Juízes 9

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Abi-maléc con samiang Yê-rup Ba-al, án pỡq ramóh sễm ai coah mpiq án tâng vil Se-kem.
1 Certo dia, Abimeleque, filho de Gideão, foi a Siquém visitar os irmãos de sua mãe e disse a eles e aos demais membros do seu clã materno:
2 Án ớn alới pỡq blớh cũai tâng vil Se-kem neq: “Aléq anhia hữm o yỗn anhia? Muoi la tapul chít náq con samiang Yê-rup Ba-al cỡt sốt tỗp anhia; bar la yỗn muoi noaq sâng cỡt sốt anhia? Cóq anhia sanhữ, cứq la muoi noi cớp anhia.”
2 “Perguntem aos líderes de Siquém se preferem ser governados por todos os setenta filhos de Gideão ou por um só homem. E lembrem-se de que eu sou da mesma carne e do mesmo sangue de vocês!”.
3 Máh sễm ai coah mpiq Abi-maléc táq ntỡng ranáq nâi cớp tỗp Se-kem, chơ alới pruam rưoh Abi-maléc cỡt sốt alới, cỗ án la sễm ai tỗp alới.
3 Então os tios de Abimeleque transmitiram sua mensagem a todos os líderes de Siquém, que, depois de ouvirem a proposta, decidiram em favor de Abimeleque, pois era parente deles.
4 Tỗp alới ĩt práq tapul chít ŏ́c tễ dống sang yiang Ba-al Be-rit, chơ chiau yỗn Abi-maléc. Abi-maléc ĩt práq ki chang máh cũai pla yỗn pỡq cớp án.
4 Deram-lhe setenta moedas de prata do templo de Baal-Berite, que ele usou para contratar indivíduos desocupados e desordeiros que concordaram em segui-lo.
5 Án pỡq chu dống mpoaq án ỡt tễ nhũang pỡ vil Ô-pra, cớp án cachĩt tapul chít náq sễm ai án, la máh con samiang Yê-rup Ba-al, tâng pỡng côl tamáu. Ma noâng khlâiq ống manoaq Yô-tham sâng, la con samiang ralŏ́h Yê-rup Ba-al. Cỗ Yô-tham tooq, yuaq án tỡ bữn cuchĩt.
5 Ele foi à casa de seu pai em Ofra e ali, sobre uma pedra, matou todos os seus setenta meios-irmãos, os filhos de Gideão, exceto Jotão, o filho mais novo, que fugiu e se escondeu.
6 Chơ dũ náq cũai sốt tâng vil Se-kem cớp vil Bet Mi-lô toâq rôm parnơi pỡ nỡm aluang ỗc tâng vil Se-kem. Cớp alới chóh Abi-maléc yỗn cỡt puo tỗp alới.
6 Então os líderes de Siquém e Bete-Milo convocaram uma reunião debaixo do carvalho perto da coluna em Siquém e proclamaram Abimeleque rei.
7 Toâq Yô-tham sâng tễ ranáq nâi, án chỗn pỡ anũol cóh Kê-rasim; án tayứng cớp pai casang lứq chóq tỗp alới neq: “Máh cũai Se-kem ơi! Sễq anhia tamứng cứq yỗn samoât dŏq yỗn Yiang Sursĩ bữn tamứng sưong tỗp anhia.
7 Quando Jotão soube disso, subiu ao topo do monte Gerizim e gritou: “Ouçam-me, cidadãos de Siquém! Ouçam-me se querem que Deus os ouça!
8 Cứq sacâm neq: Bữn muoi trỗ máh nỡm aluang loŏh ễ rưoh puo. Máh aluang ki pai chóq nỡm o‑li‑vê neq: ‘Sễq mới cỡt puo tỗp hếq!’
8 Certa vez as árvores resolveram ungir um rei. Primeiro disseram à oliveira: ‘Seja nosso rei!’.
9 Ma nỡm o‑li‑vê ta‑ỡi: ‘Khân cứq cỡt puo anhia, cứq cóq pứt táq dỡq nsễng noau ĩt dŏq sang yỗn máh yiang cớp dốq yỗn máh cũai hỡ.’
9 Mas a oliveira se recusou e disse: ‘Devo deixar de produzir o óleo que agrada a Deus e às pessoas, só para ser a mais alta das árvores que o vento agita?’.
10 Chơ máh nỡm aluang ki pai chóq nỡm tarúng ễn neq: ‘Sễq mới cỡt puo tỗp hếq!’
10 “Então disseram à figueira: ‘Seja nosso rei!’.
