Juízes 9
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB
1 Abi-maléc con samiang Yê-rup Ba-al, án pỡq ramóh sễm ai coah mpiq án tâng vil Se-kem.
1 Abimeleque, filho de Jerubaal, foi a Siquém, aos irmãos de sua mãe, e falou-lhes, e a toda a parentela da casa de pai de sua mãe, dizendo:
2 Án ớn alới pỡq blớh cũai tâng vil Se-kem neq: “Aléq anhia hữm o yỗn anhia? Muoi la tapul chít náq con samiang Yê-rup Ba-al cỡt sốt tỗp anhia; bar la yỗn muoi noaq sâng cỡt sốt anhia? Cóq anhia sanhữ, cứq la muoi noi cớp anhia.”
2 Falai, peço-vos, aos ouvidos de todos os cidadãos de Siquém: Que é melhor para vós? que setenta homens, todos os filhos de Jerubaal, dominem sobre vós, ou que um só domine sobre vós? Lembrai-vos também de que sou vosso osso e vossa carne.
3 Máh sễm ai coah mpiq Abi-maléc táq ntỡng ranáq nâi cớp tỗp Se-kem, chơ alới pruam rưoh Abi-maléc cỡt sốt alới, cỗ án la sễm ai tỗp alới.
3 Então os irmãos de sua mãe falaram todas essas palavras a respeito dele aos ouvidos de todos os cidadãos de Siquém; e o coração deles se inclinou a seguir Abimeleque; pois disseram: E nosso irmão.
4 Tỗp alới ĩt práq tapul chít ŏ́c tễ dống sang yiang Ba-al Be-rit, chơ chiau yỗn Abi-maléc. Abi-maléc ĩt práq ki chang máh cũai pla yỗn pỡq cớp án.
4 E deram-lhe setenta siclos de prata, da casa de Baal-Berite, com os quais alugou Abimeleque alguns homens ociosos e levianas, que o seguiram;
5 Án pỡq chu dống mpoaq án ỡt tễ nhũang pỡ vil Ô-pra, cớp án cachĩt tapul chít náq sễm ai án, la máh con samiang Yê-rup Ba-al, tâng pỡng côl tamáu. Ma noâng khlâiq ống manoaq Yô-tham sâng, la con samiang ralŏ́h Yê-rup Ba-al. Cỗ Yô-tham tooq, yuaq án tỡ bữn cuchĩt.
5 e foi à casa de seu pai, a Ofra, e matou a seus irmãos, os filhos de Jerubaal, setenta homens, sobre uma só pedra. Mas Jotão, filho menor de Jerubaal, ficou, porquanto se tinha escondido.
6 Chơ dũ náq cũai sốt tâng vil Se-kem cớp vil Bet Mi-lô toâq rôm parnơi pỡ nỡm aluang ỗc tâng vil Se-kem. Cớp alới chóh Abi-maléc yỗn cỡt puo tỗp alới.
6 Então se ajuntaram todos os cidadãos de Siquém e toda a Bete-Milo, e foram, e constituíram rei a Abimeleque, junto ao carvalho da coluna que havia em Siquém.
7 Toâq Yô-tham sâng tễ ranáq nâi, án chỗn pỡ anũol cóh Kê-rasim; án tayứng cớp pai casang lứq chóq tỗp alới neq: “Máh cũai Se-kem ơi! Sễq anhia tamứng cứq yỗn samoât dŏq yỗn Yiang Sursĩ bữn tamứng sưong tỗp anhia.
7 Jotão, tendo sido avisado disso, foi e, pondo-se no cume do monte Gerizim, levantou a voz e clamou, dizendo: Ouvi-me a mim, cidadãos de Siquém, para que Deus: vos ouça a vos.
8 Cứq sacâm neq: Bữn muoi trỗ máh nỡm aluang loŏh ễ rưoh puo. Máh aluang ki pai chóq nỡm o‑li‑vê neq: ‘Sễq mới cỡt puo tỗp hếq!’
