Marcos 12
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB
1 Yê-su tabŏ́q atỡng alới toâq parnai sacâm neq: “Bữn manoaq samiang chóh voar nho tâng nưong. Án táq cantruang mpễr nưong. Án píq prúng, cớp chĩp tamáu ien ễ pát dỡq nho tâng ki. Án táq sũ hỡ dŏq kĩaq nưong ki. Moâm ki án chiau yỗn cũai táq dỡ nưong ki yỗn án. Alới pruam ndỡm pruam mpễq máh palâi. Chơ án pỡq cruang canŏ́h.
1 Então começou Jesus a falar-lhes por parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 Toâq catữ palâi chĩn, ncháu nâi ớn sũl án toâq pỡ alới ca táq dỡ nưong án. Án ớn sũl ki ĩt pún án tễ cũai táq dỡ nưong.
2 No tempo próprio, enviou um servo aos lavradores para que deles recebesse do fruto da vinha.
3 Tữ cũai sũl toâq, máh cũai táq dỡ nưong cỗp án, toân án, cớp tuih aloŏh án. Alới yỗn án chu miat sâng.
3 Mas estes, apoderando-se dele, o espancaram e o mandaram embora de mãos vazias.
4 Chơ ncháu ki ớn cũai sũl canŏ́h ễn pỡq pỡ ki. Ma alới toân án tâng plỡ, cớp táq yỗn án cỡt lo-lo miat sâng.
4 E tornou a enviar-lhes outro servo; e a este feriram na cabeça e o ultrajaram.
5 Ncháu ki ớn cũai sũl canŏ́h ễn toâq pỡ ki. Ma alới cachĩt án. Alới táq samoât tễ nhũang sĩa chóq clứng cũai; án ca alới toân, án ca alới cachĩt táh.
5 Então enviou ainda outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns espancaram e a outros mataram.
6 Ncháu nâi noâng bữn muoi lám con samiang ca án ayooq lứq. Toâq parsốt tháng, án ớn con án ễn pỡq. Án chanchớm neq: ‘Alới lứq yám noap con cứq.’
6 Ora, tinha ele ainda um, o seu filho amado; a este lhes enviou por último, dizendo: A meu filho terão respeito.
7 Ma máh cũai táq dỡ nưong ki, manoaq sarhống manoaq neq: ‘Nâi la con tŏ́ng ncháu. Hâi! Hái cachĩt chíq án. Ngkíq nheq mun án cỡt khong hái ễn.’
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Chơ alới cỗp cớp cachĩt án. Alới lampống án aloŏh yáng tiah nưong.
8 E, agarrando-o, o mataram, e o lançaram fora da vinha.
9 Nŏ́q toâp ncháu nưong ễ táq? Lứq án toâq cachĩt nheq máh cũai táq dỡ nưong án, cớp án chiau yỗn cũai canŏ́h ễn táq dỡ nưong ki.
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 Nŏ́q riang pai anhia tỡ nai doc tâng tâm saráq Yiang Sursĩ án pai neq:
10 Nunca lestes esta escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular;
11 Ranáq nâi khoiq Ncháu hái toâp táq,
11 pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Máh cũai sốt ca sâng Yê-su pai ngkíq, alới chuaq ngê ễ cỗp án, cỗ alới dáng án atỡng parnai sacâm nâi pai chu alới. Ma alới ngcŏh cũai proai. Ngkíq alới loŏh tễ án, cớp pỡq chu ntốq canŏ́h ễn.
12 Procuravam então prendê-lo, mas temeram a multidão, pois perceberam que contra eles proferira essa parábola; e, deixando-o, se retiraram.
13 Ntun ki noau ớn cũai tễ tỗp Pha-rasi cớp tễ tỗp Hê-rôt ễn toâq pỡ Yê-su, yỗn alới chi-chuaq ŏ́c lôih Yê-su táq ntỡng.
13 Enviaram-lhe então alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Tỗp alới toâq pỡ Yê-su cớp atỡng án neq: “Thâi ơi! Hếq dáng chơ thâi lứq cũai tanoang. Yáng moat thâi nheq tữh cũai la lĩ-ralĩ nheq. Yuaq ngkíq, thâi tỡ bữn yám noap ống cũai bữn chớc sâng. Thâi atỡng ngê Yiang Sursĩ pĩeiq lứq. Puai phễp rit hái pĩeiq ma tỡ bữn hái cóq muap práq thễq pỡ puo Rô-ma?”
14 Aproximando-se, pois, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro, e de ninguém se te dá; porque não olhas à aparência dos homens, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus; é lícito dar tributo a César, ou não? Daremos, ou não daremos?
15 Ma Yê-su dáng alới táq nan sâng. Chơ án blớh loah alới neq: “Nŏ́q anhia chuaq ralíh chóq cứq? Anhia dững pỡ cứq muoi ŏ́c práq, yỗn cứq nhêng.”
