Marcos 12
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs BKJ
1 Yê-su tabŏ́q atỡng alới toâq parnai sacâm neq: “Bữn manoaq samiang chóh voar nho tâng nưong. Án táq cantruang mpễr nưong. Án píq prúng, cớp chĩp tamáu ien ễ pát dỡq nho tâng ki. Án táq sũ hỡ dŏq kĩaq nưong ki. Moâm ki án chiau yỗn cũai táq dỡ nưong ki yỗn án. Alới pruam ndỡm pruam mpễq máh palâi. Chơ án pỡq cruang canŏ́h.
1 E ele começou a falar-lhes por parábolas: Um certo homem plantou uma vinha, e colocou uma cerca viva em torno dela, e cavou nela um lagar, e edificou uma torre, e a deixou com uns lavradores, e foi para um país distante.
2 Toâq catữ palâi chĩn, ncháu nâi ớn sũl án toâq pỡ alới ca táq dỡ nưong án. Án ớn sũl ki ĩt pún án tễ cũai táq dỡ nưong.
2 E na estação, enviou um servo aos lavradores para que ele pudesse receber do fruto da vinha.
3 Tữ cũai sũl toâq, máh cũai táq dỡ nưong cỗp án, toân án, cớp tuih aloŏh án. Alới yỗn án chu miat sâng.
3 E eles pegando-o, espancaram-no e o mandaram embora sem nada.
4 Chơ ncháu ki ớn cũai sũl canŏ́h ễn pỡq pỡ ki. Ma alới toân án tâng plỡ, cớp táq yỗn án cỡt lo-lo miat sâng.
4 E mais uma vez, ele enviou outro servo; e eles, apedrejando-o, feriram-no na cabeça, e o mandaram embora, completamente envergonhado.
5 Ncháu ki ớn cũai sũl canŏ́h ễn toâq pỡ ki. Ma alới cachĩt án. Alới táq samoât tễ nhũang sĩa chóq clứng cũai; án ca alới toân, án ca alới cachĩt táh.
5 E novamente ele enviou outro; e a este mataram, e a muitos outros, espancando a uns e matando a outros.
6 Ncháu nâi noâng bữn muoi lám con samiang ca án ayooq lứq. Toâq parsốt tháng, án ớn con án ễn pỡq. Án chanchớm neq: ‘Alới lứq yám noap con cứq.’
6 Tendo, portanto, ainda o seu filho amado, a este lhes enviou por último, dizendo: Eles respeitarão o meu filho.
7 Ma máh cũai táq dỡ nưong ki, manoaq sarhống manoaq neq: ‘Nâi la con tŏ́ng ncháu. Hâi! Hái cachĩt chíq án. Ngkíq nheq mun án cỡt khong hái ễn.’
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Chơ alới cỗp cớp cachĩt án. Alới lampống án aloŏh yáng tiah nưong.
8 E eles tomando-o, mataram-no, e lançaram-no fora da vinha.
9 Nŏ́q toâp ncháu nưong ễ táq? Lứq án toâq cachĩt nheq máh cũai táq dỡ nưong án, cớp án chiau yỗn cũai canŏ́h ễn táq dỡ nưong ki.
9 O que fará, portanto, o senhor da vinha? Ele virá e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 Nŏ́q riang pai anhia tỡ nai doc tâng tâm saráq Yiang Sursĩ án pai neq:
10 Ainda não lestes esta escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram se tornou a cabeça da esquina;
11 Ranáq nâi khoiq Ncháu hái toâp táq,
11 isso é obra do Senhor, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Máh cũai sốt ca sâng Yê-su pai ngkíq, alới chuaq ngê ễ cỗp án, cỗ alới dáng án atỡng parnai sacâm nâi pai chu alới. Ma alới ngcŏh cũai proai. Ngkíq alới loŏh tễ án, cớp pỡq chu ntốq canŏ́h ễn.
12 E eles buscavam prendê-lo, mas temiam as pessoas; porque sabiam que ele havia falado a parábola contra eles; e deixando-o, foram pelo seu caminho.