8 Foram uma vez as árvores a ungir para si um rei; e disseram à oliveira: Reina tu sobre nós.
9 Ma nỡm o‑li‑vê ta‑ỡi: ‘Khân cứq cỡt puo anhia, cứq cóq pứt táq dỡq nsễng noau ĩt dŏq sang yỗn máh yiang cớp dốq yỗn máh cũai hỡ.’
9 Mas a oliveira lhes respondeu: Deixaria eu a minha gordura, que Deus e os homens em mim prezam, para ir balouçar sobre as árvores?
10 Chơ máh nỡm aluang ki pai chóq nỡm tarúng ễn neq: ‘Sễq mới cỡt puo tỗp hếq!’
10 Então disseram as árvores à figueira: Vem tu, e reina sobre nós.
11 Ma nỡm tarúng ta‑ỡi loah neq: ‘Khân cứq cỡt sốt tỗp anhia, cứq cóq pứt cỡt palâi ngiam nâi.’
11 Mas a figueira lhes respondeu: Deixaria eu a minha doçura, o meu bom fruto, para ir balouçar sobre as árvores?
12 Ngkíq máh nỡm aluang pai chóq voar nho ễn neq: ‘Sễq mới cỡt puo tỗp hếq!’
12 Disseram então as árvores à videira: Vem tu, e reina sobre nós.
13 Ma voar nho ta‑ỡi: ‘Khân cứq cỡt sốt tỗp anhia, cứq cóq tangứt táq blŏ́ng nho yỗn máh yiang cớp cũai cỡt bũi.’
13 Mas a videira lhes respondeu: Deixaria eu o meu mosto, que alegra a Deus e aos homens, para ir balouçar sobre as árvores?
14 Chơ nheq tữh nỡm aluang ki pai chóq nỡm sarlia tacỡng ễn neq: ‘Sễq mới cỡt puo tỗp hếq!’
14 Então todas as árvores disseram ao espinheiro: Vem tu, e reina sobre nós.
15 Nỡm sarlia ta‑ỡi: ‘Khân tỗp anhia ễq cứq cỡt puo anhia, sễq mơi anhia mut sandũ nhưp óc cứq. Khân anhia tỡ bữn mut, lứq bữn ũih blữ loŏh tễ abễng cứq, chơ culoâuq cat nheq máh aluang sê-da tâng cóh Lê-banôn.’”
15 O espinheiro, porém, respondeu às árvores: Se de boa fé me ungis por vosso rei, vinde refugiar-vos debaixo da minha sombra; mas, se não, saia fogo do espinheiro, e devore os cedros do Líbano.
16 Yô-tham pai ễn neq: “Sanua, anhia khoiq chóh Abi-maléc yỗn cỡt puo anhia. Ranáq ki anhia chanchớm pĩeiq tỡ? Tỗp anhia culáh cóng yỗn Yê-rup Ba-al cớp dống sũ án ariang nâi tỡ?
16 Agora, pois, se de boa fé e com retidão procedestes, constituindo rei a Abimeleque, e se bem fizestes para com Jerubaal e para com a sua casa, e se com ele usastes conforme o merecimento das suas mãos
17 Cóq anhia sanhữ loah tễ mpoaq cứq khoiq chíl chuai tỗp anhia. Án chĩuq pứt rangứh dŏq rachuai anhia yỗn vớt tễ atĩ tỗp Madian.
17 {porque meu pai pelejou por vós, desprezando a própria vida, e vos livrou da mão de Midiã;
18 Ma tangái nâi nheq tữh anhia chíl dống sũ mpoaq cứq. Tỗp anhia khoiq cachĩt tapul chít náq con samiang án tâng pỡng côl tamáu. Ma cỗ Abi-maléc, la con cũai sũl mpoaq cứq la sễm ai tỗp anhia, ngkíq tỗp anhia chóh án yỗn cỡt puo cũai Se-kem.
