Levítico 25
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH
1 Yiang Sursĩ atỡng Môi-se pỡ cóh Si-nai yỗn án
1 O Senhor Deus falou com Moisés no monte Sinai
2 atỡng loah cũai proai I-sarel neq: “Toâq tỗp anhia bữn mut ỡt tâng cutễq Yiang Sursĩ ễ chiau yỗn anhia, cóq anhia apáh ŏ́c yám noap Yiang Sursĩ na chỗi píq cutễq tỡ la chóh sarnóh tâng cu cumo tapul.
2 e mandou que ele desse ao povo de Israel as seguintes leis : Quando vocês entrarem na terra que o
3 Tâng tapoât cumo têq anhia chóh cuplốq, muat palâi nho, cớp parỗm máh sarnóh sarbống.
3 Durante seis anos semeiem os seus campos, podem as parreiras e colham as uvas.
4 Ma tâng cumo tapul, cóq anhia yỗn máh cutễq rlu amia sarnóh cỗ anhia chiau sang cumo ki yỗn Yiang Sursĩ. Chỗi chóh sarnóh tâng sarái tỡ la muat palâi nho.
4 Mas o sétimo ano será um ano de descanso sagrado para a terra, um descanso dedicado a Deus, o Senhor . Nesse ano ninguém semeará o seu campo, nem podará as suas parreiras.
5 Chỗi roaiq saro muar, cớp chỗi asa voar nho. Cóq cutễq ki rlu amia sarnóh muoi cumo.
5 Ninguém colherá o trigo que crescer por si mesmo, nem podará as parreiras, nem colherá as uvas. Será um ano de descanso completo para a terra.
6 Tâng cumo ki, tam anhia tỡ bữn táq ma án noâng amia sarnóh sarbống, ki anhia têq bữn cha, dếh máh cũai sũl, dếh máh cũai tuthễ anhia, cớp dếh máh cũai tễ cruang canŏ́h ỡt cớp anhia hỡ;
6 Os campos não serão semeados, mas mesmo assim produzirão o bastante para alimentar todos os israelitas, os seus escravos e as suas escravas, os seus empregados, os estrangeiros que vivem no meio do povo
7 dếh charán anhia bán, cớp charán arưih ỡt tâng cutễq anhia. Dũ ramứh ca toâq tễ cutễq ki, têq anhia ĩt cha.
7 e também os animais domésticos e os animais selvagens. Tudo o que a terra produzir servirá de alimento.
8 “Cóq anhia noap tapul cumo rlu, cỡt tapul trỗ tapul cumo, nheq tữh la pỗn chít takêh cumo.
8 Contem sete semanas de anos, isto é, sete anos vezes sete, o que dá um total de quarenta e nove anos.
9 Tâng cumo ki tangái muoi chít, casâi tapul, la Tangái Táq Rit Pupứt Lôih, cóq anhia ớn máh cũai plóng lavia pỡq pau atỡng chũop cruang.
9 Então, no dia dez do sétimo mês, que é o Dia do Perdão , mandem um homem tocar trombeta por todo o país.
10 Ngkíq cóq anhia dŏq cumo sỡng chít yỗn cỡt cumo miar, cớp pau atỡng yỗn cũai proai chũop cruang dũ ntốq dáng cumo nâi cỡt Chuop Sỡng Chít Cumo, la cumo ien khễ. Tâng cumo nâi, máh crơng noau khoiq chếq, cóq án ca chỡng culáh loah yỗn cũai ca ndỡm nhũang, tỡ la yỗn tŏ́ng toiq án; cũai aléq ma noau chỡng dŏq táq sũl, cóq acláh yỗn án chu pỡ dống sũ án bữm.
10 Pois esse ano, que vem depois de cada quarenta e nove anos, é o ano sagrado da libertação, em que vocês anunciarão liberdade a todos os moradores do país. Nesse ano todos os que tiverem sido vendidos como escravos voltarão livres para as suas famílias, e todos os campos que tiverem sido vendidos voltarão a pertencer ao primeiro dono.
