Marcos 9
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH
1 Yê-su atỡng alới ễn neq: “Cứq atỡng anhia samoât lứq, bữn cũai ỡt tayứng ntốq nâi sanua, alới tỡ yũah cuchĩt toau toâq alới bữn hữm Yiang Sursĩ táq sốt cớp bữn chớc lứq.”
1 E Jesus terminou, dizendo:
2 Vớt tapoât tangái, Yê-su dững Phi-er, Yacỡ, cớp Yang chỗn cớp án tâng cóh cuti. Ống alới pỗn náq toâp ỡt ngki. Chơ Yê-su samblớt cỡt roâp mpha ễn yáng moat alới pái náq ki.
2 Seis dias depois, Jesus foi para um monte alto, levando consigo somente Pedro, Tiago e João. Ali, eles viram a aparência de Jesus mudar.
3 Tampâc Yê-su cỡt cloc claq sarbal moat. Tỡ bữn noau têq táq aroâiq cloc ariang aroâiq ki.
3 A sua roupa ficou muito branca e brilhante, mais do que qualquer lavadeira seria capaz de deixar.
4 Chơ alới hữm Ê-li cớp Môi-se ỡt ngki tê. Alới táq ntỡng cớp Yê-su.
4 E os três discípulos viram Elias e Moisés conversando com Jesus.
5 Phi-er atỡng Yê-su neq: “Thâi ơi! Hái ỡt nâi la o lứq. Hếq ễ táq pái lám nloâh, muoi lám yỗn thâi, muoi lám yỗn Môi-se, cớp muoi lám ễn yỗn Ê-li.”
5 Então Pedro disse a Jesus: — Mestre, como é bom estarmos aqui! Vamos armar três barracas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Ma Phi-er chuaq pai tỡ cỡt ŏ́c, yuaq alới pái náq sâng ngcŏh lứq.
6 Pedro não sabia o que deveria dizer, pois ele e os outros dois discípulos estavam apavorados.
7 Chơ ramứl sễng clũom catáng alới. Cớp bữn sưong sabau atỡng tễ ramứl ki neq: “Nâi la Con cứq, án ca cứq ayooq lứq. Ntrớu án atỡng, cóq anhia tamứng cớp trĩh án.”
7 Logo depois, uma nuvem os cobriu, e dela veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho querido. Escutem o que ele diz!
8 Bo ki toâp alới pái náq carlang nhêng chu nâi chu ki, ma alới tỡ bữn hữm noau noâng, ống manoaq Yê-su toâp ỡt cớp alới.
8 Aí os discípulos olharam em volta e viram somente Jesus com eles.
9 Bo alới sễng tễ cóh, Yê-su patâp alới neq: “Máh ranáq anhia khoiq hữm ki, chỗi atỡng yỗn cũai canŏ́h dáng tễ nhũang cứq, Con Yiang Cỡt Cũai, cuchĩt, chơ tamoong loah tễ ping.”
9 Quando estavam descendo do monte, Jesus mandou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem ressuscitasse.
10 Ngkíq alới trĩh parnai Yê-su patâp. Ma alới manoaq blớh manoaq: “Ntrớu án pai, án tamoong loah tễ ping?”
10 Eles obedeceram à ordem, mas discutiram entre si sobre o que queria dizer essa ressurreição.
11 Chơ alới blớh Yê-su neq: “Nŏ́q cũai yống rit pai Ê-li cóq toâq nhũang Crĩt?”
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os
12 Yê-su ta‑ỡi alới neq: “Ê-li lứq toâq nhũang dŏq atức dũ ramứh yỗn cỡt tamái loah. Khân ngkíq, nŏ́q parnai Yiang Sursĩ khoiq chĩc atỡng tễ Con Yiang Cỡt Cũai cóq chĩuq sa‑ữi ramứh túh coat cớp noau tỡ bữn yám noap án?
12 Ele respondeu:
13 Ma cứq atỡng anhia, lứq Ê-li khoiq toâq chơ. Ma ranáq ntrớu noau yoc ễ táq chóq án, alới khoiq táq chơ; cỡt rapĩeiq parnai noau khoiq chĩc nhũang tễ án.”