11 Ma nỡm tarúng ta‑ỡi loah neq: ‘Khân cứq cỡt sốt tỗp anhia, cứq cóq pứt cỡt palâi ngiam nâi.’
11 Mas a figueira também se recusou e disse: ‘Devo deixar de produzir meus frutos doces e deliciosos, só para ser a mais alta das árvores que o vento agita?’.
12 Ngkíq máh nỡm aluang pai chóq voar nho ễn neq: ‘Sễq mới cỡt puo tỗp hếq!’
12 “Então disseram à videira: ‘Seja nosso rei!’.
13 Ma voar nho ta‑ỡi: ‘Khân cứq cỡt sốt tỗp anhia, cứq cóq tangứt táq blŏ́ng nho yỗn máh yiang cớp cũai cỡt bũi.’
13 Mas a videira também se recusou e disse: ‘Devo deixar de produzir o vinho que alegra a Deus e às pessoas, só para ser a mais alta das árvores que o vento agita?’.
14 Chơ nheq tữh nỡm aluang ki pai chóq nỡm sarlia tacỡng ễn neq: ‘Sễq mới cỡt puo tỗp hếq!’
14 “Por fim, todas as árvores se voltaram para o espinheiro e disseram: ‘Seja nosso rei!’.
15 Nỡm sarlia ta‑ỡi: ‘Khân tỗp anhia ễq cứq cỡt puo anhia, sễq mơi anhia mut sandũ nhưp óc cứq. Khân anhia tỡ bữn mut, lứq bữn ũih blữ loŏh tễ abễng cứq, chơ culoâuq cat nheq máh aluang sê-da tâng cóh Lê-banôn.’”
15 E o espinheiro respondeu às árvores: ‘Se querem mesmo ungir-me seu rei, venham abrigar-se à minha sombra. Se não, que saia fogo de mim e queime os cedros do Líbano’”.
16 Yô-tham pai ễn neq: “Sanua, anhia khoiq chóh Abi-maléc yỗn cỡt puo anhia. Ranáq ki anhia chanchớm pĩeiq tỡ? Tỗp anhia culáh cóng yỗn Yê-rup Ba-al cớp dống sũ án ariang nâi tỡ?
16 Jotão prosseguiu: “Será que vocês de fato agiram de forma honrada e íntegra ao proclamar Abimeleque seu rei? Será que foram justos com Gideão e seus descendentes? Vocês o trataram como ele merece, tendo em vista tudo que realizou?
17 Cóq anhia sanhữ loah tễ mpoaq cứq khoiq chíl chuai tỗp anhia. Án chĩuq pứt rangứh dŏq rachuai anhia yỗn vớt tễ atĩ tỗp Madian.
17 Meu pai lutou por vocês e arriscou a vida para libertá-los dos midianitas.
18 Ma tangái nâi nheq tữh anhia chíl dống sũ mpoaq cứq. Tỗp anhia khoiq cachĩt tapul chít náq con samiang án tâng pỡng côl tamáu. Ma cỗ Abi-maléc, la con cũai sũl mpoaq cứq la sễm ai tỗp anhia, ngkíq tỗp anhia chóh án yỗn cỡt puo cũai Se-kem.
18 Mas hoje vocês se rebelaram contra ele e seus descendentes e mataram seus setenta filhos sobre uma pedra. Escolheram Abimeleque, filho da escrava dele, para ser rei só porque ele é seu parente.
19 Khân anhia chanchớm ranáq anhia táq chóq Yê-rup Ba-al cớp chóq dống sũ án tâng tangái nâi ma lứq pĩeiq, sễq anhia ỡt bũi cớp Abi-maléc, cớp yỗn Abi-maléc ỡt bũi tê cớp anhia.
19 “Se hoje agiram de forma honrada e íntegra com Gideão e seus descendentes, então que sejam felizes com Abimeleque, e ele seja feliz com vocês.
20 Ma khân tỡ bữn ngkíq, sễq ũih tễ Abi-maléc cat culoâuq nheq tỗp Se-kem cớp tỗp Bet Mi-lô; cớp yỗn ũih tễ tỗp Se-kem cớp Bet Mi-lô cat culoâuq Abi-maléc machớng ki tê.”
20 Mas, se não o fizeram, então que saia fogo de Abimeleque e queime os líderes de Siquém e Bete-Milo, e saia fogo dos líderes de Siquém e Bete-Milo e queime Abimeleque!”.
