Marcos 12
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH
1 Yê-su tabŏ́q atỡng alới toâq parnai sacâm neq: “Bữn manoaq samiang chóh voar nho tâng nưong. Án táq cantruang mpễr nưong. Án píq prúng, cớp chĩp tamáu ien ễ pát dỡq nho tâng ki. Án táq sũ hỡ dŏq kĩaq nưong ki. Moâm ki án chiau yỗn cũai táq dỡ nưong ki yỗn án. Alới pruam ndỡm pruam mpễq máh palâi. Chơ án pỡq cruang canŏ́h.
1 Depois Jesus começou a falar por meio de parábolas . Ele disse:
2 Toâq catữ palâi chĩn, ncháu nâi ớn sũl án toâq pỡ alới ca táq dỡ nưong án. Án ớn sũl ki ĩt pún án tễ cũai táq dỡ nưong.
2 Quando chegou o tempo da colheita, o dono enviou um empregado para receber a sua parte.
3 Tữ cũai sũl toâq, máh cũai táq dỡ nưong cỗp án, toân án, cớp tuih aloŏh án. Alới yỗn án chu miat sâng.
3 Mas os lavradores agarraram o empregado, bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
4 Chơ ncháu ki ớn cũai sũl canŏ́h ễn pỡq pỡ ki. Ma alới toân án tâng plỡ, cớp táq yỗn án cỡt lo-lo miat sâng.
4 O dono mandou mais um empregado, mas eles bateram na cabeça dele e o trataram de um modo vergonhoso.
5 Ncháu ki ớn cũai sũl canŏ́h ễn toâq pỡ ki. Ma alới cachĩt án. Alới táq samoât tễ nhũang sĩa chóq clứng cũai; án ca alới toân, án ca alới cachĩt táh.
5 E ainda outro foi mandado para lá, mas os lavradores o mataram. E o mesmo aconteceu com muitos mais — uns foram surrados, e outros foram mortos.
6 Ncháu nâi noâng bữn muoi lám con samiang ca án ayooq lứq. Toâq parsốt tháng, án ớn con án ễn pỡq. Án chanchớm neq: ‘Alới lứq yám noap con cứq.’
6 E agora a única pessoa que o dono da plantação tinha para mandar lá era o seu querido filho. Finalmente ele o mandou, pensando assim: “O meu filho eles vão respeitar.”
7 Ma máh cũai táq dỡ nưong ki, manoaq sarhống manoaq neq: ‘Nâi la con tŏ́ng ncháu. Hâi! Hái cachĩt chíq án. Ngkíq nheq mun án cỡt khong hái ễn.’
7 Mas os lavradores disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
8 Chơ alới cỗp cớp cachĩt án. Alới lampống án aloŏh yáng tiah nưong.
8 — Então agarraram o filho, e o mataram, e jogaram o corpo para fora da plantação.
9 Nŏ́q toâp ncháu nưong ễ táq? Lứq án toâq cachĩt nheq máh cũai táq dỡ nưong án, cớp án chiau yỗn cũai canŏ́h ễn táq dỡ nưong ki.
9 Aí Jesus perguntou:
10 Nŏ́q riang pai anhia tỡ nai doc tâng tâm saráq Yiang Sursĩ án pai neq:
10 Vocês não leram o que as
11 Ranáq nâi khoiq Ncháu hái toâp táq,
11 Isso foi feito pelo Senhor
12 Máh cũai sốt ca sâng Yê-su pai ngkíq, alới chuaq ngê ễ cỗp án, cỗ alới dáng án atỡng parnai sacâm nâi pai chu alới. Ma alới ngcŏh cũai proai. Ngkíq alới loŏh tễ án, cớp pỡq chu ntốq canŏ́h ễn.
12 Os líderes judeus sabiam que a parábola era contra eles e quiseram prender Jesus, mas tinham medo do povo. Por isso deixaram Jesus em paz e foram embora.
13 Ntun ki noau ớn cũai tễ tỗp Pha-rasi cớp tễ tỗp Hê-rôt ễn toâq pỡ Yê-su, yỗn alới chi-chuaq ŏ́c lôih Yê-su táq ntỡng.
13 Depois mandaram que alguns fariseus e alguns membros do partido de Herodes fossem falar com Jesus a fim de conseguirem alguma prova contra ele.
14 Tỗp alới toâq pỡ Yê-su cớp atỡng án neq: “Thâi ơi! Hếq dáng chơ thâi lứq cũai tanoang. Yáng moat thâi nheq tữh cũai la lĩ-ralĩ nheq. Yuaq ngkíq, thâi tỡ bữn yám noap ống cũai bữn chớc sâng. Thâi atỡng ngê Yiang Sursĩ pĩeiq lứq. Puai phễp rit hái pĩeiq ma tỡ bữn hái cóq muap práq thễq pỡ puo Rô-ma?”