13 Ntun ki noau ớn cũai tễ tỗp Pha-rasi cớp tễ tỗp Hê-rôt ễn toâq pỡ Yê-su, yỗn alới chi-chuaq ŏ́c lôih Yê-su táq ntỡng.
13 E eles enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para surpreendê-lo em suas palavras.
14 Tỗp alới toâq pỡ Yê-su cớp atỡng án neq: “Thâi ơi! Hếq dáng chơ thâi lứq cũai tanoang. Yáng moat thâi nheq tữh cũai la lĩ-ralĩ nheq. Yuaq ngkíq, thâi tỡ bữn yám noap ống cũai bữn chớc sâng. Thâi atỡng ngê Yiang Sursĩ pĩeiq lứq. Puai phễp rit hái pĩeiq ma tỡ bữn hái cóq muap práq thễq pỡ puo Rô-ma?”
14 E, chegando eles, disseram-lhe: Mestre, nós sabemos que tu és verdadeiro, e não te preocupas com opinião de nenhum homem, quanto mais com a aparência dos homens, mas ensinas o caminho de Deus em verdade; é lícito dar tributo a César, ou não?
15 Ma Yê-su dáng alới táq nan sâng. Chơ án blớh loah alới neq: “Nŏ́q anhia chuaq ralíh chóq cứq? Anhia dững pỡ cứq muoi ŏ́c práq, yỗn cứq nhêng.”
15 Nós daremos, ou não daremos? Mas ele, conhecendo a sua hipocrisia, disse-lhes: Por que me tentais? Trazei-me um denário, para que eu a veja.
16 Ngkíq alới dững yỗn án muoi ŏ́c práq. Chơ án blớh loah alới neq: “Roâp anâi cớp chĩr anâi la samoât noau?”
16 E eles trouxeram-lho. E ele disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição? E eles lhe disseram: De César.
17 Chơ Yê-su atỡng alới neq: “Crơng puo Rô-ma, cóq anhia culáh loah yỗn puo Rô-ma; cớp crơng Yiang Sursĩ cóq anhia culáh loah yỗn Yiang Sursĩ.”
17 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Dai a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus. E maravilharam-se dele.
18 Bữn cũai tễ tỗp Sa-dusê toâq pỡ Yê-su. Tỗp Sa-dusê pai cũai khoiq cuchĩt tỡ têq tamoong loah.
18 Então se aproximaram dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e eles perguntaram-lhe, dizendo:
19 Alới atỡng án neq: “Thâi ơi! Môi-se khoiq chĩc yỗn hái dáng, khân manoaq samiang cuchĩt, ma lacuoi án noâng tamoong, cớp alới tỡ yũah bữn con, ngkíq manoaq tễ sễm ai án cóq siem lacuoi án, dŏq patŏ́ng loah án ca khoiq cuchĩt.
19 Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de um homem, e deixasse sua esposa e não deixasse filhos, que seu irmão tomasse a esposa dele, e levantasse descendência a seu irmão.
20 Dỡi mbŏ́q bữn tapul náq sễm ai. Ai clúng khoiq ĩt lacuoi, chơ án cuchĩt, ma tỡ yũah bữn con.
20 Ora, havia sete irmãos; e o primeiro tomou a esposa, e morreu sem deixar descendência.
21 Ngkíq a‑ễm ndĩ ễn siem lacuoi ai. Ma tỡ yũah bữn con, khoiq án cuchĩt tê. Chơ a‑ễm ralŏ́h la cỡt machớng máh mu ai án tê.
21 E o segundo a tomou e morreu, e nem este deixou descendência; e o terceiro da mesma maneira.
22 Tapul náq ễm ai ĩt mansễm ki táq lacuoi. Aléq la cuchĩt ma tỡ bữn bữn con; cớp ntun tháng mansễm ki cuchĩt tê.
22 E os sete a possuíram, sem deixar descendência; por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Tữ máh cũai cuchĩt bữn tamoong loah, mansễm ki cỡt lacuoi noau? Yuaq tapul náq ễm ai ndỡm nheq mansễm ki.”