11 Tâng cumo ki, anhia chỗi chóh ntrớu tâng sarái, tỡ la roaiq saro muar, tỡ la muat palâi nho tâng nưong tỡ bữn asa.
11 Nesse ano ninguém semeará os seus campos, nem colherá o trigo que crescer por si mesmo, nem podará as parreiras , nem colherá as uvas,
12 Nheq muoi cumo ki cỡt cumo miar; ma têq anhia ĩt cha máh bát bai ca dáh bữm tâng sarái.
12 pois o Ano da Libertação é sagrado para o povo, e nele todos se alimentarão somente daquilo que a terra produzir por si mesma.
13 “Tâng cumo ki, máh mun noau khoiq chếq, cóq cũai ca chỡng culáh loah yỗn án ca ndỡm nhũang.
13 No Ano da Libertação todas as terras que tiverem sido vendidas voltarão a pertencer ao primeiro dono.
14 Ngkíq, toâq anhia chếq cutễq yỗn cũai I-sarel, la sễm ai muoi tỗp cớp anhia, tỡ la chỡng cutễq tễ alới, chỗi chếq chỡng ma tỡ bữn tanoang tapứng.
14 Na venda ou na compra de terras, não explorem os outros. O preço será calculado na base do Ano da Libertação; pois o que se vende não são, de fato, as terras, mas as colheitas que elas produzem. Portanto, o comprador descontará do preço o número de colheitas desde o último Ano da Libertação; e o vendedor calculará o preço na base dos anos de colheita que ainda faltam até o seguinte Ano da Libertação. Se ainda forem muitos anos, o preço subirá; se forem poucos, o preço baixará.
15 Ma kia cutễq, cóq anhia noap puai sếq cumo noâng têq chóh cớp muat sarnóh tâng cutễq ki, nhũang ễ toâq Chuop Sỡng Chít Cumo ễn.
15 — ausente —
16 Khân bữn sa‑ữi cumo, ki yỗn kia tữm ễn; ma khân noâng bĩq cumo, cóq alíh kia tê, yuaq kia cutễq ki puai kia palâi têq bữn tễ cutễq ki.
16 — ausente —
17 Chỗi lôp cũai I-sarel, la sễm ai muoi tỗp cớp anhia, cóq anhia trĩh Yiang Sursĩ, la Ncháu anhia.
17 Que ninguém explore os outros; que todos temam a Deus , pois ele é o Senhor , nosso Deus.
18 “Cóq anhia trĩh dũ ŏ́c Yiang Sursĩ ớn cớp patâp, dŏq anhia ỡt tâng cutễq ki bữn plot ien.
18 Obedeçam a todas as leis e mandamentos de Deus para que vivam em segurança na terra que vai ser de vocês.
19 Chơ cutễq lứq amia sarnóh yỗn anhia; cớp anhia têq bữn cha pasâi, dếh ỡt tâng cruang bữn ien khễ hỡ.
19 Ela produzirá as suas colheitas, haverá bastante comida para todos, e todos viverão em segurança.
20 “Khân bữn cũai blớh neq: ‘Ntrớu hái ễ ĩt cha tâng cumo tapul, khân hái tỡ bữn chóh ntrớu tâng cutễq, cớp tỡ bữn roaiq ĩt palâi ntrớu?’
20 Mas alguém é capaz de perguntar como é que haverá comida durante o sétimo ano, quando ninguém vai semear nem fazer a colheita.
21 Cứq lứq satốh ŏ́c bốn tâng cumo tapoât, dŏq têq cỡt palâi sa‑ữi yỗn khám cha tâng bar cumo ntun.
21 A resposta é que Deus abençoará a terra, e no sexto ano ela produzirá colheitas que serão suficientes para três anos.
22 Toâq anhia chóh sarnóh tâng cumo tacual, anhia noâng bữn cha sana clữi tễ cumo tapoât, cớp anhia bữn dũ cha toau toâq catữ ĩt máh palâi tễ sarnóh chóh tâng cumo ki.
22 Quando vocês semearem os seus campos no oitavo ano, estarão comendo daquilo que colheram no sexto ano, e haverá bastante para comerem até a colheita do nono ano.
23 “Cutễq ki anhia tỡ têq chếq loâng, yuaq cutễq ki tỡ cỡn anhia ndỡm, ma cứq ndỡm; cớp anhia cỡt ariang cũai tễ cruang canŏ́h ma cứq yỗn chóh sarnóh dŏq têq bữn cha tâng cutễq ki sâng.
