Marcos 9
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB
1 Yê-su atỡng alới ễn neq: “Cứq atỡng anhia samoât lứq, bữn cũai ỡt tayứng ntốq nâi sanua, alới tỡ yũah cuchĩt toau toâq alới bữn hữm Yiang Sursĩ táq sốt cớp bữn chớc lứq.”
1 Disse-lhes mais: Em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que de modo nenhum provarão a morte até que vejam o reino de Deus já chegando com poder.
2 Vớt tapoât tangái, Yê-su dững Phi-er, Yacỡ, cớp Yang chỗn cớp án tâng cóh cuti. Ống alới pỗn náq toâp ỡt ngki. Chơ Yê-su samblớt cỡt roâp mpha ễn yáng moat alới pái náq ki.
2 Seis dias depois tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago, e a João, e os levou à parte sós, a um alto monte; e foi transfigurado diante deles;
3 Tampâc Yê-su cỡt cloc claq sarbal moat. Tỡ bữn noau têq táq aroâiq cloc ariang aroâiq ki.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes, extremamente brancas, tais como nenhum lavandeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Chơ alới hữm Ê-li cớp Môi-se ỡt ngki tê. Alới táq ntỡng cớp Yê-su.
4 E apareceu-lhes Elias com Moisés, e falavam com Jesus.
5 Phi-er atỡng Yê-su neq: “Thâi ơi! Hái ỡt nâi la o lứq. Hếq ễ táq pái lám nloâh, muoi lám yỗn thâi, muoi lám yỗn Môi-se, cớp muoi lám ễn yỗn Ê-li.”
5 Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Mestre, bom é estarmos aqui; façamos, pois, três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
6 Ma Phi-er chuaq pai tỡ cỡt ŏ́c, yuaq alới pái náq sâng ngcŏh lứq.
6 Pois não sabia o que havia de dizer, porque ficaram atemorizados.
7 Chơ ramứl sễng clũom catáng alới. Cớp bữn sưong sabau atỡng tễ ramứl ki neq: “Nâi la Con cứq, án ca cứq ayooq lứq. Ntrớu án atỡng, cóq anhia tamứng cớp trĩh án.”
7 Nisto veio uma nuvem que os cobriu, e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Bo ki toâp alới pái náq carlang nhêng chu nâi chu ki, ma alới tỡ bữn hữm noau noâng, ống manoaq Yê-su toâp ỡt cớp alới.
8 De repente, tendo olhado em redor, não viram mais a ninguém consigo, senão só a Jesus.
9 Bo alới sễng tễ cóh, Yê-su patâp alới neq: “Máh ranáq anhia khoiq hữm ki, chỗi atỡng yỗn cũai canŏ́h dáng tễ nhũang cứq, Con Yiang Cỡt Cũai, cuchĩt, chơ tamoong loah tễ ping.”
9 Enquanto desciam do monte, ordenou-lhes que a ninguém contassem o que tinham visto, até que o Filho do homem ressurgisse dentre os mortos.
10 Ngkíq alới trĩh parnai Yê-su patâp. Ma alới manoaq blớh manoaq: “Ntrớu án pai, án tamoong loah tễ ping?”
10 E eles guardaram o caso em segredo, indagando entre si o que seria o ressurgir dentre os mortos.
11 Chơ alới blớh Yê-su neq: “Nŏ́q cũai yống rit pai Ê-li cóq toâq nhũang Crĩt?”
11 Então lhe perguntaram: Por que dizem os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
12 Yê-su ta‑ỡi alới neq: “Ê-li lứq toâq nhũang dŏq atức dũ ramứh yỗn cỡt tamái loah. Khân ngkíq, nŏ́q parnai Yiang Sursĩ khoiq chĩc atỡng tễ Con Yiang Cỡt Cũai cóq chĩuq sa‑ữi ramứh túh coat cớp noau tỡ bữn yám noap án?
12 Respondeu-lhes Jesus: Na verdade Elias havia de vir primeiro, a restaurar todas as coisas; e como é que está escrito acerca do Filho do homem que ele deva padecer muito a ser aviltado?
13 Ma cứq atỡng anhia, lứq Ê-li khoiq toâq chơ. Ma ranáq ntrớu noau yoc ễ táq chóq án, alới khoiq táq chơ; cỡt rapĩeiq parnai noau khoiq chĩc nhũang tễ án.”
