Mateus 20

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 “Yiang Sursĩ táq sốt la samoât riang cũai ncháu nưong nho. Tễ cláih lứq án pỡq chuaq cũai tuthễ táq ranáq tâng nưong án.
1 Jesus disse:
2 Ncháu ki pruam yỗn cóng pỡ cũai tuthễ ki muoi tangái muoi ŏ́c práq. Chơ án ớn alới pỡq táq ranáq tâng nưong án.
2 Ele combinou com eles o salário de costume, isto é, uma moeda de prata por dia, e mandou que fossem trabalhar na sua plantação.
3 Toâq mandang cháh, án pỡq chuaq sĩa cũai tuthễ yỗn táq ranáq tâng nưong án. Án pỡq tâng dỗng, chơ án ramóh máh cũai tayứng ngki tỡ bữn táq ranáq ntrớu.
3 Às nove horas, saiu outra vez, foi até a praça do mercado e viu ali alguns homens que não estavam fazendo nada.
4 Ngkíq án atỡng alới neq: ‘Anhia pỡq táq ranáq tâng nưong cứq. Cứq yỗn anhia bữn cóng tễ máh ranáq anhia táq.’
4 Então disse: “Vão vocês também trabalhar na minha plantação de uvas, e eu pagarei o que for justo.”
5 “Ngkíq alới ki pỡq. Toâq mandang toâng cớp mandang priang, ncháu ki pỡq sĩa chuaq cũai tuthễ cớp ớn noau pỡq táq tâng nưong án.
5 — E eles foram. Ao meio-dia e às três horas da tarde o dono da plantação fez a mesma coisa com outros trabalhadores.
6 Cớp toâq moat mandang ralóh, ncháu ki pỡq sĩa pỡ dỗng. Án ramóh cũai canŏ́h ễn ca tỡ bữn táq ranáq ntrớu tê. Chơ án blớh máh cũai ki neq: ‘Nŏ́q nheq tangái anhia ỡt níc nnâi, tỡ bữn táq ntrớu?’
6 Eram quase cinco horas da tarde quando ele voltou à praça. Viu outros homens que ainda estavam ali e perguntou: “Por que vocês estão o dia todo aqui sem fazer nada?”
7 “Alới ki ta‑ỡi neq: ‘Cỗ tỡ bữn noau arô hếq yỗn tuthễ.’
7 — “É porque ninguém nos contratou!” — responderam eles.
8 “Toâq tabữ khoiq cheq sadâu, ncháu ki ớn ranễng án neq: ‘Pỡq arô máh cũai tuthễ cớp yỗn práq cóng pỡ alới. Nhũang lứq, án yỗn alới ca toâq táq ntun. Moâm ki, yỗn alới ca toâq táq nhũang ễn.’
8 — No fim do dia, ele disse ao administrador: “Chame os trabalhadores e faça o pagamento, começando com os que foram contratados por último e terminando pelos primeiros.”
9 “Alới ca táq ranáq bo mandang ralóh toâq pỡ ncháu; chơ ncháu yỗn alới bữn muoi noaq muoi ŏ́c práq.
9 — Os homens que começaram a trabalhar às cinco horas da tarde receberam uma moeda de prata cada um.
10 Ngkíq máh cũai ca toâq táq ranáq nhũang, alới chanchớm alới bữn práq sa‑ữi hỡn tễ cũai ca táq ntun. Ma tữ alới toâq pỡ ncháu, ncháu ki yỗn alới bữn muoi noaq muoi ŏ́c práq tê.
10 Então os primeiros que tinham sido contratados pensaram que iam receber mais; porém eles também receberam uma moeda de prata cada um.
11 Moâm alới ĩt práq, chơ alới rasuon cớp ncháu ki.
11 Pegaram o dinheiro e começaram a resmungar contra o patrão,
12 Alới pai neq: ‘Máh cũai toâq táq ntun, alới táq mahỗi sâng. Ma hếq, ki hếq táq nhứp bữ. Hếq chĩuq tiang phũac cớp chĩuq lakéh nheq tangái. Ma nŏ́q ncháu yỗn práq cóng hếq machớng alới ki.’
12 dizendo: “Estes homens que foram contratados por último trabalharam somente uma hora, mas nós aguentamos o dia todo debaixo deste sol quente. No entanto, o pagamento deles foi igual ao nosso!”
13 “Ma ncháu ki ta‑ỡi manoaq tễ alới ki neq: ‘Yớu ơi! Cứq tỡ bữn lôp anhia. Anhia khoiq pruam cớp cứq chơ, anhia táq muoi tangái, cứq yỗn anhia muoi ŏ́c práq.
13 — Aí o dono disse a um deles: “Escute, amigo! Eu não fui injusto com você. Você não concordou em trabalhar o dia todo por uma moeda de prata?
14 Ngkíq anhia ĩt práq cóng anhia, chơ anhia chu. Khân cứq ễ yỗn máh cũai ca toâq táq ntun lĩ-ralĩ cớp anhia,
14 Pegue o seu pagamento e vá embora. Pois eu quero dar a este homem, que foi contratado por último, o mesmo que dei a você.
15 ki têq cứq táq ngkíq cớp práq cứq, ma tỡ bữn? Nŏ́q anhia sâng ngua toâq anhia hữm cứq táq ranáq o?’”
15 Por acaso não tenho o direito de fazer o que quero com o meu próprio dinheiro? Ou você está com inveja somente porque fui bom para ele?”
16 “Ngkíq, alới ca ntun tháng, nỡ‑ra alới lứq bữn nhũang. Cớp alới ca nhũang sanua, nỡ‑ra alới ntun tháng.”