21 Chơ Yô-tham lúh tooq pỡ vil Bêr ễn, yuaq án sâng ngcŏh Abi-maléc, ai án.
21 Então Jotão fugiu e foi morar em Beer, pois tinha medo de seu irmão Abimeleque.
22 Abi-maléc cỡt sốt tỗp I-sarel pái cumo.
22 Depois que Abimeleque havia governado Israel por três anos,
23 Vớt ki, Yiang Sursĩ yỗn Abi-maléc cớp tỗp Se-kem cỡt ra‑ũan ratuaq; chơ alới táq sâuq lứq chóq Abi-maléc.
23 Deus enviou um espírito que gerou discórdia entre Abimeleque e os líderes de Siquém, que se rebelaram.
24 Ranáq nâi cỡt cóng Abi-maléc cớp tỗp Se-kem ca pruam cachĩt tapul chít náq con samiang Yê-rup Ba-al.
24 Foi um castigo para Abimeleque por ele ter assassinado os setenta filhos de Gideão e para os líderes de Siquém por terem apoiado Abimeleque no assassinato de seus irmãos.
25 Cũai Se-kem ỡt tooq, crŏ́q ễ chíl Abi-maléc tâng máh parlỡ cóh, cớp alới pũr ĩt crơng tễ dũ náq cũai ca pỡq pha bân ntốq ki. Ma bữn cũai toâq atỡng Abi-maléc.
25 Os líderes de Siquém prepararam uma emboscada para Abimeleque no alto dos montes e assaltavam todos os que passavam por ali. Contudo, alguém alertou Abimeleque sobre essa conspiração.
26 Vớt ki, Ca-al con samiang E-bet, cớp máh sễm ai án dễq chu vil Se-kem. Tỗp Se-kem yám noap Ca-al nheq mứt pahỡm.
26 Nessa época, Gaal, filho de Ebede, se mudou para Siquém com seus irmãos e ganhou a confiança dos líderes da cidade.
27 Ngkíq tỗp alới pỡq chu nưong nho, ễ cáiq palâi nho dŏq táq blŏ́ng nguaiq toâq bữn táq rit ntrớu tâng dống sang alới. Tỗp alới cha nguaiq, cớp táq ntỡng santoiq ayê ra‑ac Abi-maléc.
27 Depois de irem ao campo, colherem as uvas e pisarem nelas, realizaram uma festa da colheita, no templo do deus local. Foi servido vinho à vontade, e todos começaram a amaldiçoar Abimeleque.
28 Ca-al blớh neq: “Abi-maléc la noau? Cớp hái tỗp Se-kem la noau, mŏ cóq táq ranáq Abi-maléc? Án la con samiang Yê-rup Ba-al, pĩeiq tỡ? Sê-bul táq ranáq yỗn án la pĩeiq lứq; ma tỗp hái tỡ pĩeiq táq ranáq yỗn án. Ma o lứq la hái táq ranáq yỗn Hamor, mpoaq Se-kem!
28 “Quem é Abimeleque?”, disse em alta voz Gaal, filho de Ebede. “Se não é um verdadeiro filho de Siquém, por que devemos servi-lo? É apenas filho de Gideão, e esse Zebul é apenas seu ajudante. Sirvam aos verdadeiros filhos de Hamor, o fundador de Siquém! Por que devemos servir a Abimeleque?
29 Khân cứq cỡt sốt máh cũai tâng vil nâi, cứq ễ cachĩt táh Abi-maléc. Cứq yoc ễ cardỗq cớp án neq: ‘Mới pỡq parỗm pachứm nheq máh tahan mới, chơ hái rachíl salĩq!’”
29 Se eu estivesse no comando, me livraria de Abimeleque. Diria a ele: ‘Convoque seus soldados e venha lutar!’.”
30 Tữ Sê-bul, cũai sốt vil ki sâng Ca-al con samiang E-bet pai ngkíq, án sâng ũan lứq.
30 Mas, quando Zebul, que governava a cidade, tomou conhecimento das palavras de Gaal, ficou furioso.
31 Chơ Sê-bul ớn cũai pỡq cachâp Abi-maléc pỡ vil Aru-ma neq: “Ca-al con samiang E-bet, cớp tỗp sễm ai án toâq pỡ vil Se-kem; tỗp alới táq ntỡng cachúc ễq cũai tâng vil ki chíl anhia.
31 Enviou mensageiros a Abimeleque em Arumá para lhe dizer: “Gaal, filho de Ebede, e seus irmãos se mudaram para Siquém e estão instigando a cidade a se rebelar contra você.
32 Sanua, khân toâq sadâu chơ, cóq anhia dững máh cũai pỡq tooq tâng ruang.
32 Venha de noite com seu exército e esconda-se nos campos.
33 Toâq poang tarưp cóq anhia mut chíl toâp. Toâq Ca-al cớp tỗp án loŏh chíl loah anhia, cóq anhia chíl palứq.”
33 Pela manhã, assim que o sol nascer, ataque a cidade. Quando Gaal e aqueles que o acompanham saírem para lutar contra você, faça com eles o que desejar”.