18 porém vós hoje vos levantastes contra a casa de meu pai, e matastes a seus filhos, setenta homens, sobre uma só pedra; e a Abimeleque, filho da sua serva, fizestes reinar sobre os cidadãos de Siquém, porque é vosso irmão};
19 Khân anhia chanchớm ranáq anhia táq chóq Yê-rup Ba-al cớp chóq dống sũ án tâng tangái nâi ma lứq pĩeiq, sễq anhia ỡt bũi cớp Abi-maléc, cớp yỗn Abi-maléc ỡt bũi tê cớp anhia.
19 se de boa fé e com retidão procedestes hoje para com Jerubaal e para com a sua casa, alegrai-vos em Abimeleque, e também ele se alegre em vós;
20 Ma khân tỡ bữn ngkíq, sễq ũih tễ Abi-maléc cat culoâuq nheq tỗp Se-kem cớp tỗp Bet Mi-lô; cớp yỗn ũih tễ tỗp Se-kem cớp Bet Mi-lô cat culoâuq Abi-maléc machớng ki tê.”
20 mas se não, saia fogo de Abimeleque, e devore os cidadãos de Siquém, e a Bete-Milo; e saia fogo dos cidadãos de Siquém e de Bete-Milo, e devore Abimeleque.
21 Chơ Yô-tham lúh tooq pỡ vil Bêr ễn, yuaq án sâng ngcŏh Abi-maléc, ai án.
21 E partindo Jotão, fugiu e foi para Beer, e ali habitou, por medo de Abimeleque, seu irmão.
22 Abi-maléc cỡt sốt tỗp I-sarel pái cumo.
22 Havendo Abimeleque reinado três anos sobre Israel,
23 Vớt ki, Yiang Sursĩ yỗn Abi-maléc cớp tỗp Se-kem cỡt ra‑ũan ratuaq; chơ alới táq sâuq lứq chóq Abi-maléc.
23 Deus suscitou um espírito mau entre Abimeleque e os cidadãos de Siquém; e estes procederam aleivosamente para com Abimeleque;
24 Ranáq nâi cỡt cóng Abi-maléc cớp tỗp Se-kem ca pruam cachĩt tapul chít náq con samiang Yê-rup Ba-al.
24 para que a violência praticada contra os setenta filhos de Jerubaal, como também o sangue deles, recaíssem sobre Abimeleque, seu irmão, que os matara, e sobre os cidadãos de Siquém, que fortaleceram as mãos dele para matar a seus irmãos.
25 Cũai Se-kem ỡt tooq, crŏ́q ễ chíl Abi-maléc tâng máh parlỡ cóh, cớp alới pũr ĩt crơng tễ dũ náq cũai ca pỡq pha bân ntốq ki. Ma bữn cũai toâq atỡng Abi-maléc.
25 E os cidadãos de Siquém puseram de emboscada contra ele, sobre os cumes dos montes, homens que roubavam a todo aquele que passava por eles no caminho. E contou-se isto a Abimeleque.
26 Vớt ki, Ca-al con samiang E-bet, cớp máh sễm ai án dễq chu vil Se-kem. Tỗp Se-kem yám noap Ca-al nheq mứt pahỡm.
26 Também veio Gaal, filho de Ebede, com seus irmãos, e estabeleceu-se em Siquém; e confiaram nele os cidadãos de Siquém.
27 Ngkíq tỗp alới pỡq chu nưong nho, ễ cáiq palâi nho dŏq táq blŏ́ng nguaiq toâq bữn táq rit ntrớu tâng dống sang alới. Tỗp alới cha nguaiq, cớp táq ntỡng santoiq ayê ra‑ac Abi-maléc.
27 Saindo ao campo, vindimaram as suas vinhas, pisaram as uvas e fizeram uma festa; e, entrando na casa de seu deus, comeram e beberam, e amaldiçoaram a Abimeleque.