13 Digo-vos, porém, que Elias já veio, e fizeram-lhe tudo quanto quiseram, como dele está escrito.
14 Tữ Yê-su cớp pái náq ki chu loah pỡ yớu alới, alới hữm bữn clứng cũai toâq rôm mpễr tỗp rien tễ Yê-su. Cớp bữn cũai yống rit rasuon cớp alới.
14 Quando chegaram aonde estavam os discípulos, viram ao redor deles uma grande multidão, e alguns escribas a discutirem com eles.
15 Tữ cũai clứng ki hữm Yê-su, alới santar cớp lúh chu án, chơ cubán cusũan án.
15 E logo toda a multidão, vendo a Jesus, ficou grandemente surpreendida; e correndo todos para ele, o saudavam.
16 Yê-su blớh alới neq: “Ntrớu anhia rasuon cớp tỗp rien tễ cứq?”
16 Perguntou ele aos escribas: Que é que discutis com eles?
17 Bữn manoaq tễ cũai clứng ki ta‑ỡi neq: “Thâi ơi! Cứq dững con samiang cứq toâq pỡ thâi yuaq bữn yiang sâuq táq yỗn án cỡt ngong.
17 Respondeu-lhe um dentre a multidão: Mestre, eu te trouxe meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Toâq yiang sâuq táq án, yiang ki atáih án tâng cutễq. Chơ rapooh loŏh tễ bỗq án, án carữot canễng tabang, cớp tỗ chác án cỡt coang nheq. Cứq khoiq canưi tỗp rien tễ thâi yỗn alới tuih aloŏh yiang sâuq ki, ma alới tuih tỡ riap.”
18 e este, onde quer que o apanha, convulsiona-o, de modo que ele espuma, range os dentes, e vai definhando; e eu pedi aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
19 Yê-su blớh loah alới neq: “Ơ anhia ca ỡt tâng dỡi nâi ơi! Lứq anhia tỡ bữn sa‑âm. Noâng máh léq dũn cứq ỡt cớp anhia? Noâng máh léq dũn cứq cóq chĩuq cớp tanhĩr anhia tỡ bữn sa‑âm. Âu, anhia dững con ki toâq pỡ cứq.”
19 Ao que Jesus lhes respondeu: ó geração incrédula! até quando estarei convosco? até quando vos hei de suportar? Trazei-mo.
20 Chơ alới dững carnễn samiang ki toâq pỡ Yê-su. Tữ yiang sâuq hữm Yê-su, án carvứt tứng-tooc carnễn ki. Chơ carnễn ki dớm tâng cutễq, cớp palŏ́h tỗ tứng-tooc. Cớp bữn rapooh loŏh tễ bỗq án hỡ.
20 Então lho trouxeram; e quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o convulsionou; e o endemoninhado, caindo por terra, revolvia-se espumando.
21 Yê-su blớh mpoaq carnễn ki neq: “Maléq dũn án a‑ĩ ngkíq?”
21 E perguntou Jesus ao pai dele: Há quanto tempo sucede-lhe isto? Respondeu ele: Desde a infância;
22 Mpoaq ki ta‑ỡi: “Tễ án cớt cớt. Sa‑ữi trỗ yiang sâuq bốh án tâng ũih cớp amớt án tâng dỡq yỗn án cuchĩt. Ma khân têq thâi táq ntrớu, sễq thâi ayooq táq cớp chuai hếq nứng.”
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo, e na água, para o destruir; mas se podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Yê-su blớh loah án neq: “Nŏ́q mới pai, ‘Khân têq thâi táq ntrớu?’ Khân cũai aléq lứq sa‑âm, ramứh ntrớu la têq nheq.”
23 Ao que lhe disse Jesus: Se podes!-tudo é possível ao que crê.
24 Bo ki toâp mpoaq ki pai casang lứq neq: “Lứq cứq sa‑âm! Sễq thâi chuai cứq táh chíq mứt tỡ bữn sa‑âm!”
24 Imediatamente o pai do menino, clamando, {com lágrimas} disse: Creio! Ajuda a minha incredulidade.
25 Tữ Yê-su hữm clứng cũai toâq talốm parnơi, án sưoq yiang sâuq ki neq: “Yiang ca táq yỗn án cỡt ngong cớp túng, cứq ớn mới loŏh tễ tỗ án, cớp chỗi mut noâng.”