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais? trazei-me um denário para que eu o veja.
16 Ngkíq alới dững yỗn án muoi ŏ́c práq. Chơ án blớh loah alới neq: “Roâp anâi cớp chĩr anâi la samoât noau?”
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes Jesus: De quem é esta imagem e inscrição? Responderam-lhe: De César.
17 Chơ Yê-su atỡng alới neq: “Crơng puo Rô-ma, cóq anhia culáh loah yỗn puo Rô-ma; cớp crơng Yiang Sursĩ cóq anhia culáh loah yỗn Yiang Sursĩ.”
17 Disse-lhes Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 Bữn cũai tễ tỗp Sa-dusê toâq pỡ Yê-su. Tỗp Sa-dusê pai cũai khoiq cuchĩt tỡ têq tamoong loah.
18 Então se aproximaram dele alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e lhe perguntaram, dizendo:
19 Alới atỡng án neq: “Thâi ơi! Môi-se khoiq chĩc yỗn hái dáng, khân manoaq samiang cuchĩt, ma lacuoi án noâng tamoong, cớp alới tỡ yũah bữn con, ngkíq manoaq tễ sễm ai án cóq siem lacuoi án, dŏq patŏ́ng loah án ca khoiq cuchĩt.
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, deixando mulher sem deixar filhos, o irmão dele case com a mulher, e suscite descendência ao irmão.
20 Dỡi mbŏ́q bữn tapul náq sễm ai. Ai clúng khoiq ĩt lacuoi, chơ án cuchĩt, ma tỡ yũah bữn con.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou-se e morreu sem deixar descendência;
21 Ngkíq a‑ễm ndĩ ễn siem lacuoi ai. Ma tỡ yũah bữn con, khoiq án cuchĩt tê. Chơ a‑ễm ralŏ́h la cỡt machớng máh mu ai án tê.
21 o segundo casou-se com a viúva, e morreu, não deixando descendência; e da mesma forma, o terceiro; e assim os sete, e não deixaram descendência.
22 Tapul náq ễm ai ĩt mansễm ki táq lacuoi. Aléq la cuchĩt ma tỡ bữn bữn con; cớp ntun tháng mansễm ki cuchĩt tê.
22 Depois de todos, morreu também a mulher.
23 Tữ máh cũai cuchĩt bữn tamoong loah, mansễm ki cỡt lacuoi noau? Yuaq tapul náq ễm ai ndỡm nheq mansễm ki.”
23 Na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
24 Yê-su atỡng loah alới neq: “Anhia táq ntỡng tỡ pĩeiq, yuaq anhia tỡ bữn dáng raloaih tễ parnai Yiang Sursĩ ca noau khoiq chĩc tễ mbŏ́q; cớp anhia tỡ dáng tễ chớc sốt toâr Yiang Sursĩ.
24 Respondeu-lhes Jesus: Porventura não errais vós em razão de não compreenderdes as Escrituras nem o poder de Deus?
25 Tữ alới ca khoiq cuchĩt bữn tamoong loah, ki alới tỡ bữn cỡt noâng lacuoi cayac. Ma alới ỡt tâng paloŏng machớng tỗp ranễng Yiang Sursĩ tê.
25 Porquanto, ao ressuscitarem dos mortos, nem se casam, nem se dão em casamento; pelo contrário, são como os anjos nos céus.
26 “Ma tễ ranáq cũai cuchĩt, chơ tamoong loah, nŏ́q riang pai anhia tỡ nai doc tâng tâm saráq Môi-se chĩc tễ rambũ blữ ũih ma tỡ bữn cat. Pỡ ntốq ki Yiang Sursĩ atỡng Môi-se neq:
26 Quanto aos mortos, porém, serem ressuscitados, não lestes no livro de Moisés, onde se fala da sarça, como Deus lhe disse: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó?
27 Hái dáng cũai cuchĩt tỡ têq sang Yiang Sursĩ. Ống cũai tamoong sâng têq sang án. Lứq anhia tỡ bữn dáng tháng.”
27 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos. Estais em grande erro.
28 Bữn manoaq tễ tỗp cũai yống rit toâq pỡ ki cớp sâng alới raloai ngkíq. Cớp án sâng Yê-su ta‑ỡi o lứq, ngkíq án blớh Yê-su neq: “Tễ máh ŏ́c Yiang Sursĩ patâp, ŏ́c aléq toâr clữi nheq tễ ŏ́c canŏ́h?”
28 Aproximou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, percebendo que lhes havia respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Yê-su ta‑ỡi loah án neq: “Nâi la ŏ́c toâr clữi nheq tễ ŏ́c canŏ́h Yiang Sursĩ patâp: ‘Tỗp I-sarel ơi! Anhia tamứng! Yiang Sursĩ, Ncháu hái, ống manoaq án toâp.