28 Ca-al blớh neq: “Abi-maléc la noau? Cớp hái tỗp Se-kem la noau, mŏ cóq táq ranáq Abi-maléc? Án la con samiang Yê-rup Ba-al, pĩeiq tỡ? Sê-bul táq ranáq yỗn án la pĩeiq lứq; ma tỗp hái tỡ pĩeiq táq ranáq yỗn án. Ma o lứq la hái táq ranáq yỗn Hamor, mpoaq Se-kem!
28 E disse Gaal, filho de Ebede: Quem é Abimeleque, e quem é Siquém, para que sirvamos a Abimeleque? não é, porventura, filho de Jerubaal? e não é Zebul o seu mordomo? Servi antes aos homens de Hamor, pai de Siquém; pois, por que razão serviríamos nós a Abimeleque?
29 Khân cứq cỡt sốt máh cũai tâng vil nâi, cứq ễ cachĩt táh Abi-maléc. Cứq yoc ễ cardỗq cớp án neq: ‘Mới pỡq parỗm pachứm nheq máh tahan mới, chơ hái rachíl salĩq!’”
29 Ah! se este povo estivesse sob a minha mão, eu transtornaria a Abimeleque. Eu lhe diria: Multiplica o teu exército, e vem.
30 Tữ Sê-bul, cũai sốt vil ki sâng Ca-al con samiang E-bet pai ngkíq, án sâng ũan lứq.
30 Quando Zebul, o governador da cidade, ouviu as palavras de Gaal, filho de Ebede, acendeu-se em ira.
31 Chơ Sê-bul ớn cũai pỡq cachâp Abi-maléc pỡ vil Aru-ma neq: “Ca-al con samiang E-bet, cớp tỗp sễm ai án toâq pỡ vil Se-kem; tỗp alới táq ntỡng cachúc ễq cũai tâng vil ki chíl anhia.
31 E enviou secretamente mensageiros a Abimeleque, para lhe dizerem: Eis que Gaal, filho de Ebede, e seus irmãos vieram a Siquém, e estão sublevando a cidade contra ti.
32 Sanua, khân toâq sadâu chơ, cóq anhia dững máh cũai pỡq tooq tâng ruang.
32 Levanta-te, pois, de noite, tu e o povo que tiveres contigo, e põe-te de emboscada no campo.
33 Toâq poang tarưp cóq anhia mut chíl toâp. Toâq Ca-al cớp tỗp án loŏh chíl loah anhia, cóq anhia chíl palứq.”
33 E pela manhã, ao nascer do sol, levanta-te, e dá de golpe sobre a cidade; e, saindo contra ti Gaal e o povo que tiver com ele, faze-lhe como te permitirem as circunstâncias.
34 Chơ Abi-maléc cớp tahan án loŏh tâng sadâu ki toâp; alới ỡt tooq yáng tiah vil, cớp tampễq tahan cỡt pỗn tỗp.
34 Levantou-se, pois, de noite Abimeleque, e todo o povo que com ele havia, e puseram emboscadas a Siquém, em quatro bandos.
35 Toâq alới hữm Ca-al loŏh tayứng bân ngoah toong viang vil, alới loŏh toâp tễ ntốq ỡt tooq.
35 E Gaal, filho de Ebede, saiu e pôs-se à entrada da porta da cidade; e das emboscadas se levantou Abimeleque, e todo o povo que estava com ele.
36 Toâq Ca-al hữm tỗp alới án atỡng Sê-bul neq: “Nhêng tíh! Cũai ntôm sễng tễ anũol cóh.”
36 Quando Gaal viu aquele povo, disse a Zebul: Eis que desce gente dos cumes dos montes. Respondeu-lhe Zebul: Tu vês as sombras dos montes como se fossem homens.
37 Ca-al pai ễn: “Nhêng chu tíh! Bữn muoi tỗp cũai sễng tễ anũol cóh, cớp muoi tỗp ễn ntôm pỡq tâng rana chu nỡm aluang ỗc cũai mo dốq ỡt!”