23 Portanto, na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
24 Yê-su atỡng loah alới neq: “Anhia táq ntỡng tỡ pĩeiq, yuaq anhia tỡ bữn dáng raloaih tễ parnai Yiang Sursĩ ca noau khoiq chĩc tễ mbŏ́q; cớp anhia tỡ dáng tễ chớc sốt toâr Yiang Sursĩ.
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Porventura vós não errais em razão de não conhecerdes as escrituras, nem o poder de Deus?
25 Tữ alới ca khoiq cuchĩt bữn tamoong loah, ki alới tỡ bữn cỡt noâng lacuoi cayac. Ma alới ỡt tâng paloŏng machớng tỗp ranễng Yiang Sursĩ tê.
25 Porque, ao ressuscitarem dentre os mortos, eles nem se casam, nem se dão em casamento; mas são como os anjos que estão no céu.
26 “Ma tễ ranáq cũai cuchĩt, chơ tamoong loah, nŏ́q riang pai anhia tỡ nai doc tâng tâm saráq Môi-se chĩc tễ rambũ blữ ũih ma tỡ bữn cat. Pỡ ntốq ki Yiang Sursĩ atỡng Môi-se neq:
26 E quanto aos mortos, que ressuscitarão; não lestes no livro de Moisés, como Deus lhe falou na sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó?
27 Hái dáng cũai cuchĩt tỡ têq sang Yiang Sursĩ. Ống cũai tamoong sâng têq sang án. Lứq anhia tỡ bữn dáng tháng.”
27 Ele não é o Deus dos mortos, mas é o Deus dos vivos; portanto, vós errais grandemente.
28 Bữn manoaq tễ tỗp cũai yống rit toâq pỡ ki cớp sâng alới raloai ngkíq. Cớp án sâng Yê-su ta‑ỡi o lứq, ngkíq án blớh Yê-su neq: “Tễ máh ŏ́c Yiang Sursĩ patâp, ŏ́c aléq toâr clữi nheq tễ ŏ́c canŏ́h?”
28 E vindo um dos escribas, ouvindo-os discutirem, e percebendo que lhes havia respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Yê-su ta‑ỡi loah án neq: “Nâi la ŏ́c toâr clữi nheq tễ ŏ́c canŏ́h Yiang Sursĩ patâp: ‘Tỗp I-sarel ơi! Anhia tamứng! Yiang Sursĩ, Ncháu hái, ống manoaq án toâp.
29 E Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é: Ouve, ó Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor;
30 Cóq anhia ayooq Yiang Sursĩ, Ncháu anhia, nheq tễ mứt pahỡm anhia, nheq tễ sarnớm anhia, cớp nheq tễ rangứh rahỡ anhia.’
30 e tu amarás o Senhor teu Deus com todo o teu coração, e com toda tua alma, e com toda a tua mente, e com toda a tua força; este é o primeiro mandamento.
31 Cớp ŏ́c patâp bar ca toâr clữi nheq tễ canŏ́h la neq: ‘Cóq anhia ayooq yớu samoât anhia ayooq tỗ anhia bữm.’
31 E o segundo é semelhante, a este: Tu amarás o teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Án ca tễ tỗp yống rit atỡng loah Yê-su neq: “Thâi ơi! Lứq tanoang thâi atỡng. Thâi atỡng pĩeiq lứq, Yiang Sursĩ la manoaq án toâp. Vớt tễ Yiang Sursĩ la tỡ bữn yiang aléq ma sốt.
32 E o escriba lhe disse: Bem, Mestre, tu disseste a verdade; pois há um único Deus, e não há outro além dele;
33 Khân hái ayooq Yiang Sursĩ nheq tễ mứt pahỡm, nheq tễ sarnớm, cớp nheq tễ rangứh rahỡ, cớp hái ayooq yớu machớng hái ayooq tỗ hái bữm, ranáq nâi o hỡn tễ noau bốh charán chiau sang, tỡ la chiau sang máh crơng canŏ́h yỗn Yiang Sursĩ.”