23 A terra é de Deus; portanto, ela não será para sempre daquele que a comprar. Deus é o dono dela, e para ele nós somos estrangeiros que moram por um pouco de tempo na terra dele.
24 “Nheq tữh cruang cutễq anhia ndỡm, cóq anhia táq yỗn án ca chếq cutễq têq chỡng loah cutễq ki.
24 Assim, quando um terreno for vendido, o seu antigo dono será o primeiro a ter o direito de tornar a comprá-lo.
25 Khân cũai I-sarel ma cadĩt, cớp án cóq chếq muoi tâm cutễq, ki sễm ai án ca cheq lứq têq chỡng loah tâm cutễq ki.
25 Se um israelita ficar pobre e precisar vender uma parte das suas terras, o seu parente mais chegado deve tornar a comprar o que ele vendeu.
26 Khân cũai aléq ŏ́q sễm ai têq chỡng loah tâm cutễq ki, ma toâq ntun ễn pĩeiq án bữm cỡt sốc cớp bữn dũ práq, têq án chỡng loah tâm cutễq ki.
26 Mas, se ele não tiver um parente que compre as terras, é possível que mais tarde ele mesmo fique rico outra vez, podendo assim tornar a comprar o terreno que vendeu.
27 Khân án ễ táq ngkíq, cóq án noap loah noâng sếq cumo tễ tangái án ễ chỡng toau toâq chuop sỡng chít cumo, chơ cóq án culáh loah kia noâng tu cũai ca khoiq chỡng tâm cutễq ki tễ án.
27 Ele descontará o valor das colheitas que o terreno tiver produzido desde o último Ano da Libertação e calculará o preço a pagar, tendo como base os anos de colheita que ainda faltarem até o seguinte Ano da Libertação. E assim ele será novamente o dono do terreno.
28 Ma khân án bữn práq tỡ bữn dũ thái loah tâm cutễq ki, cũai ca chỡng tâm cutễq ki noâng ndỡm yỗn toau toâq loah Chuop Cumo Sỡng Chít chumát ễn. Tữ toâq cumo ki, cóq án culáh loah tâm cutễq nâi yỗn án ca ndỡm tễ nhũang.
28 Mas, se ele não tiver o suficiente para tornar a comprar o terreno, então este ficará pertencendo ao comprador até o seguinte Ano da Libertação. Nesse ano o terreno voltará a pertencer ao primeiro dono.
29 “Khân bữn cũai aléq ma chếq dống mpứng dĩ vil ca bữn viang, toâq án chếq, ki têq án chỡng loah khân tâng clống muoi cumo noap tễ tangái án chếq.
29 Se um homem vender uma casa que fica numa cidade protegida por muralhas, ele terá o direito de tornar a comprar a casa até um ano depois da venda.
30 Khân án tỡ bữn thái loah tâng clống muoi cumo, ki án tỡ têq thái loah noâng; cớp dống ki cỡt khong cũai ca chỡng cớp tŏ́ng toiq cũai ki loâng. Toâq Chuop Sỡng Chít Cumo, la án tỡ bữn culáh noâng.
30 Mas, se dentro de um ano ele não comprá-la, então ela pertencerá ao comprador e aos seus descendentes para sempre. Nem mesmo no Ano da Libertação a casa voltará a ser do primeiro dono.
31 Khân dống ỡt tâng vil ma ŏ́q viang, cóq anhia noap dống ki machớng cutễq sarái; cũai ca ndỡm nhũang têq chỡng loah cutễq ki, cớp toâq Chuop Sỡng Chít Cumo tâm cutễq ki cóq culáh loah yỗn án ca lứq ncháu.
31 Porém as casas que ficam em cidades sem muralhas são como os terrenos; o primeiro dono tem o direito de tornar a comprar a casa, e no Ano da Libertação ela volta a ser do primeiro dono.
32 Ma cũai Lê-vi bữn chớc têq chỡng loah máh mun tâng clống vil alới. Bo léq, la têq alới chỡng loah khân ỡt tâng vil khoiq anoat dŏq yỗn alới.
32 Os levitas têm sempre o direito de tornar a comprar as suas casas que ficam nas cidades onde moram.
33 Khân manoaq cũai Lê-vi ma chếq dống tâng clống vil tỗp Lê-vi cớp tỡ bữn chỡng loah, toâq Chuop Sỡng Chít Cumo cóq culáh loah dống ki yỗn án, yuaq dống tâng vil tỗp Lê-vi cỡt mun alới mantái níc tâng mpứng dĩ cũai proai I-sarel.