37 Gaal, porém, tornou a falar, e disse: Eis que desce gente do meio da terra; também vem uma tropa do caminho do carvalho de Meonenim.
38 Sê-bul ta‑ỡi: “Santoiq mới mantoâr ỡt pỡ léq sanua? Mới toâp khoiq pai neq: ‘Nŏ́q tỗp hái cóq táq ranáq Abi-maléc?’ Ki la máh cũai mới ayê ra‑ac; sanua cóq mới loŏh chíl tỗp alới!”
38 Então lhe disse Zebul: Onde está agora a tua boca, com a qual dizias: Quem é Abimeleque, para que o sirvamos? Não é esse, porventura, o povo que desprezaste. Sai agora e peleja contra ele!
39 Chơ Ca-al dững tỗp Se-kem loŏh chíl Abi-maléc.
39 Assim saiu Gaal, à frente dos cidadãos de Siquém, e pelejou contra Abimeleque.
40 Ca-al lúh, ma Abi-maléc rapuai án. Cớp bữn sa‑ữi náq chũl hâp lứq tỡ loâp toâq pỡ ngoah toong viang vil.
40 Mas Abimeleque o perseguiu, pois Gaal fugiu diante dele, e muitos caíram feridos até a entrada da porta.
41 Abi-maléc ỡt pỡ vil Aru-ma, ma Sê-bul rapuai Ca-al cớp sễm ai án yỗn dễq yơng tễ vil Se-kem; noau tỡ yỗn tỗp Ca-al ỡt noâng tâng vil ki.
41 Abimeleque ficou em Arumá. E Zebul expulsou Gaal e seus irmãos, para que não habitassem em Siquém.
42 Toâq tangái parnỡ máh cũai Se-kem pỡq chu ruang bát. Ma bữn cũai toâq atỡng Abi-maléc dáng alới ntôm loŏh.
42 No dia seguinte sucedeu que o povo saiu ao campo; disto foi avisado Abimeleque,
43 Ngkíq án tampễq tahan án cỡt pái tỗp, yỗn ỡt crŏ́q tâng ruang. Toâq án hữm máh cũai loŏh tễ vil, án loŏh chíl toâp.
43 o qual, tomando o seu povo, dividiu-o em três bandos, que pôs de emboscada no campo. Quando viu que o povo saía da cidade, levantou-se contra ele e o feriu.
44 Bar tỗp chíl cũai proai pỡ ruang; ma Abi-maléc cớp tỗp tahan án pỡq cheng toâp ngoah toong viang vil.
44 Abimeleque e os que estavam com ele correram e se puseram à porta da cidade; e os outros dois bandos deram de improviso sobre todos quantos estavam no campo, e os feriram.
45 Ranáq rachíl ratáq nheq muoi tangái. Abi-maléc cheng bữn vil cớp cachĩt nheq cũai proai, chơ chŏ́ng táh vil ki. Chơ án ĩt boi prứh tâng cutễq.
45 Abimeleque pelejou contra a cidade todo aquele dia, tomou-a e matou o povo que nela se achava; e, assolando-a, a semeou de sal.
46 Tữ máh cũai sốt ngôl kĩaq vil Se-kem sâng tễ ranáq nâi, tỗp alới lúh tooq nheq pỡ ntốq parnoâng cheq dống sang yiang El Bê-rit.
46 Tendo ouvido isso todos os cidadãos de Migdol-Siquém, entraram na fortaleza, na casa de El-Berite.
47 Ma bữn cũai toâq atỡng Abi-maléc ntốq máh cũai sốt ỡt tooq.
47 E contou-se a Abimeleque que todos os cidadãos de Migdol-Siquém se haviam congregado.
48 Abi-maléc dững máh cũai án chỗn chu cóh Sal-môn. Chơ án ĩt achât cuot abễng aluang cớp dỗl achu. Án ớn máh cũai án táq chái machớng ki tê.