29 Respondeu Jesus: O primeiro é: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor.
30 Cóq anhia ayooq Yiang Sursĩ, Ncháu anhia, nheq tễ mứt pahỡm anhia, nheq tễ sarnớm anhia, cớp nheq tễ rangứh rahỡ anhia.’
30 Amarás, pois, ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de todas as tuas forças.
31 Cớp ŏ́c patâp bar ca toâr clữi nheq tễ canŏ́h la neq: ‘Cóq anhia ayooq yớu samoât anhia ayooq tỗ anhia bữm.’
31 E o segundo é este: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que esses.
32 Án ca tễ tỗp yống rit atỡng loah Yê-su neq: “Thâi ơi! Lứq tanoang thâi atỡng. Thâi atỡng pĩeiq lứq, Yiang Sursĩ la manoaq án toâp. Vớt tễ Yiang Sursĩ la tỡ bữn yiang aléq ma sốt.
32 Ao que lhe disse o escriba: Muito bem, Mestre; com verdade disseste que ele é um, e fora dele não há outro;
33 Khân hái ayooq Yiang Sursĩ nheq tễ mứt pahỡm, nheq tễ sarnớm, cớp nheq tễ rangứh rahỡ, cớp hái ayooq yớu machớng hái ayooq tỗ hái bữm, ranáq nâi o hỡn tễ noau bốh charán chiau sang, tỡ la chiau sang máh crơng canŏ́h yỗn Yiang Sursĩ.”
33 e que amá-lo de todo o coração, de todo o entendimento e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Yê-su sâng án ta‑ỡi rangoaiq lứq, chơ Yê-su atỡng loah án neq: “Khoiq cheq lứq chơ mới bữn mut tâng tỗp Yiang Sursĩ sốt.”
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E ninguém ousava mais interrogá-lo.
35 Bo Yê-su atỡng tâng Dống Sang Toâr, án blớh neq: “Nŏ́q cũai yống rit pai Crĩt toâq tễ tŏ́ng toiq Davĩt?
35 Por sua vez, Jesus, enquanto ensinava no templo, perguntou: Como é que os escribas dizem que o Cristo é filho de Davi?
36 Ma cutỗ Davĩt toâp pai nhơ Raviei Yiang Sursĩ ớn án pai neq:
36 O próprio Davi falou, movido pelo Espírito Santo: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo dos teus pés.
37 Cutỗ Davĩt toâp dŏq Crĩt la Ncháu. Ki nŏ́q têq Davĩt dŏq cũai tễ tŏ́ng toiq án bữm la Ncháu?”
37 Davi mesmo lhe chama Senhor; como é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Bo Yê-su atỡng, án pai neq hỡ: “Anhia chỗi táq machớng cũai yống rit. Alới ễq lứq sớp au tuar, cớp ễq lứq cũai canŏ́h tabỡp o alới bo alới ỡt cớp cũai clứng.
38 E prosseguindo ele no seu ensino, disse: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,
39 Alới yoc ễ bữn cachơng tacu o clữi nheq tễ canŏ́h tâng dống sang, cớp alới yoc ễ tacu coah pỡng toâq noau mơi alới toâq cha.
39 e dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes,
40 Alới lôp máh dống cán cumai; chơ alới câu cuti ễq noau khễn alới la lứq tanoang o. Ma chumát tôt alới ntâng hỡn tễ cũai canŏ́h.”
40 que devoram as casas das viúvas, e por pretexto fazem longas orações; estes hão de receber muito maior condenação.
41 Vớt ki Yê-su tacu cheq ntốq noau dốq chóq práq sang. Án nhêng chu máh cũai chóq práq sang tâng ntốq ki. Clứng cũai sốc chóq práq sang sa‑ữi lứq.
41 E sentando-se Jesus defronte do cofre das ofertas, observava como a multidão lançava dinheiro no cofre; e muitos ricos deitavam muito.
42 Ma bữn manoaq cán cumai cadĩt lứq toâq pỡ ki. Án chóq bar ŏ́c práq, práq ki bữn kia bĩq lứq.
42 Vindo, porém, uma pobre viúva, lançou dois leptos, que valiam um quadrante.
43 Chơ Yê-su arô tỗp rien tễ án toâq pỡ án, cớp án atỡng alới neq: “Cứq atỡng anhia samoât lứq, cán cumai cadĩt nâi, án chóq práq sang sa‑ữi hỡn tễ nheq máh cũai canŏ́h.
43 E chamando ele os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos os que deitavam ofertas no cofre;
44 Nheq tữh cũai ki chóq práq clữi tễ alới tâc cha; ma cán cumai nâi ŏ́q lứq, máh léq án bữn án chóq nheq máh ki.”
44 porque todos deram daquilo que lhes sobrava; mas esta, da sua pobreza, deu tudo o que tinha, mesmo todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.