34 Chơ Abi-maléc cớp tahan án loŏh tâng sadâu ki toâp; alới ỡt tooq yáng tiah vil, cớp tampễq tahan cỡt pỗn tỗp.
34 Então Abimeleque e todos os seus homens saíram de noite, dividiram-se em quatro grupos e armaram uma emboscada ao redor de Siquém.
35 Toâq alới hữm Ca-al loŏh tayứng bân ngoah toong viang vil, alới loŏh toâp tễ ntốq ỡt tooq.
35 Gaal, filho de Ebede, estava à porta da cidade quando Abimeleque e seu exército saíram de seus esconderijos.
36 Toâq Ca-al hữm tỗp alới án atỡng Sê-bul neq: “Nhêng tíh! Cũai ntôm sễng tễ anũol cóh.”
36 Quando Gaal os viu, disse a Zebul: “Olhe, há pessoas descendo do alto das colinas!”. Zebul respondeu: “São apenas as sombras dos montes que se parecem com homens”.
37 Ca-al pai ễn: “Nhêng chu tíh! Bữn muoi tỗp cũai sễng tễ anũol cóh, cớp muoi tỗp ễn ntôm pỡq tâng rana chu nỡm aluang ỗc cũai mo dốq ỡt!”
37 Mas Gaal insistiu: “Não! São pessoas descendo das colinas. E outro grupo vem pela estrada que passa pelo Carvalho dos Adivinhos”.
38 Sê-bul ta‑ỡi: “Santoiq mới mantoâr ỡt pỡ léq sanua? Mới toâp khoiq pai neq: ‘Nŏ́q tỗp hái cóq táq ranáq Abi-maléc?’ Ki la máh cũai mới ayê ra‑ac; sanua cóq mới loŏh chíl tỗp alới!”
38 Zebul se voltou para ele e perguntou: “Onde foi parar toda a sua conversa? Não foi você que disse: ‘Quem é Abimeleque e por que deveríamos servi-lo?’. Os homens dos quais você zombou estão logo ali do lado de fora da cidade! Saia e lute contra eles!”.
39 Chơ Ca-al dững tỗp Se-kem loŏh chíl Abi-maléc.
39 Então Gaal marchou à frente dos líderes de Siquém para a batalha contra Abimeleque.
40 Ca-al lúh, ma Abi-maléc rapuai án. Cớp bữn sa‑ữi náq chũl hâp lứq tỡ loâp toâq pỡ ngoah toong viang vil.
40 Abimeleque perseguiu Gaal, e muitos homens de Siquém foram feridos e caíram pelo caminho enquanto recuavam até o portão da cidade.
41 Abi-maléc ỡt pỡ vil Aru-ma, ma Sê-bul rapuai Ca-al cớp sễm ai án yỗn dễq yơng tễ vil Se-kem; noau tỡ yỗn tỗp Ca-al ỡt noâng tâng vil ki.
41 Abimeleque voltou a Arumá, e Zebul expulsou Gaal e seus irmãos de Siquém.
42 Toâq tangái parnỡ máh cũai Se-kem pỡq chu ruang bát. Ma bữn cũai toâq atỡng Abi-maléc dáng alới ntôm loŏh.
42 No dia seguinte, o povo de Siquém saiu para guerrear nos campos. Abimeleque soube disso,
43 Ngkíq án tampễq tahan án cỡt pái tỗp, yỗn ỡt crŏ́q tâng ruang. Toâq án hữm máh cũai loŏh tễ vil, án loŏh chíl toâp.
43 dividiu seus homens em três grupos e armou emboscadas nos campos. Quando Abimeleque viu o povo sair da cidade, ele e seus homens saíram de seus esconderijos e atacaram.
44 Bar tỗp chíl cũai proai pỡ ruang; ma Abi-maléc cớp tỗp tahan án pỡq cheng toâp ngoah toong viang vil.
44 Abimeleque e seu grupo tomaram de assalto o portão da cidade para impedir que os homens de Siquém voltassem para dentro. Enquanto isso, os outros dois grupos atacaram e mataram aqueles que estavam nos campos.
45 Ranáq rachíl ratáq nheq muoi tangái. Abi-maléc cheng bữn vil cớp cachĩt nheq cũai proai, chơ chŏ́ng táh vil ki. Chơ án ĩt boi prứh tâng cutễq.