48 Então Abimeleque subiu ao monte Zalmom, ele e todo o povo que com ele havia; e, tomando na mão um machado, cortou um ramo de árvore e, levantando-o, pô-lo ao seu ombro, e disse ao povo que estava com ele: O que me vistes fazer, apressai-vos a fazê-lo também.
49 Ngkíq dũ náq cũai cuot abễng aluang cớp ĩt dỗl, chơ puai ntun clĩ Abi-maléc. Tỗp alới cróh abễng aluang mpễr ntốq parnoâng, chơ chŏ́ng. Nheq tữh cũai cuchĩt nheq, dếh samiang dếh mansễm, mán muoi ngin náq.
49 Tendo, pois, cada um cortado o seu ramo, seguiram a Abimeleque; e, pondo os ramos junto da fortaleza, queimaram-na a fogo com os que nela estavam; de modo que morreram também todos os de Migdol-Siquém, cerca de mil homens e mulheres.
50 Moâm ki Abi-maléc pỡq lavíng vil Thi-bet cớp cheng ĩt.
50 Então Abimeleque foi a Tebez, e a sitiou e tomou.
51 Tâng vil ki bữn muoi ntốq parnoâng khâm lứq; chơ nheq tữh cũai vil ki, dếh samiang, dếh mansễm, dếh máh cũai sốt mut tooq tâng ki. Tỗp alới catáih ngoah toong kháng tỗ bữm, chơ chỗn ỡt tâng pỡng ngôl tâng mpuol tapín.
51 Havia, porém, no meio da cidade uma torre forte, na qual se refugiaram todos os habitantes da cidade, homens e mulheres; e fechando após si as portas, subiram ao eirado da torre.
52 Tữ Abi-maléc toâq chíl ntốq ngôl, án pỡq chu ngoah toong ễ chŏ́ng chíq.
52 E Abimeleque, tendo chegado até a torre, atacou-a, e chegou-se à porta da torre, para lhe meter fogo.
53 Ma bữn muoi noaq mansễm ỡt tâng mpuol ngôl ki apŏ́ng tamáu dốq cliet bỗt, chơ pĩeiq tâng plỡ Abi-maléc cớp pacháh cantar plỡ án.
53 Nisso uma mulher lançou a pedra superior de um moinho sobre a cabeça de Abimeleque, e quebrou-lhe o crânio.
54 Abi-maléc arô toâp samiang póng ca dững crơng choac yỗn án cớp ớn neq: “Mới thot dau tễ sor, chơ choat cứq. Chỗi dŏq yỗn noau dáng cứq cuchĩt cỗ tian muoi noaq mansễm.”
54 Então ele chamou depressa o moço, seu escudeiro, e disse-lhe: Desembainha a tua espada e mata-me, para que não se diga de mim: uma mulher o matou. E o moço o traspassou e ele morreu.
55 Tữ cũai I-sarel hữm Abi-maléc khoiq cuchĩt, ngkíq dũ náq miar mprieih chu pỡ dống alới bữm.
55 Vendo, pois, os homens de Israel que Abimeleque já era morto, foram-se cada um para o seu lugar.
56 Nâi la ranáq Yiang Sursĩ culáh cóng yỗn Abi-maléc, cỗ tian án khoiq cachĩt tapul chít náq sễm ai án bữm.
56 Assim Deus fez tornar sobre Abimeleque o mal que tinha feito a seu pai, matando seus setenta irmãos;
57 Cớp Yiang Sursĩ yỗn máh ranáq sâuq tễ tỗp Se-kem píh loah pỡ alới. Ranáq nâi cỡt samoât santoiq Yô-tham con samiang Yê-rup Ba-al khoiq pupap tễ nhũang chơ.
57 como também fez tornar sobre a cabeça dos homens de Siquém todo o mal que fizeram; e veio sobre eles a maldição de Jotão, filho de Jerubaal.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.