13 Eu afirmo a vocês que Elias já veio, e o maltrataram como quiseram, conforme as Escrituras dizem a respeito dele.
14 Tữ Yê-su cớp pái náq ki chu loah pỡ yớu alới, alới hữm bữn clứng cũai toâq rôm mpễr tỗp rien tễ Yê-su. Cớp bữn cũai yống rit rasuon cớp alới.
14 Quando eles chegaram perto dos outros discípulos, viram uma grande multidão em volta deles e alguns mestres da Lei discutindo com eles.
15 Tữ cũai clứng ki hữm Yê-su, alới santar cớp lúh chu án, chơ cubán cusũan án.
15 Quando o povo viu Jesus, todos ficaram admirados e correram logo para o cumprimentarem.
16 Yê-su blớh alới neq: “Ntrớu anhia rasuon cớp tỗp rien tễ cứq?”
16 Jesus perguntou aos discípulos:
17 Bữn manoaq tễ cũai clứng ki ta‑ỡi neq: “Thâi ơi! Cứq dững con samiang cứq toâq pỡ thâi yuaq bữn yiang sâuq táq yỗn án cỡt ngong.
17 Um homem que estava na multidão respondeu: — Mestre, eu trouxe o meu filho para o senhor, porque ele está dominado por um espírito mau e não pode falar.
18 Toâq yiang sâuq táq án, yiang ki atáih án tâng cutễq. Chơ rapooh loŏh tễ bỗq án, án carữot canễng tabang, cớp tỗ chác án cỡt coang nheq. Cứq khoiq canưi tỗp rien tễ thâi yỗn alới tuih aloŏh yiang sâuq ki, ma alới tuih tỡ riap.”
18 Sempre que o espírito ataca o meu filho, joga-o no chão, e ele começa a espumar e a ranger os dentes; e ele está ficando cada vez mais fraco. Já pedi aos discípulos do senhor que expulsassem o espírito, mas eles não conseguiram.
19 Yê-su blớh loah alới neq: “Ơ anhia ca ỡt tâng dỡi nâi ơi! Lứq anhia tỡ bữn sa‑âm. Noâng máh léq dũn cứq ỡt cớp anhia? Noâng máh léq dũn cứq cóq chĩuq cớp tanhĩr anhia tỡ bữn sa‑âm. Âu, anhia dững con ki toâq pỡ cứq.”
19 Jesus disse:
20 Chơ alới dững carnễn samiang ki toâq pỡ Yê-su. Tữ yiang sâuq hữm Yê-su, án carvứt tứng-tooc carnễn ki. Chơ carnễn ki dớm tâng cutễq, cớp palŏ́h tỗ tứng-tooc. Cớp bữn rapooh loŏh tễ bỗq án hỡ.
20 Quando o levaram, o espírito viu Jesus e sacudiu com força o menino. Ele caiu e começou a rolar no chão, espumando pela boca.
21 Yê-su blớh mpoaq carnễn ki neq: “Maléq dũn án a‑ĩ ngkíq?”
21 Aí Jesus perguntou ao pai: O pai respondeu: — Ele está assim desde pequeno.
22 Mpoaq ki ta‑ỡi: “Tễ án cớt cớt. Sa‑ữi trỗ yiang sâuq bốh án tâng ũih cớp amớt án tâng dỡq yỗn án cuchĩt. Ma khân têq thâi táq ntrớu, sễq thâi ayooq táq cớp chuai hếq nứng.”
22 Muitas vezes o espírito o joga no fogo e na água para matá-lo. Mas, se o senhor pode, então nos ajude. Tenha pena de nós!
23 Yê-su blớh loah án neq: “Nŏ́q mới pai, ‘Khân têq thâi táq ntrớu?’ Khân cũai aléq lứq sa‑âm, ramứh ntrớu la têq nheq.”
23 Jesus respondeu:
24 Bo ki toâp mpoaq ki pai casang lứq neq: “Lứq cứq sa‑âm! Sễq thâi chuai cứq táh chíq mứt tỡ bữn sa‑âm!”
24 Então o pai gritou: — Eu tenho fé! Ajude-me a ter mais fé ainda!
25 Tữ Yê-su hữm clứng cũai toâq talốm parnơi, án sưoq yiang sâuq ki neq: “Yiang ca táq yỗn án cỡt ngong cớp túng, cứq ớn mới loŏh tễ tỗ án, cớp chỗi mut noâng.”
