
21 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não só fareis o que foi feito à figueira, mas até se a este monte disserdes: Ergue-te, e precipita-te no mar, assim será feito;
22 Khân anhia sa‑âm samoât samơi, ramứh ntrớu anhia câu sễq, lứq anhia bữn ramứh ki.”
22 E, tudo o que pedirdes em oração, crendo, o recebereis.
23 Yê-su mut loah pỡ nchŏh Dống Sang Toâr. Bo án atỡng máh cũai tâng ki, bữn máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ cớp máh cũai sốt nheq sâu, alới toâq pỡ ki tê, cớp blớh án neq: “Tễ léq thâi bữn chớc táq ranáq salễh nâi? Noau yỗn thâi bữn chớc nâi?”
23 E, chegando ao templo, acercaram-se dele, estando já ensinando, os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo, dizendo: Com que autoridade fazes isto? e quem te deu tal autoridade?
24 Yê-su ta‑ỡi alới neq: “Cứq ễ blớh anhia muoi ramứh tê. Khân anhia ma ta‑ỡi cứq, ki cứq atỡng tê anhia noau yỗn cứq bữn chớc dŏq táq ranáq nâi.
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Eu também vos perguntarei uma coisa; se ma disserdes, também eu vos direi com que autoridade faço isto.
25 Ranáq batễm Yang táq, tễ léq án bữn chớc táq ranáq ki, tễ Yiang Sursĩ tỡ la tễ cũai?”
25 O batismo de João, de onde era? Do céu, ou dos homens? E pensavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que não o crestes?
26 Ma khân hái ta‑ỡi án pai: ‘Ranáq batễm nâi chống toâq tễ cũai,’ ki hái ngcŏh cũai proai, yuaq alới sa‑âm Yang la cũai tang bỗq Yiang Sursĩ.”
26 E, se dissermos: Dos homens, tememos o povo, porque todos consideram João como profeta.
27 Ngkíq alới ta‑ỡi Yê-su neq: “Hếq tỡ dáng.”
27 E, respondendo a Jesus, disseram: Não sabemos. Ele disse-lhes: Nem eu vos digo com que autoridade faço isto.
28 “Ntrớu anhia chanchớm tễ parnai sacâm nâi? Bữn manoaq, án bữn bar lám con samiang. Mpoaq ki toâq pỡ án ca ai, cớp ớn án neq: ‘Con ơi! Tangái nâi mới pỡq táq ranáq tâng nưong hái, nơ ai.’
28 Mas, que vos parece? Um homem tinha dois filhos, e, dirigindo-se ao primeiro, disse: Filho, vai trabalhar hoje na minha vinha.
29 Con ki ta‑ỡi neq: ‘Cứq tỡ ễq pỡq táq.’ Ma ntun ễn án chanchớm loah; chơ án pỡq táq tâng nưong ki.
29 Ele, porém, respondendo, disse: Não quero. Mas depois, arrependendo-se, foi.
30 “Chơ mpoaq ki toâq pỡ án ca a‑ễm ễn, cớp ớn án machớng ki tê. Con ki ta‑ỡi neq: ‘Ơq.’ Ma án tỡ bữn pỡq.
30 E, dirigindo-se ao segundo, falou-lhe de igual modo; e, respondendo ele, disse: Eu vou, senhor; e não foi.
31 “Bar náq con samiang ki, aléq lứq trĩh cớp puai mứt pahỡm mpoaq?”
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram-lhe eles: O primeiro. Disse-lhes Jesus: Em verdade vos digo que os publicanos e as meretrizes entram adiante de vós no reino de Deus.
32 Yuaq Yang khoiq toâq apáh anhia rana tanoang o, ma anhia tỡ bữn sa‑âm án. Ma máh cũai parỗm práq thễq cớp máh mansễm chếq tỗ, alới lứq noap santoiq Yang. Anhia khoiq hữm chơ máh ranáq ki, ma noâng anhia tỡ bữn ngin lôih lêq cỡt mứt tamái ễn, cớp anhia tỡ bữn noap santoiq Yang.”
32 Porque João veio a vós no caminho da justiça, e não o crestes, mas os publicanos e as meretrizes o creram; vós, porém, vendo isto, nem depois vos arrependestes para o crer.
33 “Anhia tamứng muoi parnai sacâm canŏ́h ễn neq: Bữn manoaq cũai chóh voar nho tâng nưong án. Án táq cantruang pễr nưong ki. Án píq prúng; chơ chĩp tamáu dŏq pát dỡq nho tâng ki. Cớp án táq sũ tâng nưong ki. Moâm ki án yỗn cũai canŏ́h táq dỡ nưong án. Alới pruam ndỡm cớp mpễq máh palâi. Chơ án pỡq cruang canŏ́h.