33 e amá-lo com todo o coração, com toda a compreensão, e com toda a alma, e com toda a força, e de amar ao seu próximo como a si mesmo, é mais do que todas as ofertas queimadas e sacrifícios.
34 Yê-su sâng án ta‑ỡi rangoaiq lứq, chơ Yê-su atỡng loah án neq: “Khoiq cheq lứq chơ mới bữn mut tâng tỗp Yiang Sursĩ sốt.”
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Tu não estás longe do reino de Deus. E nenhum homem depois disso ousou fazer-lhe pergunta alguma.
35 Bo Yê-su atỡng tâng Dống Sang Toâr, án blớh neq: “Nŏ́q cũai yống rit pai Crĩt toâq tễ tŏ́ng toiq Davĩt?
35 E Jesus respondeu e disse, enquanto ensinava no templo: Como dizem os escribas que Cristo é o filho de Davi?
36 Ma cutỗ Davĩt toâp pai nhơ Raviei Yiang Sursĩ ớn án pai neq:
36 O próprio Davi disse pelo Espírito Santo: O SENHOR disse ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu faça os teus inimigos por escabelo.
37 Cutỗ Davĩt toâp dŏq Crĩt la Ncháu. Ki nŏ́q têq Davĩt dŏq cũai tễ tŏ́ng toiq án bữm la Ncháu?”
37 Porque, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é ele então seu filho? E pessoas comuns o ouviam de boa vontade.
38 Bo Yê-su atỡng, án pai neq hỡ: “Anhia chỗi táq machớng cũai yống rit. Alới ễq lứq sớp au tuar, cớp ễq lứq cũai canŏ́h tabỡp o alới bo alới ỡt cớp cũai clứng.
38 E ele dizia-lhes na sua doutrina: Guardai-vos dos escribas, que adoram andar com vestes compridas, e amam saudações nos mercados,
39 Alới yoc ễ bữn cachơng tacu o clữi nheq tễ canŏ́h tâng dống sang, cớp alới yoc ễ tacu coah pỡng toâq noau mơi alới toâq cha.
39 e os principais assentos nas sinagogas, e os lugares mais altos nos banquetes;
40 Alới lôp máh dống cán cumai; chơ alới câu cuti ễq noau khễn alới la lứq tanoang o. Ma chumát tôt alới ntâng hỡn tễ cũai canŏ́h.”
40 que devoram as casas das viúvas, e sob pretexto fazem longas orações; estes receberão maior condenação.
41 Vớt ki Yê-su tacu cheq ntốq noau dốq chóq práq sang. Án nhêng chu máh cũai chóq práq sang tâng ntốq ki. Clứng cũai sốc chóq práq sang sa‑ữi lứq.
41 E sentou-se Jesus defronte do tesouro, e observava como a multidão lançava dinheiro no tesouro; e muitos ricos depositavam muito.
42 Ma bữn manoaq cán cumai cadĩt lứq toâq pỡ ki. Án chóq bar ŏ́c práq, práq ki bữn kia bĩq lứq.
42 E vindo ali uma viúva pobre, depositou dois leptos, que valem um quadrante.
43 Chơ Yê-su arô tỗp rien tễ án toâq pỡ án, cớp án atỡng alới neq: “Cứq atỡng anhia samoât lứq, cán cumai cadĩt nâi, án chóq práq sang sa‑ữi hỡn tễ nheq máh cũai canŏ́h.
43 E ele chamando a si os seus discípulos, disse-lhes: Na verdade eu vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos os que depositaram no tesouro;
44 Nheq tữh cũai ki chóq práq clữi tễ alới tâc cha; ma cán cumai nâi ŏ́q lứq, máh léq án bữn án chóq nheq máh ki.”
44 porque todos eles depositaram da sua abundância; mas ela depositou tudo o que tinha, todo o seu meio de vida.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.