25 Quando Jesus viu que muita gente estava se juntando ao redor dele, ordenou ao espírito mau:
26 Yiang sâuq ki hễr casang lứq cớp carvứt con ki tứng-tooc, chơ loŏh tễ tỗ án. Carnễn ki samoât riang cuchĩt, cớp sa‑ữi náq pai: “Án khoiq án cuchĩt chơ.”
26 O espírito gritou, sacudiu o menino e saiu dele, deixando-o como morto. Por isso todos diziam que ele havia morrido.
27 Ma Yê-su tếc yỗn án yuor, chơ án yuor tayứng.
27 Mas Jesus pegou o menino pela mão e o ajudou a ficar de pé.
28 Tữ Yê-su cớp tỗp rien tễ án mut tâng dống, chơ tỗp rien tễ án blớh án neq: “Nŏ́q hếq tuih yiang sâuq ki tỡ riap?”
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que foi que nós não pudemos expulsar aquele espírito?
29 Yê-su ta‑ỡi alới neq: “Khân anhia tỡ bữn câu samoât samơi, lứq anhia tỡ riap tuih yiang sâuq ariang án ki.”
29 Jesus respondeu:
30 Chơ alới loŏh tễ ntốq ki, cớp pỡq luat cruang Cali-lê. Ma Yê-su tỡ ễq cũai canŏ́h dáng chu léq án ễ pỡq, yuaq án yoc atỡng ống tỗp rien tễ án sâng.
30 Jesus e os discípulos saíram daquele lugar e continuaram atravessando a Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse onde ele estava
31 Án atỡng alới neq: “Cheq noau ễ chiau cứq, Con Yiang Cỡt Cũai, pỡ atĩ cũai sốt. Alới ki lứq cachĩt cứq, ma vớt pái tangái cứq tamoong loah.”
31 porque estava ensinando os discípulos. Ele lhes dizia:
32 Tỗp rien tễ Yê-su tỡ bữn sapúh santoiq ki, ma alới tỡ khớn blớh án tễ ŏ́c ki.
32 Eles não entendiam o que Jesus dizia, mas tinham medo de perguntar.
33 Moâm ki alới toâq pỡ vil Cabê-na-um. Toâq alới mut tâng dống, Yê-su blớh alới neq: “Bo hái pỡq tâng rana, ntrớu anhia ratoai?”
33 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Cafarnaum. Quando já estavam em casa, Jesus perguntou aos doze discípulos:
34 Ma alới ki ravưl sâng tỡ dáng ntrớu ễ ta‑ỡi, yuaq bo alới pỡq tâng rana, alới rasuon noau tễ tỗp alới toâr clữi nheq tễ canŏ́h.
34 Mas eles ficaram calados porque no caminho tinham discutido sobre qual deles era o mais importante.
35 Yê-su tacu cớp arô muoi chít la bar náq, chơ án atỡng alới neq: “Cũai aléq yoc ễ táq sốt pỡng yớu, án cóq cỡt pưn yớu, cớp táq ranáq yỗn nheq tữh cũai canŏ́h.”
35 Jesus sentou-se, chamou os doze e lhes disse:
36 Moâm ki Yê-su tếc manoaq carnễn, cớp yỗn carnễn ki tayứng mpứng dĩ tỗp rien tễ án. Chơ án ca‑ữ carnễn ki, cớp atỡng alới neq:
36 Aí segurou uma criança e a pôs no meio deles. E, abraçando-a, disse aos discípulos:
37 “Cũai aléq ma roap manoaq carnễn máh nâi cỗ án sa‑âm cứq, cũai ki lứq roap cứq tê. Cớp cũai aléq roap cứq, tỡ cỡn cũai ki roap ống cứq, ma cũai ki roap dếh án ca ớn cứq toâq pỡ nâi.”
37 — Aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará também me recebendo. E quem me receber não recebe somente a mim, mas também aquele que me enviou.