25 E Jesus, vendo que a multidão, correndo, se aglomerava, repreendeu o espírito imundo, dizendo: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai dele, e nunca mais entres nele.
26 Yiang sâuq ki hễr casang lứq cớp carvứt con ki tứng-tooc, chơ loŏh tễ tỗ án. Carnễn ki samoât riang cuchĩt, cớp sa‑ữi náq pai: “Án khoiq án cuchĩt chơ.”
26 E ele, gritando, e agitando-o muito, saiu; e ficou o menino como morto, de modo que a maior parte dizia: Morreu.
27 Ma Yê-su tếc yỗn án yuor, chơ án yuor tayứng.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu; e ele ficou em pé.
28 Tữ Yê-su cớp tỗp rien tễ án mut tâng dống, chơ tỗp rien tễ án blớh án neq: “Nŏ́q hếq tuih yiang sâuq ki tỡ riap?”
28 E quando entrou em casa, seus discípulos lhe perguntaram à parte: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 Yê-su ta‑ỡi alới neq: “Khân anhia tỡ bữn câu samoât samơi, lứq anhia tỡ riap tuih yiang sâuq ariang án ki.”
29 Respondeu-lhes: Esta casta não sai de modo algum, salvo à força de oração {e jejum.}
30 Chơ alới loŏh tễ ntốq ki, cớp pỡq luat cruang Cali-lê. Ma Yê-su tỡ ễq cũai canŏ́h dáng chu léq án ễ pỡq, yuaq án yoc atỡng ống tỗp rien tễ án sâng.
30 Depois, tendo partido dali, passavam pela Galiléia, e ele não queria que ninguém o soubesse;
31 Án atỡng alới neq: “Cheq noau ễ chiau cứq, Con Yiang Cỡt Cũai, pỡ atĩ cũai sốt. Alới ki lứq cachĩt cứq, ma vớt pái tangái cứq tamoong loah.”
31 porque ensinava a seus discípulos, e lhes dizia: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, que o matarão; e morto ele, depois de três dias ressurgirá.
32 Tỗp rien tễ Yê-su tỡ bữn sapúh santoiq ki, ma alới tỡ khớn blớh án tễ ŏ́c ki.
32 Mas eles não entendiam esta palavra, e temiam interrogá-lo.
33 Moâm ki alới toâq pỡ vil Cabê-na-um. Toâq alới mut tâng dống, Yê-su blớh alới neq: “Bo hái pỡq tâng rana, ntrớu anhia ratoai?”
33 Chegaram a Cafarnaum. E estando ele em casa, perguntou-lhes: Que estáveis discutindo pelo caminho?
34 Ma alới ki ravưl sâng tỡ dáng ntrớu ễ ta‑ỡi, yuaq bo alới pỡq tâng rana, alới rasuon noau tễ tỗp alới toâr clữi nheq tễ canŏ́h.
34 Mas eles se calaram, porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles era o maior.
35 Yê-su tacu cớp arô muoi chít la bar náq, chơ án atỡng alới neq: “Cũai aléq yoc ễ táq sốt pỡng yớu, án cóq cỡt pưn yớu, cớp táq ranáq yỗn nheq tữh cũai canŏ́h.”
35 E ele, sentando-se, chamou os doze e lhes disse: se alguém quiser ser o primeiro, será o derradeiro de todos e o servo de todos.
36 Moâm ki Yê-su tếc manoaq carnễn, cớp yỗn carnễn ki tayứng mpứng dĩ tỗp rien tễ án. Chơ án ca‑ữ carnễn ki, cớp atỡng alới neq:
36 Então tomou uma criança, pô-la no meio deles e, abraçando-a, disse-lhes:
37 “Cũai aléq ma roap manoaq carnễn máh nâi cỗ án sa‑âm cứq, cũai ki lứq roap cứq tê. Cớp cũai aléq roap cứq, tỡ cỡn cũai ki roap ống cứq, ma cũai ki roap dếh án ca ớn cứq toâq pỡ nâi.”
37 Qualquer que em meu nome receber uma destas crianças, a mim me recebe; e qualquer que me recebe a mim, recebe não a mim mas àquele que me enviou.