33 Ouvi, ainda, outra parábola: Houve um homem, pai de família, que plantou uma vinha, e circundou-a de um valado, e construiu nela um lagar, e edificou uma torre, e arrendou-a a uns lavradores, e ausentou-se para longe.
34 Toâq catữ palâi nho chĩn, cũai ncháu ki ớn máh sũl án toâq ĩt pún án tễ alới ca táq dỡ nưong.
34 E, chegando o tempo dos frutos, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os seus frutos.
35 Ma cũai táq dỡ nưong ki cỗp máh cũai sũl ncháu. Án ca manoaq, alới toân. Manoaq ễn, alới cachĩt. Manoaq ễn, alới tám chóq tamáu.
35 E os lavradores, apoderando-se dos servos, feriram um, mataram outro, e apedrejaram outro.
36 Chơ ncháu ki ớn cũai sũl canŏ́h ễn toâq, toâq clứng hỡn tễ nhũang. Ma alới ca táq dỡ nưong ki táq chóq máh cũai sũl ki machớng nhũang sĩa.
36 Depois enviou outros servos, em maior número do que os primeiros; e eles fizeram-lhes o mesmo.
37 Toâq parsốt tháng, ncháu ki ớn con samiang án ễn toâq pỡ cũai táq dỡ nưong ki. Án chanchớm neq: ‘Lứq alới yám noap con samiang cứq.’
37 E, por último, enviou-lhes seu filho, dizendo: Terão respeito a meu filho.
38 Ma tữ cũai táq dỡ nưong ki hữm con ncháu nưong toâq, alới sarhống neq: ‘Án nâi la con tŏ́ng ncháu. Hâi! Hái cachĩt chíq án. Ngkíq nheq mun án chu pỡ hái!’
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e apoderemo-nos da sua herança.
39 Chơ alới cỗp con ncháu, âc sadŏ́h aloŏh án tễ nưong, cớp cachĩt loâng án.
39 E, lançando mão dele, o arrastaram para fora da vinha, e o mataram.
40 “Ngkíq, toâq ncháu ki pỡq chu nưong, ntrớu án ễ táq chóq alới táq dỡ nưong án?”
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Cũai ki ta‑ỡi Yê-su neq: “Lứq án cachĩt máh cũai sâuq ki. Chơ án yỗn cũai canŏ́h ễn táq dỡ nưong án. Toâq ngư palâi nho chĩn, cũai canŏ́h ki lứq tampễq yỗn ncháu nưong bữn pún án.”
41 Dizem-lhe eles: Dará afrontosa morte aos maus, e arrendará a vinha a outros lavradores, que a seu tempo lhe dêem os frutos.
42 Chơ Yê-su atỡng loah cũai ki neq: “Nŏ́q riang pai anhia tỡ nai doc tâng tâm saráq Yiang Sursĩ khoiq pai neq:
42 Diz-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras:A pedra, que os edificadores rejeitaram,essa foi posta por cabeça do ângulo;pelo Senhor foi feito isto,E é maravilhoso aos nossos olhos?
43 Ngkíq cứq atỡng anhia neq: Yiang Sursĩ tỡ bữn yỗn anhia mut tâng tỗp án sốt, ma án yỗn cũai canŏ́h ễn mut. Máh cũai ki ễ táq ranáq o samoât riang cutễq amia palâi o.
43 Portanto, eu vos digo que o reino de Deus vos será tirado, e será dado a uma nação que dê os seus frutos.
44 Cũai aléq ma dớm tâng tamáu nâi, án khat loâng. Ma khân tamáu nâi satooh pĩeiq tỗ cũai aléq, cũai ki dưoiq tháng.”
44 E, quem cair sobre esta pedra, despedaçar-se-á; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Tữ máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ cớp máh cũai Pha-rasi sâng Yê-su atỡng máh parnai sacâm ki, alới dáng Yê-su sacâm nâi pai chu alới.
45 E os príncipes dos sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas palavras, entenderam que falava deles;
46 Alới chuaq ngê ễ cỗp Yê-su, ma alới ngcŏh cũai proai, yuaq máh cũai sa‑âm Yê-su la cũai tang bỗq Yiang Sursĩ.
46 E, pretendendo prendê-lo, recearam o povo, porquanto o tinham por profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.