38 Chơ Yang atỡng Yê-su neq: “Thâi ơi! Hếq khoiq hữm manoaq cũai tuih aloŏh yiang sâuq, cớp án talếq ramứh thâi. Ma hếq tỡ yỗn án táq noâng ranáq ngkíq, yuaq án tỡ bữn tễ tỗp hái.”
38 João disse: — Mestre, vimos um homem que expulsa demônios pelo poder do nome do senhor, mas nós o proibimos de fazer isso porque ele não é do nosso grupo.
39 Ma Yê-su atỡng loah án neq: “Anhia chỗi catáng án, yuaq tỡ bữn cũai aléq ma têq táq ranáq salễh nhơ ramứh cứq, chơ mahỗi ễn táq ntỡng tỡ o tễ cứq.
39 Jesus respondeu:
40 Cũai aléq ma tỡ bữn sanũi hái, nâi la riang án chuai hái tê.
40 Porque quem não é contra nós é por nós.
41 Cứq atỡng anhia samoât lứq, khân cũai aléq yỗn anhia nguaiq muoi cachoc dỡq yuaq anhia bữn muoi mứt cớp Crĩt, lứq án ki tỡ bữn ŏ́q cóng tễ ranáq án táq.”
41 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem der um copo de água a vocês, porque vocês são de Cristo, com toda a certeza receberá a sua recompensa.
42 “Khân cũai aléq ma radững manoaq carnễn ca khoiq sa‑âm cứq, yỗn tỡ bữn sa‑âm noâng cứq, pĩeiq lứq noau alễu tamáu toâr tâng tacong án, cớp apŏ́ng án tâng dỡq mưt, nhũang án ễ radững carnễn ki calỡih táh cứq.
42 Jesus continuou:
43 Khân atĩ anhia ma radững anhia táq lôih, cóq anhia cŏ́h chíq atĩ anhia. Khaq anhia ỡt tamoong cớp bữn mut tâng ntốq Yiang Sursĩ sốt, bữn atĩ talút, saláng bữn dũ bar coah atĩ ma anhia mut tâng pống sarloac. Tâng ntốq ki bữn ũih blữ tỡ nai pât.
43 Se uma das suas mãos faz com que você peque, corte-a fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com uma só mão do que ter as duas e ir para o inferno, onde o fogo nunca se apaga.
44 Cớp bữn mpang rooc cha sâiq cũai, ma mpang ki tỡ nai cuchĩt cớp ũih tỡ nai pât.
44 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
45 Khân ayững anhia ma radững anhia táq lôih, cóq anhia cŏ́h chíq ayững anhia. Khaq anhia ỡt tamoong cớp bữn mut tâng ntốq Yiang Sursĩ sốt bữn ayững talút, saláng bữn dũ bar coah ayững ma Yiang Sursĩ voang anhia tâng pống sarloac.
45 Se um dos seus pés faz com que você peque, corte-o fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna aleijado do que ter os dois pés e ser jogado no inferno.
46 Tâng ntốq ki bữn mpang rooc cha sâiq cũai, ma mpang ki tỡ nai cuchĩt cớp ũih tỡ nai pât.
46 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
47 Khân moat anhia ma radững anhia táq lôih, cóq anhia culáiq chíq moat anhia. Khaq anhia pứt muoi ŏ́c moat ma bữn mut tâng ntốq Yiang Sursĩ sốt, saláng bữn dũ bar ŏ́c moat ma Yiang Sursĩ voang anhia tâng pống sarloac.
47 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o! Pois é melhor você entrar no
48 Tâng ntốq ki bữn mpang rooc cha sâiq cũai, ma mpang ki tỡ nai cuchĩt cớp ũih tỡ nai pât.
48 Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.
49 “Nỡ‑ra dũ náq cóq ramóh túh coat, nŏ́q têq alới cỡt báq bĩq.
49 — Pois todas as pessoas serão
50 Boi la crơng o. Ma khân boi cỡt ntiah, nŏ́q ễ táq yỗn cỡt báq loah? Cóq anhia cỡt samoât báq pachóc; cóq ỡt ratoi parnơi, cớp manoaq saryóq manoaq.”
50 O sal é uma coisa útil; mas, se perder o gosto, como é que vocês poderão lhe dar gosto de novo? Tenham sal em vocês mesmos e vivam em paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.