45 A batalha durou o dia inteiro. Por fim, Abimeleque tomou Siquém e matou seus habitantes. Depois, destruiu a cidade e espalhou sal em todo o solo.
46 Tữ máh cũai sốt ngôl kĩaq vil Se-kem sâng tễ ranáq nâi, tỗp alới lúh tooq nheq pỡ ntốq parnoâng cheq dống sang yiang El Bê-rit.
46 Ao tomarem conhecimento do que havia acontecido, os líderes que viviam na torre de Siquém correram e se esconderam na fortaleza do templo de Baal-Berite.
47 Ma bữn cũai toâq atỡng Abi-maléc ntốq máh cũai sốt ỡt tooq.
47 Quando alguém informou Abimeleque de que esses habitantes estavam reunidos ali,
48 Abi-maléc dững máh cũai án chỗn chu cóh Sal-môn. Chơ án ĩt achât cuot abễng aluang cớp dỗl achu. Án ớn máh cũai án táq chái machớng ki tê.
48 ele levou seu exército ao monte Zalmom. Pegou um machado, cortou alguns galhos de uma árvore e os pôs sobre os ombros. “Rápido! Façam como eu!”, disse a seus homens.
49 Ngkíq dũ náq cũai cuot abễng aluang cớp ĩt dỗl, chơ puai ntun clĩ Abi-maléc. Tỗp alới cróh abễng aluang mpễr ntốq parnoâng, chơ chŏ́ng. Nheq tữh cũai cuchĩt nheq, dếh samiang dếh mansễm, mán muoi ngin náq.
49 Assim, cada um cortou alguns galhos e fez como Abimeleque. Então amontoaram os galhos junto às paredes do templo e puseram fogo. Todos que viviam na torre de Siquém morreram, cerca de mil homens e mulheres.
50 Moâm ki Abi-maléc pỡq lavíng vil Thi-bet cớp cheng ĩt.
50 Em seguida, Abimeleque atacou a cidade de Tebes e a conquistou.
51 Tâng vil ki bữn muoi ntốq parnoâng khâm lứq; chơ nheq tữh cũai vil ki, dếh samiang, dếh mansễm, dếh máh cũai sốt mut tooq tâng ki. Tỗp alới catáih ngoah toong kháng tỗ bữm, chơ chỗn ỡt tâng pỡng ngôl tâng mpuol tapín.
51 No meio da cidade, porém, havia uma torre forte, e toda a população, homens e mulheres, fugiu para lá. Trancaram-se por dentro e subiram até o terraço.
52 Tữ Abi-maléc toâq chíl ntốq ngôl, án pỡq chu ngoah toong ễ chŏ́ng chíq.
52 Abimeleque foi até a torre e a atacou. Mas, quando se preparava para incendiar a entrada da torre,
53 Ma bữn muoi noaq mansễm ỡt tâng mpuol ngôl ki apŏ́ng tamáu dốq cliet bỗt, chơ pĩeiq tâng plỡ Abi-maléc cớp pacháh cantar plỡ án.
53 uma mulher que estava no terraço jogou na cabeça de Abimeleque uma pedra de moinho, que rachou seu crânio.
54 Abi-maléc arô toâp samiang póng ca dững crơng choac yỗn án cớp ớn neq: “Mới thot dau tễ sor, chơ choat cứq. Chỗi dŏq yỗn noau dáng cứq cuchĩt cỗ tian muoi noaq mansễm.”
54 Sem demora, ele disse a seu jovem escudeiro: “Tire a espada e mate-me! Assim ninguém dirá que uma mulher matou Abimeleque!”. O jovem o atravessou com sua espada, e ele morreu.
55 Tữ cũai I-sarel hữm Abi-maléc khoiq cuchĩt, ngkíq dũ náq miar mprieih chu pỡ dống alới bữm.
55 Quando os israelitas viram que Abimeleque estava morto, debandaram e voltaram para casa.
56 Nâi la ranáq Yiang Sursĩ culáh cóng yỗn Abi-maléc, cỗ tian án khoiq cachĩt tapul chít náq sễm ai án bữm.
56 Desse modo, Deus castigou Abimeleque pelo mal que ele havia feito a seu pai, matando os setenta irmãos.
57 Cớp Yiang Sursĩ yỗn máh ranáq sâuq tễ tỗp Se-kem píh loah pỡ alới. Ranáq nâi cỡt samoât santoiq Yô-tham con samiang Yê-rup Ba-al khoiq pupap tễ nhũang chơ.
57 Deus também castigou os homens de Siquém por toda a sua maldade. Assim cumpriu-se a maldição de Jotão, filho de Gideão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.