14 Eles chegaram e disseram: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto e não se importa com a opinião dos outros. O senhor não julga pela aparência, mas ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige. Diga: é ou não é contra a nossa
15 Ma Yê-su dáng alới táq nan sâng. Chơ án blớh loah alới neq: “Nŏ́q anhia chuaq ralíh chóq cứq? Anhia dững pỡ cứq muoi ŏ́c práq, yỗn cứq nhêng.”
15 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
16 Ngkíq alới dững yỗn án muoi ŏ́c práq. Chơ án blớh loah alới neq: “Roâp anâi cớp chĩr anâi la samoât noau?”
16 Eles trouxeram, e ele perguntou: Eles responderam: — São do Imperador.
17 Chơ Yê-su atỡng alới neq: “Crơng puo Rô-ma, cóq anhia culáh loah yỗn puo Rô-ma; cớp crơng Yiang Sursĩ cóq anhia culáh loah yỗn Yiang Sursĩ.”
17 Então Jesus disse: E eles ficaram admirados com Jesus.
18 Bữn cũai tễ tỗp Sa-dusê toâq pỡ Yê-su. Tỗp Sa-dusê pai cũai khoiq cuchĩt tỡ têq tamoong loah.
18 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus e disseram:
19 Alới atỡng án neq: “Thâi ơi! Môi-se khoiq chĩc yỗn hái dáng, khân manoaq samiang cuchĩt, ma lacuoi án noâng tamoong, cớp alới tỡ yũah bữn con, ngkíq manoaq tễ sễm ai án cóq siem lacuoi án, dŏq patŏ́ng loah án ca khoiq cuchĩt.
19 — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte lei : “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
20 Dỡi mbŏ́q bữn tapul náq sễm ai. Ai clúng khoiq ĩt lacuoi, chơ án cuchĩt, ma tỡ yũah bữn con.
20 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
21 Ngkíq a‑ễm ndĩ ễn siem lacuoi ai. Ma tỡ yũah bữn con, khoiq án cuchĩt tê. Chơ a‑ễm ralŏ́h la cỡt machớng máh mu ai án tê.
21 O segundo casou com a viúva e morreu sem deixar filhos. Aconteceu a mesma coisa com o terceiro.
22 Tapul náq ễm ai ĩt mansễm ki táq lacuoi. Aléq la cuchĩt ma tỡ bữn bữn con; cớp ntun tháng mansễm ki cuchĩt tê.
22 Afinal, os sete irmãos casaram com a mesma mulher e morreram sem deixar filhos. Depois de todos eles, a mulher também morreu.
23 Tữ máh cũai cuchĩt bữn tamoong loah, mansễm ki cỡt lacuoi noau? Yuaq tapul náq ễm ai ndỡm nheq mansễm ki.”
23 Portanto, no dia da ressurreição, quando todos os mortos tornarem a viver, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
24 Yê-su atỡng loah alới neq: “Anhia táq ntỡng tỡ pĩeiq, yuaq anhia tỡ bữn dáng raloaih tễ parnai Yiang Sursĩ ca noau khoiq chĩc tễ mbŏ́q; cớp anhia tỡ dáng tễ chớc sốt toâr Yiang Sursĩ.
24 Jesus respondeu:
25 Tữ alới ca khoiq cuchĩt bữn tamoong loah, ki alới tỡ bữn cỡt noâng lacuoi cayac. Ma alới ỡt tâng paloŏng machớng tỗp ranễng Yiang Sursĩ tê.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
26 “Ma tễ ranáq cũai cuchĩt, chơ tamoong loah, nŏ́q riang pai anhia tỡ nai doc tâng tâm saráq Môi-se chĩc tễ rambũ blữ ũih ma tỡ bữn cat. Pỡ ntốq ki Yiang Sursĩ atỡng Môi-se neq:
26 Vocês nunca leram no
27 Hái dáng cũai cuchĩt tỡ têq sang Yiang Sursĩ. Ống cũai tamoong sâng têq sang án. Lứq anhia tỡ bữn dáng tháng.”
27 E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos. Vocês estão completamente errados!
28 Bữn manoaq tễ tỗp cũai yống rit toâq pỡ ki cớp sâng alới raloai ngkíq. Cớp án sâng Yê-su ta‑ỡi o lứq, ngkíq án blớh Yê-su neq: “Tễ máh ŏ́c Yiang Sursĩ patâp, ŏ́c aléq toâr clữi nheq tễ ŏ́c canŏ́h?”
28 Um mestre da Lei que estava ali ouviu a discussão. Viu que Jesus tinha dado uma boa resposta e por isso perguntou: — Qual é o mais importante de todos os mandamentos da
29 Yê-su ta‑ỡi loah án neq: “Nâi la ŏ́c toâr clữi nheq tễ ŏ́c canŏ́h Yiang Sursĩ patâp: ‘Tỗp I-sarel ơi! Anhia tamứng! Yiang Sursĩ, Ncháu hái, ống manoaq án toâp.
29 Jesus respondeu:
30 Cóq anhia ayooq Yiang Sursĩ, Ncháu anhia, nheq tễ mứt pahỡm anhia, nheq tễ sarnớm anhia, cớp nheq tễ rangứh rahỡ anhia.’