33 Mas, se um levita vender a sua casa numa dessas cidades e não tornar a comprá-la, então no Ano da Libertação a casa volta a ser dele; pois as casas das cidades onde os levitas moram serão sua propriedade permanente no meio do povo de Israel.
34 Ma tâm cutễq mpễr vil cũai Lê-vi, tỡ têq chếq ta-ŏh tháng, yuaq máh tâm cutễq ki cỡt pún tỗp alới mantái níc.
34 Mas os campos em volta das cidades onde os levitas moram não podem ser vendidos; eles pertencem aos levitas para sempre.
35 “Khân bữn muoi noaq cũai I-sarel ỡt cheq dống sũ anhia ma cadĩt lứq toau án tỡ dáng ntrớu ễ chứm siem tỗ chác án bữm, cóq anhia chuaq rana chuai án, machớng anhia chuai cũai tễ cruang canŏ́h ỡt cớp anhia tê dŏq án têq ỡt cheq níc anhia.
35 Se um israelita que mora perto de você ficar pobre e não puder sustentar-se, então você tem o dever de tomar conta dele. Ajude-o como se ele fosse um estrangeiro que mora no meio do povo, a fim de que ele continue a morar perto de você.
36 Chỗi ĩt lơi tễ án, ma cóq anhia trĩh Yiang Sursĩ, cớp yỗn án ỡt cheq nứng anhia.
36 Não cobre juros sobre o dinheiro que você lhe emprestar. Respeite a ordem de Deus para que esse homem continue a morar perto de você.
37 Chỗi ĩt lơi tễ práq anhia yỗn án voaq, cớp chỗi ĩt práq lơi tễ sana anhia chếq yỗn án cha.
37 Não cobre juros sobre o que você lhe emprestar, nem tire lucro dos alimentos que você lhe vender.
38 Nâi la santoiq cứq patâp anhia; cứq la Yiang Sursĩ, Ncháu anhia, án ca khoiq dững aloŏh anhia tễ cruang Ê-yip-tô dŏq chiau cutễq tỗp Cana-an yỗn anhia, cớp dŏq cỡt Yiang Sursĩ anhia.
38 É isso o que o Senhor , nosso Deus, nos manda fazer. Foi ele quem nos tirou do Egito para nos dar a terra de Canaã e para ser o nosso Deus.
39 “Khân sễm ai cũai I-sarel ỡt cheq anhia ma túh cadĩt lứq toau án chếq tỗ bữm dŏq cỡt sũl anhia, chỗi táq chóq án ariang anhia táq chóq cũai sũl canŏ́h.
39 Se um israelita que mora perto de você ficar tão pobre, que chegue a ponto de ter de se vender a você para ser seu escravo, não o faça trabalhar como escravo.
40 Cóq anhia nhêng án machớng cũai tuthễ, tỡ la cũai ỡt dỡ, cớp yỗn án ỡt táq ranáq anhia toau toâq Chuop Sỡng Chít Cumo chumát.
40 Trate-o como se ele fosse um empregado ou um estrangeiro que mora com você. Ele trabalhará para você até o Ano da Libertação,
41 Ma toâq cumo ki, cóq anhia acláh án cớp con án yỗn alới chu pỡ dống sũ alới, cớp yỗn alới ndỡm loah máh mun achúc achiac alới.
41 e nesse ano ele e os seus filhos irão embora e voltarão para a sua própria família e para as terras dos seus antepassados.
42 Máh cũai proai I-sarel la cũai táq ranáq cứq nheq, yuaq cứq khoiq dững tỗp alới loŏh tễ cruang Ê-yip-tô; tỡ bữn noau têq chếq alới yỗn cỡt cũai sũl.