16 E Jesus terminou, dizendo:
17 Bo Yê-su chỗn chu vil Yaru-salem, án dững ống tỗp rien tễ án sâng pỡq cớp án. Bo alới pỡq tâng rana, Yê-su atỡng alới neq:
17 Quando Jesus estava subindo para Jerusalém, chamou os discípulos para um lado e falou com eles em particular, enquanto caminhavam. Ele disse:
18 “Anhia tamứng! Hái chỗn pỡ vil Yaru-salem. Ỡt ngki noau ễ chiau Con Yiang Cỡt Cũai pỡ atĩ máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ cớp máh cũai yống rit. Alới ki ễ anoat án cóq cuchĩt.
18 — Escutem! Nós estamos indo para Jerusalém, onde o
19 Chơ alới ễ chiau án pỡ cũai tỡ cỡn cũai I-sarel hỡ. Cũai ki ayê ra‑ac án, proaih án, cớp téh án tâng aluang sangcáng. Ma catâm tangái pái, án yuor tamoong loah.”
19 e o entregarão aos não judeus. Estes vão zombar dele, bater nele e crucificá-lo; mas no terceiro dia ele será ressuscitado.
20 Moâm ki, lacuoi Sê-badê cớp bar náq con samiang án toâq pỡ Yê-su. Mansễm ki sacốh racớl yáng moat Yê-su cớp sễq muoi ramứh tễ Yê-su.
20 Então a mãe dos filhos de Zebedeu chegou com os seus filhos perto de Jesus, curvou-se e pediu a ele um favor.
21 Yê-su blớh án neq: “Ramứh ntrớu mới yoc ễ bữn?”
21 — O que é que você quer? — perguntou Jesus. Ela respondeu: — Prometa que, quando o senhor se tornar Rei, estes meus dois filhos sentarão à sua direita e à sua esquerda.
22 Ma Yê-su ta‑ỡi alới pái náq ki neq: “Anhia tỡ dáng dếh ŏ́c anhia sễq! Rơi tỡ, anhia nguaiq muoi tangan cớp cứq?”
22 Jesus disse aos dois filhos dela: — Podemos! — responderam eles.
23 Chơ Yê-su atỡng loah alới neq: “Lứq nỡ‑ra anhia cóq nguaiq muoi tangan cớp cứq tê. Ma cứq tỡ têq yỗn anhia tacu coah atoam cớp coah avêr cứq. Ranáq nâi ống Mpoaq cứq toâp têq rưoh.”
23 Então Jesus disse:
24 Tữ muoi chít náq canŏ́h tâng tỗp rien tễ Yê-su khoiq sâng ranáq nâi, alới ũan lứq chóq bar náq sễm ai ki.
24 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, ficaram zangados com os dois irmãos.
25 Ngkíq Yê-su arô tỗp ki toâq pỡ án. Cớp án atỡng alới neq: “Anhia khoiq dáng chơ cũai sốt tâng dỡi nâi, alới yoc cũai proai táq sũl alới; chơ alới padâm cớp táq túh coat lứq cũai proai.
25 Então Jesus chamou todos para perto de si e disse:
26 Ma anhia chỗi táq samoât ngkíq. Cũai aléq yoc ễ cỡt toâr tâng tỗp anhia, cóq án cỡt ayững atĩ anhia.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, quem quiser ser importante, que sirva os outros,
27 Cớp cũai aléq ma yoc ễ cỡt toâr clữi nheq tễ canŏ́h tâng tỗp anhia, cóq án cỡt sũl anhia.
27 e quem quiser ser o primeiro, que seja o escravo de vocês.
28 Machớng ki tê, Con Yiang Cỡt Cũai khoiq toâq tỡ ễq noau hâu án, ma án yoc ễ hâu cũai canŏ́h. Cớp án pláih rangứh án chĩuq cuchĩt tang yỗn nheq tữh cũai têq bữn tamoong.”
28 Porque até o
29 Bo Yê-su cớp tỗp rien tễ án loŏh tễ vil Yê-ri-cô, bữn clứng cũai puai án.
29 Quando Jesus e os discípulos estavam saindo de Jericó, uma grande multidão seguia Jesus.
30 Bữn bar náq samiang sũt moat ỡt tacu kễng rana. Tữ alới sâng Yê-su pỡq pha cheq alới, alới sabau casang lứq neq: “Ncháu tễ tŏ́ng toiq Davĩt ơi! Sễq Ncháu sarũiq táq hếq nứng!”
30 Dois cegos, sentados na beira do caminho, ouviram alguém dizer que ele estava passando e começaram a gritar: — Senhor,
31 Máh cũai clứng ki nhôp alới bar náq cũai sũt ki, cớp atỡng alới neq: “Chỗi tabỗq!”
31 A multidão os repreendeu e mandou que calassem a boca, mas eles gritaram ainda mais: — Senhor, Filho de Davi, tenha pena de nós!
32 Ngkíq Yê-su tangứt. Án arô bar náq ki cớp blớh alới neq: “Ramứh ntrớu anhia yoc cứq táq yỗn anhia?”
32 Então Jesus parou, chamou os cegos e perguntou:
33 Alới ta‑ỡi neq: “Ncháu ơi! Sễq Ncháu táq yỗn moat hếq cỡt blang!”
33 — Senhor, queremos poder enxergar! — responderam eles.
34 Yê-su sâng sarũiq táq alới, chơ án satoaq atĩ tâng moat alới. Bo ki toâp moat alới cỡt blang. Chơ alới puai Yê-su.
34 Jesus teve pena dos cegos e tocou nos olhos deles. No mesmo instante eles puderam ver e então seguiram Jesus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.