30 Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com toda a mente e com todas as forças.”
31 Cớp ŏ́c patâp bar ca toâr clữi nheq tễ canŏ́h la neq: ‘Cóq anhia ayooq yớu samoât anhia ayooq tỗ anhia bữm.’
31 E o segundo mais importante é este: “Ame os outros como você ama a você mesmo.” Não existe outro mandamento mais importante do que esses dois.
32 Án ca tễ tỗp yống rit atỡng loah Yê-su neq: “Thâi ơi! Lứq tanoang thâi atỡng. Thâi atỡng pĩeiq lứq, Yiang Sursĩ la manoaq án toâp. Vớt tễ Yiang Sursĩ la tỡ bữn yiang aléq ma sốt.
32 Então o mestre da Lei disse a Jesus: — Muito bem, Mestre! O senhor disse a verdade. Ele é o único Deus, e não existe outro além dele.
33 Khân hái ayooq Yiang Sursĩ nheq tễ mứt pahỡm, nheq tễ sarnớm, cớp nheq tễ rangứh rahỡ, cớp hái ayooq yớu machớng hái ayooq tỗ hái bữm, ranáq nâi o hỡn tễ noau bốh charán chiau sang, tỡ la chiau sang máh crơng canŏ́h yỗn Yiang Sursĩ.”
33 Devemos amar a Deus com todo o nosso coração, com toda a nossa mente e com todas as nossas forças e também devemos amar os outros como amamos a nós mesmos. Pois é melhor obedecer a estes dois mandamentos do que trazer animais para serem queimados no altar e oferecer outros sacrifícios a Deus.
34 Yê-su sâng án ta‑ỡi rangoaiq lứq, chơ Yê-su atỡng loah án neq: “Khoiq cheq lứq chơ mới bữn mut tâng tỗp Yiang Sursĩ sốt.”
34 Jesus viu que o mestre da Lei tinha respondido com sabedoria e disse: Depois disso ninguém tinha coragem de fazer mais perguntas a Jesus.
35 Bo Yê-su atỡng tâng Dống Sang Toâr, án blớh neq: “Nŏ́q cũai yống rit pai Crĩt toâq tễ tŏ́ng toiq Davĩt?
35 Quando Jesus estava ensinando no pátio do Templo, perguntou:
36 Ma cutỗ Davĩt toâp pai nhơ Raviei Yiang Sursĩ ớn án pai neq:
36 Pois Davi, inspirado pelo Espírito Santo, escreveu:
37 Cutỗ Davĩt toâp dŏq Crĩt la Ncháu. Ki nŏ́q têq Davĩt dŏq cũai tễ tŏ́ng toiq án bữm la Ncháu?”
37 O próprio Davi chama o Messias de Senhor. Portanto, como é que o Messias pode ser descendente de Davi? Uma grande multidão escutava com prazer o que Jesus ensinava.
38 Bo Yê-su atỡng, án pai neq hỡ: “Anhia chỗi táq machớng cũai yống rit. Alới ễq lứq sớp au tuar, cớp ễq lứq cũai canŏ́h tabỡp o alới bo alới ỡt cớp cũai clứng.
38 Ele dizia ao povo:
39 Alới yoc ễ bữn cachơng tacu o clữi nheq tễ canŏ́h tâng dống sang, cớp alới yoc ễ tacu coah pỡng toâq noau mơi alới toâq cha.
39 preferem os lugares de honra nas
40 Alới lôp máh dống cán cumai; chơ alới câu cuti ễq noau khễn alới la lứq tanoang o. Ma chumát tôt alới ntâng hỡn tễ cũai canŏ́h.”
40 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçarem, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!
41 Vớt ki Yê-su tacu cheq ntốq noau dốq chóq práq sang. Án nhêng chu máh cũai chóq práq sang tâng ntốq ki. Clứng cũai sốc chóq práq sang sa‑ữi lứq.
41 Jesus estava no pátio do Templo, sentado perto da caixa das ofertas, olhando com atenção as pessoas que punham dinheiro ali. Muitos ricos davam muito dinheiro.
42 Ma bữn manoaq cán cumai cadĩt lứq toâq pỡ ki. Án chóq bar ŏ́c práq, práq ki bữn kia bĩq lứq.
42 Então chegou uma viúva pobre e pôs na caixa duas moedinhas de pouco valor.
43 Chơ Yê-su arô tỗp rien tễ án toâq pỡ án, cớp án atỡng alới neq: “Cứq atỡng anhia samoât lứq, cán cumai cadĩt nâi, án chóq práq sang sa‑ữi hỡn tễ nheq máh cũai canŏ́h.
43 Aí Jesus chamou os discípulos e disse:
44 Nheq tữh cũai ki chóq práq clữi tễ alới tâc cha; ma cán cumai nâi ŏ́q lứq, máh léq án bữn án chóq nheq máh ki.”
44 Porque os outros deram do que estava sobrando. Porém ela, que é tão pobre, deu tudo o que tinha para viver.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.