42 Os israelitas são escravos do Senhor Deus, que os tirou do Egito; eles não deverão ser vendidos como escravos.
43 Chỗi cuhễq alới; ma cóq anhia trĩh Yiang Sursĩ.
43 Portanto, não os trate com crueldade, mas respeite a ordem de Deus.
44 Khân anhia yoc ễ bữn cũai sũl samiang tỡ la mansễm, têq anhia chỡng tễ cruang ỡt mpễr anhia.
44 Se precisarem de escravos ou escravas, vocês poderão comprá-los dos povos vizinhos do seu país.
45 Cớp têq anhia chỡng con châu cũai tễ cruang canŏ́h ỡt parnơi cớp anhia. Máh carnễn sễt tâng cutễq anhia têq cỡt mun anhia,
45 Também poderão comprar os filhos dos estrangeiros que moram no meio de vocês. Essas crianças que nascerem na terra de Israel poderão ser compradas como escravos,
46 tỡ la mun con châu anhia nheq dỡi tamoong alới. Ma anhia chỗi catưp máh cũai I-sarel, la cũai muoi tỗp cớp anhia.
46 e os seus donos poderão deixá-los como herança aos filhos, a quem esses escravos deverão servir a vida inteira. Mas um israelita não pode ter outro israelita como escravo, nem pode tratá-lo com crueldade.
47 “Sacâm bữn muoi noaq cũai tễ cruang canŏ́h ỡt cớp tỗp anhia ma cỡt sốc lứq; cớp bữn muoi noaq tỗp sễm ai cũai I-sarel cỡt túh cadĩt, chơ án chếq tỗ bữm dŏq cỡt sũl cũai sốc ki, tỡ la sũl manoaq canŏ́h tâng sâu án.
47 Pode acontecer que um estrangeiro que vive no meio do povo fique rico e que um vizinho israelita fique pobre e se venda como escravo a esse estrangeiro ou a alguém da família dele.
48 Toâq án chếq tỗ bữm chơ, noâng án bữn chớc têq chỡng loah tỗ bữm. Cớp têq máh sễm ai án thái loah án;
48 Nesse caso, depois de vendido, o israelita tem o direito de ser comprado de novo. Um irmão,
49 têq cũq, tỡ la con ai con a‑ễm, tỡ la máh cũai cỡt sễm ai án, thái loah án; tỡ la khân án bữn práq dũ, têq án thái loah tỗ án bữm.
49 um tio, um primo ou outro parente chegado poderá comprá-lo. Ou, se ganhar bastante dinheiro, ele mesmo poderá comprar a sua liberdade.
50 Cóq án sarhống cớp cũai ca chỡng án nhũang voai, chơ alới cóq noap cumo tễ tangái án chếq tỗ án cỡt sũl toau toâq Chuop Sỡng Chít Cumo ca ễ toâq. Cóq noau yỗn kia pỡ cũai ca chỡng án li cớp cóng yỗn cũai tuthễ tâng máh cumo ca noâng.
50 Ele e o homem que o comprou combinarão o preço que deverá ser pago, de acordo com o número de anos desde o ano em que ele se vendeu até o seguinte Ano da Libertação. O cálculo será feito tendo como base o salário que um empregado recebe.
51 Khân noâng sa‑ữi cumo cóq án culáh sa‑ữi.
51 Se ainda faltarem muitos anos até o Ano da Libertação, ele pagará uma parte maior do dinheiro que recebeu quando se vendeu;
52 Khân noâng bĩq cumo toau Chuop Sỡng Chít Cumo, cóq án yỗn bĩq sâng.
52 mas, se faltarem poucos anos, a parte será menor.
53 Cóq táq chóq án machớng cũai tuthễ. Chỗi yỗn cũai ca ndỡm án padâm án.
53 O dono o tratará como se ele fosse um empregado que é contratado para trabalhar por ano. Não deixem que o dono o trate com crueldade.
54 Khân tỡ bữn acláh án ariang khoiq pai chơ, án cớp con án cóq noau acláh toâq Chuop Sỡng Chít Cumo ca ễ toâq.
54 E, se o homem não for libertado por nenhum desses modos, então no seguinte Ano da Libertação ele e os seus filhos ficarão livres.
55 Cũai I-sarel tỡ têq cỡt sũl toau sốt dỡi, cỗ tỗp alới cỡt khong cứq, yuaq cứq khoiq dững aloŏh alới tễ cruang Ê-yip-tô. Cứq la Yiang Sursĩ, Ncháu anhia.”
55 Pois os israelitas são escravos de Deus, que os tirou do Egito. Ele é o Senhor , o Deus deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Levítico 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.