38 Chơ Yang atỡng Yê-su neq: “Thâi ơi! Hếq khoiq hữm manoaq cũai tuih aloŏh yiang sâuq, cớp án talếq ramứh thâi. Ma hếq tỡ yỗn án táq noâng ranáq ngkíq, yuaq án tỡ bữn tễ tỗp hái.”
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que em teu nome expulsava demônios, e nós lho proibimos, porque não nos seguia.
39 Ma Yê-su atỡng loah án neq: “Anhia chỗi catáng án, yuaq tỡ bữn cũai aléq ma têq táq ranáq salễh nhơ ramứh cứq, chơ mahỗi ễn táq ntỡng tỡ o tễ cứq.
39 Jesus, porém, respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e possa logo depois falar mal de mim;
40 Cũai aléq ma tỡ bữn sanũi hái, nâi la riang án chuai hái tê.
40 pois quem não é contra nós, é por nós.
41 Cứq atỡng anhia samoât lứq, khân cũai aléq yỗn anhia nguaiq muoi cachoc dỡq yuaq anhia bữn muoi mứt cớp Crĩt, lứq án ki tỡ bữn ŏ́q cóng tễ ranáq án táq.”
41 Porquanto qualquer que vos der a beber um copo de água em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá a sua recompensa.
42 “Khân cũai aléq ma radững manoaq carnễn ca khoiq sa‑âm cứq, yỗn tỡ bữn sa‑âm noâng cứq, pĩeiq lứq noau alễu tamáu toâr tâng tacong án, cớp apŏ́ng án tâng dỡq mưt, nhũang án ễ radững carnễn ki calỡih táh cứq.
42 Mas qualquer que fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e que fosse lançado no mar.
43 Khân atĩ anhia ma radững anhia táq lôih, cóq anhia cŏ́h chíq atĩ anhia. Khaq anhia ỡt tamoong cớp bữn mut tâng ntốq Yiang Sursĩ sốt, bữn atĩ talút, saláng bữn dũ bar coah atĩ ma anhia mut tâng pống sarloac. Tâng ntốq ki bữn ũih blữ tỡ nai pât.
43 E se a tua mão te fizer tropeçar, corta-a; melhor é entrares na vida aleijado, do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga.
44 Cớp bữn mpang rooc cha sâiq cũai, ma mpang ki tỡ nai cuchĩt cớp ũih tỡ nai pât.
44 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
45 Khân ayững anhia ma radững anhia táq lôih, cóq anhia cŏ́h chíq ayững anhia. Khaq anhia ỡt tamoong cớp bữn mut tâng ntốq Yiang Sursĩ sốt bữn ayững talút, saláng bữn dũ bar coah ayững ma Yiang Sursĩ voang anhia tâng pống sarloac.
45 Ou, se o teu pé te fizer tropeçar, corta-o; melhor é entrares coxo na vida, do que, tendo dois pés, seres lançado no inferno.
46 Tâng ntốq ki bữn mpang rooc cha sâiq cũai, ma mpang ki tỡ nai cuchĩt cớp ũih tỡ nai pât.
46 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
47 Khân moat anhia ma radững anhia táq lôih, cóq anhia culáiq chíq moat anhia. Khaq anhia pứt muoi ŏ́c moat ma bữn mut tâng ntốq Yiang Sursĩ sốt, saláng bữn dũ bar ŏ́c moat ma Yiang Sursĩ voang anhia tâng pống sarloac.
47 Ou, se o teu olho te fizer tropeçar, lança-o fora; melhor é entrares no reino de Deus com um só olho, do que, tendo dois olhos, seres lançado no inferno.
48 Tâng ntốq ki bữn mpang rooc cha sâiq cũai, ma mpang ki tỡ nai cuchĩt cớp ũih tỡ nai pât.
48 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
49 “Nỡ‑ra dũ náq cóq ramóh túh coat, nŏ́q têq alới cỡt báq bĩq.
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 Boi la crơng o. Ma khân boi cỡt ntiah, nŏ́q ễ táq yỗn cỡt báq loah? Cóq anhia cỡt samoât báq pachóc; cóq ỡt ratoi parnơi, cớp manoaq saryóq manoaq.”
50 Bom é o sal; mas, se o sal se tornar insípido, com que o haveis de temperar? Tende sal em vós mesmos, e guardai a paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.